III SA/Kr 283/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec spr. Sędziowie : NSA Krystyna Kutzner WSA Tadeusz Wołek Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2009 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody z dnia 9 lutego 2009 r. Nr : [...] w przedmiocie odmowy przyznania odsetek ustawowych s k a r g ę o d d a l a Powołując się na treść przepisu art. 72 ust. 12 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008r., Nr 69, poz. 415 ze zm.) w zw. z art. 27 ustawy z 19 grudnia 2008r. o zmianie ustawy z 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009r., Nr 6, poz. 33) i na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) Wojewoda decyzją z dnia 09.02.2009 r. znak [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...].2008 r. znak [...] o odmowie przyznania J. S. odsetek ustawowych od kwoty brutto 6 824,80 zł stanowiącej zasiłek dla bezrobotnych za okres od 25.11.2005r. do 18.10.2006r. wypłacony w dniu 10.12.2008r. W uzasadnieniu decyzji organ przedstawiając stan faktyczny, na tle którego wydana została decyzja stwierdził, że art. 72 ust. 12 powołanej na wstępie ustawy, stanowiący, iż "uprawnionym do zasiłku (...) i innych świadczeń wypłacanych z Funduszu Pracy przysługują odsetki ustawowe jeżeli powiatowy urząd pracy z przyczyn niezależnych od uprawnionych osób nie dokonał ich wypłaty w terminie" dotyczy wyłącznie sytuacji gdy z opóźnieniem wypłacono świadczenie, do którego prawo jest już ustalone. Natomiast prawo do ustawowych odsetek nie przysługuje z tytułu opóźnienia wynikłego w związku z ustalaniem uprawnień . J. S. nie zgodził się z tą decyzją i wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, w której zarzucił organom bezprawne działanie i domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji . W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał zajęte w sprawie stanowisko, wnosząc o jej oddalenie. Stan, na tle którego powstał spór o wypłatę odsetek przedstawia się następująco: Decyzją z [...].2005r. znak [...] Prezydent Miasta orzekł o uznaniu J. S. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wojewoda decyzją z [...].2006r. znak [...] utrzymał w mocy tę decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 30.05.2007r. sygn. akt III SA/Kr 396/06 uchylił decyzję organu odwoławczego, wskazując na braki w postępowaniu wyjaśniającym. Organ, rozpoznając ponownie sprawę, uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskutek czego została wydana w dniu [...].2007r. decyzja znak [...], na podstawie której J. S. został uznany za osobę bezrobotną z dniem 17.11.2005r. bez prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych. Wojewoda decyzją z dnia [...].2008r. znak [...] utrzymał tą decyzję w mocy. Wskutek wniesienia przez J. S. skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 30.07.2008r. sygn. akt III SA/Kr 407/08 uchylił decyzję organu odwoławczego oraz poprzedzającą ja decyzję organu I instancji. Sąd uznał, że okres, za który wypłacono skarżącemu odszkodowanie z tytułu rozwiązania stosunku pracy na mocy art. 55 § 1 (1) Kodeksu pracy należy zaliczyć do 365 dni zatrudnienia, od których należy prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Realizując wyrok WSA w Krakowie, decyzją z [...].2008r. znak [...] orzeczono o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną od dnia 17.11.2005r. i o przyznaniu mu prawa do zasiłku za okres od 25.11.2005r. do 18.10.2006r. Pismem z 10.12.2008r. J. S. wniósł do Powiatowego Urzędu Pracy o doliczenie do kwoty zasiłku kwoty odsetek ustawowych za okres 2005 – 2006 r. Rozpatrujac ten wniosek, Prezydent Miasta decyzją z [...].2008r. znak [...] odmówił J. S. przyznania ustawowych odsetek od kwoty brutto 6 824,80 zł stanowiącej zasiłek dla bezrobotnych za okres od 25.11.2005r. do 18.10.2006r., wypłacony 10.12.2008r., gdyż zdaniem organu zasiłek dla bezrobotnych wypłacono w najbliższym możliwym terminie po dokonaniu czynności związanych z naliczeniem i przygotowaniem pieniędzy do wypłaty. Decyzję tą w wyniku postępowania odwoławczego Wojewoda utrzymał w mocy wydając opisane na wstępie orzeczenie będące przedmiotem niniejszego postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Brak jest podstaw prawnych pozwalających na uwzględnienie skargi. Wykładnia przepisu art. 72 ust. 12 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zarówno językowa jak i systemowa prowadzi do związania prawa do odsetek z uchybieniem terminu wypłaty zasiłku, przez co należy rozumieć opóźnienie w dokonaniu czynności faktycznej, które w tym przypadku rodzi skutki prawne, a nie z opóźnieniem wnikającym z wykonywania kompetencji przez właściwe urzędy pracy i wykorzystywania przez strony postępowania administracyjnego przysługujących im środków prawnych. Prawo do odsetek jest konsekwencją obowiązywania rygorów w zakresie wypłat zasiłków i ma miejsce w przypadku uchybień powiatowego urzędu pracy zobowiązanego do wypłaty zasiłków. W rozpatrywanym przypadku taka sytuacja nie miała miejsca. Skarżący nabył prawo do zasiłku dla osób bezrobotnych na podstawie decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...].2008r. znak [...] wydanej w ramach ponownego rozpoznania sprawy na skutek uchylenia przez Sąd pierwotnych decyzji w przedmiocie zasiłku tj. decyzji I instancji z [...].2007r. znak [...] i decyzji organu odwoławczego z dnia [...].2008r. znak [...], co oznacza, że prawo do zasiłku zostało przez skarżącego uzyskane w następstwie wykorzystania przewidzianej prawem procedury odwoławczej, a następnie skargowej. Analiza przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, jak i treść wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych, pozwala stwierdzić, że brak jest przepisów prawa materialnego jak i procesowego, które przewidywałyby wypłatę odsetek za opóźnienie, do którego doszło w związku ze standardowymi procedurami przewidzianymi przez prawo dla ustalenia i dochodzenia uprawnień określonych ustawą o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zasiłków i świadczeń. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) przewidywały jedynie roszczenie odszkodowawcze przysługujące na zasadach określonych art.160 kpa stronie, która poniosła szkodę na skutek wydania decyzji z naruszeniem prawa, tylko wówczas, gdy naruszenie to objęte było dyspozycją art. 156 § l kpa skutkującą stwierdzeniem nieważności decyzji .Odpowiednio kwestię odszkodowania reguluje na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, póz. 1270 z późn. zm.) przepis art. 287, stanowiąc iż w przypadku gdy sąd uchyli zaskarżoną decyzję, a organ rozpatrując sprawę ponownie umorzy postępowanie lub stwierdzi nieważność aktu albo ustali przeszkodę prawną uniemożliwiającą stwierdzenie nieważności aktu, stronie, która poniosła szkodę służy odszkodowanie od organu, który wydał decyzję. Na gruncie stanu prawnego obowiązującego do 31 sierpnia 2004 r. przepis ten odsyłał do art. 160 kpa. W rozpatrywanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawie nie stwierdzono nieważności zaskarżonej decyzji, dopatrując się, jak wynika z treści wyroku z dnia 30.07.2008r. sygn. akt III SA/Kr 407/08 wyłącznie podstaw do jej uchylenia. Ustawą z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 162, póz. 1692 ) wprowadzone zostały nowe zasady dotyczące odpowiedzialności poprzez skreślenie art.160 kpa, a wprowadzenie odpowiedniej zmiany w art. 417 Kodeksu cywilnego ( art. 1 tej ustawy ). Ustawa ta weszła w życie z dniem 1 września 2004 r., przy czym do zdarzeń i stanów prawnych powstałych przed wejściem w życie ustawy zastosowanie mają przepisy stanowiące o dotychczasowych zasadach. Analiza treści przedstawionych powyżej przepisów wskazuje w sposób nie budzący wątpliwości, że ani dotychczasowe ani nowe zasady regulacje dotyczące postępowania administracyjnego nie przewidują wypłaty przez organy administracji odsetek . Rozumowanie skarżącego wywodzi się jak należy przypuszczać z treści art. 481 § 1 kodeksu cywilnego, regulującego kwestię odsetek w przypadku opóźnienia ze spełnieniem świadczenia pieniężnego. Należy zauważyć, że przepis ten jednakże dotyczy wyłącznie stosunków cywilnoprawnych. Źródłem uprawnienia do wypłaty zasiłku dla osoby bezrobotnej jest decyzja administracyjna wydana na podstawie odpowiednich przepisów prawa Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 10.07.2000 r. sygn. SK 12/99 ( publikowane w OTK 2000/5/143 ) stwierdził, że nie można wykluczyć powstania stosunku cywilnoprawnego między podmiotami związanymi stosunkiem administracyjno - prawnym. Jednakże ocena czy doszło do zdarzenia prawnego powodującego powstanie pomiędzy skarżącym a organem stosunku o charakterze cywilnoprawnym nie należy ani do organu ani też do sądu administracyjnego. Przyjęty w Polsce model sądownictwa administracyjnego nie dopuszcza bowiem badania w postępowaniu sądowoadministracyjnym skutków niewykonania lub nienależytego wykonania legalnej i niewadliwej decyzji administracyjnej, Wskazuje na to treść art. 3 w zestawieniu z art. 13 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołane orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego dotyczy jednakże sytuacji, gdy opóźnienie w wypłacie nastąpiło po ustaleniu uprawnień w drodze decyzji administracyjnej, z czego należy wnioskować, że kwestia opóźnienia związana z ustalaniem uprawnień nie może być dochodzona inaczej jak na zasadzie odpowiedzialności za szkodę, określonej w art. 417 § 3 Kodeksu cywilnego. Żądanie skarżącego nie znajduje uzasadnienia prawnego. Wydanie przez organ decyzji odmownej, która następnie w wyniku kontroli sądowo administracyjnej została uchylona nie mieści się w dyspozycji art. 72 ust. 12 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Oznacza to, że organy administracji orzekając w niniejszej sprawie słusznie przyjęły, iż prawo do odsetek przysługuje z tytułu opóźnienia w wypłacie zasiłku, a nie z tytułu opóźnienia w ustaleniu prawa do świadczeń przewidzianych ustawą o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Nie ma także przepisu o charakterze bardziej ogólnym , który mógłby stać się podstawą uwzględnienia żądania J. S. i wypłaty dochodzonych przez niego odsetek. Mając powyższe na uwadze skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.