II OZ 740/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 3 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.C. i A.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 446/09 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.C. i A.C. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 8 lipca 2009 r. oddalił wniosek T.C. i A.C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez nich decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r. w przedmiocie uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lutego 2009 r. o nakazie rozbiórki "przyłącza" kanalizacji sanitarnej od zbiornika i przyłącza kanalizacji deszczowej. Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, skarżący nie przedstawili argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, w szczególności nie wskazali, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Ponadto Sąd zaznaczył, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wymagania. Takim rozstrzygnięciem nie jest decyzja uchylająca rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, wydana w oparciu o art. 138 § 2 kpa. Dotyczy ona bowiem wyłącznie kwestii procesowej, przez co nie rodzi żadnych praw, jak również nie nakłada żadnych obowiązków. Nie podlega zatem ochronie tymczasowej w postaci wstrzymania jej wykonania. T.C. i A.C. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji, tj. rozbiórka przyłącza, może doprowadzić do istotnych, nieodwracalnych szkód w środowisku naturalnym. Głównym zaś motywem złożonego wniosku jest fakt, że na przełomie 2009/2010 r. całe miasto zostanie skanalizowane, sporne więc przyłącze będzie składową częścią nowej kanalizacji. Ponadto przeciwko likwidacji spornego przyłącza jest to, że teren na którym położona jest posesja skarżących jest obszarem gliniastym i nieprzepuszczalnym, wszystkie więc wody opadowe i gruntowe zalewają ich budynek i drogę dojazdową. Podnoszony zaś przez PINB fakt nielegalności kanalizacji sanitarnej jest nieprawdziwy, gdyż MPWiK w Piekarach Śląskich zezwoliło na wykonanie tego przyłącza w 2000 r., za co pobiera stosowną opłatę. Zaskarżona decyzja jest dla skarżących krzywdząca, bowiem opiera się na nieprawdziwych faktach. W odpowiedzi na zażalenie K.H., I.H. i K.H. podnieśli, że wskazane w zażaleniu fakty są sprzeczne ze stanem faktycznym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Argumentacja zawarta w zażaleniu dotyczy przedmiotu wniesionej skargi i nie może być rozpatrywana w sprawie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sam wniosek zresztą, zawarty w skardze na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach, nie został również uzasadniony w sposób odrębny, a podniesiono jedynie argumenty odnoszące się do legalności zaskarżonej decyzji. Uwzględnienie takiego wniosku uzależnione jest od wykazania przez wnioskodawcę, iż spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący zaś, składając wniosek o wstrzymanie wykonania, w ogóle go nie uzasadnili. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie miał więc podstaw do uwzględnienia wniosku. Tym bardziej, że jak podniesiono w uzasadnieniu postanowienia, zaskarżona decyzja nie może spowodować skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uchylającej decyzję nakazującą rozbiórkę "przyłącza" kanalizacji sanitarnej od zbiornika i przyłącza kanalizacji deszczowej, i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji, nie mogłoby wywołać skutku w postaci wstrzymania realizacji przyznanych uprawnień bądź wypełniania nałożonych obowiązków, lecz sprowadzałoby się do zawieszenia mocy skarżonego aktu nie wywołującego skutków materialnoprawnych. Argumenty podniesione w zażaleniu nie mogą zmienić oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego co do zasadności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wobec powyższego, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.