II SA/Rz 539/09

PostanowienieWSA w Rzeszowie2009-10-13

Skład orzekający: Stanisław Śliwa, Zbigniew Czarnik, Małgorzata Wolska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, liczonego od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, określonego w art. 53 § 2 PPSA, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 PPSA. Termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a w przypadku braku odpowiedzi – sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia wezwania.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na uchwałę Rady Miejskiej w S. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przed wniesieniem skargi wezwali Radę do usunięcia naruszenia prawa. Rada uznała wezwanie za bezzasadne i udzieliła negatywnej odpowiedzi po upływie ustawowych terminów. Skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie po upływie terminu liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik NSA Małgorzata Wolska /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Maria Kołcz po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 13 października 2009 r. sprawy ze skargi T. S., E. M. i J. J. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - postanawia – odrzucić skargę Rada Miejska w S. podjęła uchwałę nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nr [...] terenu osiedla mieszkaniowego w S. przy ul. W. (Dz.Urz. Województwa [...] Nr [...], poz. [...]). H. S., pełnomocnik T. S., E. M. i J. J., pismem z dnia 19 listopada 2008 r. (data wpływu: 6 stycznia 2009 r.) wezwała Radę Miejską w S. do usunięcia naruszenia prawa, wnosząc o zmianę tej uchwały. Rada uchwałą nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. uznała to wezwanie za bezzasadne, doręczając negatywną odpowiedź pełnomocnikowi (H. S.) w dniu 5 maja 2009 r. (pismo Przewodniczącego Rady Miejskiej z dnia 30 kwietnia 2009 r., nr [...]). T. S., E. M. i J. J., działając przez pełnomocnika (H. S.) wnieśli skargę na uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Skarga z dnia 4 czerwca 2009 r. została wniesiona za pośrednictwem organu w tym samym dniu. W skardze zarzucono Radzie naruszenie następujących przepisów prawa: art. 6, art. 34 ust. 1 i 2, art. 17 i art. 65 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11 k.p.a., art. 21 Konstytucji RP, a także art. 5 i art. 140 k.c. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że opracowanie studium i uchwalenie planu odbyło się bez uzgodnienia projektowanych dróg. Jedna z działek objętych planem należy do jej córki, J. J., która nie miała możliwości zapoznania się ze studium i projektem planu. Podobnie, w procedurze planistycznej nie mogli uczestniczyć I. i B. M. Uważa, iż działki nr 1662/1, 1663/1 i 1663/2 nie powinny być objęte planem, gdyż zostały już zabudowane i zagospodarowane na podstawie ostatecznych decyzji, w oparciu o poprzednio obowiązujący plan z 1994 roku. Projektowana aktualnie na tych działkach droga wewnętrzna KD8 pogorszy stan nieruchomości. Przepisy k.p.a. naruszono z tego powodu, że nie zapewniono stronom czynnego udziału w postępowaniu. Regulacjom ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uchybiono z tego powodu, iż nie uwzględniono wydanych dotychczas decyzji lokalizacyjnych oraz pozwoleń na budowę. W ocenie skarżących Gmina wadliwie czyni użytek z przysługujących jej uprawnień planistycznych oraz w nieuprawniony sposób ingeruje w prawo własności. Wadliwie była obsadzona ponadto Komisja Urbanistyczno-Architektoniczna wydająca opinię w postępowaniu planistycznym. Rada Miejska w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie, a w przypadku braku podstaw do odrzucenia – alternatywnie – o oddalanie skargi, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Skarga jako wniesiona z uchybieniem terminu podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Pełnomocnik skarżących wniosła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 6 stycznia 2009 r. i nie doczekała się odpowiedzi organu aż do upływu terminu 60 dni, od tego wniesienia. Rada zareagowała na wezwanie dopiero negatywną uchwałą z dnia [...] marca 2009 r., o której powiadomiono pełnomocnik z dniem 5 maja 2009 r. doręczając pismo Przewodniczącego Rady z dnia 30 kwietnia 2009 r. Odpowiedź została udzielona z uchybieniem terminów określonych w art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w zw. z art. 35 k.p.a. W takim przypadku przyjąć należy, iż skarżącym Rada nie udzieliła odpowiedzi w wyznaczonym na to terminie, a tym samym skuteczne złożenie skargi powinno nastąpić najpóźniej w 60. dniu od wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a więc z dniem 9 marca 2009 r. (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Skarga została złożona w organie w dniu 4 czerwca 2009 r., a więc z uchybieniem terminu na jej wniesienie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym. Jednakże z mocy art. 90 § 2 p.p.s.a. sąd może skierować sprawę na posiedzenie jawne i wyznaczyć rozprawę także wówczas, gdy sprawa podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Z wyłożonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło