IV SO/Wa 31/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. S. A. z siedzibą w W. o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie ze skargi B. S.A. z siedzibą w W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia oddalić wniosek. W dniu 30 czerwca 2009 r. skarżąca Spółka B. S.A. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 1 czerwca 2009 r. na bezczynność organu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Przy piśmie z dnia 14 lipca 2009 r. odpis wniosku o wymierzenie grzywny przesłano do organu celem ustosunkowania się w terminie 7 dni. Odpowiadając na przedmiotowy wniosek Prezydent W. wniósł o jego oddalenie. Podniósł, że skarga Spółki B. z dnia 1 czerwca 2009 r. na bezczynność (która wpłynęła do organu w dniu 3 czerwca 2009 r.) została przekazana do Sądu w dniu 19 czerwca 2009 r., a odpowiedź na skargę – w dniu 9 lipca 2009 r. Organ wskazał ponadto, iż akta przedmiotowej sprawy zostały przekazane do Sądu w dniu 26 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Przepis art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienie przez niego obowiązków procesowych. Nie jest to forma "kary" za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 tej ustawy. Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny Sąd orzeka na podstawie stanu faktycznego w chwili orzekania, a zatem uchybienie przez organ trzydziestodniowemu terminowi nie stanowi podstawy do nałożenia grzywny, jeżeli mimo opóźnienia, przekazał on sądowi akta wraz z odpowiedzią na skargę przed rozpoznaniem wniosku (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 2015/06 dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W rozpatrywanej sprawie skarga Spółki B. na bezczynność organu z dnia 1 czerwca 2009 r. wpłynęła do Prezydenta W. w dniu 3 czerwca 2009 r., organ przekazał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 19 czerwca 2009 r. (data stempla pocztowego), natomiast akta administracyjne przedmiotowej sprawy zostały przekazane do Sądu w dniu 26 czerwca 2009 r. Należy więc stwierdzić, iż obie te czynności zostały przez organ wykonane w terminie przewidzianym w art. 54 § 2 ustawy. Wskazany wcześniej 30-dniowy termin organ przekroczył jedynie w stosunku do odpowiedzi na skargę, którą organ nadesłał do Sądu dopiero w dniu 9 lipca 2009 r. W ocenie Sądu, pomimo przekroczenia terminu na przekazanie odpowiedzi na skargę, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku Spółki B. o wymierzenie grzywny Prezydentowi W., bowiem organ dopełnił obowiązków ciążących na nim z mocy art. 54 § 2 P.p.s.a. Należy podkreślić, iż celem instytucji wymierzenia organowi grzywny jest zdyscyplinowanie go do jak najszybszego przekazania akt sprawy, skargi i odpowiedzi na skargę do sądu administracyjnego. Tak więc skoro akta sprawy, skarga i odpowiedź na skargę zostały przekazane, nie ma przesłanek do wymierzenia organowi grzywny. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.