III SA/Kr 150/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec . Sędziowie : NSA Krystyna Kutzner spr. WSA Tadeusz Wołek Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2009 r. sprawy ze skarg Syndyka masy upadłości A Sp. z o.o. w K. na postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 grudnia 2008 r. Nr : [...] Nr : [...] Nr: [...] Nr: [...] Nr: [...] Nr: [...] Nr: [...] Nr: [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania s k a r g i o d d a l a . U z a s a d a n i e n i e Pismami z dnia 17.07.i 17.09.2008 r. skarżąca spółka A Spółka z o.o., wniosła o zawieszenie postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okres od stycznia do sierpnia 2003 r, na podstawie art. 201 § 1 pkt.2 Ordynacji podatkowej. Przepis ten stanowi, że organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Skarżąca podniosła, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 listopada 2007 r., sygn. akt I FSK 792/07, zwrócił się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego dotyczącym kwestii zgodności regulacji § 6 ust. 1 pkt. 2 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 27, poz. 269, ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem, w brzmieniu obowiązującym po 1 stycznia 2003 r., z przepisami Konstytucji RP, a także przepisami ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym z 1993 r. Wyżej wymienione przepisy prawa maja stanowić podstawę prawną przyszłych rozstrzygnięć organu podatkowego w sprawie określenia zobowiązania podatkowego skarżącej w podatku akcyzowym za okres od stycznia do sierpnia 2003 r. W związku z tym, orzeczenie co do zgodności § 6 ust. 1 pkt. 2 oraz ust. 5 ww. rozporządzenia z przepisami rangi konstytucyjnej i ustawowej, w ocenie skarżącej, bezpośrednio determinuje sposób rozpatrzenia jej sprawy, jak również treść i rozstrzygnięcie przyszłych decyzji, jakie zostaną w stosunku do niej wydane. Skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania podatkowego do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny stosownego rozstrzygnięcia. Naczelnik Urzędu Celnego, postanowieniem z dnia [...] 2008 r odmówił zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie określenia zaległości podatkowej w podatku akcyzowym za wskazane wyżej miesiące. W jego uzasadnieniu organ podatkowy podniósł , że zgodnie z doktryną, na konstrukcję zagadnienia wstępnego składają się cztery elementy: 1) zagadnienie wstępne wyłania się w toku postępowania podatkowego, 2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu, 3) rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, zatem zagadnienie wstępne musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy oraz 4) istnieje zależność między rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Zdaniem Naczelnika Urzędu Celnego, w przypadku badania przez Trybunał Konstytucyjny sprawy zgodności regulacji § 6 ust. 1 pkt 2 i ust. 5 ww., w brzmieniu obowiązującym po 1 stycznia 2003 r. z przepisami Konstytucji RP, a także przepisami ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym z 1993 r. nie powoduje obowiązku zawieszenia przez organ podatkowy postępowania podatkowego na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym co do oceny zgodności ustawowego unormowania podatkowego Konstytucja RP, nie jest zagadnieniem wstępnym. "Innym organem lub sądem" w rozumieniu wskazanego przepisu nie jest Trybunał Konstytucyjny, którego kompetencje określa art. 188 Konstytucji . Na powyższe postanowienia wpłynęły zażalenia , w których skarżąca wniosła o ich uchylenie , zarzucając im naruszenie art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej oraz art.120 (zasady praworządności) i art. 121 § 1 (zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych) tej ustawy . W ocenie skarżącej kwestia badania przez Trybunał Konstytucyjny sprawy zgodności z Konstytucją Rzeczpospolitej Polskiej regulacji § 6 ust. 1 pkt. 2 i ust. 5 ww. rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym po 1 stycznia 2003 r., jest zagadnieniem wstępnym. Na poparcie swojego stanowiska skarżąca wskazała na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14.02.2001 r., sygn. akt III SA 3246/99), w którym Sąd ten stwierdził "...skoro w sprawie zaistnieje konieczność rozstrzygnięcia w trybie zasadniczym kwestii wstępnej (prejudycjalnej, wypadkowej), tj. rozstrzygnięcie zagadnienia materialnoprawnego, będącego we właściwości innego organu, mającego charakter zagadnienia otwartego i samoistnego, od którego rozstrzygnięcia zależy wynik sprawy głównej, to należy zawiesić (obligatoryjnie) postępowanie podatkowe do czasu rozstrzygnięcia kwestii wstępnej (...)". Z kolei w wyroku Naczelny Sąd Administracyjny w z dnia 7.03.2001 r. sygn. akt III SA 32/00, POP 2002, nr 2, poz. 37 , Sąd stwierdził, iż przez pojęcie "zagadnienie wstępne" rozumie sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, ocena zaś tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono samo w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania, należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Wskazując na powyższe, zdaniem skarżącej , kwestia konstytucyjności § 6 ust. 1 pkt. 2 i ust. 5 ww. rozporządzenia " wydaje się spełniać powyższą quasi-definicję". Skarżąca zgodziła się ze stanowiskiem Naczelnika Urzędu Celnego, iż w doktrynie wyróżnia się cztery elementy składające się na konstrukcję zagadnienia wstępnego i w jej ocenie , w analizowanej sprawie te cztery elementy zostały spełnione. Po pierwsze - zagadnienie to wyłoniło się w toku postępowania, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10.02.2007 r. (sygn. akt I FSK 792/07) zwrócił się z zapytaniem prawnym w powyższej kwestii do Trybunału Konstytucyjnego. Postępowanie podatkowe w sprawie określenia zaległości podatkowej w podatku akcyzowym za wymienione ma wstępie miesiące do tej pory nie zostało zakończone. Po drugie - rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego należy do "innego organu" w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Użyte w tym przepisie określenie "inny organ" należy rozumieć jako każdy organ państwowy uprawniony na podstawie przepisów prawa do podejmowania rozstrzygnięć w prawem przewidzianej formie. Chodzi tu tylko o to, aby nie był to organ, który rozstrzyga sprawę w tym postępowaniu, w którym wystąpiło zagadnienie prejudycjalne. Skarżąca podniosła, iż brak jest argumentów, które nie pozwalałyby uznać Trybunał Konstytucyjny za "inny organ" w rozumieniu art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej. Skoro bowiem Ordynacja podatkowa nie zawęża tego pojęcia, to uznać trzeba, że "innym organem" jest każdy organ władzy państwowej (publicznej). W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym , Trybunał ten jest "organem władzy sądowniczej, powołanym do badania zgodności z Konstytucją aktów normatywnych i umów międzynarodowych oraz wykonywania innych zadań określonych w Konstytucji", czyli organem władzy państwowej. Opierając się na rezultatach wykładni literalnej i systemowej nie widać szerszego uzasadnienia dla wyłączania Trybunału Konstytucyjnego spod zakresu znaczeniowego pojęcia "inny organ". Wreszcie - zagadnienie wstępne musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji, istnieje bowiem zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Zakwestionowane przepisy prawa stanowić mają podstawę prawną przyszłych rozstrzygnięć organu podatkowego w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za oznaczony okres. Orzeczenie co do zgodności regulacji 6 ust. 1 pkt. 2 i ust. 5 ww. rozporządzenia z przepisami rangi konstytucyjnej i ustawowej, bezpośrednio determinuje sposób rozpatrzenia sprawy skarżącej, jak również treść rozstrzygnięcie przyszłych decyzji, jakie zostaną w stosunku do niej wydane. Odnosząc się do powołanych w treści zaskarżonych postanowień wyroków sądów administracyjnych, skarżąca podniosła, że orzeczenia te zapadły w indywidualnych sprawach i tym samym nie stanowią powszechnie obowiązującej wykładni prawa. Tymczasem zgodnie z art. 190 ust. 1 Konstytucji RP, orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne. Wadliwe działanie organu podatkowego spowodowało w efekcie odmowę zawieszenia prowadzonych postępowań podatkowych w sytuacji, w której ustawa nakłada na organ taki obowiązek. Skarżąca zarzuciła, że działaniem swym organy podatkowe w sposób rażący naruszyły art. 121 ust. 1 Ordynacji podatkowej, który statuuje zasadę zaufania do organów podatkowych. W świetle powołanego przepisu wykluczone jest posługiwanie się w procesie wykładni przepisów prawa podatkowego regułą interpretacyjną, w myśl której wszelkie wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść Skarbu Państwa. Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu zażaleń skarżącej, postanowieniami z dnia 18 grudnia 2008 r utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia. W ocenie organu odwoławczego , termin "zagadnienie wstępne" w rozumieniu art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej oznacza takie zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjne i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, tylko inny organ lub sąd. Musi także zaistnieć bezpośredni związek pomiędzy rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozstrzygnięciem sprawy. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej okoliczność badania legalności wskazanych przepisów rozporządzenia Ministra Finansów przez Trybunał Konstytucyjny nie ma takiego charakteru. Stanowisko w tej kwestii potwierdza też judykatura i doktryna, która zgodnie uznaje, że zawisłość przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy zgodności ustawy z Konstytucją RP nie powoduje obowiązku zawieszenia przez organ podatkowy postępowania podatkowego na podstawie art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej . Postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym - co do oceny zgodności ustawowego unormowania podatkowego z Konstytucją RP nie jest zagadnieniem wstępnym. Trybunał Konstytucyjny nie jest również "innym organem lub sądem", o którym mowa w tym przepisie . Wskazując na powyższe, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że zarzut naruszenia art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej również nie znajduje uzasadnienia w rozpatrywanych sprawach. Organ pierwszej instancji działał na podstawie obowiązującego prawa, bowiem zakwestionowane przepisy tj. § 6 ust. 1 pkt 2 i ust. 5 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego korzystają, do czasu orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, z domniemania zgodności z Konstytucją RP. Na przedmiotowe postanowienia Dyrektora Izby Celnej wniesiono skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w których skarżąca powtórzyła dotychczasowe zarzuty , a to naruszenie art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej, czyli obowiązku zawieszenia postępowania w sytuacji, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji uzależnione jest od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd oraz art. 120 § 1 i art. 121 § 1 tej ustawy. Zdaniem skarżącej, zawisłość przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy zgodności przepisów § 6 ust. 1 pkt 2 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. z Konstytucją RP na skutek zapytania prawnego Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2007 r. ,sygn. akt. I FSK 792/07, stanowi przesłankę do zastosowania art. 201 ust. pkt 2 Ordynacji podatkowej , ponieważ fakt ten jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu tego przepisu, a Trybunał Konstytucyjny mieści się w zakresie użytego w tym przepisie pojęcia "inny organ". W ocenie skarżącej działania organu są sprzeczne z zasadą wyrażoną w art. 121 ust. 1 Ordynacji podatkowej, bowiem gdy niezawisły organ sądowy ma wątpliwość co do zgodności z ustawą zasadniczą ww. przepisów rozporządzenia, organ podatkowy, który orzeka na ich podstawie jest zobligowany do zawieszenia postępowania podatkowego. W konsekwencji organ podatkowy poprzez błędną interpretację art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej naruszył zasadę praworządnego działania organu podatkowego, o której stanowi art. 120 tej ustawy. Na poparcie swojego stanowiska skarżąca powołała orzeczenia sądów administracyjnych. W odpowiedzi na skargi , Dyrektor Izby Celnej również podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonych postanowieniach , a dodatkowo podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyroku z dnia 14.02. 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1049/06, przytaczając komentarz do art. 97 Kpa w "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, B. Adamiak, J. Borkowski, wyd. VIII, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2006 r., str. 447-448), stwierdził między innymi, że "przepis ten zobowiązuje organ administracji do zawieszenia postępowania, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym, przy czym związek taki powinien być bezpośredni". Dalej Sąd ten stwierdził, że "nie uzasadnia wniosku skarżącej o zawieszenie postępowania także zakwestionowanie przez nią konstytucyjności przepisów mających zastosowanie w sprawie, ani oczekiwanie na ewentualne orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w tej materii. Związek pomiędzy takim orzeczeniem, a rozstrzygnięciem sprawy jest jedynie pośredni, potencjalny, a przepisy te korzystają z domniemania zgodności z Konstytucją". Sąd ten wyraził również pogląd, że Trybunał Konstytucyjny nie jest organem administracyjnym ani sądem, o którym mowa w art. 97 ust. 1 pkt 4 Kpa. W związku z powyższym, organ nie zgodził się z zarzutami naruszenia art. 120 i art. 121 Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe zobowiązane są na mocy art. 120 Ordynacji podatkowej do stosowania obowiązującego prawa, a zakwestionowane przepisy § 6 ust. 1 pkt 2 i ust. 5 ww. rozporządzenia Ministra Finansów mają właśnie taki walor. Nie było zatem żadnych podstaw prawnych zawieszania postępowania podatkowego, tylko dlatego, że w odrębnej sprawie zaistniała określona wątpliwość prawna, której oceny dokona Trybunał Konstytucyjny zgodnie z zakresem kompetencji. Do czasu orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, przepisy podlegające takiej ocenie korzystają z domniemania legalności, a organy podatkowe nie mogą tych przepisów kwestionować, ponieważ takie działanie wykraczałoby poza zakres ich uprawnień i naruszałoby porządek prawny w Państwie. Dyrektor Izby Celnej podniósł , że ewentualne orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego kwestionujące legalność ww. przepisów daje możliwość wznowienia postępowania w sprawie będącej przedmiotem postępowania podatkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonych rozstrzygnięć. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego rozstrzygnięcia, może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonych aktów organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Dz 2002 r Nr 153, poz.1270) . W rozpatrywanej sprawie skargi nie zasługują na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienia nie naruszają prawa w zakresie wyżej wskazanym. Podstawą rozstrzygnięć organów podatkowych był art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej , który stanowi , że organ podatkowy zawiesza postępowanie , gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Strony sporu zgodne są co do tego , że na konstrukcję zagadnienia wstępnego składają się cztery elementy: 1) zagadnienie wstępne wyłania się w toku postępowania podatkowego, 2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu, 3) rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, zatem zagadnienie wstępne musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy oraz 4) istnieje zależność między rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Sąd również podziela to stanowisko. Rozbieżne stanowiska stron dotyczą przede wszystkim tego , czy fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 listopada 2007 r. , sygn. akt I FSK 792/07 , zwrócił się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego dotyczącym kwestii zgodności regulacji § 6 ust. 1 pkt. 2 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 27, poz. 269, ze zm., ) w brzmieniu obowiązującym po 1 stycznia 2003 r., z przepisami Konstytucji RP, a także przepisami ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym z 1993 r. , które to przepisy miały stanowić podstawę prawną przyszłych rozstrzygnięć organu podatkowego w sprawie określenia zobowiązania podatkowego skarżącej w podatku akcyzowym za okres od stycznia do sierpnia 2003 r. , a zatem czy okoliczność badania legalności wskazanych przepisów przez Trybunał Konstytucyjny ma charakter zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej – jak twierdzi skarżąca , czy też nie ma takiego charakteru –jak twierdzą organy podatkowe. Różnica stanowisk dotyczy również kwestii, czy Trybunał Konstytucyjny jest "innym organem lub sądem" w rozumieniu ww. art.201 § 1 pkt. 2 – jak twierdzi skarżąca , czy też nie jest " innym organem lub sądem" – jak twierdzi organ podatkowy. W rozpatrywanej sprawie Sąd w całości podzielił stanowisko i argumentację organów podatkowych , które uznały , że w niniejszej sprawie nie zachodzą podstawy do zawieszenia postępowania podatkowego . Nie uzasadnia wniosków skarżącej o zawieszenie postępowań zakwestionowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny konstytucyjności przepisów mających zastosowanie w sprawie, ani oczekiwanie na ewentualne orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w tej materii. " Związek pomiędzy takim orzeczeniem , a rozstrzygnięciem sprawy jest jedynie pośredni , potencjalny , a przepisy te korzystają z domniemania zgodności z Konstytucją " ( wyrok WSA w Warszawie z dnia 14.02.2007 r , sygn.akt II SA/Wa 1049/06). Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę pogląd ten popiera. Oznacza to , że jak długo zakwestionowane przepisy nie zostaną uchylone lub w inny sposób nie utracą mocy obowiązującej, mogą stanowić podstawę rozstrzygnięć organów administracji publicznej korzystając z domniemania konstytucyjności . Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego , jakie może zapaść w wyniku pytania prawnego Naczelnego Sądu Administracyjnego , o którym mowa na wstępie, nie ma charakteru prejudycjalnego. Trybunał nie rozstrzyga zagadnienia, które pozostaje z niniejszym postępowaniem w takim związku , że warunkuje możliwość dalszego jego prowadzenia , a treść rozstrzygnięcia ma bezpośredni wpływ na wynik postępowania. Przedmiotem postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym jest dokonanie oceny z punktu widzenia zgodności z przepisami Konstytucji RP , a także przepisami ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z 1993 r , a nie rozstrzyganie o okolicznościach , których ustalenie stanowić ma niezbędny element rozpozna sprawy. W związku z powyższym zakwestionowanie konstytucyjności przepisu, wbrew twierdzeniom skarżącej , nie ma charakteru zagadnienia wstępnego, bowiem rozstrzygnięcie sprawy jest możliwe bez orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, właśnie ze względu na domniemanie konstytucyjności zakwestionowanych przepisów. Prawa podatnika nie są naruszone w przypadku zakwestionowania legalności przepisów stanowiących podstawę rozstrzygnięć organów podatkowych ze względu na możliwość wznowienia postępowania w sytuacji , gdy rozstrzygniecie już zapadło. A zatem ustawodawca przewidział ochronę interesów podatnika w opisanym przypadku . Za zgodne z prawem należy uznać stanowisko organów podatkowych, iż Trybunał Konstytucyjny nie jest " innym organem lub sądem " w rozumieniu przytoczonego art. 201 § 1 pkt.2 Ordynacji podatkowej. Jak wyżej wskazano , orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają jedynie pośredni , a nie bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Skargi nie mogły być uwzględnione, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów podatkowych nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonych rozstrzygnięć. Sąd uchyla zaskarżone rozstrzygnięcia na podstawie art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ) – tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu , jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień , dlatego należało orzec jak w sentencji.