II OSK 1545/09

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2009-11-09

Skład orzekający: Krystyna Borkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego może zostać odrzucona jako spóźniona, jeśli organ administracji publicznej zastosował niewłaściwy sposób doręczenia decyzji, a termin do jej zaskarżenia był liczony od daty zawiadomienia zastępczego zamiast od daty faktycznego zapoznania się strony z treścią decyzji?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna jest zasadna, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie odrzucił skargę jako spóźnioną. Organ administracji publicznej zastosował niewłaściwy sposób doręczenia decyzji, opierając się na przepisach, które przestały obowiązywać. W związku z tym termin do wniesienia skargi powinien być liczony od daty faktycznego zapoznania się strony z treścią decyzji, a nie od daty zawiadomienia zastępczego. Skoro skarga została wniesiona przed upływem tego terminu, nie mogła zostać odrzucona jako spóźniona.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę C. Z. na decyzję Wojewody Podlaskiego w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi gminnej, uznając ją za spóźnioną. Sąd I instancji przyjął, że decyzja została doręczona w drodze obwieszczenia, a termin do wniesienia skargi upłynął 12 stycznia 2009 roku, podczas gdy skarga została wniesiona 30 kwietnia 2009 roku. Skarżący w skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, wskazując, że jest współwłaścicielem działki, przez którą ma przebiegać droga, a organ zastosował przepisy, które przestały obowiązywać.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 9 listopada 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej C. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 25 czerwca 2009 roku, sygn. akt II SA/Bk 324/09 odrzucającego skargę C. Z. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] listopada 2008 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi gminnej p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił jako spóźnioną skargę C. Z. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] listopada 2008 roku w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi gminnej. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, tj. art. 7 ust. 2 w związku z ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80 poz. 721 ze zm.), skoro skarżący nie jest właścicielem działki, przez którą zaplanowano przebieg drogi, o wydaniu zaskarżonej decyzji poinformowany został przez obwieszczenie. Tym samym za datę doręczenia decyzji należało uznać dzień 12 grudnia 2008 roku, jako dzień po upływie czternastu dni od publicznego ogłoszenia decyzji. Zatem termin do wniesienia skargi na przedmiotową decyzje upływał w dniu 12 stycznia 2009 roku. W konsekwencji skargę wniesioną w dniu 30 kwietnia 2009 roku należało uznać za złożoną z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł C. Z., domagając się jego uchylenia oraz uchylenia zaskarżonej decyzji. W skardze kasacyjnej zarzucono zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1. przepisów ustawy z dnia 25 lipca 2008 roku o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 154, poz. 958) poprzez niezastosowanie przepisów zmieniających; 2. art. 9 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych poprzez niewłaściwe zastosowanie, pomimo braku obowiązywania w dacie orzekania; 3. art. 7 ust. 2 w związku z ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.) poprzez zastosowanie tego przepisu pomimo braku obowiązywania w dacie orzekania i uznanie, że zawiadomienie zastępcze jest właściwe - pomimo, że skarżący jest właścicielem działki będącej przedmiotem postępowania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że P. i C. Z. są właścicielami działki nr [...], na której został zaplanowany przebieg drogi gminnej. Wskazano, że zgodnie z art. 8 ustawy o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw od dnia 10 września 2008 roku nie obowiązywały przepisy rozdziału 2 ustawy o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, na których to przepisach oparty został wyrok Sądu I instancji. Również zaskarżona decyzja wydana w dniu 24 listopada 2008 roku oparta została o przepisy, które przestały obowiązywać w dniu 10 września 2008 roku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest oparta na uzasadnionych podstawach. W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji odrzucił skargę na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia 24 listopada 2008 roku jako wniesioną po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Sąd uznał, że skarżącemu – jako osobie nie będącej właścicielem działki, przez którą zaplanowano przebieg przedmiotowej drogi – decyzja organu powinna zostać doręczona w drodze obwieszczenia zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. W skardze kasacyjnej zasadnie podniesiono, że w związku ze zmianami wprowadzonymi przez ustawę z dnia 25 lipca 2008 roku o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustawa, uchylony został rozdział drugi zmienianej ustawy, w tym art. 7 ust. 2. Przepisy powyższe, stosownie do art. 8 ustawy o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, weszły w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia – czyli zaczęły obowiązywać w dniu 10 września 2008 roku. Tym samym obowiązywały one w momencie wydania decyzji przez organ II instancji. Zgodnie z nowo obowiązującymi przepisami (art. 11f ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych) decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej doręcza się wnioskodawcy oraz zawiadamia się pozostałe strony w drodze obwieszczenia, ponadto zawiadomienie o wydaniu takiej decyzji wysyła się dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w katastrze nieruchomości. Z załączonych do sprawy akt administracyjnych oraz z aktu notarialnego załączonego do rozpatrywanej skargi kasacyjnej wynika, że skarżący jest współwłaścicielem działki nr [...] położonej w B., przez którą zaplanowano przebieg przedmiotowej drogi. Zgodnie zatem z art. 11f ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, powinno zostać mu doręczone zawiadomienie o wydaniu przez Wojewodę Podlaskiego decyzji z dnia [...] listopada 2008 roku. Zawiadomienie takie zostało skierowane do pełnomocnika skarżącego w dniu 25 marca 2009 roku (k. 4 akt administracyjnych) i zostało odebrane w dniu 26 marca 2009 roku. Zgodnie z pouczeniem zawartym w treści zawiadomienia strona miała czternaście dni od daty doręczenia przedmiotowego zawiadomienia na zapoznanie się z treścią decyzji. Przewidziany w art. 11f ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych sposób zawiadamiania strony o wydanej decyzji ma ten skutek, że termin, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. – przewidziany do wniesienia skargi – winien być liczony od momentu zapoznania się przez stronę z treścią decyzji, najpóźniej jednak od dnia, w którym upływa termin 14 dni od momentu doręczenia stronie przedmiotowego zawiadomienia. Z pisma pełnomocnika skarżącego dołączonego do akt administracyjnych wynika, że zapoznał się on z treścią decyzji w dniu 3 kwietnia 2009 roku. Zatem termin do złożenie skargi od tej decyzji upływał w dniu 4 maja 2009 roku, podczas gdy przedmiotowa skarga został wniesiona w dniu 30 kwietnia 2009 roku. Tym samym zachowany został 30 dniowy termin określony w art. 53 § 1 P.p.s.a, a w konsekwencji skargi nie można było odrzucić jako spóźnionej. Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło