II SA/Sz 750/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. W. – Z. na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy wydania stałego dowodu rejestracyjnego postanawia: odrzucić skargę C.Z. pismem z dnia [...] r. złożyła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargi na czynności materialno – techniczne Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy wydania stałego dowodu rejestracyjnego. Zarządzeniem Sądu z dnia [...]r. rozdzielono skargi złożone w jednym piśmie w ten sposób, że skargę na czynność materialno – techniczną Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Sz 825/09 w przedmiocie odmowy wydania stałego dowodu rejestracyjnego natomiast skargę na czynność materialno – techniczną Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy wydania stałego dowodu rejestracyjnego wpisano pod sygn. akt II SA/Sz 750/09. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Uzasadniając swoje stanowisko Prezydent Miasta podniósł, że z treści skargi wynika, że dotyczy ona czynności materialno – technicznej Prezydenta Miasta z dnia [...]r., rozpoznawanej uprzednio przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który postanowieniem z dnia [...] r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 201/09 odrzucił skargę. Jak wynika z akt sprawy o sygn. II SA/Sz 201/09 C.Z. pismem z dnia [...] r. wniosła do Sądu skargę na czynność materialno – techniczną Prezydenta Miasta z [...] r. w przedmiocie odmowy wydania stałego dowodu rejestracyjnego, którą Sąd odrzucił dnia [...] r. Postanowieniem Sądu z dnia [...] r. stwierdzono prawomocność wskazanego orzeczenia od dnia [...] r./vide: notatka urzędowa z dnia [...] Zarządzeniem Sądu z dnia [...]r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wykazanie i udokumentowanie, że przed wniesieniem skargi do Sądu wzywała organ do usunięcia naruszenia prawa. Wykonując zobowiązanie Sądu skarżąca dołączyła pismo z dnia [...] r. skierowane do Prezydenta Miasta [...], w którym wzywała organ do dokonania czynności materialno – technicznej polegającej na wymianie dowodu rejestracyjnego wraz z dowodem jego nadania w Urzędzie Pocztowym tego samego dnia, a także pismo z dnia [...] r. stanowiące korespondencję między nią a Wojewodą [...], oraz z dnia [...] r. skierowane przez skarżącą do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta w [...], a także pismo z dnia [...] r. stanowiące korespondencję Wojewody z Prezydentem Miasta [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany przepisami art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części ustawą "p.p.s.a.". W myśl art. 3 § 2 pkt 4 kontrolą sądów administracyjnych objęte są akty lub czynności, inne niż decyzje i postanowienia, z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a.). W niniejszej sprawie czynnością materialno – techniczną z dnia [...]r., odmówiono skarżącej wydania stałego dowodu rejestracyjnego. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy we wskazanym piśmie zawarto pouczenie o możliwości wniesienia skargi na powyższą czynność, po uprzednim wezwaniu organu w terminie czternastodniowym, od dnia w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła dowiedzieć o wydaniu aktu, do usunięcia naruszenia prawa. Odpis powyższego pisma został osobiście doręczony skarżącej w dniu [...] r. (co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych). Wobec tego należy stwierdzić, że termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upłynął dnia [...] r., który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy. Tymczasem skarżąca pismo stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożyła w Urzędzie Pocztowym w dniu[...] r., zatem z uchybieniem ustawowego terminu do jego złożenia. Jak wynika z treści przytoczonego wyżej art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a. przewidziany w tym przepisie czternastodniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa stanowi element konieczny skuteczności takiego wezwania, które wyczerpuje drogę administracyjną poprzedzającą wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn, niż te wymienione w pkt od 1-5 powołanego artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy P.p.s.a.). Zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w judykaturze wyrażono pogląd zgodnie z którym jedną z "innych" przyczyn niedopuszczalności skargi, o których mowa w powołanym przepisie jest niewyczerpanie środków zaskarżenia, pod którym to sformułowaniem należy również rozumieć wniesienie skargi bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, w przypadku, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. W przypadku gdy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione po terminie, powoduje to jego bezskuteczność, czyli brak wywołania skutków procesowych związanych z dokonaniem tej czynności, co stanowi o niedopuszczalności skargi /por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt I FSK 1993/08, publikowane na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl/. W tej sytuacji należało orzec o odrzuceniu skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.