I OZ 216/10
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2010-04-08
Skład orzekający: Sędzia NSA Ewa Dzbeńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zwolnienie lekarskie pełnomocnika strony stanowi wystarczającą podstawę do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jeśli strona nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu?Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ samo zwolnienie lekarskie pełnomocnika nie jest wystarczające do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Strona musi wykazać, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, co wymaga udowodnienia, że nie można było usunąć przeszkody przy największym wysiłku. Fakt, że pełnomocnik mógł chodzić podczas zwolnienia lekarskiego, dodatkowo podważa argument o braku winy.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, uznając, że pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, mimo przebywania na zwolnieniu lekarskim. Strona wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów P.p.s.a. i podnosząc, że zwolnienie lekarskie uniemożliwiło złożenie wniosku w terminie, a aplikant adwokacki nie mógł podjąć czynności z uwagi na krótki czas rozpoczęcia aplikacji.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 986/09 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie
Postanowieniem z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 986/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, odmówił E. K. reprezentowanemu przez adwokata przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W motywach rozstrzygnięcia wskazano, iż pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił, że dochował należytej staranności i dbałości o sprawy skarżącego. Sam fakt pobytu na zwolnieniu lekarskim i niezdolność do pracy nie może uzasadniać stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Tym bardziej, że pełnomocnik skarżącego udzielił upoważnienia aplikantowi adwokackiemu do występowania w sprawie. Dodatkowo pełnomocnictwo, jakiego udzielił skarżący przewiduje możliwość udzielania substytucji innemu pełnomocnikowi. Tak więc te okoliczności wskazują, że sama choroba pełnomocnika nie stanowiła przeszkody do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w przewidzianym terminie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie E. K. zarzucił naruszenie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., podnosząc że strona dostarczyła materiały w postaci zwolnień lekarskich, których wiarygodności Sąd I instancji nie podważył. Przeszkoda do złożenia wniosku o przywrócenie terminu powstała w momencie, kiedy termin do złożenia wniosku, o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, jeszcze nie upłynął.
Z przedstawionych zwolnień lekarskich jednoznacznie wynika, że pełnomocnik w czasie, gdy doszło do uchybienia terminu był niezdolny do pracy. Tym samym można wyciągnąć wniosek, że skoro adwokat był niezdolny do pracy, to jednocześnie był niezdolny do sporządzania pism.
Dodatkowo, aplikant adwokacki, którego pełnomocnictwo znajduje się w aktach sprawy był umocowany jedynie do zapoznania się z ich treścią. Nie mógł on zatem samodzielnie podejmować czynności, gdyż aplikację rozpoczął z dniem 1 stycznia 2010r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy. Uchybienie przez stronę terminowi, spowodowane okolicznościami związanymi z osobą jej pełnomocnika w pełni odnosi negatywne skutki wobec niej samej. Brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy gdy strona (jej pełnomocnik) nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona lub jej pełnomocnik dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zasadnie uznał, że wnoszący zażalenie nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Okoliczność, że pełnomocnik wnioskodawcy przebywał na zwolnieniu lekarskim pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie.
Stosownie do art. 141 § 2 P.p.s.a. wniosek o sporządzenie uzasadnienia wydanego orzeczenia nie wymaga zachowania żadnej szczególnej formy, a zwłaszcza nie wymaga sporządzenia żadnego uzasadnienia. Wniosek taki mógł sporządzić profesjonalny pełnomocnik lub sama strona. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego, mógł m. in. skorzystać z pomocy osób trzecich. Nie wykazał bowiem, że był takiej możliwości pozbawiony, tym bardziej, iż z dołączonej do akt kopii druku ZUS ZLA (k. 58) wynika, że mógł on chodzić.
W orzecznictwie sądów administracyjnych fakt przebywania na zwolnieniu lekarskim, sam w sobie nie przemawia za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienia wyroku, gdyż argument ten nie uprawdopodabnia, że uchybienie terminu miało charakter niezawiniony (por. postanowienie NSA z dnia 19 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 217/09).
Z tej przyczyny orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło