IV SA/Wa 110/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2009 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. Oddział [...] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie kary za usunięcie drzew bez zezwolenia - oddala skargę - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] listopada 2008r. - zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie -utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z [...] sierpnia 2008r. wymierzającą P. S.A. Oddział [...] w W. administracyjną karę pieniężną w wysokości: * 53 258,69 zł za usunięcie bez wymaganego zezwolenia trzech topoli nierodzimych o obwodach pnia: 128, 130 i 150 cm, oznaczonych na załączniku graficznym nr 5, 6, 7, z terenu stanowiącego działkę ew. nr [...] z obr. [...] przy ulicy [...] w W., * 93 333,24 zł za zniszczenie spowodowane niewłaściwą pielęgnacją trzech topoli nierodzimych o obwodach pnia: 170, 240 i 185 cm, oznaczonych na załączniku graficznym nr 8, 9, 10, z terenu stanowiącego działkę ew. nr [...] z obrębu [...] przy ulicy [...] w W., oraz odraczającą termin uiszczenia kary naliczonej za zniszczenie ww trzech drzew do 22 sierpnia 2011r. Zaskarżoną decyzję wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym: P. S.A. pismem z 4 marca 2008r. wniosła o zezwolenie na usunięcie 16 sztuk drzew - topoli (oznaczonych nr od 1 do 16) rosnących na terenie stanowiącym działkę ew. nr [...] przy ulicy [...] w W., będącą własnością Skarbu Państwa, w użytkowaniu wieczystym wnioskodawcy. Konieczność usunięcia drzew argumentowano złym ich stanem, mianowicie stwierdzono iż drzewa są stare i stanowią zagrożenie dla osób i mienia. W czasie ostatnich wichur kawałki drzew spadały na chodnik i ulicę. Przedstawiono także zgodę właściciela na usunięcie wnioskowanych drzew. Straż Miejska pismem 13 marca 2008r. zawiadomiła Prezydenta W., iż 29 lutego 2008r. otrzymała informację o nielegalnej wycince 10 drzew z terenu działki będącej własnością Skarbu Państwa, we władaniu P. S.A., zlokalizowanej przy ulicy [...] w W. Prezydent W. decyzją z [...] maja 2008r. zezwolił na usunięcie 9 sztuk topoli rosnących na nieruchomości wyżej opisanej (oznaczonych nr 1 - 4 i 11-15) oraz umorzył postępowanie w sprawie wydania zezwolenia na usunięcie 7 sztuk drzew - topoli (oznaczonych nr 5 - 10 i 16) z ww terenu. Z kolei decyzją z [...] sierpnia 2008r. nałożył na P. S.A. administracyjną karę pieniężną za Sygn. akt IV SA/Wa 110/09 usunięcie bez wymaganego zezwolenia trzech topoli nierodzimych o nr 5, 6 i 7 oraz za zniszczenie spowodowane niewłaściwą pielęgnacją trzech topoli nierodzimych o nr 8, 9 i 10. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. - po rozpatrzeniu odwołania P. S.A. - utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z [...] sierpnia 2008r. W uzasadnieniu organ odwoławczy, powołując się na treść art. 83 ust. 1 i 88 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody, wskazał iż bezspornym jest, że odwołująca się usunęła trzy topole bez wymaganego prawem zezwolenia, a trzy następne topole zniszczyła wskutek ich nieprawidłowego przycięcia. Zatem zaistniała przesłanka do nałożenia na stronę administracyjnej kary pieniężnej. Usunięcia drzew bez zezwolenia nie uzasadnia okoliczność, że trzy drzewa były obumarłe, stare, połamane i słabo osadzone w podłożu. Natomiast zniszczone trzy topole były drzewami żywymi, niemniej jednak wskutek ich nieprawidłowego przycięcia, nastąpiło znaczne obniżenie ich kondycji zdrowotnej i zmniejszenie ich walorów estetycznych. Jednakże biorąc pod uwagę możliwość zachowania przez zniszczone drzewa żywotności, odroczono termin płatności kary na okres 3 lat. Organ odwoławczy - w odniesieniu do twierdzeń spółki, że gdyby nie wycięła drzew, narażałaby się na odpowiedzialność z art. 72 Kodeksu wykroczeń -podkreślił, iż katalog wyjątków od zasady usuwania drzew i krzewów po uzyskaniu zezwolenia właściwego organu nie wskazuje okoliczności podnoszonych przez spółkę. Wskazany przepis Kodeksu wykroczeń nie jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 83 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody. Ponadto, spółka - jako władająca nieruchomością - chcąc uniknąć zagrożenia jakie mogły stwarzać drzewa dla osób i mienia, mogła wystąpić o zezwolenie na ich usunięcie odpowiednio wcześniej, zanim nastała pora, w której występują wichury. Biorąc pod uwagę stan drzew mogła bowiem wcześniej przewidzieć, że stwarzają one zagrożenie. W odniesieniu zaś do trzech drzew, które nie były obumarłe, spółka winna była przeprowadzić prawidłowe cięcia pielęgnacyjne. Ponadto organ podkreślił, że dla przyjęcia odpowiedzialności i nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za wycięcie drzew bez zezwolenia nie ma znaczenia, że powodem wycinki drzew było odwrócenie niebezpieczeństwa grożącego osobom i mieniu. P. S.A. w W. Oddział [...] w W. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Sygn. akt IV SA/Wa 110/09 Odwoławczego w W. z [...] listopada 2008r. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego, tj. art. 88 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz art. 89 u.o.p. przez uznanie, że działanie strony polegające na wycięciu "sześciu" drzew bez wymaganego przepisami prawa zezwolenia wyczerpywało przesłanki pozwalające na nałożenie na nią pieniężnej kary administracyjnej; 2) przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej w skrócie: K.p.a.) przez uznanie, że w sprawie interes społeczny przemawia za wymierzeniem administracyjnej kary pieniężnej oraz art. 107 § 3 K.p.a. przez niewyjaśnienie w decyzji sposobu obliczenia administracyjnej kary pieniężnej. Skarżąca podniosła, że wycięcie drzew bez uzyskania zezwolenia było uzasadnione, ponieważ wskazane drzewa były stare, pozbawione kory i słabo umocowane w podłożu, a ich konary zostały połamane przez występujące wichury. Nie wycięcie drzew stwarzałoby sytuację bezpośredniego zagrożenia dla ludzkiego życia i mienia. Wycięcie było jedynym sposobem zabezpieczenia terenu przed ryzykiem przewrócenia się drzew na przejeżdżające ul. [...] samochody. Zaniechanie wycięcia drzew doprowadziłoby do wyczerpania ze strony odpowiedzialnych za zabezpieczenie tego terenu osób przesłanki określonej w art. 72 Kodeksu wykroczeń. Zatem wbrew twierdzeniom organu istnieje ścisły związek między wycięciem drzew, a sankcją określoną w przepisach dotyczących wykroczeń za niewłaściwe zabezpieczenie miejsca niebezpiecznego dla życia lub zdrowia człowieka, bowiem zaniechanie wycięcia drzew wyczerpywałoby znamiona czynu karalnego w stosunku do osób odpowiedzialnych za zabezpieczenie terenu przy ulicy [...]. Jednocześnie skarżąca spółka zarzuciła decyzji pierwszoinstancyjnej brak szczegółowego wskazania i wyliczenia kary pieniężnej. Decyzja ta ogranicza się jedynie do wskazania wysokości łącznej kary, powołania rozporządzenia Ministra Środowiska, w oparciu o które została określona ich wysokość oraz informacji, iż "kwoty końcowe wyliczono na podstawie obowiązujących przepisów przy pomocy sprzętu komputerowego z zastosowaniem funkcji dostępnych w systemie Sygn. akt IV SA/Wa 110/09 Microsoft Office Exel". Także załączone do decyzji tabele nie mogą zostać uznane za wystarczające wypełnienie ustawowego obowiązku. W sprawie zarówno interes społeczny, polegający na ochronie życia ludzkiego i mienia, jak i interes strony przemawiałby przeciwko dokonanemu przez organ rozstrzygnięciu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze - w odpowiedzi na skargę - wniosło o oddalenie skargi, powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ odwoławczy wyjaśnił, iż organ pierwszej instancji w załącznikach nr 1 i 2 do decyzji wskazał (w tabeli) gatunek drzewa, obwód pnia, ale także stawkę za 1 cm obwodu pnia, współczynnik różnicujący stawki, stawkę za 1 cm obwodu pnia drzewa, wysokość opłaty i wysokość kary. Po przemnożeniu wskazanych w tabeli wartości otrzymał wysokość opłaty i kary, która jak wynika z art. 89 u.o.p. i uzasadnienia organu pierwszej instancji, jest trzykrotnością opłaty za usunięcie drzewa i wyliczenie to jest prawidłowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] listopada 2008r. nie narusza prawa w stopniu kwalifikującym ją do wyeliminowania z obrotu prawnego. Kontrolowane postępowanie administracyjne toczyło się na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody ((Dz.U. nr 92, poz. 880, ze zm.) - dalej w skrócie: u.o.p.). Przedmiotem skargi była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] listopada 2008r. w przedmiocie wymierzenia skarżącej administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 53 258,69 zł za usunięcie bez wymaganego zezwolenia trzech topoli nierodzimych oraz w kwocie 93 333,24 zł za zniszczenie spowodowane niewłaściwą pielęgnacją trzech topoli nierodzimych z terenu działki o nr ew. [...] w obr. [...] przy ulicy [...] w W. oraz odroczenia terminu uiszczenia kary za zniszczenie ww trzech drzew do dnia 22 sierpnia 2011 r. Stosownie do art. 83 ust. 1 u.o.p. usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości. Jeżeli posiadacz nieruchomości nie jest właścicielem - do wniosku dołącza się zgodę jej właściciela. Powyższej normy - według ustępu 6 artykułu 83 u.o.p. - nie stosuje się do drzew: w lasach, owocowych, z wyłączeniem rosnących na terenie nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków oraz w granicach parku narodowego lub rezerwatu przyrody - na obszarach nieobjętych ochroną krajobrazową, na plantacjach drzew i krzewów, których wiek nie przekracza 5 lat, usuwanych w związku z funkcjonowaniem ogrodów botanicznych lub zoologicznych, usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu z obszarów położonych między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano trasę wału przeciwpowodziowego, z wałów przeciwpowodziowych i terenów w odległości mniejszej niż 3 m od stopy wału, które utrudniają widoczność sygnalizatorów i pociągów, a także utrudniają eksploatację urządzeń kolejowych albo powodują tworzenie na torowiskach zasp śnieżnych, usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu, stanowiących przeszkody lotnicze, usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu, usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu ze względu na potrzeby związane z utrzymaniem urządzeń melioracji wodnych szczegółowych. Nadto zgodnie z art. 84 ust. 1 posiadacz nieruchomości ponosi opłaty za usunięcie drzew lub krzewów. Nie pobiera się opłat za usunięcie drzew, które zagrażają bezpieczeństwu ludzi lub mienia w istniejących obiektach budowlanych, które zagrażają bezpieczeństwu ruchu drogowego [...], które obumarły lub nie rokują szansy na przeżycie, z przyczyn niezależnych od posiadacza nieruchomości (art. 86 ust. 1 pkt 4, 5, 9 u.o.p.). Z kolei za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia oraz zniszczenie drzew lub krzewów spowodowane niewłaściwym wykonaniem Sygn. akt IV SA/Wa 110/09 zabiegów pielęgnacyjnych właściwy organ (wójt, burmistrz albo prezydent miasta) wymierza administracyjną karę pieniężną (art. 88 ust. 1 pkt 2 i 3 u.o.p.). Kara ta, według całokształtu treści powołanego art. 88, wymierzana jest posiadaczowi nieruchomości obligatoryjne, o ile stwierdzone zostanie usunięcie drzew lub krzewów bez zezwolenia, czy zniszczenie spowodowane niewłaściwym wykonaniem zabiegów pielęgnacyjnych. Okolicznościami bezspornymi jak wynika z przedstawionego stanu sprawy są: * wystąpienie przez skarżącą z wnioskiem z 4 marca 2008r. o zezwolenie na wycięcie m. in. 6 sztuki topili rosnących na działce nr [...] przy ul. [...] w W., * usunięcie według stanu - marzec 2008r. - przez posiadacza ww działki (skarżącą) 3 sztuk topoli nierodzimych i zniszczenie spowodowane niewłaściwą pielęgnacją 3 sztuk topoli nierodzimych, * wydanie przez Prezydenta W. w dniu [...] maja 2008r. decyzji m. in. umarzającej postępowanie w sprawie wydania zezwolenia na usunięcie z wyżej przedstawionej działki, również wyżej wymienionych drzew, z powodu ich usunięcia i cięć koron żywych przed rozpatrzeniem wniosku z 4 marca 2008r. Powyższe dowodzi więc, iż skarżąca dopuściła się usunięcia z terenu działki nr [...] położonej przy ul. [...] w W. 3 sztuk drzew bez wymaganego zezwolenia właściwego organu, jak również zniszczenia spowodowanego niewłaściwymi zabiegami pielęgnacyjnymi innych 3 sztuk drzew. W konsekwencji - na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 u.o.p. - doszło do wymierzenia skarżącej administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia i zniszczenia drzew spowodowanego niewłaściwym wykonaniem zabiegów pielęgnacyjnych. W podjętych przez organy aktach administracyjnych Sąd nie stwierdził zarzucanego przez skarżącą naruszenia art. 7 i art. 107 § 3 K.