III SA/Lu 55/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Starszy inspektor Maria Filipek, po rozpoznaniu w dniu 25 września 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wójta Gminy Gościeradów na uchwałę Rady Gminy Gościeradów z dnia 18 grudnia 2008 r. Nr XXI/120/08 w przedmiocie : zaliczenia drogi do kategorii dróg gminnych i ustalenie jej przebiegu p o s t a n a w i a odrzucić skargę Z akt sprawy wynika, że Wójt Gminy G. skarży do Sądu i domaga się stwierdzenia nieważności uchwały Nr [...] Rady Gminy G. z dnia [...] grudnia 2008 r. w sprawie zaliczenia drogi do kategorii dróg gminnych i ustalenia jej przebiegu. Powyższa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym wyraźnie rozgranicza kompetencje organów gminy. Rada gminy jest organem uchwałodawczym. Organem wykonawczym gminy jest wójt (art. 26 ust. 1 cyt. ustawy). Wykonuje on uchwały rady gminy i zadania określone przepisami prawa (art. 30 ust. 1). Przepis ten w ust. 2 przewiduje, że do zadań wójta należy w szczególności: 1/ przygotowywanie projektów uchwał rady gminy, 2/ określanie sposobu wykonywania uchwał, 3/ gospodarowanie mieniem komunalnym, 4/ wykonywanie budżetu,. 5/ zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych. W ramach przyznanych organowi wykonawczemu kompetencji, wójt nie ma możliwości zaskarżania - w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym - uchwały podjętej przez radę gminy. Wyżej wymieniony przepis stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Użyte w cyt. przepisie sformułowanie "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone" nie dotyczy wójta sprawującego funkcję wykonawczą, realizowaną w imieniu własnym i jednocześnie w imieniu gminy, jako jej organu, skoro pojęcie "interesu prawnego" odnosić trzeba w tym przypadku do związku miedzy indywidualnymi prawami i obowiązkami skarżącego, których źródłem są przepisy prawa materialnego lub procesowego a zaskarżoną uchwałą. Wójt Gminy G. sam zresztą przyznaje w skardze, że w/w trybie nie może skarżyć uchwały. Z podobnych przyczyn, legitymacji do wniesienia skargi sądowej przez organ wykonawczy gminy nie sposób upatrywać w treści art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznającej prawo do wniesienia skargi każdemu, mającemu w tym interes prawny. W tym miejscu trzeba podkreślić, że wywody Wójta Gminy G. dotyczą merytorycznej oceny samej zaskarżonej uchwały, a nie kwestii naruszenia przez tę uchwałę interesu prawnego skarżącego. Podaje on mianowicie - w uzasadnieniu skargi, że w świetle obowiązujących przepisów, czynności związane z przeznaczaniem gruntu komunalnego pod drogę gminną należą do kompetencji organu wykonawczego i wobec tego wystąpienie z inicjatywą uchwałodawczą w tym zakresie należało do wójta, a nie do rady gminy, która - poza tym - nie była ona organem uprawnionym do zasięgnięcia opinii zarządu powiatu w sprawie zaliczenia drogi do kategorii dróg gminnych. W tych okolicznościach skarga Wójta Gminy G. podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a Sąd – co wypada dodatkowo wyjaśnić – nie badał w tej sytuacji zasadności zarzutów podniesionych w skardze oraz zgodności z prawem zaskarżonej uchwały.