II SA/Wa 871/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Protokolant Mateusz Rogala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2009 r. sprawy ze skargi T.A. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. stwierdza że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości W dniu [...] kwietnia 2007 r. funkcjonariusz Policji T. A. wystąpił do Komendanta Głównego Policji o zwolnienie ze służby w Policji z dniem [...] kwietnia 2007 r. Rozkazem personalnym z [...] kwietnia 2007 r., doręczonym stronie tego samego dnia, organ zwolnił skarżącego ze służby na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.). Ponadto z rozkazu wynikało, że na podstawie art. 130 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego podlega on wykonaniu przed wniesieniem odwołania. W dniu [...] kwietnia 2007 r. skarżący zwrócił się o uzupełnienie i wyjaśnienie rozkazu, w wyniku czego organ wydał postanowienia z dnia [...] maja 2007 r. (odmawiające uzupełnienia i wyjaśniające rozkaz z [...] kwietnia 2007 r.). Postanowienia te skarżący otrzymał w dniu [...] czerwca 2007 r. W odwołaniu od rozkazu, wniesionym w dniu [...] czerwca 2007 r., skarżący cofnął swój raport o zwolnienie ze służby, zarzucił rozkazowi naruszenie art. 9 Kpa, wskazał, że od stycznia 2007 r. organy Policji prowadzą działania zmierzające do zwolnienia skarżącego ze służby, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję w sprawie jego przeniesienia do Grupy Stanowisk Tymczasowych, a właściwa komisja lekarska prowadzi postępowanie w sprawie oceny jego przydatności do służby. Do czasu wydania orzeczenia przez komisję nie istniała podstawa zwolnienia go ze służby. Podał, że wystąpił o zwolnienie ze służby wskutek wprowadzenia go w błąd przez Biuro Kadr i Szkolenia KGP. Uznał też, że rozkaz z [...] kwietnia 2007 r. podpisała osoba nieuprawniona. Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy rozkaz z [...] kwietnia 2007 r. Organ odwoławczy podkreślił, że obowiązkiem Komendanta Głównego Policji było zwolnienie skarżącego ze służby po złożeniu przez niego raportu o zwolnienie. Oświadczenie woli skarżącego w tym względzie należało potraktować, zdaniem organu odwoławczego, jako cywilnoprawne oświadczenie woli, wiążące osobę je składającą, gdyż nie zostało wycofane najpóźniej wraz z otrzymaniem go przez adresata, a ponadto nie było ono obciążone żadną wadą oświadczenia woli. Organ I instancji nie mógł więc wydać innego rozkazu. Ponadto, od [...] maja 2007 r. skarżącemu wypłacana jest emerytura policyjna, na jego wniosek złożony w dniu [...] maja 2007 r. do Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Oświadczenie woli cofające raport o zwolnienie zostało złożone ponad dwa i pół miesiąca po zwolnieniu. Organ uznał też, że nieprzekonujący jest zarzut niewyjaśnienia sytuacji prawnej funkcjonariusza, gdyż policjant nie może nie znać własnej pragmatyki służbowej. Organ odwoławczy wskazał też na stosowne upoważnienie osoby podpisującej rozkaz do jego podpisania. Decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 stycznia 2008 r. , sygn. akt II SA/Wa 1657/07 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd podał, że zwolnienie skarżącego ze służby było co do zasady uprawnione. Zasadnie oceniły organy, że wniosek o zwolnienie ze służby był dla nich wiążący, a data zwolnienia, określona w rozkazie organu I instancji, powinna się zamykać w okresie 3 miesięcy od dnia wystąpienia o zwolnienie (art. 41 ust. 3 ustawy o Policji). Wyznaczenie tej daty na [...] kwietnia 2007 r., zgodnie zresztą z wnioskiem samej strony, było prawidłowe. Wniosek o zwolnienie nie zawierał żadnych wad, które mogłyby podważyć jego skuteczność. Sąd uznał za niezasadne zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia art. 9 i 10 Kpa, bowiem okoliczności faktyczne sprawy były bezsporne. Dalej Sąd wskazał, że chybiony jest zarzut skarżącego, iż rozkaz został podpisany przez osobę nieuprawnioną. Z § 1 decyzji Komendanta Głównego Policji Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r., o którą wystąpił Sąd wynika, że osoba, która ten rozkaz podpisała, miała upoważnienie organu I instancji do załatwiania m.in. "...spraw osobowych policjantów...". Zwolnienie ze służby z pewnością jest sprawą osobową policjanta. Za zasadny Sąd uznał natomiast zarzut naruszenia przez organ odwoławczy art. 110 i 130 Kpa. Wyznaczenie w rozkazie z [...] kwietnia 2007 r. daty zwolnienia skarżącego ze służby na dzień [...] kwietnia 2007 r. było zgodne z wnioskiem strony. Dlatego, jak właściwie zauważył Komendant Główny Policji, zgodnie z art. 130 § 4 Kpa, rozkaz o zwolnieniu podlegał wykonaniu przed wniesieniem odwołania. Choć wniesienie odwołania od rozkazu, który w całości uwzględniał żądanie strony wydawać się mogło nieracjonalne, to jednak odwołanie to było dopuszczalne. Z chwilą jego wniesienia wykonanie rozkazu zostało z mocy prawa wstrzymane (art. 130 § 2 Kpa). Tak więc, organ odwoławczy, orzekający w dniu [...] lipca 2007 r., nie mógł zignorować faktu, że rozkaz z [...] kwietnia 2007 r. wyznaczał datę zwolnienia na dzień [...] kwietnia 2007 r. Zatem, mając na uwadze art. 130 i 110 Kpa, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji powinien tak określić tę datę, aby przypadała ona po wydaniu decyzji odwoławczej. Co więcej - konieczne było przyjęcie takiej daty, aby przypadała ona po wprowadzeniu decyzji odwoławczej do obrotu prawnego, tj. po jej doręczeniu stronie. W niniejszej sprawie organ odwoławczy obowiązku tego nie wykonał. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2008 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 - Kodeks postępowania administracyjnego ( tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania: 1. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby, 2. ustalił nowy termin zwolnienia ze służby na dzień [...] czerwca 2008 r., 3. w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja powyższa stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 19 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1121/08 uchylił zaskarżoną decyzję i określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w decyzji organ prawidłowo określił nową datę zwolnienia skarżącego ze służby w Policji ale nie zwalniało to organu z obowiązku prawidłowego rozstrzygnięcia w zakresie nagrody rocznej. W związku z tym, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., na podstawie art. 138 § 1 Kpa po rozpatrzeniu odwołania T. A. od rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2007 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanowił: 1. uchylić zaskarżoną decyzję w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby, 2. ustalić nowy termin zwolnienia ze służby na dzień [...] kwietnia 2009 r., 3. w pozostałym zakresie utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał między innymi, że zgodnie z art. 110 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Z ust. 2 tego przepisu wynika, że wysokość nagrody rocznej ustala się w relacji do okresu służby pełnionej w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda z wyłączeniem okresów niewykonywania zadań służbowych z innych przyczyn niż wymienione w art. 121 ust. 1 ustawy o Policji. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. Nr 251, poz. 1859 ze zm.), okresy służby krótsze od miesiąca kalendarzowego dla celów obliczania nagrody rocznej, sumuje się przyjmując, że każde 30 dni służby stanowi pełny miesiąc kalendarzowy. Odwołującemu się przyznano nagrodę roczną za rok 2007 w wysokości 4/12 jednomiesięcznego uposażenia, ustalonej w relacji do okresu służby pełnionej w danym roku kalendarzowym, tj. za okres od [...] stycznia 2007 r. do [...] kwietnia 2007 r. W konkluzji organ podkreślił, iż okresu od [...] maja 2007 r. do [...] kwietnia 2009 r. nie można wliczyć do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody rocznej, gdyż pomimo pozostawania w stosunku służbowym we wskazanym okresie odwołujący się nie pełnił służby. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił naruszenie prawa, niewyjaśnienie stanu faktycznego. Podkreślił, że wykazywał gotowość podjęcia służby. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Zgodnie z ust. 2 tego przepisu, wysokość nagrody rocznej ustala się w relacji do okresu służby pełnionej w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda z wyłączeniem okresów niewykonywania zadań służbowych z innych przyczyn niż określone w art. 121 ust. 1 ustawy o Policji. Wskazać należy, że uchylenie przez sąd administracyjny decyzji o zwolnieniu policjanta ze służby w Policji powoduje, że od dnia wyroku decyzja o zwolnieniu ze służby przestaje obowiązywać, a policjant od tego dnia znajduje się znów w takiej sytuacji służbowej, w jakiej pozostawał w dniu zwolnienia ze służby. Od dnia uchylenia przez sąd administracyjny rozkazu personalnego o zwolnieniu policjanta ze służby w Policji, policjantowi należy się uposażenie, uposażenie to ulega zawieszeniu za czas od wydania wyroku do dnia zgłoszenia się policjanta do służby. Wypłata zawieszonego uposażenia zależy od uznania nieobecności w służbie za usprawiedliwioną. Jeżeli ze względów organizacyjnych lub z innych przyczyn nie można policjanta zgłaszającego się do służby wykorzystać na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, właściwy przełożony jest władny choćby w formie polecenia służbowego, powierzyć mu pełnienie obowiązków służbowych na innym stanowisku. Przechodząc na grunt sprawy niniejszej należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że nagroda roczna przysługuje, nie za okres pozostawania w służbie ale za faktyczne pełnienie służby. W sprawie niniejszej organ powinien wyjaśnić, czy skarżący po uchyleniu przez sąd administracyjny decyzji wykazywał gotowość pełnienia służby, co jest podstawową okolicznością za ustaleniem wysokości nagrody rocznej. Należy zdaniem Sądu rozważyć, czy zapytanie o wyjaśnienie jego sytuacji prawnej nie jest wyrażeniem gotowości podjęcia służby. Wyjaśnienie tych okoliczności umożliwi wydanie przez organ prawidłowej decyzji w części ustalenia wysokości nagrody rocznej przysługującej za rok 2007. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w związku z art. 132 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.