II SA/Wa 1588/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Adam Lipiński, Sędziowie WSA - Sławomir Antoniuk, - Janusz Walawski (spr.), Protokolant - Arkadiusz Koziarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2009 r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie odwołania z oddelegowania do pełnienia zadań służbowych poza Policją 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3) zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz skarżącego I. K. kwotę 240 zł (słownie dwieście czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 września 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 555/08 oddalił skargę I. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie odwołania z oddelegowania do pełnienia zadań służbowych poza Policją. Od powyższego orzeczenia ww. wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 1509/08 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku stwierdził m.in., że w każdej sytuacji obowiązkiem organu podejmującego decyzję w przedmiocie odwołania policjanta z oddelegowania do pełnienia zadań poza krajem, jest wnikliwe rozważenie potrzeb Policji, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla takiej sprawy. Sąd podkreślił, że to na organie administracji publicznej ciąży obowiązek zebrania materiału dowodowego i dokonanie jego wszechstronnej analizy oraz przekonujące uzasadnienie decyzji. Ponadto wskazał, iż uszło uwadze zarówno organu, jak i Sądu I instancji, że nie tylko nie została w żaden sposób udowodniona przesłanka, określona w § 9 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 stycznia 2007 r. w sprawie oddelegowania policjantów do pełnienia zadań służbowych poza Policją w kraju i za granicą (Dz. U. Nr 58, poz. 396), zgodnie z którą Komendant Główny Policji, z uwagi na potrzeby Policji, może odwołać policjanta z oddelegowania, ale i to, że ta sama przesłanka, tj. potrzeby Policji, uzasadniała zarówno odwołanie skarżącego z oddelegowania ze służby poza krajem, jak i jego przywrócenie do tej służby. Zdaniem Sądu II instancji, jest nie do przyjęcia sytuacja, w której ta sama argumentacja – "potrzeby Policji" - raz może przemawiać przeciwko skarżącemu i uzasadniać jego odwołanie z oddelegowania, innym zaś razem stanowić podstawę przywrócenia go do pełnienia zadań służbowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 190 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Powyżej przytoczony przepis ma zastosowanie wówczas, gdy doszło do wydania orzeczenia, o którym mowa w art. 185 § 1 powyżej określonej ustawy, a mianowicie, gdy zaszła konieczność ponownego rozpoznania sprawy przez wojewódzki sąd administracyjny. Zgodnie z art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.), Komendant Główny Policji może oddelegować policjanta, za jego zgodą, do pełnienia zadań służbowych poza Policją w kraju i za granicą na czas określony. Tryb i sposób odwołania policjanta z oddelegowania określony został w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 stycznia 2007 r. w sprawie oddelegowania policjantów do pełnienia zadań służbowych poza Policją w kraju i za granicą (Dz. U. Nr 58, poz. 396). Zgodnie z § 9 ust. 4 powołanego rozporządzenia, Komendant Główny Policji, z uwagi na potrzeby służby, może odwołać policjanta z oddelegowania, nawet bez jego zgody, zawiadamiając o tym organ instytucji krajowej lub zagranicznej oraz policjanta. Odwołanie następuje nie wcześniej niż z upływem 30 dni od dnia zawiadomienia. Natomiast stosownie do ust. 5 tego przepisu, termin ten może być skracany za porozumieniem Komendanta Głównego Policji z organem instytucji krajowej bądź zagranicznej oraz z zainteresowanym policjantem. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku wydanym w niniejszej sprawie przesądził, iż organ prowadząc postępowanie administracyjne, zakończone zaskarżoną decyzją, naruszył ogólne zasady tego postępowania, jak również naruszył prawo materialne, poprzez dokonanie błędnej interpretacji § 9 ust. 4 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 stycznia 2007 r. W związku z tym, należy wskazać, że organ rozpoznając ponownie sprawę, zobowiązany jest zastosować się do oceny prawnej, zawartej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 1509/08. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 152 i art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku.