I SA/Sz 741/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędzia WSA Alicja Polańska, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 listopada 2009 r. sprawy ze skargi S. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązanie pieniężnego za 2005 r. oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sz. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ustalenia S. T. łącznego zobowiązania pieniężnego za 2005 r. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy wskazał, że S. T. jako właścicielem nieruchomości położonych w P. stanowiących działki nr [...], [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni 1,9038 ha, w skład której wchodzą użytki oznaczone w 2005 r. w ewidencji gruntów i budynków symbolem B-RII. W toku prowadzonego postępowania, w dniu 22 lipca 2005 r., organ przeprowadził oględziny nieruchomości stanowiących własność podatnika, w czasie których stwierdzono, że: - - na działce nr [...] znajduje się budynek, w którym składowane były palety, deski, stare okna. Budynek miał zniszczony dach: ubytki dachówek, brak części dachu, część dachu zapadnięta. Od momentu zakupu tego budynku przez podatnika, nie wykonano w nim remontu, - na działce nr [...] znajduje się budynek, którego część (90 m²) została wynajęta firmie zajmującą się budową i montażem kominków. W części budynku stwierdzono składowanie palet, pozostała część pusta. - na działce nr [...] znajduje się budynek, w którym przeprowadzono częściowy remont (wstawiono nowe okna). W budynku w trakcie oględzin znajdowały się palety i stare okna. - na działce nr [...] znajduje się budynek, w którym przeprowadzono częściowy remont (wstawiono nowe okna, wykonano remont dachu). W konkluzji protokołu zawarto informację, że w budynkach kontrolowanych nie stwierdzono prowadzenia działalności rolniczej, a ponadto zawarto w nim informację o odmowie podpisania protokołu przez podatnika. Na podstawie ustaleń kontrolnych, decyzją z dnia [...] r. nr [...] r. Wójt Gminy K., ustalił podatnikowi łączne zobowiązanie pieniężne za 2005 r. w kwocie [...] zł. Ponieważ w toku postępowania przed organem drugiej instancji podatnik kwestionował powyższe ustalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sz., decyzją z dnia [...] r. znak: [...], uchyliło powyższe rozstrzygnięcie wskazując, że organ pierwszej instancji z uchybieniem terminu, określonego w art. 190 § 1 Ordynacji podatkowej, zawiadomił podatnika o przeprowadzeniu oględzin. W związku z powyższym w dniu 23 listopada 2006 r. organ ponownie przeprowadził oględziny nieruchomości stanowiących własność podatnika. Z protokołu tego wynika, że: - na działce [...] znajdowała się budynek, w którym składowane były palety, deski, stare okna. Budynek miał zniszczony dach (widoczne ubytki dachówek, ubytki dachu, część dachu była zapadnięta), - na działce [...] znajdował się budynek, którego część była wynajęta dla firmy zajmującej się sprzedażą kominków. Według oświadczenia podatnika, w części budynku - po dawnej stajni, prowadził on hodowlę królików w ilości około 120 sztuk – stado podstawowe i młode. Podatnik nie określi do protokołu ilości matek. Jak podał, króliki były hodowane luzem (brak było pozostałości po klatkach) na potrzeby własne, - na działce [...] w budynku stwierdzono przeprowadzenie częściowego remontu. Według oświadczenia podatnika w pomieszczeniach tego budynku była prowadzona uprawa boczniaka. Uprawa prowadzona była w latach 2005-2006 w dwóch rzutach, na powierzchni 700 m2. Jak wskazał organ w dniu przeprowadzenia oględzin w budynku znajdowało się dziewięć worków ze słomą. Podatnik oświadczył, że nie posiada dokumentów na zakup boczniaka, i że grzyby zakupił od producenta w powiecie polickim. Do protokołu podatnik podał, iż sprzedawał boczniak Niemcom oraz okolicznym mieszkańcom i nie posiada dowodów sprzedaży. Odnośnie pozostałości po hodowli podatnik podał, iż zostały wykorzystane na działce własnej w Sz., - na działce [...] w budynku stwierdzono przeprowadzenie częściowego remontu. W protokole wskazano także, że wokół budynków teren porasta zielskiem i znajdują się tam zbiorowiska typu ruderalnego, tzn. że działki nie mają znamion trwałego użytku zielonego. W toku postępowania organ uzyskał od Naczelnika II Urzędu Skarbowego w Sz. informację, że podatnik nie figuruje w ewidencji, jako podatnik prowadzący działy specjalne produkcji rolnej. Ponadto, w wykonaniu wezwania o przedłożenie dowodów na zakup zwierząt hodowlanych oraz roślin uprawnych w latach 2005-2006, podatnik oświadczył, iż nie posiada dowodów zakupu, gdyż jako rolnik nie miał obowiązku wystawienia dowodów potwierdzających sprzedaż. Jednocześnie, podatnik wezwany do przedstawienia rachunków (faktur) za zakupione worki z grzybnią, faktur za wodę, udzielenia informacji, w jaki sposób był zorganizowany rynek zbytu boczniaka wraz ze wskazaniem podmiotów skupujących, a także czy najmowani byli pracownicy do zbioru, transportu i sprzedaży grzybów i w jaki sposób zagospodarowane zostały pozostałości po produkcji boczniaka wyjaśnił, iż korzystał z przyłącza wody usytuowanego na działce żony I. C. – T. i przedstawił faktury za dostarczoną wodę firmie "M", której właścicielką jest jego małżonka. Nadto, oświadczył, że nie brał żadnych rachunków za zakup worków z grzybnią, ponieważ produkcja boczniaka miała charakter eksperymentu. Ze względu na słabe plony oraz fakt, że grzyby nie spełniały pod względem kształtu norm, nie były sprzedawane w skupie, lecz kupowali je przyjezdni i miejscowi mieszkańcy. Grzyby były konsumowane głownie przez członków rodziny. Odnośnie pozostałości po hodowli podatnik oświadczył, iż wywiózł je na działkę, a resztę wykorzystali działkowcy. Podatnik załączył do akt postępowania zaświadczenie o prowadzonej przez jego żonę działalności gospodarczej, oświadczenie o partycypowaniu w kosztach przyłącza wodociągowego, pismo z Urzędu Gminy o budowie sieci, umowę z Zarządem Gminy K. w sprawie partycypacji w kosztach budowy sieci wodociągowej, pokwitowanie wpłaty [...] zł z tytułu partycypacji w kosztach, zawiadomienie o kradzieży wraz z włamaniem z dnia 9 lutego 2005 r. i postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie włamania. Mając na uwadze zgłoszone przez podatnika żądania, dotyczące przesłuchania świadków organ podatkowy w dniu 26 listopada 2008 r. przesłuchał w charakterze świadka – M. T. - syna podatnika, który zeznał, że hodowla boczniaka prowadzona była w całej hali, i że podczas tych prac pomagał ojcu. Nie wskazał jednak sposobów ich uprawy, ani nawadniania. Świadek oświadczył, że nie posiada wiedzy, dotyczącej zbycia grzybów. Świadek potwierdził, że ojciec hodował króliki - widział je raz, i że pomagał w robieniu drewnianych klatek. Nie potrafił wyjaśnić kto sprzątał odchody, jak przebiegała hodowla królików. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że nie przeprowadzono dowodu z przesłuchania świadka - córki podatnika M. T. z uwagi na jej stały pobyt za granicą w Irlandii oraz żony podatnika – I. C.-T., z uwagi na to, że przebywała na zwolnieniu lekarskim po przebytej operacji tętniaka mózgu. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, Wójt Gminy K., decyzją z dnia [...] r. nr [...], ustalił S. T. łączne zobowiązanie pieniężne za 2005 r. w kwocie [...] zł. Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sz. Strona podniosła zarzut naruszenia prawa materialnego, poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych oraz niezastosowanie art. 7 ust. 2 pkt 4 lit. b ustawy poprzez naliczenie podatku od budynków gospodarstwa rolnego położonych na gruntach rolnych, które objęte są zwolnieniem, naruszenie art. 68 § 1 w związku z art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez nieumorzenie postępowania z powodu przedawnienia. W uzasadnieniu odwołania S. T. podniósł, że nabył grunty zabudowane budynkami gospodarczymi gospodarstwa rolnego, będące przedmiotem niniejszego postępowania, od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w trybie ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości w związku z art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Znajdowało się na nich gospodarstwo rolne z budynkami: magazyn zbożowy, stajnia, obora i stodoła po byłym PGR. Skarżący nie zmieniał przeznaczenia tych budynków i wykorzystywał je w 2005 r. do prowadzenia działalności rolniczej, tj. hodował króliki dla potrzeb własnych i uprawiał grzyba boczniaka. Powołując się na definicję ustawową działalności rolniczej, zawartą w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych, a także pojęcie działów specjalnych produkcji rolnej, zawarte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik przyjął, że przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie wprowadzają ograniczeń zwolnienia z podatku od nieruchomości od rozmiarów hodowli, nie warunkują zwolnienia prowadzeniem wielkotowarowej produkcji rolnej, ani też nie określają jej wielkości. Strona powołując się na oględziny przeprowadzone w dniu 22 lipca 2005 r. podniosła, że pominięto budynki i pomieszczenia, w których była prowadzona hodowla grzyba i królików. Zdaniem strony, protokół z oględzin został unieważniony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sz., i nie może stanowić materiału dowodowego, będącego podstawą do rozstrzygnięcia sprawy, ze względu na to że organ pierwszej instancji dopuścił się poważnego uchybienia proceduralnego polegającego na naruszeniu art. 190 § 1 Ordynacji podatkowej. Jak podniosła strona nieprawdą jest również, że przedstawiła zdjęcia hodowli jako załącznik do pisma w dniu 12 marca 2007 r. Zdjęcia wnętrza hali w której była uprawa grzyba w 2005 r. strona po raz pierwszy załączyła w dniu 29 marca 2006 r. do dowodów w sprawie odwołania od decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] r. Po raz drugi strona dołączyła kopie tych zdjęć w dniu 7 sierpnia 2007 r., wraz z pismem, kiedy w trakcie zapoznawania się z aktami w SKO. W ocenie strony, oświadczenie złożone przez I. C. – T. potwierdza, że w 2005 r. i w 2006 r. podatnik prowadził działalność rolniczą w spornych budynkach. Zarzucając organowi nieprawidłowości w zakresie przeprowadzonego postępowania dowodowego, strona wniosła o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sz., utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję przyjęło, że zarzut przedawnienia zobowiązania jest bezzasadny. Jak wskazał organ podatnik złożył w 2004 r. informacje podatkowe dotyczące opodatkowanych nieruchomości, w których nie wykazał wszystkich danych niezbędnych do ustalenia zobowiązania podatkowego. Z tego względu zastosowanie miał przepis art. 68 Ordynacji podatkowej, wskazujący na 5 letni okres przedawnienia zobowiązania. Odnośnie do ustalenia wysokości zobowiązania organ wskazał, iż podstawą wymiaru podatku stał się wypis z ewidencji gruntów i budynków. W wypisie aktualnym z dnia 25 lipca 2005 r. opodatkowane grunty oznaczone są symbolem B-RII. W wypisie z tej ewidencji po zmianie symbolu gruntu (z dnia 23 stycznia 2007r.) wykazane zostały budynki o funkcji budynku S i H. W związku z tym zasadnym było oparcie się w zakresie ustalenia funkcji budynku na wypisie danych, z ewidencji z 2007 r., gdyż odzwierciedlał on w tej części stan faktyczny z 2005 r. Pod wskazanymi oznaczeniami tych budynków na podstawie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków należy rozumieć wymienione w § 65 silosy i budynki handlowe. Z uwagi na to, że ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie zawiera definicji budynku gospodarczego, organ uwzględnił jego potoczne rozumienie, zgodnie z którym jest to każdy budynek niemieszkalny. Zatem, budynki będące własnością podatnika jako niemieszkalne uznane zostały za gospodarcze. Następnie, po przytoczeniu stosownych przepisów organ odwoławczy wskazał, że brak jest podstaw do przyjęcia, że sporne budynki były wykorzystywane przez podatnika do działalności rolniczej lub były zajęte na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, a zatem powinny podlegać zwolnieniu od podatku. W tym zakresie organ wskazał na wynik oględzin z 22 lipca 2005 r., w trakcie których nie stwierdzono prowadzenia przez podatnika w żadnym z budynków działalności rolniczej. Podobne ustalenia zapadły w wyniku oględzin przeprowadzonych w dniu 23 listopada 2006 r. Na podstawie zeznań M. T., podatnika oraz jego żony organ przyjął, że brak rachunków na zakup grzybni i materiału, na którym był on uprawiany, rachunków za sprzedaż grzybów, niskie zużycie wody, spożytkowanie grzybów we własnym zakresie, wykonywanie prac przez samego podatnika i sporadycznie przez członków rodziny, niskie zbiory z uprawy dokonywanej metodą amatorską na podstawie gazety "D" i brak zgłoszenia działalności w urzędzie skarbowym, świadczą o tym, że działalność tę należy ocenić jako amatorską. W ocenie organu działalność prowadzona w 2005 r. ma cechy jedynie prób podejmowania w przyszłości uprawy grzyba i nabierania w tym zakresie niezbędnych doświadczeń. Organ podkreślił także, że przez zajęcie na określoną działalność rozumie się faktyczne wykorzystywane w tym celu budynków, a nie ich takie przeznaczenie. Następnie, Kolegium powołując się na przepis art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy wskazało, że nieruchomości znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, którym jest podatnik, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki najwyższej, to jest dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą, za wyjątkiem m.in. budynków mieszkalnych. Jeśli budynki nie są budynkami mieszkalnymi, jak to ma miejsce w sprawie, to powinny, jako związane z działalnością gospodarczą, podlegać opodatkowaniu przy zastosowaniu najwyższej stawki. Tymczasem, organ pierwszej instancji, ustalając podatek, zastosował dla części budynków stawkę niższą dla budynków pozostałych, zgodnie z danymi wykazanymi w informacji podatkowej złożonej przez podatnika. Kolegium nie brało jednak tej okoliczności pod uwagę, jak również nie prowadziło w tym kierunku uzupełniającego postępowania dowodowego, albowiem w jego rezultacie mogłoby zapaść rozstrzygnięcie o wymiarze zobowiązania w wyższej wysokości, co jest niedopuszczalne na podstawie art. 234 Ordynacji podatkowej. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Strona zarzuciła organowi naruszenie prawa materialnego, tj.: - art. 1a ust. 1 pkt 3, art. 2 ust. 2, art. 5 ust. 1 pkt 2, art. 7 ust. 4 lit. b i c ustawy o podatkach i opłatach lokalnych poprzez nieuwzględnienie okoliczności, iż nieruchomości podatnika oznaczone były w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, - art. 1, 2 ust. 2, 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku o rolnym i art. 21 § 1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, oraz § 68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez ich niezastosowanie, w sytuacji, gdy grunty stanowiły użytki rolne, - art. 6 ust. 1, 6, 9 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w związku z art. 68 Ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie trzy letniego okresu przedawnienia, - naruszenie art. 122, 187 § 1, 191 Ordynacji podatkowej poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz nieuwzględnienie wniosków dowodowych podatnika, nieuwzględnienia dowodów w postaci fotografii świadczących o hodowli grzyba, nie ustalenie daty wprowadzonych zmian w ewidencji gruntów i budynków. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270 ze zm.) ustawa ta normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jej przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministnacyjne). Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm. ) i art. 1-3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje badanie zgodności z prawem indywidualnych aktów administracyjnych. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotowa sprawa dotyczy ustalenia S. T. zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 r., tj. wypowiedzenia się w kwestii wysokości tego zobowiązania w aspekcie możliwości skorzystania przez skarżącego ze zwolnienia od podatku budynków gospodarczych wskazanego w art. art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b i c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.) oraz w aspekcie przedawnienia ww. zobowiązania podatkowego. Zgodnie z art. 68 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwanej dalej O.p., zobowiązanie podatkowe w zakresie zobowiązań powstających z dniem doręczenia decyzji organu podatkowego ustalającej wysokość tego zobowiązania - jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, przedawnia się z upływem trzech lat, bądź pięciu lat, jeżeli podatnik nie złożył w terminie deklaracji podatkowej, bądź w złożonej deklaracji (przez którą rozumie się także informację podatkową – art. 3 pkt 5 O.p.) nie ujawni wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego. Mając na uwadze powyższe oraz odnosząc się w tym miejscu do zarzutu skargi, wskazującego na naruszenie przez organ odwoławczy art. 68 § 1 i 2 O.p., wskazać należy, że analiza akt postępowania podatkowego pozwala na stwierdzenie, że podatnik złożył w 2004r. informacje podatkowe, dotyczące opodatkowanych nieruchomości, w których nie wykazał wszystkich danych niezbędnych do ustalenia zobowiązania podatkowego, ponieważ, jak sam twierdzi, budynki wykazane jako pozostałe powinny być zwolnione z podatku od nieruchomości. Pomimo tego budynki te nie zostały jednak nie zostały wykazane w rubryce – nieruchomości zwolnione. Z tego względu, jako prawidłowe należy ocenić stanowisko organu odwoławczego, że w takim przypadku, skoro skarżący nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, termin przedawnienia zobowiązania wynosi 5 lat (art. 68 § 2 pot 2 O.p.) i upływa z końcem 2010 r. W nawiązaniu do powyższego wskazać jeszcze należy, że podstawie art. 21 § 5 O.p, gdy podatnik ma obowiązek złożenia deklaracji, przez którą rozumie się także informację podatkową, organ podatkowy ustala wysokość zobowiązania podatkowego zgodnie z danymi z tej deklaracji, chyba że stwierdzi, w toku postępowania, że są one niezgodne ze stanem faktycznym. Podatnik wypełniając ustawowy obowiązek z art. 6 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych złożył w latach 2003 r. i 2004 r. wykazy nieruchomości, w których wykazał następujące nieruchomości: - na działce numer [...] pozostałe budynki zajęte na potrzeby własne o powierzchni 1133 m² oraz grunty rolne zabudowane klasy II o powierzchni 0,2203 ha, - na działce numer [...] pozostałe budynki zajęte na działalność gospodarczą o powierzchni 94 m², pozostałe budynki zajęte na potrzeby własne o powierzchni 2147 m², budowle o wartości [...] zł, grunty związane z działalnością gospodarczą o powierzchni 264 m² oraz grunty rolne zabudowane klasy II o powierzchni 0,3726 ha, - na działce numer [...] pozostałe budynki zajęte na potrzeby własne o powierzchni 1121m2 i grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 250m2 oraz grunty rolne zabudowane klasy II o powierzchni 0,5483 ha, - na działce numer [...] pozostałe budynki zajęte na potrzeby własne o powierzchni 655,8m² oraz grunty rolne zabudowane klasy II o powierzchni 0,7112 ha. W ww. informacjach podatkowych podatnik wykazał budynki jako w części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i jako pozostałe wykorzystywane na potrzeby własne, nie wykazał zaś budynków zwolnionych z podatku (rubryka E - informacja o przedmiotach zwolnionych). Dopiero, w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, a wcześniej w odwołaniu z dnia 17 marca 2005 r. od pierwszej decyzji wydanej w przedmiotowej sprawie, podatnik wskazywał na podleganie posiadanych przez niego budynków zwolnieniu, jako budynków gospodarczych położonych na gruntach gospodarstw rolnych służących wyłącznie działalności rolniczej. Tak więc stanowisko organu odwoławczego w zakresie przedawnienia ocenić należy, jako prawidłowe. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b i c ustawy budynki gospodarcze, jeśli spełniają określone ustawowo warunki, podlegają zwolnieniu z podatku od nieruchomości. Min. odnosi się to budynków gospodarczych lub ich części położonych na gruntach gospodarstw rolnych służących wyłącznie działalności rolniczej (art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy) i budynków gospodarczych lub ich części zajętych na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej (art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c ustawy). W zakresie pierwszego zwolnienia warunkiem jego zastosowania jest posadowienie ich na gruntach gospodarstw rolnych, przez które rozumie się obszar gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków, jako użytki o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu m.in. osoby fizycznej, (art. 2 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych). Mając na uwadze powyższe, wskazać należy na ustalenia organów podatkowych, z których wynika, że w ewidencji gruntów i budynków działki numer [...], [...], [...] i [...] oznaczone są symbolem B-RII. Działka nr [...] ma powierzchnię 0,2203 ha, dz. nr [...] - 0,3990 ha, dz. nr [...] - 0,5733 ha, dz. nr [...] - 0,7112 ha. Ze względu na to, że wszystkie grunty będące własnością strony w 2005r. były oznaczone symbolem użytku rolnego, a ich łączna powierzchnia przekracza 1 ha i wynosi 1,9038 ha, posadowione na nich budynki spełniają wymóg położenia na grantach gospodarstwa rolnego. Drugim warunkiem jest, aby budynki te służyły wyłącznie działalności rolniczej, przez którą rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym produkcję grzybów uprawnych i produkcję zwierzęcą typu fermowego (art. 1a ust. 1 pkt 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych). W przypadku drugiego z wymienionych zwolnień z podatku od nieruchomości warunkiem ich zwolnienia jest to, aby były one zajęte na prowadzenie działów specjalnych produkcja rolnej. Z racji braku definicji legalnej tych działów w przepisach ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jak również trudności wyjaśnienia tego pojęcia w języku potocznych ze względu na użycie sformułowania - specjalne, a więc ścisłego, skonkretyzowanego i wymagającego jasnych kryteriów i przez to trudnego do ustalenia w tym języku, należy poszukiwać definicji tego pojęcia w innych przepisach prawa. Wyjaśnienie pojęcia działów specjalnych produkcji rolnej znajduje się w art. 2 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym ód osób fizycznych (t.j. Dz. U. Nr 14 z 2000 r., poz. 176, ze zm.), który stanowi, że działami specjalnymi produkcji rolnej są uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym w rozmiarach przekraczających wielkości określone w załączniku do ww. ustawy. Osiąganie przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej podlega ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie potwierdza jednak prowadzenia przez stronę działów specjalnych produkcji rolnej, bowiem z informacji podatkowej uzyskanej 21 grudnia 2006r. z urzędu skarbowego właściwego dla strony wynika, że S. T. nie figuruje w ewidencji podatników Drugiego Urzędu Skarbowego w Sz. z tytułu prowadzenia działalności w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej w latach 2005-2006. Zwolnienie z art. 7 ust 1 pkt 4 lit.b. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, wymaga spełnienia trzech warunków do jego zastosowania, tj. mają to być budynki gospodarcze, posadowione na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej. Analizując pod tym kątem zgromadzony materiał dowodowy, zgodzić się należy, ze stanowiskiem organu odwoławczego, ż nie pozwala on na przyjęcie, że w 2005 r. strona prowadziła w opodatkowanych budynkach działalność rolniczą. W spornych obiektach dwukrotnie przeprowadzano oględziny, po raz pierwszy 22 lipca 2005 r., a więc w roku, w którym jak twierdzi podatnik prowadził działy specjalne produkcji rolnej. Z protokołu tego wynika, że na działce nr [...] znajduje się budynek z uszkodzonym dachem, na działce [...] znajduje się budynek, który jest wynajmowany w części 90 m² firmie zajmującej się budową i montażem kominków, w pozostałe pomieszczenia są puste bądź są tam składowane są stare palety na działkach nr [...] i nr [...] znajdują dwa budynki, które zostały częściowo wyremontowane. Nie stwierdzono prowadzenia działalności rolniczej. Budynki stoją puste, w innych są różne rzeczy, to jest stare okna, palety, deski. Do ww. protokołu załączono materiał fotograficzny w postaci siedmiu zdjęć obrazujących budynki, których oględziny przeprowadzono. Skarżący został powiadomiony o terminie przeprowadzenia ww. czynności z jednodniowym wyprzedzeniem, a z treści zapisów widniejących pod protokołem wynika, że brał udział w tej czynności aczkolwiek odmówił podpisania protokołu. W ocenie Sądu, orzekającego w niniejszej sprawie, pomimo tego, że organ, powiadamiając podatnika o terminie ww. czynności oraz sporządzając protokół, dopuścił się naruszenia przepisów proceduralnych, to okoliczności te nie pozbawiają tego dokumentu mocy dowodowej, a zatem prawidłowe było powołanie się przez organ odwoławczy na ustalenia z tych oględzin, tym bardziej, że identyczne ustalenia przeprowadzono w trakcie kolejnych oględzin z 23 listopada 2006 r. W trakcie tej powtórnej czynności dokonano oględzin tych samych obiektów, co w trakcie czynności z 22 lipca 2005 r. Przy czynności tej był obecny podatnik, ale także odmówił jego podpisania. W świetle powyższych ustaleń, dowód w postaci zeznań M. T., który min. zeznał, że pomagał ojcu w uprawie boczniaka w latach 2005-2006, nie uczestniczył jednak w zakupie grzybni, w nawadnianiu i wywożeniu materiału z uprawy grzybów na działki, nie jadł ich i nie był świadkiem ich sprzedaży oraz stwierdzenie ww. świadka, że w 2006 r. S. T. hodował króliki, a także oświadczenie złożone, w tym zakresie, przez żonę podatnika, nie pozwalają na przyjęcie, że podatnik faktycznie w 2005 r. prowadził działalność rolniczą umożliwiającą mu skorzystanie ze zwolnienia podatkowego, tym bardziej, że nie przedstawił na tę okoliczność, pozo swoimi twierdzeniami, żadnych innych dowodów. Mając na uwadze powyższe, jako zasadne należy ocenić stanowisko organu odwoławczego, że fakt, że podatnik nie posiadał rachunków za zakup grzybni czy materiału, rachunków za sprzedaż grzybów, niskie zużycie wody, spożytkowanie grzybów we własnym zakresie, wykonywał prace samodzielnie i sporadycznie przy pomocy członków rodziny, niskie zbiory z uprawy dokonywanej metodą amatorską na podstawie gazety "D", brak zgłoszenia działalności w urzędzie skarbowym, pozwala ocenić działalność podatnika jedynie jako próbę podejmowania w przyszłości uprawy grzyba i nabierania w tym zakresie niezbędnych doświadczeń. A zatem, trafnie jest stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, że budynki posiadane przez podatnika nie były w 2005 r. zajęte na prowadzenie działów specjalnych i nie służyły wyłącznie działalności rolniczej, a zatem podlegały opodatkowaniu. Wbrew twierdzeniu podatnika, przeprowadzenie innych dowodów w sprawie, w szczególności, przesłuchanie żony i córki, nie wniesie nic nowego w sprawie, w sytuacji, gdy syn złożył zeznania o powyższej treści, a podatnik i jego żona oświadczenia, które zostały uwzględnione przez organ podatkowy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Podatnik jest osobą prowadzącą działalnością gospodarczą na co wskazuje wpis w ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej w Urzędzie Miasta Sz. przedsiębiorcy P.W. WITPLAST. Na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy nieruchomości znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki najwyższej, to jest dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą, za wyjątkiem m.in. budynków mieszkalnych. Jeśli budynki nie są budynkami mieszkalnymi, jak to ma miejsce w sprawie, to powinny jako związane z działalnością gospodarczą podlegać opodatkowaniu przy zastosowaniu najwyższej stawki. O fakcie opodatkowania w taki sposób nieruchomości nie rozstrzyga przy tym okoliczność faktycznego wykorzystania danej nieruchomości do prowadzenia ww. działalności. Istotne znaczenie ma bowiem sama możliwość jej wykorzystania w ww. celu, wynikająca z faktu pozostawania tej nieruchomości w posiadaniu podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Analiza akt przedłożonych przez organ odwoławczy pozwala na stwierdzenie, że łączna powierzchnia gruntów z ewidencji gruntów i budynków odpowiada takiej powierzchni wykazanej przez podatnika w informacji podatkowej. Zgodnie z przepisami ustaw podatkowych osoby fizyczne są zobowiązane złożyć informację w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego. Organ podatkowy, na podstawie zaś art. 6c ustawy o podatku rolnym, wydaje decyzję ustalającą łączne zobowiązanie pieniężne obejmującą wymiar podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego. Zasadnie zatem, w niniejszej sprawie wydano decyzję w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2005 r. Reasumując, wskazać też należy, że, w ocenie Sądu, organ podatkowy przeprowadził postępowanie podatkowe prawidłowo, zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył materiał dowodowy, którego ocenę wyraził w zaskarżonej decyzji (art. 180, 187, 191 Ordynacji podatkowej) i na tej podstawie zasadnie uznał, że sporne budynki nie korzystają ze zwolnienia podatkowego, a nadto prawidłowo zaklasyfikował je jako budynki gospodarcze, natomiast grunty wskazane w ewidencji gruntów i budynków, jako rolne, opodatkował podatkiem rolnym (poza gruntami wykazanymi przez podatnika jako zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej), z uwagi na fakt, że dopiero po 2005 r. zostały one zaklasyfikowane do gruntów pozostałych. Nie znajdując, w tych warunkach, podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna nie odpowiada przepisom prawa materialnego, jak również podstaw do stwierdzenia, iż wydana ona została z naruszeniem przepisów postępowania podatkowego w stopniu co najmniej mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, orzec należało o oddaleniu skargi, jako nieuzasadnionej (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).