II OZ 1060/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 22 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1565/09 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Olsztyna z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w sprawie ze skargi K. B. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie Pismem z dnia 23 sierpnia 2009 r. K. B. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2009 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Olsztyna z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] zobowiązującej B. i K. B. jako właścicieli lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w Olsztynie, do doprowadzenia zabytku usytuowanego przy ul. [...] w Olsztynie do jak najlepszego stanu poprzez wykonanie określonych prac w terminie do dnia 30 czerwca 2008 r. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania pierwszoinstancyjnej decyzji Prezydenta Miasta Olsztyna z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...], który nie został uzasadniony. Postanowieniem z dnia 1 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Olsztyna z dnia [...] kwietnia 2008 r. Jak wskazał Sąd, wniosek o wstrzymanie wykonania w całości lub w części aktu lub czynności powinien zawierać odrębne uzasadnienie, gdyż sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt I OZ 1381/06, niepubl.). Tymczasem zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania pierwszoinstancyjnej decyzji Prezydenta Miasta Olsztyna z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] nie został uzasadniony. Jednocześnie Sąd wskazał, że na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania aktu w świetle art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na powyższe postanowienie K. B. wniósł zażalenie podnosząc, ze bezsprzecznie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody poprzez wykonanie decyzji Prezydenta Miasta. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak trafnie wskazał Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. W sprawie niniejszej Sąd zasadnie podniósł, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Olsztyna z dnia [...] kwietnia 2008 r. zawarty w skardze z dnia 23 sierpnia 2009 r. nie został uzasadniony, uszło jednak uwadze Sądu, że w trakcie postępowania skarżący w swoim zażaleniu z dnia 11 grudnia 2009 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2009 r. podniósł argumenty przemawiające jego zdaniem za wstrzymaniem wykonania decyzji. W takiej sytuacji wobec okoliczności, że zażalenie z dnia 11 grudnia 2009 r. zostało uwzględnione przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 217/10 a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, Sąd I instancji ponownie rozpoznając wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji powinien był wziąć pod uwagę również treść zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2009 r. w którym skarżący wskazał dlaczego jego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zasługuje na uwzględnienie. Z powyższego względu zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dna 1 lipca 2010 r. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Olsztyna z dnia 7 kwietnia 2008 r. podlegało uchyleniu jako wydane bez uwzględnienia argumentów skarżącego podniesionych w zażaleniu z dnia 11 grudnia 2009 r. Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.