III SO/Po 7/09

Dnia 23 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 23 września 2009 roku przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.G. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi, akt i odpowiedzi na skargę postanawia: 1. wymierzyć Dyrektorowi Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa grzywnę w wysokości [...] 2. Zasądzić od Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz radcy prawnego [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę [...] /-/T.M. Geremek Dnia [...] roku R.G. wniósł do Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa skargę na bezczynność tego organu w sprawie zażalenia wniesionego na postanowienie organu I instancji z dnia [...] r. wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Pismem z dnia 27 kwietnia 2009 roku organ II instancji przekazał powyższą skargę do tutejszego Sądu ( data wpływu – 30 kwietnia 2009 roku ). Zarządzeniem z dnia 4 maja 2009 roku wezwano organ odwoławczy do przekazania odpowiedzi na powyższą skargę wraz z aktami sprawy – pod rygorem zastosowania skutków prawnych wskazanych w art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. 153/02/1270 ze zm. - dalej ppsa). W piśmie z dnia [...] Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ustosunkował się do zarzutów skargi, informując jednocześnie, iż akta sprawy zostaną przekazane "odrębnie" ( k. 10 akt sądowych ). W pismach z dnia [...] strona skarżąca wniosła o ukaranie organu II instancji grzywną za nieprzekazanie odpowiedzi na skargę i akt sprawy do Sądu w ustawowym terminie (k. 6 i 12 akt sądowych). Akta administracyjne sprawy zostały przekazane ostatecznie do tut. Sądu w dniu [...] r. ( k. 60 akt sądowych ). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny organowi II instancji okazał się zasadny. Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej zwaną ppsa organ, za którego pośrednictwem wnosi się skargę do Sądu, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się organu do obowiązku określonego w art. 54 § 2 ppsa Sąd może, na wniosek skarżącego, orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6 ppsa ( art. 55 § 1 ppsa ). Organ II instancji nie kwestionował wniesienia skargi przez R.G. oraz nieprzekazania akt administracyjnych sprawy do Sądu w ustawowym terminie. Skarga na bezczynność wpłynęła do organu II instancji w dniu 23 kwietnia 2009 roku. Zgodnie z art. 54 § 2 ppsa był on zobowiązany w terminie 30 dni od daty otrzymania skargi przekazać ją Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Organ przekazał wprawdzie skargę do Sądu w ustawowym terminie, jednakże akta administracyjne sprawy zostały przekazane do Sądu po upływie 30 dni – w dniu 1 czerwca 2009 roku i to pomimo wezwania Sądu w tym zakresie, zawierającego pouczenie o skutkach prawnych wskazanych w art. 55 §1 i § 2 ppsa ( k. 2 akt sądowych ). Wyłączną materialnoprawną przesłanką do wymierzenia organowi grzywny, na podstawie art. 55 § 1 ppsa, jest niewypełnienie przez organ obowiązku określonego w art. 54 § 2 ppsa. Chodzi również o sytuacje, gdy organ przekazał w wymaganym terminie skargę i odpowiedź na nią, ale bez akt sprawy ( zob. m. in. B. Dauter i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 145, teza 2 ). Przekroczenie ustawowego terminu uzasadniające ukaranie organu grzywną może przy tym wynosić nawet krótki okres kilku dni ( postanowienie WSA w Olsztynie z 17.03.2009 r., II SO/Ol 33/08, lex nr 489774 ). Stosownie do art. 154 § 6 w zw. z art. 55 § 1 ppsa Sąd może wymierzyć grzywnę w wysokości do dziesięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego (dalej Prezes GUS) na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa GUS z dnia 10 lutego 2009 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2008 r. przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2008 r. wyniosło 2.943,88 zł (M. P. 2009/9/112). Tym samym Sąd mógł wymierzyć grzywnę w wysokości do 29.438,80 zł. Ustalając wysokość grzywny Sąd badał postępowanie organu. Miał także na uwadze dyscyplinująco – restrykcyjny charakter środka (postanowienie NSA z 5.07.2006 r. – II OSK 1024/07, OSNAiWSA 6/06/156; K. Gruszecki "Dyscyplinowanie organów administracji przez Naczelny Sąd Administracyjny" Sam. Teryt. 3/01/45). Postępowanie organu II instancji zasługiwało na negatywną ocenę. Organ do 23 maja 2009 r. - z naruszeniem art. 54 § 2 ppsa - nie przekazał akt administracyjnych Sądowi administracyjnemu. Nie uczynił tego także, mimo doręczenia dnia 7 maja 2009 r. (k. 3 akt sądowych) wezwania do przesłania odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy i wyraźnego pouczenia o negatywnych skutkach niewykonania tego obowiązku ustawowego. W orzecznictwie podkreśla się możliwość wymierzenia organowi grzywny również wtedy, gdy w momencie rozpatrywania wniosku strony o ukaranie skarga, odpowiedź na nią oraz akta sprawy zostały przekazane do Sądu ( zob. m. in. postanowienie WSA w Warszawie z 21.12.2006 r., I SO/Wa 61/06, lex nr 320579; postanowienie WSA w Olsztynie z 17.03.2009 r., II SO/Ol 33/08, lex nr 489774 ). W niniejszej sprawie organ - nie realizując ustawowego obowiązku (art. 54 § 2 ppsa), potraktował lekceważąco zarówno stronę skarżącą, jak i Sąd. Wobec powyższego Sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości [...]. Na zwrot kosztów postępowania dla pełnomocnika złożyła się część prawidłowo uiszczonego wpisu w kwocie [...] oraz wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w kwocie [...] obliczone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1) lit. c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. nr 163, poz.1349 ze zm.). Wobec czego orzeczono jak w pkt 2 sentencji zgodnie z art. 209 p.p.s.a. /-/T.M. Geremek