I SA/Kr 1120/07

Sygn. akt I SA/Kr 1120/07 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 stycznia 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Beata Cieloch (spr.), Asesor: WSA Maja Chodacka, Asesor: WSA Jarosław Wiśniewski, Protokolant: Małgorzata Celińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2008r., sprawy ze skarg K. P., na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, I. uchyla zaskarżone postanowienia oraz poprzedzające je postanowienia organu I instancji; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 300,00 zł. (trzysta złotych 00/100). Postanowieniami z dnia[...], nr[...], [....], nr[...], nr Naczelnik Urzędu Skarbowego zaliczył K.P. na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2004 roku kwoty : 19 575,12 zł , 39 400 zł oraz kwotę 12 488 zł . Postanowienia te zostały przesłane K.P. listem zwykłym. Pismami z dnia [...] czerwca 2007 r. skarżący K.P. złożył zażalenia na powyższe postanowienia składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do ich złożenia . Postanowieniami z dnia [...]Nr [...], Nr [...]oraz Nr[...], Dyrektor Izby Skarbowej, odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażaleń na postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia[...]. Na powyższe postanowienia skarżący złożył skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o ich uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj: - art. 162 Ordynacji podatkowej , poprzez nie przywrócenie terminu do złożenia zażalenia , pomimo wystąpienia przesłanek do jego przywrócenia; - art. 228 Ordynacji podatkowej , poprzez nie uwzględnienie zażalenia pomimo ,iż istniały podstawy do przywrócenia terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu skargi skarżący K.P. podniósł, że w dniu [...] maja 2007 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego skierował do niego pismo wraz z postanowieniami w przedmiocie zaliczenia kwoty 19 575,12 zł, kwoty 39 400 zł oraz kwoty 12 488 zł na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2004 r. Wskazał także , że postanowienia te zostały wysłane listem zwykłym bez potwierdzenia odbioru. Zdaniem skarżącego wskazanie przez organ II instancji w uzasadnieniach postanowień z dnia[...], iż skarżący otrzymał powyższe postanowienia najpóźniej w dniu [...] maja 2007 r. jest tylko przypuszczeniem nie popartym żadnym dowodem. Skarżący wskazał ponadto ,iż od dnia [...] maja 2007 roku przebywał w szpitalu, który to pobyt był spowodowany wypadkiem losowym. Stan jego zdrowia podczas hospitalizacji jak i po wyjściu ze szpitala był na tyle ciężki ,iż nie był on w stanie podjąć działań mających za przedmiot złożenia zażalenia. Wniosek zaś o przywrócenie terminu złożył bezpośrednio , gdy ustała przeszkoda do jego złożenia. W odpowiedzi na skargi , Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o ich oddalenie . Organ odwoławczy stwierdził, że jako datę doręczenia spornych postanowień przyjęto dzień [...] maja 2007 roku stosownie do oświadczenia skarżącego, w którym podniósł , że otrzymał je przed rozpoczęciem pobytu w szpitalu w dniach [...]maja 2007 r. Zażalenie na postanowienie skarżący sporządził dopiero w dniu [...] czerwca 2007 r., przez co zdaniem organu II instancji uchybił terminowi do złożenia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skargi zasługują na uwzględnienie . W przedmiotowej sprawie istota rozstrzygnięcia sprowadzała się do rozważenia zasadności przyjęcia przez Dyrektora Izby Skarbowej uchybienia przez skarżącego terminu do złożenia zażaleń na postanowienia organu I instancji. Zgodnie z zasadą legalności działania organów podatkowych wyrażonej w art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997roku Ordynacji podatkowej ( Dz.U. nr 8 z 2005r., poz.60 z późn. zm.- oznaczana dalej jako Ordynacja podatkowa ) organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. Naruszenie przez organy podatkowe powyższej zasady musi powodować obowiązek wyeliminowania z obrotu prawnego podejmowanego przez nie rozstrzygnięcia. Wskazać należy , że art. 144 Ordynacji podatkowej, regulujący sposób doręczenia pism w postępowaniu podatkowym stanowi, że organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, swoich pracowników lub przez inne osoby uprawnione. Stosownie natomiast do treści art. 152 §1 Ordynacji podatkowej odbierający pismo potwierdza doręczenie pisma własnoręcznym podpisem, ze wskazaniem daty doręczenia. W niniejszej sprawie zdaniem Sądu naruszono wyżej wskazane przepisy postępowania dokonując przesłania zaskarżonych postanowień listem zwykłym. W związku z powyżej wskazanymi nieprawidłowościami zdaniem Sądu nie doszło do skutecznego doręczenia zaskarżonych postanowień i nie rozpoczął się bieg ustawowego terminu do złożenia zażalenia. Brak jest zatem podstaw do ustalania przez organy podatkowe dat doręczeń przesyłki stronie na podstawie przypuszczeń i powadzenia rozważań co do uchybienia terminu do złożenia środka odwoławczego w sytuacji braku doręczenia korespondencji zgodnie z przepisami prawa. Pamiętać należy, że przepisy regulujące kwestię doręczeń mają charakter gwarancyjny, a strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji zaniedbań organu podatkowego. Wyraz takiemu stanowisku dał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 listopada 2006 r. (Sygn. akt I FSK 152/06, LEX nr 285275), w którym stwierdził, że "prawidłowość doręczeń w postępowaniu jest jednym z kluczowych warunków przestrzegania praw strony, której pozycja w postępowaniu administracyjnym (a więc także podatkowym) zasadniczo jest słabsza. Podatnik nie może bowiem ponosić jakichkolwiek konsekwencji niezawinionych przez siebie uchybień popełnionych przy okazji doręczania mu korespondencji. Należy podzielić stanowisko skarżącego, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania art.120,144 i 152&1 Ordynacji podatkowej , które miało istotny wpływ na wynik postępowania. Ustalenie prawidłowości doręczenia korespondencji jest niezbędne dla oceny zachowania terminu do wniesienia środka odwoławczego. Rozpoznając i rozstrzygając łącznie sprawę skarg na wszystkie ww. postanowienia Sąd działał w trybie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153,poz.1270 z późn.zm.), , który to przepis stanowi, że Sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. W przedmiotowym postępowaniu we wszystkich zaskarżonych postanowieniach zarzuty skargi, stan faktyczny, i osoba podatnika były identyczne - stąd, zdaniem orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zaistniał pomiędzy wszystkimi sprawami związek, o którym mowa w ww. art. 111§2 w/w ustawy, a względy ekonomii procesowej, szybkości postępowania i ograniczenia jego kosztów dla obu stron procesu dodatkowo przemawiały za połączeniem spraw. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.