IV SA/Po 591/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz - Frymus Sędziowie WSA Maciej Dybowski WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2009 r. sprawy ze skargi W. Przedsiębiorstwa Oczyszczania A. S.A. we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej oddala skargę /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus /-/ M. Dybowski JH Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] Prezydent Miasta P. odmówił udzielenia firmie W. Przedsiębiorstwo Oczyszczania A. S.A. z W. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy P.. W uzasadnieniu organ wskazał, iż na terenie Gminy P. może działać wyłącznie jeden przedsiębiorca, posiadający zgodę Prezydenta Miasta P. na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Organ podniósł, iż powyższe wynika z zapisu w punkcie 11.2 "Planu gospodarki odpadami dla Gminy P.", przyjętego uchwałą Nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...]maja 2005 r. Z dokumentu tego wynika wprost, że Gmina wybrała już przedsiębiorcę, który będzie realizował - w jej imieniu - zadania wynikające z ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 236, poz. 2008 ze zm.) i posiada wyłączność na terenie Gminy P. na świadczenie w/w usługi. Organ podniósł, iż działanie innego podmiotu gospodarczego niż już wybranego mogłoby tylko zakłócić prawidłowy proces gospodarowania odpadami komunalnymi oraz przepływ strumienia odpadów gromadzonych selektywnie na terenie Gminy P.. Organ zwrócił również uwagę, iż strona nie wypełniła w całości postanowienia, wynikającego z zapisu art. 8 ust. 2b i ust. 4 ustawy o trzymaniu czystości i porządku w gminach, tj. nie udokumentowała w pełni gotowość odbioru odpadów zbieranych selektywnie. We wniosku strona wprawdzie dowodzi o posiadaniu własnej "małej sortowni przy ul. S. [...] we W." ale z załączonej dokumentacji wynika, że wnioskodawca otrzymał negatywną odpowiedź w zakresie przyjęcia dodatkowej ilości odpadów do sortowania na instalacji, będącej własnością firmy A. P. Sp. z o.o. w P.. A tym samym nie wykazała innej instalacji bądź innego przedsiębiorcy, który - w imieniu Wnioskodawcy - przyjmie odpady komunalne do sortowania z terenu Gminy P. przed przekazaniem ich do wskazanych miejsc odzysku bądź unieszkodliwiania. Zdaniem organu wnioskodawca ze względu na powyższe nie gwarantuje prawidłowego sposobu gospodarowania tymi odpadami (zbieranymi i gromadzonymi selektywnie) przy zwiększonej ilości ich wytwarzania w związku z zamiarem rozszerzenia wnioskowanej działalności o teren Gminy P.. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła spółka W. Przedsiębiorstwo Oczyszczania A. S.A. z siedziba we W. wskazując, iż uchwała nr [...] Rady Miasta P., przewidująca, iż na terenie Gminy P. może działać wyłącznie jeden przedsiębiorca jest niezgodna z art. 9 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.). Strona wskazała, iż zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, "zakazane jest nadużywanie pozycji dominującej na rynku właściwym przez jednego lub kilku przedsiębiorców". Monopol na świadczenie usług na danym terenie jest najbardziej skrajnym przykładem posiadania pozycji dominującej. Strona podniosła, iż w przypadku gdy istnieje monopol na usługi odbierania odpadów komunalnych na terenie gminy, możliwość wyboru usługodawcy, a co bardziej istotne, możliwość kształtowania cen za świadczone usługi zgodnie z regułami wolnego rynku, jest z góry wyłączona. Odwołująca zwróciła uwagę, iż w decyzji z dnia [...] lipca 2008r., nr [...] Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, że "uznaje się za ograniczającą konkurencję praktykę Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Sp. z o. o. z siedzibą we W. polegającą na nadużywaniu pozycji dominującej na lokalnym rynku składowania odpadów komunalnych z obszaru powiatu w. oraz gmin: (..) poprzez odmowę wydania zgody na przyjmowanie na zarządzane przez siebie składowisko odpadów komunalnych we W. od przedsiębiorców zamierzających prowadzić działalność gospodarczą polegającą na odbiorze odpadów komunalnych pochodzących z terenu gmin (..)". Odwołująca podniosła, iż na stanowisku, że usługobiorcy powinni mieć swobodę wyboru podmiotu, z którym mogli lub chcieliby oni zawrzeć umowę w przedmiocie odbierania odpadów komunalnych, stanęła też Regionalna Izba Obrachunkowa w Ł., która w uchwale z dnia [...] kwietnia 1998 r. ([...] ) stwierdziła, iż "podkreślenia wymaga fakt istnienia zgodnie z treścią ustawy swobody wyboru przez właściciela nieruchomości podmiotu świadczącego usługi w tym zakresie, a równocześnie możliwość wyboru najkorzystniejszej oferty cenowej. Zarówno jednostki organizacyjne gminy, jak i inne podmioty, które dysponują środkami do wykonywania usług, muszą spełniać warunki wymagane przy udzielaniu zezwolenia. Wójt, burmistrz udziela zezwolenia w drodze decyzji każdemu podmiotowi dysponującemu środkami do wykonania usług oraz zapewniającemu należyty ich poziom". Zdaniem odwołującej wyliczenie w art. 9 ust. 1c ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ma charakter enumeratywny i nie daje podstawy do odmowy udzielenia zezwolenia z uwagi na inne niż wymienione w nim okoliczności. Oznacza to, iż po spełnieniu przez wnioskodawcę określonych wymagań świadczonych usług, uprawniony organ ma obowiązek udzielenia zezwolenia. Strona podniosła, iż w powyższej regulacji nie sposób odnaleźć podstawy dla odmowy udzielenia zezwolenia wyłącznie z tego powodu, że inny przedsiębiorca świadczy już na terenie gminy usługi w tym zakresie. Odwołująca wskazała, iż zarzut, że wnioskodawca nie wypełnił w całości wymagania wynikającego z zapisu art. 8 ust. 2b i ust. 4 ustawy o trzymaniu czystości i porządku w gminach, tj. nie udokumentował w pełni gotowości odbioru odpadów zbieranych selektywnie jest nieprawdziwy. Strona zwróciła uwagę, iż posiada własną sortownię we W., która w zupełności wystarczy na potrzeby selektywnego sortowania odpadów Gminy P., co zresztą w żaden merytoryczny sposób nie zostało zakwestionowane w skarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję wskazując, iż zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy ma treść art. 9 ust. 1c ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zgodnie z tym przepisem właściwy organ odmówi wydania zezwolenia na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, jeżeli zamierzony sposób gospodarowania odpadami lub nieczystościami ciekłymi jest niezgodny z wymaganiami ustawy i przepisami odrębnymi; mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska; jest niezgodny z gminnym planem gospodarki odpadami; przedsiębiorca ma zaległości podatkowe lub zaległości w płaceniu składek na ubezpieczenie zdrowotne lub społeczne. Organ odwoławczy podniósł, iż zgodnie z punktem 11.2 Uchwały Rady Miasta P. nr [...] z dnia [...] maja 2005r., na ternie Gminy P. działa przedsiębiorca prowadzący działalność w zakresie gospodarki odpadami, posiadający wyłączność na świadczenie usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. W ocenie Kolegium, zarzuty strony dotyczące planu gospodarki odpadami przyjętego uchwałą Rady Miasta P. nr [...] z dnia [...] maja 2005 r., nie mogą uzasadnić niestosowania postanowień tej uchwały przez organy administracji przy wydawaniu decyzji administracyjnych, gdyż uchwała ta jest aktem obowiązującym do czasu jej ewentualnego uchylenia w trybie przewidzianym prawem. Skoro zatem na terenie Gminy P. obowiązuje plan gospodarki odpadami przewidujący wyłączność jednego przedsiębiorcy na świadczenie usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, to zaistniała przesłanka odmowy wydania zezwolenia na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. W ocenie organu odwoławczego wnioskodawca nie spełnia również wymogu określonego w art. 8 ust. 2b i ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, gdyż nie udokumentował w pełni gotowości odbioru odpadów zbieranych selektywnie. Organ podniósł, iż z akt sprawy wynika, że wnioskodawca otrzymał negatywną odpowiedź w zakresie przyjęcia dodatkowej ilości odpadów do sortowni należącej do A. P. Sp. z o.o., a nie wskazał innej instalacji mogącej przyjąć odpady komunalne do sortowania z terenu Gminy P.. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła spółka W. Przedsiębiorstwo Oczyszczania A. S.A. zarzucając jej naruszenie: - art. 8 ust. 2b i ust. 4 w związku z art. 9 ust. 1c pkt 1 i 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez błędną interpretację i przyjęcie, że zamierzony przez skarżącą sposób gospodarowania odpadami implikuje odmowę wydania jej zezwolenia na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości; - art. 7, 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. – dalej Kpa ) tj. błędy w ustaleniach faktycznych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia poprzez przyjęcie, iż Skarżący nie jest w stanie odebrać odpadów zbieranych selektywnie. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, w tym o stwierdzenie nieważności pkt 11.2 Uchwały Rady Miasta P. nr [...] z dnia [...] maja 2005r. w sprawie przyjęcia "Planu gospodarki Odpadami dla Gminy P." przyznającego wyłączność w zakresie odbierania odpadów komunalnych na terenie Gminy P. Spółce A. P. Sp. z o.o. w P. oraz stwierdzenie niezgodności z prawem § 2 ust. 2 pkt 3 Zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2006r. w sprawie wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na świadczenie usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż postanowienie pkt 11.2 Planu Gospodarki Odpadami dla Gminy P., przyznające wyłączność w zakresie odbierania odpadów komunalnych na terenie Gminy P. Spółce A. P. Sp. z o.o. w P. nie mieści się w dyspozycji przepisu art. 9 ust. 1c pkt 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Skarżąca zwróciła uwagę, iż chęć złamania przez nią monopolu innego przedsiębiorcy świadczącego usługi objęte wnioskowanym zezwoleniem, nie może być w ujęciu normatywnym traktowana jako "niezgodność zamierzonego sposobu gospodarowania odpadami z gminnym planem gospodarki odpadami". Pkt 11.2 Planu Gospodarki Odpadami dla Gminy P. nie określa bowiem sposobu zagospodarowania odpadami, takie wytyczne znajdują się przede wszystkim w pkt 11.1 i 12 tego Planu. Wyliczenie w art. 9 ust. 1c ma charakter enumeratywny i nie daje podstawy do odmowy udzielenia zezwolenia z uwagi na inne niż wymienione w tym przepisie okoliczności. Skarżąca w ślad za odwołaniem powtórzyła stanowisko Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zawarte w decyzji z dnia [...] lipca 2008r., nr [...]oraz stanowisko Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł. (uchwala z dnia [...] kwietnia 1998 r., [...] ). Skarżąca powtórzyła również, iż nie sposób odnaleźć podstawy dla odmowy udzielenia zezwolenia wyłącznie z tego powodu, że inny przedsiębiorca świadczy już na terenie gminy usługi w tym zakresie. Zdaniem skarżącej pkt 11.2 Planu Gospodarki Odpadami dla Gminy P. rażąco narusza prawo i tym samym jej interes prawny i na tej zasadzie istnieją podstawy do stwierdzenia nieważności tego aktu w powołanej części. W ocenienie skarżącej powyższe dotyczy również § 2 ust. 2 pkt 3 Zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2006r. w sprawie wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na świadczenie usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, zgodnie z którym odpady z selektywnej zbiórki prowadzonej na terenie Gminy P. należy przekazywać do sortowni surowców wtórnych A. P.. Warunek taki jest niemożliwy do spełnienia wobec odmowy przez A. P. Sp. z o.o. przyjęcia od skarżącej odpadów. Zarządzenie powyższe jest aktem administracyjnym, które określa w sposób władczy szczegółowe kryteria udzielenia zezwolenia na odbieranie odpadów komunalnych. Ponadto skarżąca zauważyła, iż z dokumentów załączonych do wniosku wynika, iż posiada ona jedną z największych w Polsce sortowni odpadów komunalnych. Zdaniem skarżącej SKO w P. dokonało także błędnej interpretacji art. 8 ust. 2, 2b i 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości powinien we wniosku udokumentować gotowość ich przyjęcia przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, spełniającego wymagania odnośnie miejsc odzysku i unieszkodliwiania, o których mowa w art. 9 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. Nr 62, poz. 628, z późn. zm.) oraz w art. 7 ust. 3a pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zdaniem skarżącej wypełniła ona powyższy obowiązek. Skarżąca zwróciła uwagę, iż zgodnie z powołanym przez SKO w P. art. 8 ust. 2b ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, obejmujące niesegregowane odpady komunalne, jest obowiązany również do odbierania wszystkich selektywnie zbieranych rodzajów odpadów komunalnych, w tym powstających w gospodarstwach domowych odpadów wielkogabarytowych, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego i odpadów z remontów. Skarżąca podniosła, iż przepis ten więc stanowi o obowiązkach przedsiębiorcy (tj. przepis ten wskazuje, jakie odpady przedsiębiorca zobowiązany jest odbierać), od którego to obowiązku skarżąca nie uchyliła się w toku ubiegania się o przedmiotowe zezwolenie. W doktrynie podkreśla się, że art. 8 ust. 2b ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach należy interpretować następująco: przedsiębiorca, który otrzyma zezwolenie na odbieranie niesegregowanych odpadów komunalnych, zobowiązany jest z mocy prawa odbierać wszystkie selektywnie zebrane odpady komunalne, w tym wymienione w tym przepisie odpady powstające w gospodarstwach domowych. Wniosek o zbadanie opisanych w skardze aktów ("Planu gospodarki Odpadami dla Gminy P." oraz Zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2006r. w sprawie wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na świadczenie usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości) pod kątem ich zgodności z prawem skarżąca wywiodła z przepisu art. 134 § 1 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej Ppsa), żądanie to bowiem mieści się w granicach sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wskazując, iż skarżąca nie podniosła żadnych argumentów, które mogłyby wpłynąć na zmianę decyzji. Na rozprawie w dniu 18 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał skargę oraz oświadczył, iż zaskarżył uchwałę Rady Miasta P. nr [...] z [...] maja 2005 r., oraz zarządzenie Prezydenta Miasta P.z dnia [...] marca 2006 r. nr [...]. Ponadto pełnomocnik podniósł, iż nie zasadnym jest argument powołany przy odmowie wydania zezwolenia, ze skarżący nie wypełnił w całości postanowienia wynikającego z zapisu art. 8 ust 2b i ust 4 to znaczy nie udokumentował w pełni gotowości odbioru odpadów zbieranych selektywnie bowiem skarżący wskazał ma gdzie te odpady zbierać, ponieważ skarżący ma własną sortownię takich odpadów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 Ppsa polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd zobowiązany jest do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze. Zgodnie z przepisem art. 7 ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, na prowadzenie przez przedsiębiorców działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, wymagane jest uzyskanie zezwolenia. Zezwolenia udziela w drodze decyzji wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce świadczenia usług. Treść wniosku określa art. 8 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zgodnie z którym przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie winien udokumentować gotowość przyjęcia odpadów przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów. Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1c ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, właściwy organ odmawia wydania zezwolenia, jeżeli zamierzony sposób gospodarowania odpadami jest niezgodny z wymaganiami ustawy i przepisami odrębnymi, mógłby spowodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska lub jest niezgodny z gminnym planem gospodarki odpadami. Ponadto zwrócić należy uwagę, iż zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych gminy. W celu realizacji tegoż obowiązku gmina winna podejmować wszelkie działania prawne i organizacyjne oraz czuwać nad prawidłowym wykonywaniem powierzonych zadań w tym zakresie. Natomiast zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy o odpadach, dla osiągnięcia celów założonych w polityce ekologicznej państwa oraz realizacji zasad, o których mowa w art. 5, a także stworzenia w kraju zintegrowanej i wystarczającej sieci instalacji i urządzeń do odzysku i unieszkodliwiania odpadów, spełniających wymagania określone w przepisach o ochronie środowiska, opracowywane są plany gospodarki odpadami. W przedmiotowej sprawie wydaną odmowę udzielenia zezwolenia oparto na przepisie art. 9 ust. 1c pkt 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, z powołaniem się na niezgodność gospodarowania odpadami z przyjętym Planem gospodarowania odpadami oraz na art. 8 ust. 2b i ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ze wskazaniem, iż wnioskodawca nie udokumentował w pełni gotowości odbioru odpadów zbieranych selektywnie. W niniejszej sprawie w przyjętym Planie gospodarki odpadami dla Gminy P. założono, iż Spółka "A." wyłoniona w drodze przetargu posiada wyłączność na świadczenie usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Zatem zgodzić należy się z organem, iż skoro Plan gospodarki odpadami zakłada działanie na terenie gminy wyłącznie jednego przedsiębiorstwa, to działanie na rynku drugiego przedsiębiorcy jest niezgodne z tym Planem, a co w świetle art. 9 ust. 1c pkt 3 ustawy o utrzymaniu czystości w gminach prowadzi do odmowy wydania zezwolenia. Powyższe stanowiło już wystarczająca podstawę do wydania decyzji odmownej. Zgodzić należy się również z organem odwoławczym, że organ administracyjny w toku rozpoznawania sprawy jest związany aktem prawa miejscowego. Organ rozpoznając sprawę o udzielenie zezwolenia na odbieranie odpadów nie może kwestionować założeń Planu gospodarki odpadami będącego aktem prawa miejscowego jak również nie może podejmować rozstrzygnięć wbrew brzmieniu przepisów prawa miejscowego nawet jeżeli uważa, że są niezgodne z aktami wyższego rzędu. Organ administracji publicznej stosujący prawo jest związany postanowieniami aktów prawa miejscowego. Ponadto w ocenie Sądu, przepisy gminne nie mogą być podważane w postępowaniu o wydanie przedsiębiorcy zezwolenia na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. W niniejszej sprawie dotyczy to zarówno uchwały w sprawie przyjęcia "Planu gospodarki Odpadami dla Gminy P." jak i