II SO/Rz 13/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie umorzenia zaległości finansowych z tytułu odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia umorzyć postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF K. P. wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych, wskazując w jego uzasadnieniu, że domaga się "wydania decyzji lub postanowienia w sprawie umorzenia kosztów 2 434,90 zł. wynikłych z odpłatności za pobyt w DPS". Wg zawartego we wniosku oświadczenia, skarżący jest pensjonariuszem Domu Pomocy Społecznej położonym przy ul. K. w T., nie posiada żadnego majątku, zaś jego dochody pochodzą z pobieranych zasiłków: stałego w kwocie 97,20 zł. i pielęgnacyjnego w wysokości 153 zł. (razem 250,20 zł.). Abstrahując od sytuacji materialno - bytowej skarżącego i jego możliwości płatniczych, przy rozpatrywaniu jego wniosku należy zwrócić uwagę na treść art. 239 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych (obejmują one opłaty sądowe i wydatki) strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przesłanka ta jest spełniona w niniejszej sprawie dotyczącej umorzenia zaległości z tytułu odpłatności za pobyt skarżącego w domu pomocy społecznej. Oznacza to, że K. P. nie obciążają w tej sprawie żadne koszty sądowe i nie będzie on wzywany do ich opłacenia. Skoro zatem nie ma on obowiązku ponoszenia kosztów sądowych korzystając z ustawowego zwolnienia od nich, jego wniosek nie może zostać uwzględniony a postępowanie w tym zakresie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a w związku z art. 161 § 1 pkt 3 i art. 258 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.