II SA/Łd 803/09

Dnia 27 listopada 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A w Ł. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skargi A. G. dotyczącej braku reakcji Wydziału Gospodarowania Majątkiem Urzędu Miasta Ł. na nieprzestrzeganie warunków umowy dzierżawy postanawia - odrzucić skargę. Uchwałą z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 229 K.p.a., Rada Miejska w Ł. uznała za bezzasadną skargę A. G. w przedmiocie braku reakcji Wydziału Gospodarowania Majątkiem [...] na nieprzestrzeganie warunków umowy dzierżawy nieruchomości położonej przy ul. A, a zwłaszcza wymogu posiadania przez dzierżawcę, tj. Stowarzyszenie B poparcia ponad 50 % kupców prowadzących działalność gospodarczą na targowisku A. Na powyższą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożyło Stowarzyszenie A. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Ł. wniosła o jej odrzucenie. W uzasadnieniu Rada Miejska w Ł. podniosła, iż jest to kolejna skarga skarżącego Stowarzyszenia na w/w uchwałę. W związku z tym zachodzi przesłanka do jej odrzucenia wskazana w art. 58 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sprawę niniejszą cechuje bowiem zarówno tożsamość stron, jak i tożsamość przedmiotu postępowania, w stosunku do postępowania wszczętego uprzednią skargą z dnia 16 marca 2009r. Rada Miejska w Ł. podniosła również, iż skarga skarżącego Stowarzyszenia dotyczy uchwały podjętej w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 K.p.a. Zaskarżona uchwała jest w swej istocie czynnością materialno – techniczną – zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi w rozumieniu art. 238 § 1 K.p.a. Z uwagi na to, iż stanowiła czynność organu kolegialnego – Rady Miejskiej w Ł. przyjęła formę uchwały. Od przedmiotowego zawiadomienia mającego formę uchwały nie przysługuje żaden środek odwoławczy ani środek zaskarżenia. Nie podlega ono również zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie należy do aktów lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności publicznej nie obejmuje rozpoznawania skarg na sposób funkcjonowania organów administracji publicznej, ponieważ ta cześć aktywności nie została wskazana w ustawie jako należąca do kognicji tych sądów. Skargi w tym przedmiocie rozpatrywane są natomiast wyłącznie w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim, jak trafnie zauważyła Rada Miejska w Ł. w odpowiedzi na skargę – Stowarzyszenie A w Ł. wniosło już skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na w/w uchwałę. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Łd 802/09 i jest w toku. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Dlatego też wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotycząca tej samej uchwały podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 4 oraz 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. Ponadto, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Zaskarżona uchwała podjęta została w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII K.p.a. zatytułowanym "Skargi i wnioski". W myśl art. 227 k.p.a. przedmiotem tego rodzaju skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub słusznych interesów obywateli, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym panuje ugruntowany pogląd, że skarga ta jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno – techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi). W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia niesatysfakcjonującej odpowiedzi. Jak zaś już wyżej wskazano sąd administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej w zakresie określonym w p.p.s.a., a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII K.p.a.) nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie przewidują dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania także żadne ustawy szczególne. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych. W konsekwencji tego w zakresie właściwości sądów administracyjnych nie pozostaje również sposób załatwienia skargi powszechnej przez uprawniony organ (art. 237 § 1 i 3 k.p.a.) niezależnie od formy, jaka zostanie temu nadana, a więc także wówczas, gdy nastąpi to w formie uchwały, która jest w takim wypadku – jak już wyżej wskazano – jedynie zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy. Z tych też względów stwierdzić należy, iż nawet zawiadomienie o załatwieniu skargi w formie uchwały podjętej przez Radę Gminy nie daje podstaw do złożenia skargi na taką uchwałę do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ustawy z dnia marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm.). Z uwagi na powyższe orzeczono jak w postanowieniu. A.D.