II OZ 201/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. i M. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 237/09 o odrzuceniu zażalenia z dnia 14 listopada 2010 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 237/09 o wezwaniu M. W. i J. W. do uiszczenia wpisu od zażaleń na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 sierpnia 2010 r. o odrzuceniu zażaleń z dnia 22 czerwca 2010 r. i z dnia 26 czerwca 2010 r. w sprawie z wniosków D. i M. W. oraz M. W. i J. W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Dolnośląskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 1350/03 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie z dnia 14 listopada 2010 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 237/09 o wezwaniu M. W. i J. W. do uiszczenia wpisu od zażaleń na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 sierpnia 2010 r. o odrzuceniu zażaleń z dnia 22 czerwca 2010 r. i z dnia 26 czerwca 2010 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 15 listopada 2010 r., wezwano D. W. i M. W. do usunięcia braków zażalenia z dnia 14 listopada 2010 r. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia, przez oświadczenie, czy zażalenie z dnia 14 listopada 2010 r. zostało złożone w imieniu własnym czy też M. i J. W., bowiem zarządzenie z dnia 14 października 2010 r. ich dotyczy, a jeżeli tak, to o złożenie stosownego pełnomocnictwa. W wyznaczonym terminie D. W. i M. W. nie uzupełnili braków zażalenia z dnia 14 listopada 2010 r., co skutkowało jego odrzuceniem. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. i M. W. wnosząc o jego uchylenie bądź zmianę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jednocześnie stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 15 listopada 2010 roku D. i M. W. zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez oświadczenie czy zażalenie z dnia 14 listopada 2010 r. zostało złożone w imieniu własnym czy też M. i J. W., i zostali pouczeni w oparciu o przepis art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. o skutkach nieuzupełnienia wskazanych braków formalnych. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego orzekającego w niniejszej sprawie brak było jednak podstaw do uznania, że wskazane zażalenie posiadało braki formalne wskazane w przywołanym zarządzeniu z 15 listopada 2010 r., które uniemożliwiałyby nadanie mu prawidłowego biegu. W treści zażalenia z dnia 14 listopada 2010 roku wskazano w sposób jednoznaczny, że autorami zażalenia są D. i M. W. Jednocześnie analiza treści zażalenia nie wskazuje na to, aby wnoszący zażalenie składali je jako pełnomocnicy M. i J. W. Tym samym Sąd pierwszej instancji nieprawidłowo uznał, że będące przedmiotem rozpoznania zażalenie zawiera takie braki formalne, które uzasadniały wezwanie do ich uzupełnienia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Brak było bowiem podstaw do uznania, że nie zostały wskazane osoby wnoszące zażalenie, co uniemożliwiałoby nadanie prawidłowego biegu, omawianemu środkowi zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Ponownie rozpoznający sprawę Sąd pierwszej instancji dokona oceny formalnej oraz merytorycznej zażalenia i wyda stosowne rozstrzygnięcie.