II FZ 525/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zawarte w punkcie drugim z dnia 7 września 2009 r. sygn. akt I SA/Wr 1095/09 w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi Zakładu R. "W." Sp. jawna R. R., Z. W. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 19 marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 r. postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne" Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu z dnia 7 września 2009 r. w punkcie pierwszym umorzył postępowania sądowe w sprawie ze skargi Zakładu R. "W." Sp. jawna R. R., Z. W. w K. (zw. dalej: Spółką) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 19 marca 2009 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 r., a w punkcie drugim zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. na rzecz Spółki kwotę 5.617 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu podkreślono, że Spółka działająca przez pełnomocnika radcę prawnego J. K. zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy. W dniu 3 czerwca 2009 r. organ w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., wydał decyzję Nr SKO/WSA-460/34/2009 (doręczoną Spółce w dniu 4 czerwca 2009 r.) uwzględniającą skargę w całości i uchylającą decyzję SKO z dnia 19 marca 2009 r. oraz umarzającą postępowanie odwoławcze. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wobec tego, że SKO uwzględniło skargę Spółki w całości w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., stwierdzić należy, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega ono umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. art. 54 § 3 p.p.s.a. Ponadto Sąd na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. postanowił zasądzić na rzecz Spółki zwrot kosztów postępowania w kwocie 5.617 zł. Na kwotę zasądzonych kosztów złożył się uiszczony wpis od skargi oraz wynagrodzenie pełnomocnika ustalone zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zażalenie od powyższego postanowienia złożyło Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. domagając się uchylenia orzeczenia w części zasądzającej od organu na rzecz Spółki kwotę wpisu od złożonej skargi w wysokości 2.000 zł. W uzasadnieniu podkreślono, że w piśmiennictwie zasygnalizowano wątpliwość czy art. 201 § 1 p.p.s.a. będzie mógł zostać zastosowany w sytuacji, gdy skarga zostanie w całości uwzględniona przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., zanim akta zostaną przekazane do sądu. W takim przypadku skarżący mógłby domagać się zwrotu kosztów postępowania jedynie w zakresie dotyczącym wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika, tj. kwoty 3.600 zł. Pozostałe koszty, o jakich mowa w art. 205 p.p.s.a., wiążą się bowiem z prowadzeniem postępowania przed sądem. Autor zażalenia podkreślił, że skoro decyzją z dnia 3 czerwca 2009 r. została uwzględniona w całości złożona przez Spółkę skarga, więc nie powinien być pobrany wpis, a skoro taki wpis został uiszczony to winien być zwrócony stronie skarżącej, a nie zasądzony od organu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 p.p.s.a., czyli w sytuacji gdy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględni skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżący ma możliwość ubiegania się o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a., który mimo że nie dookreśla rodzaju kosztów, których dotyczy, to względy natury systemowej oraz celowościowej przemawiają za przyjęciem, że dotyczy on tak, jak art. 200 p.p.s.a. kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, a nie tylko kosztów sądowych (postanowienie NSA z dnia 4 sierpnia 2009 roku, sygn. akt II OZ 646/09). W przedmiotowej sprawie skargę na decyzję SKO z dnia 19 marca 2009 r. wniosła Spółkę domagając się uchylenia rozstrzygnięcia. Organ wydał decyzję z dnia 3 czerwca 2009 r. uchylającą powyższą decyzję z dnia 19 marca 2009 r. w całości. W tej sytuacji należy uznać że decyzja wydana w sprawie przez organ w istocie uwzględniała żądanie Spółki w całości, w związku z czym zasadnym było skorzystanie z możliwości przewidzianej w art. 201 § 1 p.p.s.a. i zasądzenie od organu na rzecz Spółki kosztów sądowych oraz kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z przedstawionym w Komentarzu do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze 2005 r., str. 511 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006 r.) poglądem powstała wątpliwość, czy art. 201 § 1 p.p.s.a. będzie mógł zostać zastosowany w sytuacji, gdy skarga zostanie uwzględniona przez organ w całości na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., zanim akta sprawy zostaną przekazane do sądu. W takim wypadku skarżący mógłby domagać się zwrotu kosztów postępowania jedynie w zakresie dotyczącym wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika. Pozostałe niezbędne koszty postępowania, o których mowa w art. 205 p.p.s.a. wiążą się bowiem z prowadzeniem postępowania przez sąd. Nie obciążają więc skarżącego, ale do momentu, gdy skarga nie zostanie przez organ przekazana do sądu. Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarga została przekazana do Sądu i został pobrany od Spółki wpis sądowy w wysokości 2000 zł. Nie ulega więc wątpliwości, że Sąd pierwszej instancji słusznie zasądził zwrot kosztów postępowania uwzględniając również powyższy wpis. W związku z tym stanowisko organu zawarte w zażaleniu, że Sąd pierwszej instancji winien zasądzić zwrot kosztów postępowania jedynie w zakresie dotyczącym wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika nie jest zasadne. Wobec tego NSA w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.