I FSK 1048/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. s.c. w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 grudnia 2010 r. sygn. akt III SA/Gl 555/08 odrzucającego skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt I SA/Ka 2306/03 w sprawie ze skargi T. s.c. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 12 września 2003 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 555/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę T. s.c. w G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 lutego 2005 r., w sprawie o sygn. akt: I SA/Ka 2306/03 w przedmiocie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 12 września 2003 r., wydanej w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług. Uzasadniając przyczyny odrzucenia skargi o wznowienie Sąd I instancji wskazał, że podmiot składający skargę o wznowienie nie dochował terminu, o którym mowa w art. art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."). Sąd uznał bowiem, że w przedmiotowej sprawie, strona skarżąca dowiedziała się o podstawie wznowieniowej po otrzymaniu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 7 grudnia 2007 r., nr [...]. Zdaniem Sądu I instancji to od tej właśnie daty rozpoczął swój bieg termin trzymiesięczny, przewidziany w art. 277 p.p.s.a. Stąd też bieg terminu upływał w dniu 11 marca 2008 r. Strona wniosła tymczasem skargę w dniu 24 kwietnia 2008 r., a więc już po przewidzianym terminie. T. s.c. w G. wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 277 p.p.s.a., polegające na uznaniu, że termin zgłoszenia żądania wznowienia postępowania zaczyna swój bieg przed uprawomocnieniem się orzeczenia. W oparciu o ten zarzut wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Autor skargi kasacyjnej wskazał, że o podstawach wznowienia dowiedział się już w styczniu 2007 r. Niemniej jednak wyrok WSA w Gliwicach wydany w sprawie I SA/Ka 2306/03 stał się prawomocny dopiero 28 lutego 2008 r. i z tym też dniem winien rozpocząć bieg terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Należy zgodzić się z autorem skargi kasacyjnej, że w zaskarżonym wyroku w sposób nieprawidłowo ustalono bieg terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Mając na uwadze treść zarzutu oraz przytoczoną na jego poparcie argumentację, wskazać w pierwszej kolejności należy, że art. 270 p.p.s.a. umożliwia wznowienia postępowania, jedynie takiego, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Nie powinno budzić najmniejszych wątpliwości, że skarga o wznowienie postępowania sądowego powinna być zatem wniesiona od prawomocnego orzeczenia, które zakończyło postępowanie w sprawie. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia, jako przedwczesne, winno skutkować jej odrzuceniem. Logiczne jest zatem, że bieg terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego nie może rozpocząć się wcześniej niż w dacie uprawomocnienie się orzeczenia kończącego to postępowanie. W niniejszej sprawie skarżąca Spółka zwróciła się o wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt I SA/Ka 2306/03. Wyrok ten wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony stronie skarżącej w dniu 4 maja 2005 r. Pismem nadanym w dniu 3 czerwca 2005 r. (k. 258 akt sądowych I SA/Ka 2306/03) strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2006 r., wobec nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Na postanowienie z dnia 19 kwietnia 2006 r. strona skarżąca wniosła zażalenie, które następnie zostało odrzucone przez WSA w Gliwicach postanowieniem z dnia 15 stycznia 2007 r. Pismem z dnia 5 lutego 2007 r. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 15 stycznia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FZ 57/08 oddalił powyższe zażalenie, co ostatecznie doprowadziło do uprawomocnienia się wyroku WSA w Gliwicach z dnia 4 lutego 2005 r. stanowiącego podstawę skargi o wznowienie postępowania. Tym samym uznać zatem należało, że dopiero z dniem 28 lutego 2008 r., a więc z chwilą uprawomocnienie się wyroku, strona mogła skutecznie wnieść skargę o wznowienie postępowania. Właśnie ten dzień, wbrew stanowisku Sądu I instancji, stanowił początek biegu trzymiesięcznego terminu, określonego w art. 277 p.p.s.a. Przyjęcie stanowiska prezentowanego przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu prowadziłoby, jak słusznie wskazał autor skargi kasacyjnej, do uznania, że termin do złożenia skargi o wznowienia postępowania może rozpocząć swój bieg jeszcze przed uprawomocnieniem się orzeczenia kończącego to postępowanie. Mając na uwadze powyższe okoliczności, uznać zatem należało, że w zaskarżonym orzeczeniu doszło do naruszenia wskazanego w skardze kasacyjnej art. 277 p.p.s.a. W związku z tym, Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do treści art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Odnosząc się natomiast do wniosku strony o zasądzenie kosztów postępowania, wskazać należy, że regulacje ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dają podstaw do jego uwzględnienia j na tym etapie postępowania. Stosownie bowiem do treści art. 209 tej ustawy wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 cytowanej ustawy. W niniejszym postępowaniu Sąd nie miał na celu wydania orzeczenia odnoszącego się do merytorycznego rozstrzygnięcia skargi i z tych też względów nie orzeczono o zwrocie kosztów sądowych.