I SA/Go 433/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędzia WSA Alina Rzepecka Protokolant starszy referent Anna Szymczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi P.Ż. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych za okres od lutego do grudnia 2008 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę 5.617 (pięć tysięcy sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Dnia [...] lutego 2009 r. P.Ż. - zwany dalej skarżącym, reprezentowany przez radcę prawnego M.G., wniósł o stwierdzenie i zwrot nadpłaty podatku akcyzowego zapłaconego z tytułu dokonanych w 2008 r. zakupów wewnątrzwspólnotowych oleju mineralnego, załączając korekty deklaracji AKC-U za okresy od [...] lutego 2008 r. do [...] grudnia 2008 r. Naczelnik Urzędu Celnego decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. odmówił Stronie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym w kwocie 184.569,00 zł. Od powyższej decyzji, pełnomocnik skarżącego złożył odwołanie podnosząc, że zasada samoobliczenia podatku i opłaty podatku nie wpływa w żaden sposób na zasadność opłacenia należności publicznoprawnej, w sytuacji gdy należność taka jest pobierana bez należytej podstawy prawnej czy z wyraźnym przekroczeniem prawa. Skarżący prowadzi sprzedaż olejów smarowych i smarów oznaczonych m.in. kodami CN 27101981 oraz CN 34031991, które nabywane są wewnątrzwspólnotowo a następnie sprzedawane w Polsce. Oferowane produkty są wykorzystywane do innych celów niż paliwo silnikowe albo paliwo do ogrzewania. Stosowanie do treści art. 2 ust. 4 oraz art. 20 ust. 1 Dyrektywy Energetycznej (Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania wyrobów energetycznych i energii elektrycznej Dz. Urz. UE Nr L 283/51 ze zm.) oleje smarowe nie podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Do tych produktów nie mają również zastosowania przepisy dotyczące kontroli i obrotu zawarte w Dyrektywie Horyzontalnej (Dyrektywa Rady 92/12/EWH z dnia 25 lutego 1992r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywania, przemieszczania oraz kontroli Dz. Urz. WE Nr L 76/1 ze zm.). Przywołane uregulowania wspólnotowe są wystarczającą podstawą do uznania, że produkty nabywane i sprzedawane przez skarżącego są objęte system zharmonizowanego podatku akcyzowego. Decyzją z [...] lipca 2009r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wskazał, że zgodnie z ustawą z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi są paliwa silnikowe, oleje opałowe i gaz, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, które wymieniono w załączniku nr 2 do ustawy. W myśl art. 62 ust. 1 do paliw silnikowych i olejów opałowych w rozumieniu ustawy zalicza się wyroby wymienione w poz. 1-12 załącznika nr 2 do ustawy oraz pozostałe wyroby przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na symbol PKWiU i kod CN. Ponieważ w poz. 4 załącznika nr 2 ww. ustawy jako wyroby akcyzowe zharmonizowane zostały wymienione produkty rafinacji ropy naftowej o symbolu PKWiU 23.20 i kodzie CN 2710, a więc sporne oleje klasyfikowane do kodu CN 2710 19 71 - 2719 19 99 są wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi. W myśl art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku akcyzowym opodatkowaniu akcyzą podlega m.in. nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, a więc w przedmiotowej sprawie opodatkowaniu podlegał nabywany przez skarżącego olej smarowy. Skarżący w związku z dokonywanymi nabyciami wewnątrzwspólnotowymi oleju smarowego, wypełniając ciążący na nim obowiązek, składał do Naczelnika Urzędu Celnego, deklaracje uproszczone AKC-U, w których wykazywał kwoty podatku akcyzowego należne z tytułu powstałych nabyć wewnątrzwspólnotowych, a następnie wpłacił na konto Izby Celnej zadeklarowane zobowiązania wypełniając tym samym normę art. 55 wspomnianej ustawy. Dyrektor Izby Celnej podzielił pogląd skarżącego, że chociaż oleje mineralne objęte są definicją wyrobów energetycznych w rozumieniu Dyrektywy Energetycznej, to w sytuacji wykorzystywania go w inny sposób niż jako paliwo napędowe lub grzewcze, jest on wyłączony z zakresu stosowania tej dyrektywy. Norma art. 3 ust. 3 Dyrektywy Horyzontalnej stanowi, iż Państwa Członkowskie zachowują prawo do wprowadzenia lub utrzymania podatków na wyroby inne niż te wymienione w ust. 1 pod warunkiem jednak, że podatki te nie spowodują zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu między Państwami Członkowskimi, a więc możliwym i zgodnym z prawodawstwem unijnym jest wprowadzenie przez polskiego ustawodawcę podatku akcyzowego w odniesieniu do wyrobów klasyfikowanych do kodu CN 2710, które przeznaczone są do celów innych, niż napędowe lub grzewcze. Dyrektywę Energetyczną należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie stosowania przepisów krajowych, które przewidują pobieranie podatku konsumpcyjnego od olejów smarowych w przypadku, gdy są one przeznaczone, oferowane do sprzedaży lub wykorzystywane do innych celów niż jako paliwo silnikowe lub grzewcze, a więc dopuszczalnym było opodatkowanie tych wyrobów. Równocześnie, zgodnie z orzecznictwem ETS wprowadzenie obowiązku składania deklaracji AKC-U po przywozie wyrobów akcyzowych do Polski, nie narusza zakazu zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu między Państwami Członkowskimi. Dyrektor Izby Celnej podzielił stanowisko skarżacego, iż zgodnie z art. 20 dyrektywy energetycznej sporny olej klasyfikowany do kodu CN 2710 nie podlega zawartym w dyrektywie horyzontalnej przepisom dotyczącym kontroli i przemieszczania, tj. nie może być obejmowany procedurą zawieszenia poboru akcyzy, co wynika także z cytowanego przez skarżącego wyroku WSA w Szczecinie z dnia 20 maja 2008 r. sygn. akt I SA/Sz 68/08. Podkreślenia wymaga jednak to, że wszystkie nabycia wewnątrzwspólnotowe realizowane były przez Stronę poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, w związku z czym brak jest podstaw do twierdzenia, że w niniejszej sprawie mogło dojść do kolizji przepisów krajowych i unijnych w tym zakresie. Tym samym podatek deklarowany i uiszczany przez skarżącego był podatkiem należnym oraz zadeklarowanym i uiszczanym we właściwej wysokości, a tym samym brak jest podstaw do uznania, iż w przedmiotowej sprawie wystąpiła nadpłata w tym podatku. Od powyższej decyzji P.Ż. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwą wykładnię przepisów: - art. 72 § 1, art. 78 § 1 i art. 79 § 2 pkt 1a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 5, poz. 60 ze zm.) – zwaną dalej Ordynacją podatkową, polegające na ustaleniu braku podstaw do zwrotu nienależnie pobranej kwoty podatku akcyzowego; - art. 2 ust. 4 i art. 20 ust. 1 Dyrektywy Energetycznej oraz art. 3 Dyrektywy Horyzontalnej, polegające na uznaniu, że oleje smarowe, oznaczone kodem Scalonej Nomenklatury Handlu Zagranicznego CN 27101981 i CN 34031991 objęte są wspólnotowym systemem zharmonizowanego podatku akcyzowego. W ocenie skarżącego organy tak I jak i II instancji w ogóle nie odniosły się do postawionego zarzutu niewłaściwej implementacji prawa wspólnotowego do obowiązującego w Polsce porządku prawnego. Na gruncie regulacji wspólnotowej funkcjonują pojęcia bezpośredniego stosowania prawa wspólnotowego jak i pojęcie bezpośredniej skuteczności tego prawa. Pierwsze z pojęć oznacza, że w przypadku prawa wspólnotowego nie jest konieczna implementacja do prawa krajowego i prawo wspólnotowe obowiązuje wprost w porządku prawnym państw członkowskich. O bezpośredniej skuteczności prawa wspólnotowego mówi się wówczas, gdy osoba fizyczna lub prawna może się powoływać na te akty wspólnotowe przed krajowymi organami sądowymi (art. 249 Traktatu). Skarżący powtórzył prezentowane przez siebie wcześniej stanowisko, że stosownie do treści art. 2 