zarządzenia Prezydenta Miasta. Powyższe kwestie winny zostać objęta odrębnymi postępowaniami. Wobec powyższego Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miasta P. nr [...] z dnia [...] maja 2005r. w sprawie przyjęcia "Planu gospodarki Odpadami dla Gminy P." przyznającego wyłączność w zakresie odbierania odpadów komunalnych na terenie Gminy P. Spółce A. P. Sp. z o.o. w P. oraz stwierdzenie niezgodności z prawem § 2 ust. 2 pkt 3 Zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2006r. w sprawie wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na świadczenie usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. W tym miejscu zauważyć należy, iż ww. akty są przedmiotem kontroli w sprawach IV SA/Po 860/09, IV SA/Po 861/09 Sąd jedynie na marginesie, nie przesądzając tym samym kwestii legalności ww. uchwały, wskazuje jedynie, że zastrzeżenie określonego uprawnienie dla jednego podmiotu wyłonionego w drodze przetargu nie oznacza, iż została naruszona zasada konkurencji. Wskazać należy, iż w takich sytuacjach uczciwą konkurencję zapewniają przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o zamówieniach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r., Nr 223, poz. 1655 ze zm.), nakazujące przeprowadzenie w takiej sytuacji przetargu. W niniejszej sprawie przedsiębiorca świadczący usługi w zakresie odbierania odpadów został wyłoniony w drodze przetargu do którego mogła przystąpić również skarżąca. Przepisy wyżej wskazanej ustawy określają dokładnie procedurę przeprowadzenia przetargu jak również konsekwencje wynikające z jej naruszenia. Natomiast odnosząc się do kwestii nie wykazania przez skarżącą gotowości odbioru odpadów zbieranych selektywnie wskazać należy, iż zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości powinien dodatkowo udokumentować gotowość przyjęcia odpadów przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, spełniającego wymagania odnośnie miejsc odzysku i unieszkodliwiania, o których mowa w art. 9 ust. 3 i 4 ustawy o odpadach, oraz art. 7 ust. 3a pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. W niniejszej sprawie w § 2 ust. 2 załącznika do zarządzenia Prezydenta Miasta P. z dnia [...]marca 2006 r. nr [...] w sprawie wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na świadczenie usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych na terenie Gminy P. wskazano miejsca gdzie mają być przekazywane odpady odebrane od właścicieli nieruchomości. W powyższym paragrafie wskazano m.in. że odpady z selektywnej zbiórki prowadzonej na terenie Gminy P. należy przekazywać do Sortowni Surowców Wtórnych firmy "A. P." Sp. z o.o.. Zatem skoro w niniejszej sprawie w obrocie prawnym pozostaje powyższe zarządzenia określające wymogi jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się zezwolenie, to organ rozpoznając wniosek zainteresowanego obowiązany jest do przestrzegania wynikających z nich zasad. W niniejszej sprawie z zarządzenie jednoznacznie wynika, iż odpady z selektywnej zbiórki prowadzonej na terenie Gminy P. należy przekazywać do Sortowni Surowców Wtórnych firmy "A. P." Sp. z o.o., to wynikający z ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach obowiązek udokumentowania gotowości odbioru przyjęcia przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów zbieranych selektywnie odpadów należy rozumieć w niniejszej sprawie jako obowiązek udokumentowania gotowości odbioru przez Sortownię Surowców Wtórnych firmy "A. P." Sp. z o.o.. Natomiast jak wynika z akt niniejszej sprawy ww. przedsiębiorca w piśmie z dnia [...] kwietnia 2007 r. poinformował wnioskodawcę że jego sortownia nie posiada wolnych mocy przerobowych aby przyjąć dodatkowe ilości odpadów do sortowania. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż organy słusznie uznały, że wnioskodawca nie udokumentował gotowości odbioru odpadów zbieranych selektywnie, a co za tym idzie nie wypełnił obowiązku wynikającego z art. 8 ust. 2b i 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Na marginesie Sąd zauważa, iż ww. zarządzenie jest przedmiotem kontroli w sprawie IV SA/Po 861/09. To w tym postępowaniu Sąd zbada czy Prezydent Miasta w wydanym zarządzeniu miał prawo wskazać wyłącznie jedno miejsce do sortowania odpadów, a tym samym do ograniczenia możliwości uzyskania przez inne podmioty, posiadające własne sortownie, zezwolenia na odbiór odpadów. Sąd zauważa, w razie skutecznego podważenia legalności ww. aktów skarżąca będzie mogła ponownie ubiegać się o uzyskanie zezwolenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 Ppsa Sąd skargę oddalił /-/E. Kręcichwost – Durchowska /-/E. Makosz – Frymus /-/M. Dybowski mb