II SA/Kr 1022/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak ( spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Brachel- Ziaja WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Beata Stefańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2009 r. sprawy ze skargi H.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 16 kwietnia 2009 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej H.S. kwotę 757 zł ( siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W wyniku rozpatrzenia wniosku z dnia [....] 2006r. Burmistrza Miasta R. –Zdrój , działającego w imieniu Gminy Miasta R.-Zdrój , w dniu 30 kwietnia 2007r. Burmistrz Miasta R. –Zdrój wydał decyzję o warunkach zabudowy dz. nr nr [....] .w R-Zdrój . , na cele realizacji jednorodzinnego domu mieszkalnego z garażem i urządzeniami budowlanymi, przyłączami infrastruktury oraz zjazdem z drogi gminnej. W związku z brakiem zaskarżenia przedmiotowej decyzji uzyskała ona walor ostateczności. Następnie, na mocy decyzji Burmistrza Miasta R.-Zdrój z dnia 24 kwietnia 2008r., przedmiotowa decyzja o warunkach zabudowy została przeniesiona na rzecz M.P. . W dniu [....] 2008r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. wpłynął wniosek H.S. o stwierdzenie nieważności w/w decyzji Burmistrza Miasta R.-Zdrój . Uzasadniając swój wniosek o stwierdzenie nieważności, strona podniosła, iż wydana decyzja została wydana z naruszeniem art. 53 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ponieważ organ nie uzyskał uzgodnienia Ministra Zdrowia wymaganego tym przepisem w związku z położeniem terenu inwestycji w strefie "A" ochrony uzdrowiska R.-Zdrój , a także z naruszeniem art. 62 ust. 2 i art. 14 ust. 7 tej ustawy, ponieważ w związku z posiadanym przez Gminę R. –Zdrój statusem uzdrowiska istnieje obowiązek zawieszania postępowań w sprawie warunków zabudowy do czasu sporządzenia i uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uzdrowiska. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z dnia 15 grudnia 2008r. znak: [....] , wydaną ma podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i art. 158 § 1 w związku z art. 157 § 1 kpa w związku z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz w związku z art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. Nr 167, poz. 1399), stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza Miasta R.-Zdrój z dnia 30 kwietnia 2007r. o warunkach zabudowy dz. nr nr [....] w R.-Zdrój. W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że ustalone w przedmiotowej sprawie okoliczności faktyczne i prawne wskazują, że decyzja objęta wnioskiem o stwierdzenie nieważności została wydana z rażącym naruszeniem prawa i podlega stwierdzeniu nieważności wskutek zaistnienia przesłanki określonej w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Zdaniem Kolegium organ nie miał podstaw do prowadzenia postępowania w sprawie warunków zabudowy wszczętego wnioskiem z dnia [....] 2006r., ponieważ teren planowanej inwestycji znajduje się w miejscowości posiadającej status uzdrowiska, a teren ten nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Kolegium podkreśliło, że po wejściu w życie w/w nowej ustawy uzdrowiskowej, co nastąpiło z dniem 2 października 2005r., powstała kwestia, czy obowiązek sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz pochodny obowiązek zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie warunków zabudowy odnosi się w równej mierze do uzdrowisk o statusie nadanym na podstawie poprzednio obowiązującej ustawy, jak i uzdrowisk, które uzyskały status w trybie nowej ustawy uzdrowiskowej. Kolegium, powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, uznało, że brak jest podstaw do rozstrzygania w sprawach warunków zabudowy w postępowaniach wszczętych po wejściu w życie nowej ustawy uzdrowiskowej, ponieważ art. 59 ust. 1 nowej ustawy uzdrowiskowej stanowi, że miejscowości uznane za uzdrowiska na podstawie przepisów uprzednio obowiązujących, stają się uzdrowiskami w rozumieniu nowej ustawy. Stosownie do art. 38 ust. 2 tejże ustawy gmina posiadająca status uzdrowiska, sporządza i uchwala miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w terminie do 2 lat od dnia uzyskania takiego statusu. Obowiązek sporządzenia i uchwalenia planu miejscowego dotyczy zatem w równej mierze gmin, które stały się uzdrowiskami na podstawie art. 59 ust. 1 nowej ustawy uzdrowiskowej. Kolegium wskazało, że skoro ustawa z dnia 17 czerwca 1966r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym (Dz. U. Nr 23, poz. 150) nie stanowiła o obowiązku sporządzenia planu miejscowego dla obszaru uzdrowiska, zasadnym jest twierdzenie, że ów obowiązek powstał dla wszystkich uzdrowisk z dniem wejścia w życie nowej ustawy, tj. z dniem 2 października 2005r. Do postępowań w sprawie warunków zabudowy wszczętych przed tą datą, a więc pod rządami ustawy poprzedniej, nie odnosi się obowiązek zawieszenia postępowania. Jednak nie dotyczy to przedmiotowej sprawy, ponieważ wniosek wszczynający postępowanie nosi datę [....] 