ust. 4 oraz art. 20 ust. 1 Dyrektywy Energetycznej oleje smarowe nie podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Nadto do tych produktów nie mają zastosowania przepisy dotyczące kontroli i obrotu zawarte w Dyrektywie Horyzontalnej. Jego zdaniem, wniosek taki wypływa wprost z treści art. 2 ust. 4 lit. b Dyrektywy Energetycznej. W ocenie skarżącego należało, zgodnie z zasadą bezpośredniego skutku dyrektyw, bezpośrednio stosować art. 2 ust. 4 i art. 20 ust. 1 Dyrektywy Energetycznej. Przywołane przepisy prawa wspólnotowego, stosowane bezpośrednio, pozwalają na uznanie, że produkty oznaczone CN 27101981 i CN 34031991 nie są objęte wspólnotowym systemem zharmonizowanego podatku akcyzowego, a zatem jako produkty niezharmonizowane nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Nieprawidłowym jest natomiast stosowanie polskiego ustawodawstwa podatkowego. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego nie jest dostatecznym aktem prawnym, pozwalającym na odstępstwa od jasno i precyzyjnie formułowanych przepisów prawa wspólnotowego. Polski ustawodawca nie wprowadził do krajowego systemu prawa przepisów, które w pełni odzwierciedlałyby cele i zadania określone przez przepisy dyrektyw wspólnotowych w zakresie opodatkowania zharmonizowanych wyrobów akcyzowych. Przejawia się to m.in. w uznaniu, że oleje smarowe klasyfikowane do kodów CN 2710 19 71 – 2710 19 99 są wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi bez względu na to, czy są wykorzystywane do celów napędowych lub opałowych czy też nie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w całości podtrzymał argumentację zwartą w swojej decyzji. W piśmie z [...] grudnia 2009r. pełnomocnik skarżącego poszerzył swoją argumentację wskazując m.in., że skoro oleje smarowe sprzedawane przez skarżącego nie są objęte systemem zharmonizowanego podatku akcyzowego, to tym samym nie podlegają w ogóle jakimkolwiek obciążeniom publicznoprawnym. Produkty energetyczne, jakimi są oleje mineralne objęte kodem CN 2710 są wyrobami zharmonizowanymi i podlegają akcyzie w ramach zharmonizowanego systemu określonego w przepisach wspólnotowych, jeśli są wykorzystywane jako paliwa silnikowe lub paliwa do ogrzewania. Natomiast nie podlegają temu podatkowi, stosownie do przepisu art. 2 ust. 4 lit. b dyrektywy energetycznej produkty energetyczne wykorzystywane do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania. Skoro bowiem jak to zostało już wielokrotnie podniesione przez skarżącego prawodawstwo wspólnotowe wyłącza z zakresu opodatkowania podatkiem akcyzowym wyroby energetyczne wykorzystywane dla innych celów niż paliwo napędowe lub opałowe, to tym samym brak jest podstaw do traktowania oleju smarowego jako produktu akcyzowego zharmonizowanego. Przepisy krajowe zatem przewidujące opodatkowanie transakcji tymi olejami, przy jednoczesnym wprowadzeniu wysokich wymagań, których spełnienie determinuje uzyskanie prawa do zwolnienia, należy uznać za sprzeczne z prawem wspólnotowym. Aktem takim było min. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego a w szczególności postanowienia § 13 ust. 1 pkt 5 w zw. z § 13 ust. 2a, 2 b, 2c i 2 d Rozporządzenia. Wprawdzie Rozporządzenie wspomina o zwolnieniu z podatku akcyzowego olejów smarowych, oznaczonych symbolem PKWiU 23.20.18 i kodem CN 2710 19 71 - 2710 19 99 to jednak warunki na jakich zwolnienie jest dokonywane stanowi naruszenie zasady płynącej z art. 3 ust. 3 Dyrektywy Horyzontalnej. Procedura uzyskania zwolnienia zwiększa formalności związane z przekroczeniem granicy w handlu między państwami członkowskimi, co w sposób bezpośredni stanowi naruszenie swobody handlu i swobodnej wymiany towarowej między państwami członkowskimi. Obciążenie podatkiem akcyzowym olejów smarowych niewykorzystywanych do celów napędowych lub grzewczych należy traktować jako nałożenie opłaty o skutku równorzędnym