II OZ 848/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak, , , po rozpoznaniu w dniu 13 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. U. reprezentującego grupę mieszkańców Gminy Długołęka na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 19 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 391/09 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi K. U. reprezentującego grupę mieszkańców Gminy Długołęka na uchwałę Rady Gminy Długołęka z dnia 28 kwietnia 2005 r., Nr XXXIII/589/2005 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Mirków – część "A" postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 391/09 Przewodniczący Wydziału II w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu wezwał, na podstawie art. 200 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pełnomocnika skarżących do uiszczenia wpisów sądowych od skargi na uchwałę Rady Gminy Długołęka z dnia 28 kwietnia 2005 r. Nr XXXIII/589/2005 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Mirków – część "A" – w kwocie 10 800,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy osiemset złotych), tj. 300,00 zł x 36, stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył K. U. – wnoszący skargę w niniejszej sprawie w imieniu własnym oraz występujący jako reprezentant pozostałych mieszkańców gminy – tj. pozostałych skarżących. Skarżący K. U. zaskarżył powyższe zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu w całości, zarzucając naruszenie przepisów art. 220 § 1 i § 3 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w związku z art. § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), a także art. 214 § 2 i art. 35 - 39 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 67 § 5 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 101 ust. 2a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Jak wynika z treści zażalenia skarżący wnoszą o uchylenie zaskarżonego zarządzenia podnosząc, że nie było ich zdaniem podstaw do wzywania osobiście skarżącego K. U. do uiszczenia wpisu w zastępstwie pozostałych skarżących. Skarżący wskazują, że K. U. otrzymał od pozostałych skarżących upoważnienie do ich reprezentowania na warunkach określonych w art. 101 ust. 2a powołanej ustawy o samorządzie gminnym, jednakże nie wynika z tego wola powierzenia jemu innych zadań i obowiązków pełnomocnika procesowego w rozumieniu przepisów art. 35 – 40 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Skarżący podnoszą, że nie przedłożyli Sądowi pełnomocnictw skarżących "w treści i formie określonej w art. 36 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", ponieważ ich nie udzielili K. U. Skarżący stwierdzają, że w przedmiotowej sprawie zachodzi sytuacja współuczestnictwa materialnego, ponadto podnoszą, że zarządzenie nie jest kierowane do poszczególnych skarżących, wskutek czego nie jest możliwe ustalenie obowiązków każdego z nich " przy regulowaniu wpisu <>" w orzeczonej kwocie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego". Zgodnie z powyższą regulacją, przesłanką legitymacji skargowej jest naruszenie interesu prawnego. Zatem, nie wystarczy - tak jak ma to miejsce na gruncie art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - posiadanie interesu prawnego, ale konieczne jest wykazanie naruszenia tego interesu. W niniejszej sprawie zachodzi sytuacja współuczestnictwa formalnego - oznacza to, że kilku uprawnionych do wniesienia skargi, może w jednej sprawie występować w roli skarżących, ponieważ ich skargi dotyczą tej samej uchwały. Jednocześnie należy wskazać, że współuczestnictwo to ma charakter zewnętrzny, opiera się bowiem na jednorodzajowości i zewnętrznym podobieństwie roszczeń. Podobieństwo to nie oznacza jednak, że w sprawie nastąpiło naruszenie interesu prawnego każdego ze skarżących lub że ich interes prawny jest tożsamy. W konsekwencji, nie można uznać, że uprawnienia lub obowiązki skarżących są w niniejszej sprawie wspólne. Nie jest zatem zasadny zarzut naruszenia art. 214 § 2 oraz art. 101 ust. 2a powołanej ustawy o samorządzie gminnym. Drugi z zarzutów zażalenia odnosi się w istocie do kwestii reprezentacji przez skarżącego K. U., innych skarżących w sprawie. Nie ulega wątpliwości, że skarżący, na podstawie art. 101 ust. 2a powołanej ustawy o samorządzie gminnym, wyrazili pisemną zgodę na ich reprezentację przez jednego ze skarżących. Nie jest zatem zasadny zarzut skarżących, że ich reprezentant w osobie jednego z mieszkańców gminy nie jest uprawniony do odbioru korespondencji kierowanej do całej grupy mieszkańców, skoro jest jej reprezentantem. Nie można zatem uznać zarzutów zażalenia, co do naruszenia art. 35-39 oraz art. 67 § 5 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał pełnomocnika skarżących, działającego na podstawie art. 101 ust. 2a powołanej ustawy o samorządzie gminnym, do uiszczenia wpisu od skarg pozostałych skarżących. Uznać bowiem należy, że skarżący K. U., działa w niniejszej sprawie jako pełnomocnik pozostałych skarżących. Również podstawa prawna określenia wysokości wpisu w sprawie, tj. § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), została prawidłowo określona. Nie można zatem zarzucić Sądowi pierwszej instancji naruszenia art. 220 § 1 i § 3 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w związku z § 2 ust. 1 pkt 3 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi. Wskazać przy tym należy, że skarżący K. U. dobrowolnie zgodził się reprezentować w sprawie pozostałych mieszkańców. Skoro tak, to podjął się on wykonywania w imieniu swoich mocodawców określonych czynności. I tak jak podkreśla skarżący - udzielone pełnomocnictwo obejmuje czynność wniesienia skargi do Sądu, a dla skutecznego jej wniesienia konieczne jest dokonanie stosownej opłaty. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i 198 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.