2006r. i nie mógł być rozpatrzony i rozstrzygnięty w starym trybie. Dlatego też Kolegium uznało, że kontrolowane postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy powinno zostać zawieszone na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Brak takiego zawieszenia zaś wyczerpuje przesłankę rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. M.P. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, rozstrzygniętej w/w decyzją. W uzasadnieniu swojego wniosku M.P. podniósł, że Minister Zdrowia w piśmie z dnia 25 maja 2006r. adresowanym do gmin uzdrowiskowych stwierdził, że przepis art. 38 ust. 2 ustawy uzdrowiskowej dotyczy wyłącznie "nowych potencjalnych uzdrowisk", zaś "Istniejące uzdrowiska zgodnie z art. 39 ust. 1 oraz art. 40 po sporządzeniu operatu i potwierdzeniu spełnienia warunków koniecznych do nadania statusu uzdrowiska, opracują miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego w czasie do dwóch lat od daty potwierdzenia statusu uzdrowiska.". Występujący z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazał dalej, iż Miasto R.- Zdrój nie uzyskało jeszcze decyzji, o której mowa w art. 40 ust. 2 ustawy uzdrowiskowej, a ponadto jest w trakcie korekty operatu, w którym zostaną określone granice uzdrowiska oraz strefy ochronne, skutkiem czego granice uzdrowiska zostaną w znacznym stopniu zmienione. W związku z powyższym bezpodstawne byłoby zawieszanie postępowań o wydanie warunków zabudowy w sytuacji braku ostatecznego określenia granic uzdrowiska. W dalszej części swojego wniosku M.P. powołał się na dyspozycję § 5 uchwały Nr XLV/348/06 Rady Miasta R. - Zdrój z dnia 7 września 2006r. w sprawie uchwalenia tymczasowego statutu uzdrowiska R. - Zdrój, którego treść była rekomendowana przez Ministra Zdrowia w w/w piśmie z dnia 25 maja 2006r., albowiem miała ona pozwolić na bezkolizyjne prowadzenie polityki w zakresie zagospodarowania przestrzennego na terenie gminy uzdrowiskowej do czasu uchwalenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie zaś z wykładnią NSA, statut uzdrowiska stanowi źródło prawa miejscowego. Zdaniem wnioskodawcy, należy także mieć na względzie, że w dotychczas wydawanych rozstrzygnięciach w wyniku wnoszonych odwołań w analogicznych sprawach, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. nie kwestionowało zgodności decyzji wydawanych przez Burmistrza Miasta R.-Zdrój, ustalających warunki zabudowy, z ustawą uzdrowiskową. Zgodnie zaś z poglądem wyrażonym przez NSA w wyroku z dnia 13 czerwca 2007r. sygn. akt I OSK 996/06, rażące naruszenie prawa to naruszenie normy prawnej, niebudzącej wątpliwości interpretacyjnych. W przypadku zaś, gdy norma prawna wymaga wykładni, a wynik tej wykładni może być różny, przyjęcie określonej wykładni nie może zostać zakwalifikowane do rażącego naruszenia prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z dnia 16 kwietnia 2009r. znak: [....] , wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 3 oraz art. 156 § 1, art. 157 § 1 i art. 158 § 1 kpa, art. 17-19 i art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), w związku z art. 14 ust. 7 i art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz art. 38 ust. 2, art. 59 ust. 1 oraz art. 66 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz.U. Nr 167, poz. 1399 ze zm.), a także § 5 uchwały Nr XLV/348/06 Rady Miasta R. - Zdrój z dnia 7 września 2006r. w sprawie uchwalenia tymczasowego statutu uzdrowiska R.-Zdrój (Dz. Urz. Woj. .... Nr 692, poz. 4118), uchyliło zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 15 grudnia 2008r. w całości oraz odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta R.- Zdrój z dnia 30 kwietnia 2007r. o warunkach zabudowy. Zdaniem Kolegium brak było podstaw do uznania, iż Burmistrz Miasta R. – Zdrój dopuścił się w przedmiotowym postępowaniu o wydanie warunków zabudowy rażącego naruszenia art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 38 ust. 2 ustawy uzdrowiskowej. Kolegium stanęło na stanowisku, że dla tzw. starych uzdrowisk, które uzyskały swój status w myśl przepisów nowej ustawy uzdrowiskowej z dniem jej wejścia w życie, tj. z dniem 2 października 2005r., cezurą czasową dla powstania dla nich obowiązku sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest 2 października 2007r. i dopiero ta data wyznacza początek okresu, w którym istnieje obowiązek wskazany w art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W ocenie Kolegium odmienna interpretacja prowadziłaby do zawieszania wszystkich postępowań o wydanie warunków zabudowy z chwilą wejścia w życie nowej ustawy uzdrowiskowej aż do czasu uchwalenia planów miejscowych. Zdaniem Kolegium zaprezentowana wykładnia znajduje także swoje potwierdzenie w analizie brzmienia § 5 pkt 4 załącznika do uchwały Nr XLV/348/06 Rady Miasta R.-Zdrój z dnia 7 września 2006r. w sprawie uchwalenia tymczasowego statutu uzdrowiska R.– Zdrój, który to przepis nie przewidywał konieczności zawieszania przez Burmistrza Miasta R.- Zdrój postępowań w sprawach o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, albowiem stałoby to w sprzeczności z ustanowionym w tym przepisie wymogiem ich uzgodnienia ze wskazanymi organami. Kolegium nie znalazło zatem podstaw do stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 16 kwietnia 2009r. wniosła H.S. , zarzucając jej rażące naruszenie art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych poprzez błędne przyjęcie, że o ustawowym obowiązku sporządzenia planu miejscowego w gminach, które uzyskały status uzdrowiska lub status obszaru ochrony uzdrowiskowej, można mówić dopiero z upływem dwuletniego terminu liczonego od dnia uzyskania tego statusu, a więc w odniesieniu do gmin, o których mowa w art. 59 ustawy uzdrowiskowej, z dniem 2 października 2007r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W pismach procesowych z [....] i [....] 2009r. skarżąca ponownie zakwestionowała wykładnię art. 62 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 38 ust. 2 ustawy uzdrowiskowej jakoby obowiązek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla gminy uzdrowiskowej powstawał dopiero z dniem 2 października 2007r. i dopiero z tym dniem obligatoryjnym stało się zawieszanie postępowań administracyjnych w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Skarżąca opowiedziała się za taką wykładnią tych przepisów, zgodnie z którą już od dnia uzyskania statusu uzdrowiska istnieje obowiązek zawieszania postępowań o ustalenie warunków zabudowy, które dotyczą terenów znajdujących się na obszarze gminy uzdrowiskowej. Skarżąca podkreśliła, że jego interpretacja jest powszechnie przyjęta w orzecznictwie administracyjnym i sądowoadministracyjnym i dlatego brak zawieszenia przez Burmistrza Miasta R.– Zdrój postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy sprawia, że decyzja o warunkach zabudowy wydana w takim postępowaniu jest dotknięta wadą nieważności z powodu rażącego naruszenia prawa. Na rozprawie skarżąca wniosła o zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa. Orzekanie – w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 ppsa. Skarga jest zasadna. Bezspornym w sprawie jest, że Gmina R.– Zdrój posiadała status uzdrowiska przed 2 października 2005r., kiedy to weszła w życie ustawa z dnia 28 lipca 2005r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. Nr 167, poz. 1399 ze zm.). Zatem, stosownie do art. 59 ust. 1 tej ustawy, z dniem 2 października 2005r. Gmina R.– Zdrój stała się uzdrowiskiem w rozumieniu aktualnie obowiązującej ustawy uzdrowiskowej. Bezspornym jest również, że decyzja Burmistrza Miasta R. - Zdrój z dnia 30 kwietnia 2007r. ustalająca warunki zabudowy, której stwierdzenia nieważności domaga się skarżąca H.S. , dotyczy działek nr nr [....] w znajdujących się w R.– Zdroju, a wniosek o jej wydanie został złożony po wejściu w życie obecnej ustawy uzdrowiskowej. Zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy uzdrowiskowej gmina, która uzyskała status uzdrowiska lub status obszaru ochrony uzdrowiskowej, sporządza i uchwala miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w terminie do 2 lat od dnia uzyskania statusu. Brzmienie tego przepisu nie wskazuje na jakiekolwiek zróżnicowanie gmin uzdrowiskowych, które posiadały status uzdrowiska przed wejściem w życie obecnej ustawy uzdrowiskowej oraz gmin, które taki status uzyskały po 2 października 2005r. Zatem każda gmina uzdrowiskowa ma obowiązek sporządzić i uchwalić miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w terminie dwóch lat od uzyskania statusu uzdrowiska. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z gminą uzdrowiskową, która uzyskała status uzdrowiska z dniem 2 października 2005r., a więc z tym dniem powstał dla niej obowiązek sporządzenia i uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dwuletni termin na wykonanie tej czynności określony w art. 38 ust. 2 ustawy uzdrowiskowej jest wyrazem dążenia ustawodawcy do zdyscyplinowania gmin uzdrowiskowych do uchwalenia planów, a tym samym do ochrony terenów uzdrowisk, z reguły obdarzonych szczególnymi walorami krajobrazowymi i klimatycznymi, przed chaotyczną polityką w zakresie planowania i zagospodarowania przestrzennego. Błędnym jest pogląd, zaprezentowany przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jakoby dopiero po upływie dwóch lat od uzyskania przez gminę statusu uzdrowiska, a więc w niniejszej sprawie po 2 października 2007r., powstał obowiązek posiadania przez gminę uzdrowiskową miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przeciwnie, z treści art. 38 ust. 2 ustawy uzdrowiskowej wyraźnie wynika, że z dniem uzyskania statusu uzdrowiska obszar gminy uzdrowiskowej należy traktować jako obszar, dla którego obowiązkowym jest uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rozumieniu art. 14 ust. 7 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Takie odczytanie normy treści normy prawnej zapisanej w art. 38 ust. 2 w związku z art. 59 ust. 1 ustawy uzdrowiskowej prowadzi do wniosku, że jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy wpłynął po 2 października 2005r. i dotyczy obszaru gminy uzdrowiskowej, postępowanie administracyjne wszczęte takim wnioskiem podlega zawieszeniu do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis ten nie daje organom administracji możliwości podjęcia innego rozstrzygnięcia niż zawieszenie postępowania. Treść tego przepisu nie budzi wątpliwości, podobnie jak nie jest przedmiotem kontrowersji data uzyskania przez Gminę R.– Zdrój statusu uzdrowiska. Zatem wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy dla obszaru znajdującego się na terenie gminy posiadającej status uzdrowiska przed uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego trzeba uznać za rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Dlatego też zasadnym było stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta R. - Zdrój z dnia 30 kwietnia 2007r. ustalającej warunki zabudowy i za prawidłowe należy uznać rozstrzygniecie podjęte przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z dnia 15 grudnia 2008r. Natomiast w ocenie Sądu zaskarżona decyzja Kolegium z dnia 16 kwietnia 2009r. opiera się na niewłaściwym odczytaniu i zastosowaniu do okoliczności niniejszej sprawy przepisów art. 38 ust. 2 w związku z art. 59 ust. 1 ustawy uzdrowiskowej oraz art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wykładnia prawa przyjęta przez Kolegium w zaskarżonej decyzji niewątpliwie miała wpływ na wynik sprawy. Za niedopuszczalne należy również uznać interpretowanie przepisów rangi ustawowej na podstawie treści aktów prawa miejscowego, a w zaskarżonej decyzji Kolegium stwierdziło, że "zaprezentowana wykładnia znajduje także swoje potwierdzenie w analizie brzmienia § 5 pkt 4 załącznika do uchwały Nr XLV/348/06 Rady Miasta R.-Zdrój z dnia 7 września 2006r. w sprawie uchwalenia tymczasowego statutu uzdrowiska R. – Zdrój, który to przepis nie przewidywał konieczności zawieszania przez Burmistrza Miasta R.- Zdrój postępowań w sprawach o wydanie decyzji o warunkach zabudowy". Do dokonania wykładni przepisów rangi ustawowej nie można posługiwać się treścią aktów prawa miejscowego, ponieważ jest to sprzeczne z hierarchią źródeł prawa ustanowioną w rozdziale III Konstytucji RP. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. powinno uwzględnić przedstawioną przez Sąd wykładnię przytoczonych przepisów. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa. W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 ppsa, zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 757 złotych, na którą składają się kwota uiszczonego wpisu (500 zł), koszty zastępstwa procesowego (240 zł) ustalone stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 17 zł opłaty za pełnomocnictwo.