w rozumieniu art. 23 ust 1 Traktatu, co stanowi o złamaniu zasady swobody handlu i swobody wymiany towarów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do przesądzenia czy wewnątrzwspólnotowe nabycie olejów smarowych klasyfikowanych do kodu CN 2710 19 81 podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Na wstępie należy stwierdzić, że zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi, wyżej wymieniony produkt jest wyrobem akcyzowym zharmonizowanym. Został on wymieniony w poz. 4 załącznika nr 2 do ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 tej ustawy podatkowi akcyzowemu podlegało nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych. W przepisach prawa wspólnotowego zasady dotyczące opodatkowania i kontroli wyrobów akcyzowych zawarte zostały w dwóch aktach prawnych tj. Dyrektywie Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 str. 1 ze zm.) - zwanej dyrektywą horyzontalną oraz Dyrektywie Rady 2003/96/WE z 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L Nr 283 str. 51 ze zm.) - zwanej dyrektywą energetyczną. Dyrektywa horyzontalna określa ogólne warunki dotyczące nadzoru nad przechowywaniem oraz przemieszczaniem wyrobów akcyzowych, a jej celem jest harmonizacja zasad dotyczących przemieszczania wyrobów akcyzowych na terenie Unii Europejskiej z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy. Wymienia ogólne warunki opodatkowania wyrobów uznanych za akcyzowe. Z kolei dyrektywa energetyczna wyznacza zakres wyrobów energetycznych podlegających podatkowi akcyzowemu. Dyrektywa ta w art. 1 zobowiązuje Państwa Członkowskie do nakładania podatków na wyroby energetyczne zgodnie z jej regułami. Stosownie do art. 3 ust. 1 dyrektywy horyzontalnej, dyrektywę tą stosuje się na poziomie wspólnotowym do, jak określono w stosownych dyrektywach, m. in. olejów mineralnych. Wskazany przepis odsyła do "stosownych dyrektyw", w zależności od rodzaju wyrobów, które jej podlegają. W odniesieniu do olejów mineralnych tą "stosowną dyrektywą" jest dyrektywa energetyczna. "Produkty energetyczne" dla celów tej dyrektywy są zdefiniowane w jej art. 2. W ust. 1 lit. b) tego przepisu zostały wymienione produkty objęte kodami CN 2710. Tym samym, są to wyroby podlegające zharmonizowanej akcyzie, która w przypadku olejów mineralnych będącymi zgodnie z w/w przepisem produktami energetycznymi, nakładana jest na podstawie dyrektywy energetycznej. Jednakże stosownie do art. 2 ust. 4 lit. b tiret pierwsze w/w dyrektywy, nie ma ona zastosowania do produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania. Logicznym wnioskiem jest zatem, że produkty energetyczne, jakimi są oleje mineralne objęte kodem CN 2710 podlegają podatkowi akcyzowemu w ramach zharmonizowanego systemu jeśli są wykorzystywane jako paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania, a nie podlegają temu podatkowi wówczas, gdy są wykorzystywane do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa od ogrzewania. Skoro regulacje krajowe zaliczają w/w produkty do wyrobów akcyzowych zharmonizowanych bez względu na ich przeznaczenie, to budzi to uzasadnione wątpliwości co do ich zgodności z opisanymi wyżej przepisami prawa wspólnotowego. Podkreślić należy, że jeżeli olej smarowny klasyfikowany do kodu CN 2710 19 81 jest zgodnie z przepisami krajowymi produktem akcyzowym zharmonizowanym to może on zostać opodatkowany akcyzą jedynie w ramach systemu wspólnotowego. Ponadto Państwa Członkowskie mogą wprowadzać podatek akcyzowy "samodzielnie" ale tylko w odniesieniu do wyrobów innych niż zharmonizowane i pod warunkiem, że podatki te nie spowodują zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu między Państwami Członkowskimi. Należy również zauważyć, że w przytoczonych przez organ II instancji wyrokach Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (sprawy połączone C-145/06 i C-146/06 Fendt Italiana Srl przeciwko Agenzia Dogane - Ufficio Dogane di Trento, Dz. U. UE. C 2007/199/11) Trybunał wskazał, że jeśli oleje smarowe wykorzystywane w inny sposób niż jako paliwo silnikowe lub grzewcze objęte są definicją pojęcia produktów energetycznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. b) dyrektywy energetycznej, to są one wprost wyłączone z zakresu zastosowania tej dyrektywy na mocy jej art. 2 ust. 4 lit. b) tiret pierwsze i przez to nie są objęte systemem ujednoliconego podatku akcyzowego. ETS w omawianym wyroku podkreślił również, że wspomniane oleje smarowe, które nie są objęte ujednoliconym podatkiem akcyzowym, stanowią produkty inne niż te, o których mowa w art. 3 ust. 1 tiret pierwsze dyrektywy horyzontalnej, co oznacza, że zgodnie z art. 3 ust. 3 akapit pierwszy tej dyrektywy państwa członkowskie zachowują prawo do wprowadzenia lub utrzymania w mocy podatków od tych produktów, pod warunkiem że podatki te nie spowodują zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu między państwami członkowskimi. W swojej decyzji organ II instancji odniósł się jedynie do jednego z obowiązków wynikających z konsekwencji uznania danego produktu za akcyzowy – tj. do obowiązku z art. 55 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (składania deklaracji AKC-U). Nie można tym samym uznać – że kwestia czy objęcie wyrobu, który nie podlega zharmonizowanemu podatkowi akcyzowemu takim samym podatkiem jak wyrób podlegający temu podatkowi powoduje zwiększenie formalności przy przekraczaniu granicy – została należycie rozważona przez organ. Zdaniem sądu, nałożenie dodatkowych obowiązków niewątpliwe zwiększa formalności związane z przekraczaniem granicy w handlu między państwami członkowskimi. Reasumując powyższe rozważania wskazać należy, że porównanie regulacji zawartej w przepisach krajowych z przepisami wspólnotowymi prowadzi do wniosku, że w zakresie, w jakim oleje mineralne objęte kodem CN 2710 traktowane były jako wyroby podlegające podatkowi akcyzowemu także w sytuacji, gdy nie były wykorzystywane jako paliowo silnikowe lub paliwa do ogrzewania pozostawały w sprzeczności z przepisami wspólnotowymi. Nie jest możliwym stosowanie krajowych przepisów klasyfikujących dany produkt jako wyrób akcyzowy zharmonizowany w sytuacji gdy przepisy wspólnotowe wprost się temu sprzeciwiają. Przepisy dyrektywy, gdy dotyczy to ich przedmiotu, są bezwarunkowe i dostatecznie precyzyjne mogą być powoływane przez jednostkę w sporze z organem państwowym, gdy państwo nie implementuje dyrektywy do prawa krajowego lub zrobi to w sposób należyty – tak jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie. Ustalenie zatem, iż przepis krajowy nie prowadzi do osiągnięcia rezultatu, niewłaściwie odzwierciedla postanowienia dyrektywy, skutkuje przyznaniem pierwszeństwa normom samej dyrektywy, wówczas stają się one podstawą aktów indywidualnych stosowania prawa. W takiej sytuacji strona skarżąca jako podatnik podatku akcyzowego może wnosić o stwierdzenie nadpłaty w tym podatku w oparciu o przepisy prawa wspólnotowego. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Dyrektor Izby Celnej powinien wziąć pod uwagę powyższe rozważania a w szczególności kwestię dostosowania przepisów krajowych w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym do przepisów wspólnotowych. Wychodząc z założenia, że swoją decyzją organ podatkowy II instancji naruszył przepisy prawa materialnego: art. 1 ust. 1 i 3, art. 3 ust. 1 Dyrektywy Rady 92/12/EWG, jak również art. 1 i art. 2 ust. 4 lit. a Dyrektywy Rady 2003/96/WE, a w konsekwencji art. 72 § pkt 1 Ordynacji podatkowej - Sąd uchylił zaskarżoną decyzję z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Orzeczenie o kosztach postępowania zostało wydane w oparciu o art. 200 tej ustawy. /-/Sędzia WSA Dariusz Skupień /-/Sędzia NSA Jan Grzęda /-/Sędzia WSA Alina Rzepecka