IV SA/Po 489/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Radzicka ( spr.) Sędziowie WSA Bożena Popowska WSA Izabela Kucznerowicz Protokolant referent Joanna Andrzejak po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 05 listopada 2009 r. sprawy ze skargi S. P. - "[...]" w [...] na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia wykonania robót budowlanych oddala skargę /-/I. Kucznerowicz /-/G. Radzicka /-/B. Popowska Prezydent Miasta [...] decyzją z [...] 02.2009 r. nr [...] zgłosił sprzeciw wobec zgłoszenia – S. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] – wykonania robót budowlanych polegających na remoncie elewacji i dachu oraz montażu urządzenia reklamowego [...]. Decyzję wydano w następujących okolicznościach sprawy. Zgłoszenia zamiaru wykonania robót opisanych wyżej dokonano dnia [...] 12.2008 r. Postanowieniem z dnia [...] 01.2009 r. Prezydent Miasta [...] nałożył na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia o: - oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w oparciu o zgodę wszystkich współwłaścicieli nieruchomości - zgodę Zarządu Dróg Miejskich w [...] na zajęcie pasa drogowego pod ustawienie rusztowań - ostateczne pozwolenie Miejskiego Konserwatora Zabytków wydawane w myśl art. 36 ust. 1 ustawy z 23 lipca 2003 r. – o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2003 nr 162 poz. 1568 ze zm.) W postanowieniu zakreślono termin realizacji uzupełnienia zgłoszenia wynoszący 7 dni, zastrzegając, że brak uzupełnienia zgłoszenia spowoduje wydanie sprzeciwu wobec planowanych robót budowlanych. Postanowienie nadano listem poleconym nr [...] dnia [...].01.2009 r. Przesyłkę UP w [...] awizował po raz pierwszy [...] .01.2009 r. po czym nastąpił jej odbiór dnia [...].02.2009 r. Następnie dnia [...] .02.2009 r. wydano decyzję zgłaszającą sprzeciw wobec nie uzupełnienia zgłoszenia o żądane dokumenty. I tym razem przesyłkę z decyzją nadano również listem poleconym [...] [...] .02.2009 r., także ją awizowano [...] .02.2009 r., po czym nastąpił jej odbiór [...] .03.2009 r. W odwołaniu od decyzji S. P. zarzucił organowi pierwszej instancji naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 nr 156 poz. 1118) w szczególności art. 30 ust. 2 i 5 ustawy oraz naruszenie przepisów postępowania – art. 10, 11 i 107 kpa. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że termin 30 dniowy do zgłoszenia sprzeciwu jest terminem prawa materialnego i jest to termin do załatwienia sprawy, gdyż zgłaszający może po jego upływie rozpocząć roboty objęte zgłoszeniem, organ zaś po upływie 30 dni traci kompetencję do działania w sprawie. W wyniku rozpoznania odwołania Wojewoda Wielkopolski utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2009 r. stwierdzając, że w sytuacji kiedy organ w drodze postanowienia nakłada na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia – termin 30 dniowy do zgłoszenia sprzeciwu rozpoczyna swój bieg po zakończeniu wyznaczonego terminu do uzupełnienia zgłoszenia. W tym zakresie organ odwoławczy powołał się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym II OSK 956/05 i II OSK 79/06. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu S. P. podobnie jak w odwołaniu zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. art. 30 ust. 2 i 5 prawa budowlanego oraz naruszenie przepisów postępowania art. 7, 64 § 2, 77, 105, 107, 126, 138 § 2 kpa. Uzasadnienie skargi podobnie jak odwołania sprowadzało się do interpretacji art. 30 ust. 2 i 5, natomiast w naruszeniu przepisów postępowania skarżący wskazując na bezprzedmiotowość postępowania zarzucał Wojewodzie Wielkopolskiemu potrzebę uchylenia decyzji organu I instancji umorzenia postępowania, gdyż sam wpływ 30 dni od daty zgłoszenia czynił postępowanie w przedmiocie sprzeciwu bezprzedmiotowym. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Wielkopolski wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Zgodnie z art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia. Stosownie zaś do art. 30 ust. 2 zd. 3 tej ustawy w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nie uzupełnienia – wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Zgodnie z dotychczasowym stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie, a także doktrynie termin na zgłoszenie sprzeciwu winien być liczony, w przypadku uzupełnienia zgłoszenia, od daty tegoż uzupełnienia. Pogląd ten zasługuje niewątpliwie na aprobatę. Kwestią wymagającą rozstrzygnięcia pozostawał termin, w którym organ mógł skutecznie wydać postanowienie w przedmiocie uzupełnienia zgłoszenia. Skarżący zarzucił bowiem organowi, iż postanowienie z dnia [...] stycznia 2009 r. zostało doręczone w dniu [...].02.2009 r., a zatem po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu liczonego od dnia wpływu zgłoszenia do organu tj. [...].12.2008 r. Ustosunkowując się do tej kwestii należy w tym miejscu zwrócić uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2006 r., sygn. akt II OSK 79/06, w którym Sąd uznał, że jako początkowy dzień biegu terminu 30-dniowego należy przyjąć dzień następny po dniu, w którym nastąpiło dokonanie zgłoszenia, natomiast termin ten jest zachowany przez organ o ile w terminie 30 dni od daty przyjętej za początek biegu tego terminu nastąpi wniesienie sprzeciwu zgodnie z zasadą przewidzianą w art. 57 § 5 k.p.a. Zgodnie z powołanym przepisem termin uważa się za zachowany m. in. jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Przedstawiony wyżej pogląd zasługuje – w ocenie Sądu – na pełną aprobatę. W rezultacie za datę pewną wniesienia sprzeciwu przez organ należy uznać datę nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Nie ulega również wątpliwości, że wyrażona zasada odnosi się nie tylko do decyzji wnoszącej sprzeciw ale także postanowienia w przedmiocie uzupełnienia zgłoszenia. Skoro bowiem przyjmuje się, iż organ ma możliwość dokonania określonej czynności w terminie 30 dni, zarówno w postaci wniesienia sprzeciwu, jak również wydania postanowienia o uzupełnieniu zgłoszenia to konsekwentnie należy przyjąć, że organ zachowuje ustawowy termin 30 dni także w sytuacji, gdy takie postanowienie zostanie nadane w polskiej placówce pocztowej przed upływem ustawowego terminu. W przedmiotowej sprawie postanowienie w przedmiocie uzupełnienia zgłoszenia zostało wydane [...] stycznia 2009 r. W myśl art. 57 § 5 kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo, a w niniejszej sprawie postanowienie zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego i skoro postanowienie nadano dnia [...] stycznia 2009 r. organ mieścił się w terminie, w którym mógł to uczynić. Skoro postanowienie Urząd Pocztowy doręczył skarżącemu [...].02.2009 r. – od dnia następnego tj. [...] .02.2009 r. należało liczyć termin 7 dniowy do uzupełnienia zgłoszenia, a od [...] lutego 2009 r. zaczynał biec termin 30 dniowy do zgłoszenia sprzeciwu. Tegoż też dnia wydano decyzję o sprzeciwie i nadano ją w placówce pocztowej [...].02.2009 r., a odbiór przesyłki także uprzednio awizowanej nastąpił [...] marca 2009 r. Należy więc stwierdzić, że skoro początkiem 30 dniowego biegu do wydania sprzeciwu był [...].02.2009 r. to nadanie go [...] .02.2009 r. nastąpiło z zachowaniem terminu, a prezentowany pogląd przez skarżącego, że sprzeciw należy uznać za dokonany z dniem doręczenia decyzji nie może być zaakceptowany. Sąd nie podzielił również zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez Wojewodę Wielkopolskiego przepisów postępowania wskazanych w skardze. Przede wszystkim organ odwoławczy uznając za prawidłowy sposób liczenia terminu do wydania postanowienia o uzupełnienie zgłoszenia i nie podzielając zarzutu strony odwołującej, iż termin 30 dniowy należy liczyć od dnia zgłoszenia do dnia doręczenia sprzeciwu nie mógł uznać, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Swoje stanowisko w sprawie organ odwoławczy uzasadnił i przywołał w tej mierze orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. Należy także zaznaczyć, że przywołane w odwołaniu jak i w skardze orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jak i poglądów tam zareprezentowanych Sąd rozstrzygający niniejszą sprawę nie podziela, a uzależnienie upływu 30 dniowego terminu wyłącznie od daty zgłoszenia z pominięciem zasad wyrażonych w art. 57 § 5 kpa czyniłoby przepis art. 30 ust. 2 zd. 3 ustawy Prawo budowlane martwym, szczególnie w sytuacji kiedy strona odbiera przesyłkę czy to w sposób celowy czy też usprawiedliwiony ze zwłoką (awizo). Nie można czynić organowi zarzutu naruszenia przepisów postępowania, poza omówionymi wyżej (art. 105 i 138 § 2) jak 7, 64 § 2, 77, 107, 126 kpa. Należy podkreślić, że art. 64 § 2 kpa nie miał w niniejszej sprawie zastosowania, gdyż podstawy uzupełnienia zgłoszenia należy upatrywać w art.. 30 ust. 2 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane, a nie w art. 64 § 2 kpa. Zarzut braku rozpatrzenia materiału dowodowego jest również chybiony. Jest bowiem niespornym, że inwestor zarówno na etapie postępowania przed organem pierwszej instancji jak i w postępowaniu odwoławczym nie uzupełnił zgłoszenia o wymagane dokumenty, o których mowa w postanowieniu z dnia [...].01.2009 r. i nie ulega wątpliwości, że wbrew zarzutom skargi zaskarżona decyzja odnosi się zarówno do istoty sprawy jak i analizuje stan prawny rozstrzyganej sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. /-/ B. Popowska /-/ G. Radzicka /-/ I. Kucznerowicz ja