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz art. 88 ust. 1 pkt 2 - 3 i art. 89 u.o.p. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bo tylko takie naruszenie mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Wyrażona w art. 7 K.p.a. zasada nie może skutkować wyłączeniem ustawowego obowiązku organu wymierzenia kary za usunięcie drzew bez zezwolenia. Postępowanie Sygn. akt IV SA/Wa 110/09 administracyjne w sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z zasadami ogólnymi, jak i dowodowymi postępowania administracyjnego. Zaś podjęte rozstrzygnięcie jest wynikiem dogłębnego rozważenia istotnych okoliczności faktycznych i utrwalenia poczynionych ustaleń w postaci materiału dowodowego sprawy, w konsekwencji uzasadnienia zajętego stanowiska zgodnie z wymogom art. 107 § 3 K.p.a. Skarżąca podkreśliła, iż wycięte drzewa były stare, pozbawione kory, słabo umocowane w podłożu, z połamanymi konarami na skutek występujących wichur, co oznacza że stwarzały bezpośrednie zagrożenie dla ludzkiego życia i mienia. Za zaniechanie wycięcia drzew naraziłaby się na odpowiedzialność karną z art. 72 Kodeksu wykroczeń, albowiem według tego przepisu "kto wbrew swemu obowiązkowi nie dokonuje odpowiedniego zabezpieczenia miejsca niebezpiecznego dla życia lub zdrowia człowieka podlega karze aresztu lub grzywny". Z przedstawionej argumentacji skarżącej i stanu sprawy wynika, iż w zasadzie nie kwestionuje ona ustaleń organu odnośnie zniszczenia 3 sztuk topoli przez niewłaściwe wykonanie zabiegów pielęgnacyjnych i wymierzenie w tym zakresie kary pieniężnej, z odroczeniem jej płatności do 2011r. Zaś podważa zasadność wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie 3 sztuk topoli bez zezwolenia. Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca bez wątpienia miała świadomość ciążącego na niej obowiązku uzyskania zezwolenia na wycięcie spornych drzew, bowiem wnioskiem z 4 marca 2008r. wystąpiła do organu o wydanie zezwolenia m. in. na usunięcie 3 sztuk topoli. Jednakże wycięcia drzew dokonała, pomimo złożonego wniosku, przed uzyskaniem zezwolenia. Natomiast argumentacja jaką się posługuje celem usprawiedliwienia działania dokonanego bez zachowania wymogu jaki nakłada na posiadacza nieruchomości art. 83 ust. 1 u.o.p. i która jej zdaniem winna przemawiać na jej korzyść, czyli za nie wymierzeniem kary pieniężnej z art. 88 ust. 1 u.o.p. nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie wyjaśnień przedstawionych przez skarżącą nie można było zakwalifikować usuniętych drzew do żadnej z kategorii drzew wymienionych w ust. 6 art. 83 u.o.p., na których usunięcie nie jest wymagane zezwolenie z art. 83 ust. 1 u.o.p. Z kolei stan żywotności drzewa (drzewo obumarło lub nie rokujące szansy na przeżycie, z przyczyn niezależnych od posiadacza nieruchomości) nie zwalnia posiadacza nieruchomości, na której owo drzewo się znajduje od uzyskania zezwolenia na Sygn. akt IV SA/Wa 110/09 jego usunięcie, może jedynie stanowić podstawę do niepopierania opłaty za jego usunięcie (art. 86 ust. 1 pkt 9 u.o.p.). Zatem przepis ów dotyczy przypadków, w których posiadacz nieruchomości występuje o wydanie zezwolenia na wycięcie drzew, takowe zezwolenie uzyskuje, ale jednocześnie zostaje zwolniony od ponoszenia opłaty za usunięcie wnioskowanych drzew z racji tego, że drzewa te znajdowują się w stanie opisanym w tym przepisie. Natomiast nie uprawnia, ani nie usprawiedliwia, wycięcia drzewa bez uzyskania wymaganego zezwolenia, w konsekwencji nie zwalnia organu z obowiązku wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez wymaganego zezwolenia. Taka sama sytuacja dotyczy drzew, które zagrażają bezpieczeństwu ruchu drogowego, jak i bezpieczeństwu ludzi lub mienia w istniejących obiektach budowlanych, zatem nawet nie w ogóle bezpieczeństwu ludzi i mienia, ale tylko w obiektach budowlanych, co w sprawie nie miało miejsca. Sąd podziela stanowisko organu, iż skarżąca jako władająca nieruchomością, na której rosły drzewa, wiedząc w jakim stanie są drzewa i chcąc uniknąć stwarzanego przez nich zagrożenia dla osób i mienia, winna wystąpić o zezwolenie na ich usunięcie odpowiednio wcześniej, tj. przed porą nasilających się wichur. Dla przyjęcia odpowiedzialności i nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia nie ma znaczenia powód wycięcia drzew i że zaniechanie tej czynności doprowadziłoby do narażenia się przez skarżącą na odpowiedzialność karną z art. 72 Kodeksu wykroczeń. Skoro na skarżącej ciążył konkretny obowiązek polegający na zabezpieczeniu miejsca niebezpiecznego dla życia lub zdrowia ludzkiego, jakim w jej ocenie stała się działka nr [...] z racji rosnących na niej starych, pozbawionych kory i słabo umocowanych w podłożu drzew, to oczywistym jest fakt, iż winna ona przedsięwziąć wszelkie działania doprowadzające do pozbawienia owego miejsca cech zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego. Niemniej jednak to zabezpieczenie nie mogło polegać na doprowadzeniu do usunięcia drzew niezgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o ochronie przyrody. Nie może być tak, aby dany podmiot, chcąc ustrzec się przed odpowiedzialnością karną, w tym wypadku wykonując obowiązek zabezpieczenia miejsca niebezpiecznego, czynił to za pomocą działania naruszającego inne przepisy prawa, w tym wypadku ustawy o ochronie przyrody. Podkreślenia też wymaga, iż kara pieniężna za delikty administracyjne, a więc także za usunięcie drzewa bez wymaganego zezwolenia Sygn. akt IV SA/Wa 110/09 jest niezależna od winy sprawcy, dlatego organ ma obowiązek wymierzyć ją w ustawowej wysokości bez względu na motywy takiego działania, nawet jeśli byłyby uzasadnione społecznie. W świetle przytoczonych regulacji prawnych i przedstawionego stanu sprawy - wbrew twierdzeniom skarżącej - istniały wszelkie podstawy do wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie spornych drzew bez zezwolenia i za zniszczenie spowodowane wykonaniem niewłaściwie zabiegów pielęgnacyjnych. Również kara została ustalona zgodnie z przepisami ustawy o ochronie przyrody i rozporządzeń: Ministra Środowiska z dnia 22 września 2004r. w sprawie trybu nakładania administracyjnych kar pieniężnych za usuwanie drzew i krzewów bez wymaganego zezwolenia oraz za zniszczenie terenów zieleni, zadrzewień albo drzew lub krzewów (Dz.U. nr 219, poz. 2229) i z dnia 13 października 2004r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew (Dz.U. nr 228, poz. 2306) oraz obwieszczeniem Ministra Środowiska z dnia 16 października 2007r. w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz kar za zniszczenie zieleni na rok 2008 (M.P. nr 77, poz. 828). Wysokość kary stanowiąca trzykrotność opłaty za usunięcie i zniszczenie topili nierodzimych została naliczona prawidłowo, tj. jako iloczyn obwodu pnia za 1 cm i współczynników różnicujących stawki w zależności od obwodu pnia usuniętych i zniszczonych drzew. Organ pierwszej instancji w załącznikach nr 1 i 2 stanowiących według pkt 5 decyzji integralną jej część wskazał gatunek drzew, nr inwentaryzacyjny, obwód pnia, stawkę za 1 cm obwodu pnia, współczynnik różnicujący stawki w zależności od obwodu pnia, stawę za 1 cm obwodu pnia drzewa po zastosowaniu współczynnika różnicującego oraz wysokość opłaty i wysokość kary, a także w uzasadnieniu decyzji podstawę prawną i sposób wyliczenia. W ocenie Sądu przedstawiony sposób obliczenia administracyjnej kary pieniężnej należało uznać za odpowiadający wymogom ustawy o ochronie przyrody. Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w aspekcie uchybień, które byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu, doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. W tym stanie rzeczy - na mocy art. 151 P.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji wyroku.