II SA/Go 556/09

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2009-11-24

Skład orzekający: Sędzia WSA Joanna Brzezińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej żądania unieważnienia umowy sprzedaży nieruchomości, która została zawarta przez organ samorządu terytorialnego?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej żądania unieważnienia umowy sprzedaży nieruchomości, ponieważ czynności cywilnoprawne, w tym umowy sprzedaży, należą do zakresu spraw cywilnych, które są rozpoznawane przez sądy powszechne. Sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w zakresie wyznaczonym przez art. 3 PPSA, a umowy sprzedaży nie mieszczą się w tym zakresie.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej dotyczącą udzielenia bonifikaty od ceny nieruchomości. Zarzuciła, że osoba, której udzielono bonifikaty, nie miała tytułu prawnego do lokalu. Skarżąca domagała się unieważnienia uchwały, umowy sprzedaży oraz orzeczenia o kosztach. Organ odmówił uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a następnie w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie, wskazując na brak interesu prawnego skarżącej oraz legitymację prawną osoby korzystającej z bonifikaty.
Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę w części dotyczącej żądania unieważnienia umowy sprzedaży.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.W. na uchwałę Rady Miejskiej nr XXVI/11/09 z dnia [...]r. w przedmiocie udzielenia bonifikaty od ceny nieruchomości postanawia odrzucić skargę w części dotyczącej żądania unieważnienia umowy sprzedaży W dniu 27 lipca 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga W.W., na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] lutego 2009r. nr XXVI/11/09, którą organ udzielił bonifikaty od ceny nieruchomości położonej przy ul. [...], B.W.. Dnia [...] kwietnia 2009r. skarżąca złożyła w Urzędzie Miasta wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym podnosi, iż osoba której udzielono bonifikaty nie posiadała prawa do lokalu ponieważ umowa najmu została jej wypowiedziana [...] sierpnia 1995r. w związku z czym od [...] września 1995r. zajmuje ona lokal bez tytułu prawnego. Rada Miejska dnia [...] czerwca 2009r. podjęła uchwałę Nr XXX/139/09, w której odmówiła uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa W skardze Pani W.W. domaga się orzeczenia nieważności zaskarżonej uchwały, nieważności umowy sprzedaży oraz orzeczenia o kosztach postępowania. Zarzuca ona skarżonej uchwale, iż została wydana na rzecz osoby nieuprawnionej ponieważ od [...] września 1995r. pani B.W. zajmuje lokal bez tytułu prawnego oraz narusza jej interes prawny oraz prawo posiadania. W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, iż uchwała została wydana zgodnie z przepisami prawa ponieważ wypowiedzenie umowy najmu pani B.W. zostało cofnięte przez wynajmującego Przedsiębiorstwo "P" S.A. w związku z czym posiadała ona legitymację prawną do uzyskania bonifikaty Ponadto organ stwierdza, iż Pani W.W. nie ma interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z czym wniósł o odrzucenie lub ewentualne oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu w części dotyczącej żądania unieważnienia umowy sprzedaży ( pkt 2 żądania skargi). Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. Z powyższych przepisów wnioskować trzeba, iż w pojęciu "sprawy sądowoadministracyjnej" mieszczą się: * kontrola działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym enumeratywnie art.3 p.p.s.a., * inne kwestie rozpoznawane na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4, p.p.s.a. spory o właściwość lub kompetencję * sprawy przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że czynności organów administracji publicznej dotyczące spraw spoza wykazanego wyżej zakresu administracji publicznej nie podlegają merytorycznej ocenie przez sąd administracyjny. Do takich czynności należą miedzy innymi podejmowane przez organy czynności dotyczące kwestii cywilnoprawnych, należących do materii prawa cywilnego. Zauważyć bowiem trzeba, że choć w przedmiotowej sprawie stroną stosunku jest organ administracji, to w rozpatrywanym zakresie nie występuje on wobec drugiego uczestnika z pozycji wykonywania władzy zwierzchniej w ramach zarządzającej działalności państwa. Organ administracyjny będący stroną umowy cywilnoprawnej, w tym wypadku sprzedaży, występuje tylko jako uczestnik obrotu cywilnoprawnego, który dokonuje czynności w zakresie swoich uprawnień właścicielskich zgodnie z art.45 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001, Nr 142, poz. 1591 ze zm.) według którego "podmioty mienia komunalnego samodzielnie decydują o przeznaczeniu i sposobie wykorzystania składników majątkowych, przy zachowaniu wymogów zawartych w odrębnych przepisach prawa". Mając powyższe na uwadze uznać należy, iż umowa sprzedaży nie jest aktem podlegającym kognicji sądu administracyjnego gdyż należy do zakresu spraw cywilnych w rozumieniu art.1 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296) do których rozpoznawania, zgodnie z art. 2 w/w ustawy powołane są sądy powszechne. Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy w przedmiotowej materii, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną w części oznaczonej w sentencji postanowienia Na marginesie można jeszcze wskazać, że odrzucenie skargi w części nie przeszkadza w rozpatrzeniu pozostałych jej zarzutów w zakresie dotyczącym uchwały.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło