V SA/Wa 3160/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, , Protokolant - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2009 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... listopada 2008 r. nr ... w przedmiocie: określenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT. 1. Uchyla zaskarżoną decyzję; 2. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz D. S. kwotę ... zł (... złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. Stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. W dniu ... czerwca 2003 r. Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe ... z siedzibą w W. zgłosiło za pośrednictwem Agencji Celnej A., do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym ... (JDA SAD nr ...). Do zgłoszenia celnego skarżący załączył fakturę z ... marca 2003 r. o numerze ..., wystawioną przez eksportera towaru, fakturę transportową proforma wystawioną przez firmę D. sp. z o.o., w której łączny koszt transportu na odcinku zagranicznym (...-Granica PL) określono na kwotę ... PLN tj. ... USD, a koszt transportu na odcinku krajowym – na kwotę ... PLN tj. ... USD. W polach 12 i 44 dokumentu SAD zadeklarowano koszty transportu w ww. kwotach. Po weryfikacji zgłoszenia celnego oraz przeprowadzeniu postępowania, decyzją z ... lipca 2003 r. nr ... Naczelnik Urzędu Celnego ... w W. uznał zgłoszenie celne za prawidłowe w zakresie dotyczącym ustalenia wartości celnej towaru i określenia kwoty wynikającej z długu celnego. Decyzja ta stała się ostateczna bowiem strona nie wniosła od niej środka zaskarżenia. Po przeprowadzeniu, w siedzibie spółki kontroli obrotu towarowego z zagranicą i na rynku wewnętrznym ujawniona została faktura VAT z ... czerwca 2003 r., opiewająca na kwotę ... PLN. Faktura ta została wystawiona przez firmę D. sp. z o.o. i dotyczyła kosztów wynajęcia kontenera i składowania w porcie H. . Z uwagi na powyższe organ przeprowadził postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie rzeczywistej wartości celnej towaru. Naczelnik Urzędu Celnego ... w W. postanowieniem z ... maja 2006r. wznowił postępowanie celne zakończone decyzją ostateczną z ... lipca 2003r. Jednak, zgodnie z treścią art. 65 § 5 ustawy z 9 stycznia 1997r. Kodeks celny (Dz.U. z 2001r. nr 75, poz. 802 ze zm.) decyzja, którą organ celny uznałby zgłoszenie celne za prawidłowe bądź nieprawidłowe w całości lub w części, nie może zostać wydana, jeżeli upłynęły trzy lata od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego. W przedmiotowej sprawie termin do wydania ww. decyzji upłynął w dniu ...czerwca 2006 r., wobec czego Naczelnik Urzędu Celnego... w W. decyzją z ...marca 2008 r. odmówił uchylenia w całości decyzji z... lipca 2003 r. Postanowieniem z ... marca 2008 r. Naczelnik Urzędu Celnego ...w W. wszczął z urzędu postępowanie w celu zbadania prawidłowości zgłoszenia celnego zawartego w SAD nr ... z ... czerwca 2003 r. w zakresie ustalenia wartości celnej importowanego towaru dla potrzeb właściwego określenia podstawy opodatkowania oraz kwoty należności podatkowych. Następnie decyzją z ...czerwca 2008 r., nr ..., postanowił; 1. określić wartość celną zaimportowanego towaru dla potrzeb prawidłowego określenia należnego podatku VAT z tytułu importu, 2. określić w prawidłowej wysokości podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego z tytułu importu towaru i orzec w tym zakresie, uwzględniając ujawnioną w trakcie kontroli fakturę VAT. W wyniku wniesionego przez skarżącego odwołania, Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z ... listopada 2008 r. nr ..., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wyjaśnił, iż w trakcie kontroli przeprowadzonej w siedzibie firmy ... ujawniono fakturę transportową, która nie została przedstawiona wraz ze zgłoszeniem celnym. Wystawca faktury firma D. sp. z o.o., w piśmie z ... grudnia 2004 r., poinformowała organ kontrolujący, iż przedmiotowa faktura odnosi się do kontenerów o nr ... oraz ... . Organ odwoławczy wskazał, iż powyższe numery kontenerów zostały wymienione w polach 31 (opakowania i spis towarów) w zgłoszeniach celnych SAD nr ... z ... czerwca 2003r. oraz SAD nr ... z ...czerwca 2003 r. Strona skarżąca nie deklarowała w momencie zgłoszenia celnego obowiązku poniesienia ww. kosztów związanych z transportem przedmiotowego towaru, zatem organ celny uznał, iż przepisy regulujące procedurę dopuszczenia do obrotu, jaką został objęty towar, zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe i niekompletne dane. W dalszej części uzasadnienia organ powołując się na treść art. 23 § 1 Kodeksu celnego wyjaśnił, iż wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana, o ile to konieczne z uwzględnieniem art. 30 i 31. W celu określenia wartości celnej, do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się koszty transportu i ubezpieczenia oraz opłaty załadunkowe i manipulacyjne związane z ich transportem, poniesione do granicy państwa lub portu polskiego (art. 30 § 1 pkt 5 Kodeksu celnego). Upoważnienie, co dalej wskazuje Dyrektor Izby Celnej do włączania tych kosztów do wartości celnej towarów daje Artykuł 8 pkt 2 Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r. Zatem do kosztów transportu towarów, o których mowa w treści art. 30 § 1 pkt 5 Kodeksu celnego zalicza się wszelkie koszty poniesione przez importera związane z przemieszczaniem towaru do granicy państwa lub portu polskiego, są to koszty ściśle związane z przewozem towaru, ale też koszty związane np. z jego składowaniem (vide: wyrok NSA z 6 lipca 1995r. o sygn. akt SA/Kr 2869/94). Organ II instancji odwołał się również do "Międzynarodowych Reguł Wykładni Terminów Handlowych" (Incoterms 2000) określonych przez Międzynarodową Izbę Handlową w Paryżu. Stosując te formuły strony przedmiotowej transakcji uzgodniły, że dostawa towaru odbywać się będzie na bazie CIF H., a w jej ramach sprzedający musi zorganizować transport i ponieść koszty z tym związane, ale bez przyjmowania ryzyka utraty, uszkodzenia towaru lub dodatkowych kosztów związanych z przypadkami występującymi po załadunku i wysyłce. Zatem, co organ odwoławczy podkreślił, obowiązkiem kupującego było poniesienie kosztów za wynajem kontenera oraz składowanie towaru wynikających z ujawnionej faktury. Koszty te podlegały doliczeniu do wartości transakcyjnej towaru, tak więc zwiększały wartość celną towaru, co jest zgodne z przyjętym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: wyrok NSA z 27 października 2000r. o sygn. akt I SA/Po 2422/98, wyrok NSA z 6 lipca 1995r. o sygn. akt SA/Kr 2869/04, wyrok NSA z 9 czerwca 1998r. o sygn. akt VSA 986/97). "Koszty transportu", jak wskazał Dyrektor Izby Celnej obejmują wszelkie świadczenia główne i dodatkowe związane z transportem towaru. Do kosztów transportu zalicza się koszty frachtu łącznie z różnego rodzaju specyficznymi dopłatami, jak koszty spedycji oraz opłaty związane z wynajmem środków transportu i pojemników transportowych (kontenery, cysterny itp.), jak również inne koszty, które są spowodowane transportem i które pozostają z nim w bezpośrednim związku np. koszty wstępnego oraz tymczasowego składowania, koszty spowodowane opóźnieniami w transporcie. Organ II instancji, uznał za zasadną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego ... w W., którą zostały doliczone do wartości celnej towaru koszty wynikające z ujawnionej faktury, proporcjonalnie do wartości importowanego towaru według dokumentów SAD ( vide wyrok NSA z 26 czerwca 1997r. o sygn. akt ISA/Po 1640/96, wyrok NSA z 24 lutego 1998r. o sygn. akt VSA 909/96). Do przedmiotowego zgłoszenia celnego doliczono kwotę ... USD. W opinii Dyrektora Izby Celnej w W. nie sposób zgodzić się z zarzutem podniesionym przez stronę, iż korzystając z przykładu z punktu 12 i 13 rozdział III Komentarza 7.1. "Postępowanie wobec składowania i kosztów z tym związanych w ramach artykułu 1", zawarty w Wyjaśnieniach dotyczących wartości celnej, nie ma odniesienia do przedmiotowej sprawy. W omawianym przypadku, co wskazał organ odwoławczy nie mamy do czynienia z kosztami uznanymi za pośrednią lub bezpośrednią płatność na rzecz sprzedającego, koszty wynikające z ujawnionej faktury są szeroko rozumianymi kosztami transportu, podlegającymi doliczeniu do wartości celnej towaru. Organ celny II instancji podkreślił też, iż z uwagi na upływ trzyletniego terminu określonego w art. 65 § 5 Kodeksu celnego, organ celny I instancji nie miał możliwości wydania decyzji uznającej ww. zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie kwoty długu celnego. Jednak art. 38 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług zezwala naczelnikowi urzędu celnego na ustalenie w drodze decyzji prawidłowych elementów kalkulacyjnych według zasad określonych w przepisach celnych. Elementy kalkulacyjne ustalane są dla potrzeb określenia należnego podatku z tytułu importu towarów, jeżeli istnieje podstawa do zweryfikowania tych należności. Dyrektor Izby Celnej podkreślił że, jeżeli w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego organ celny stwierdzi, że kwoty podatków zostały wykazane nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatki w prawidłowej wysokości (art. 33 ust. 1 i 2 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług). Jeżeli zgodnie z przepisami celnymi, powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a istnieje podstawa do obliczenia lub zweryfikowania należności podatkowych, naczelnik urzędu celnego może określić wartość celną według zasad określonych w przepisach celnych na potrzeby prawidłowego określenia należnego podatku z tytułu importu towarów (stosownie do art. 38 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, odpowiadającego w swej treści art. 11 f ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym). W dniu ... grudnia 2008 r. Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe ... wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej w W., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego ... w W. z ...czerwca 2008 r. zarzucając: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego w szczególności, - art. 23 § 1 kodeksu celnego poprzez jego niewłaściwą wykładnię polegająca na przyjęciu, iż istnieją uzasadnione przyczyny zakwestionowania wiarygodności i dokładności przedstawionych dokumentów służących do określenia wartości transakcyjnej towaru, tj. uznanie iż zgłoszenie celne nie odzwierciedla rzeczywistej wartości towaru w dniu jego zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu, - art. 30 § pkt 5 kodeksu celnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie, wynikające z przyjęcia, iż koszty wynajęcia kontenera oraz składowania w porcie H. stanowią koszty przewożonych towarów lub opłaty załadunkowe lub manipulacyjne związane z transportem do granicy państwa. - Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (Dz.U. 1995r., nr 98, poz. 483 ze zm.) oraz Komentarza 7.1 pod tytułem "Postępowanie wobec składowania i kosztów z tym związanych w ramach artykułu I ("Wyjaśnienia dotyczące wartości celnej" opublikowane w załączniku do rozporządzenia Ministra Finansów z 15 września 1999 r. – Dz.U. z 1999 r. Nr 80, poz. 908) poprzez jego niezastosowanie w sprawie, - art. 15 ust. 4 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym poprzez błędną wykładnie i niewłaściwe zastosowanie w sprawie, wynikające z przyjęcia, iż podstawa opodatkowania w imporcie towarów obejmuje koszty składowania towaru poniesione przez kupującego po zakupie towarów, które nie mogą być uznane za pośrednią lub bezpośrednią płatność na rzecz sprzedającego, przez co nie stanowią one części ceny faktycznie zapłaconej lub należnej. 2. naruszenie przepisów postępowania, w szczególności: - art. 65 §1 i 2 kodeksu celnego poprzez niewłaściwą wykładnię i zastosowanie w sprawie, prowadzące do uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i określenia nowej wartości celnej przywiezionych towarów - art. 122 i art. 210 §1 pkt 6 Ordynacji podatkowej poprzez brak właściwego uzasadnienia faktycznego i prawnego przedmiotowego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Numer porządkowy sprawy V SA/Wa 3159/08 został zakreślony w repertorium SA, a akta o sygn. V SA/Wa 3159/08 włączone do akt sprawy VSA/Wa 3160/08, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 14 września 2009 r. W piśmie procesowym złożonym w dniu ... listopada 2009 r. pełnomocnik skarżącego poparł skargę, modyfikując jednak wnioski w niej zawarte, domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz uchylenia decyzji ją poprzedzającej. Zaskarżonej decyzji dodatkowo zarzucono naruszenie: 1. art. 121 §1, art. 122, art. 124, art. 180, art. 181, art. 187 §1, art. 191, art. 210 §4 Ordynacji podatkowej, a także art. 128 i art. 212 Ordynacji podatkowej i art. 247 §1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, które miało zasadniczy wpływ na wynik sprawy, a w konsekwencji naruszenie art. 120 Ordynacji podatkowej; naruszenie tych przepisów polegało przede wszystkim na nie wyjaśnieniu stanu faktycznego, a także pominięciu skutków prawnych ostatecznej decyzji organu celnego z dnia... lipca 2003 r. nr ..., uznającej zgłoszenie celne nr ... z dnia ...czerwca 2003 r. za prawidłowe w zakresie dotyczącym ustalenia wartości celnej i określenia kwoty wynikającej z długu celnego, skutkujące naruszeniem zasady zaufania do organów oraz zasady trwałości decyzji ostatecznych. 2. art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm. ) przez nieprawidłowe zastosowanie, polegające na uznaniu, iż przepis ten znajdował zastosowanie w sprawie niniejszej; 3. art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług przez nieprawidłowe zastosowanie w sytuacji gdy ani ten przepis, ani poprzednio obowiązujący art. 11f ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie obowiązywały w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego, a także wydanie decyzji z pominięciem skutków ostatecznej decyzji z ...lipca 2003 r. 4. art. 15 ust. 4 ustawy z dnia ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz art. 65 §4 pkt 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny obowiązującej w dniu przyjęcia zgłoszenia przez nieprawidłowe zastosowanie, polegające na uznaniu, że organ podatkowy może określić – pominięciem ostatecznej decyzji organu celnego z dnia ... lipca 2003 r. – inna kwotę podatku niż wykazana w zgłoszeniu celnym uznanym za prawidłowe – bez uwzględnienia elementów kalkulacyjnych takich jak wartość celna, stawka celna i kwota cła, wynikające z tej ostatecznej decyzji organu celnego; 5. art. 2 ust. 2, art. 6 ust. 7 i art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym w dacie przyjęcia kwestionowanego zgłoszenia celnego przez nieprawidłowe zastosowanie polegające na określeniu wysokości podatku od towarów i usług bez uwzględniania rozstrzygnięcia zawartego w ostatecznej i pozostającej w obrocie prawnym decyzji organu celnego z dnia ...lipca 2003 r. nr ..., uznającej zgłoszenie celne z dnia ... czerwca 2003 r. za prawidłowe w zakresie dotyczącym ustalenia wartości celnej i określenia kwoty wynikającej z długu celnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ustawy p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego (ewentualnie – stwierdzenie jego wydania z naruszeniem prawa, v. art. 145 § 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, dała podstawę do stwierdzenia, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem oceny była legalność decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. ...listopada 2008 r., utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego ...w W. z ... czerwca 2008 r. w przedmiocie określenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku od towarów i usług, która to decyzja została poprzedzona ostateczną decyzją Naczelnika Urzędu Celnego ... w W. z ...lipca 2003 r. stwierdzającą prawidłowość zgłoszenia celnego z... czerwca 2003 r. nr ... W pierwszej kolejności wskazać należy, iż konieczność stosowania przepisów obowiązujących w dacie wystąpienia