III SAB/Gd 32/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Lasów Państwowych na bezczynność Rady Gminy w przedmiocie podjęcia uchwały o wyrażeniu zgody na odwołanie ze stanowiska leśniczego postanawia odrzucić skargę. Lasy Państwowe Nadleśnictwo powołując się na art. 101 a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Rady Gminy. Strona skarżąca zarzuciła, że Rada Gminy mimo ustawowego obowiązku nie podjęła uchwały w przedmiocie wniosku strony skarżącej , złożonego w dniu 17 listopada 2008 r. , dotyczącego wyrażenia zgody na odwołanie radnego Gminy J. M. z zajmowanego na podstawie powołania stanowiska leśniczego leśnictwa G. Z.. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że złożony w dniu 17 listopada 2008 r. wniosek był kolejnym już wnioskiem skierowanym do Rady Gminy o wyrażenie zgody na odwołanie radnego J. M.. W dniu 25 listopada 2008 r. skarżący otrzymał od organu pismo, iż wniosek nie może być pozytywnie rozpatrzony, zaś pismem z dnia 16 grudnia 2008 r. został poinformowany przez organ , że dalsza korespondencja nie będzie prowadzona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) , przepisy art. 101 tej ustawy stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Natomiast art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wynika z powyższego , że aby można było wnieść skargę na bezczynność organu gminy, należy wcześniej dokonać wezwania tego organu do usunięcia naruszenia, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 przywołanej ustawy. Zauważyć należy, że skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, bezczynność organu , którą zarzuca w skardze, wiąże nie z wcześniejszymi swoimi wnioskami kierowanymi do organu o podjęcie uchwały, czy też - innymi słowy- o wyrażenie zgody na odwołanie radnego, lecz z wnioskiem w tym przedmiocie z dnia 17 listopada 2008 r. Skarżący nie powołuje się przy tym na fakt dokonania, przed wniesieniem skargi do sądu, wezwania organu do usunięcia naruszenia, a taki obowiązek wynika z art. 101 a ust. 1 w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skarga, wniesiona do sądu bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, jest niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), odrzucił skargę jako niedopuszczalną.