zdarzeń powodujących skutki podatkowe dotyczy przepisów materialnych prawa podatkowego, w myśl zasady lex retro non agit. Natomiast przepisy procesowe i ustrojowe stosuje się według stanu prawnego istniejącego w dacie wydania decyzji. Jak wynika z akt sprawy, organy celne obu instancji zakwestionowały wykazaną przez Skarżącego w zgłoszeniu celnym wartość celną dopuszczonych do obrotu towarów oraz podwyższyły jej wartość dla potrzeb prawidłowego określenia podstawy opodatkowania i wymiaru podatku od towarów i usług. Przepisem proceduralnym, który znalazł się w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji z ...listopada 2008 r. był m.in. art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U Nr 54, poz. 535 ze zm.), który stanowi, że jeżeli, zgodnie z przepisami celnymi, powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a istnieje podstawa do obliczenia lub zweryfikowania należności podatkowych, naczelnik urzędu celnego może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach celnych na potrzeby prawidłowego określenia należnego podatku z tytułu importu towarów. Organ celny wskazał bowiem, iż zgodnie z art. 65 §5 Kodeksu celnego, upłynął już trzyletni termin do wydania przez organ celny decyzji uznającej zgłoszenie celne za prawidłowe lub nieprawidłowe w całości lub w części. W przedmiotowej sprawie zgłoszenia celnego dokonano w dniu ... czerwca 2003 r., zatem termin do wydania decyzji upłynął w dniu ... czerwca 2006 r. Rozpoznający przedmiotową sprawę Sąd pragnie zauważyć, iż przepis art. 38 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług reguluje sytuację, gdy wobec braku możliwości orzekania o cle (przedawnienie występuje w krótszym terminie niż w przypadku zobowiązań podatkowych) naczelnik urzędu celnego może w postępowaniu podatkowym określić wartość celną dla potrzeb podatku według zasad jak dla cła. Jest to przepis szczególny, który z uwagi na taki charakter nie może być wykładany w sposób rozszerzający. Znajduje on zatem zastosowanie tylko w sytuacji, gdy należności celne nie zostały określone decyzją (nie nastąpiło powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego) i taka decyzja nie może już zostać wydana. W przypadku gdy dług celny został określony ostateczną decyzją organu celnego, dopóki decyzja ta nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, wynikające z niej ustalenia dotyczące wartości niezbędnych do ustalenia podstawy opodatkowania takie jak wartość celna towaru, pozycja PCN, czy cło nie mogą być weryfikowane w postępowaniu podatkowym dla potrzeb prawidłowego określenia należnych podatków z tytułu importu towarów. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż dług celny został określony odrębną, wydaną w postępowaniu celnym decyzją Naczelnika Urzędu Celnego ... w W. z dnia ... lipca 2003 r. nr ..., którą uznano zgłoszenie celne nr ... z dnia ... czerwca 2003 r. za prawidłowe w zakresie dotyczącym ustalenia wartości celnej i określenia kwoty wynikającej z długu celnego. Decyzja ta jest ostateczna w postępowaniu celnym. Zatem mając na uwadze ww. przepisy prawa wskazać należy, iż brak było podstaw prawnych do ponownego określenia przez organy celne w postępowaniu podatkowym wartości celnej zaimportowanego towaru, dopóki w obrocie prawnym istnieje decyzja rozstrzygająca to zagadnienie. Z powyższego wynika, iż w toku postępowania organ administracji dopuścił się naruszenia art. 38 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez jego błędną wykładnię. W tych okolicznościach rozstrzyganie o wartości celnej i podatku od towarów i usług stanowiło również naruszenie zastosowanych przez organ przepisów materialnego prawa celnego i podatkowego, które miało wpływ na wynik sprawy. Rozpatrując ponownie odwołanie Dyrektor Izby Celnej w W.zobowiązany będzie uwzględnić stanowisko prawne zaprezentowane w uzasadnieniu niniejszego wyroku. W tym stanie rzeczy należało zatem na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami), orzec jak w sentencji wyroku.