II SA/Op 383/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. M. i M. C. na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej postanawia: odrzucić skargę. G. M. i M. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], nr [...], w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej w kwocie 25000 zł. za budowę garażu na działce nr A przy ul. [...] w K. Zarządzeniem z dnia 29 października 2009 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 750 zł od wniesionej skargi. G. M. i M. C. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe zarządzenie podnosząc, że kwota wpisu przekracza ich możliwości finansowe. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt II OZ 1135/09, oddalił zażalenie, podając w uzasadnieniu, że rozstrzygnięcie to nie niweczy prawa skarżących do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, jednak inicjatywa wystąpienia z takim wnioskiem przysługuje wyłącznie skarżącym. . Po powrocie akt z Naczelnego Sądu Administracyjnego, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w oparciu o przepis art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarządził w dniu 19 stycznia 2010 r. poinformowanie skarżących, że mają obowiązek, wynikający z zarządzenia Przewodniczącego z dnia 29 października 2009 r., solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 750 zł od skargi postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], nr [...], w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Za pismem z dnia 19 stycznia 2010 r. powyższa informacja została przesłana G. M. i M. C. na adres wskazany w skardze i pod tym adresem doręczona skarżącej w dniu 23 stycznia 2010 r., natomiast skarżącemu w dniu 8 lutego 2010 r., co potwierdzili własnoręcznymi podpisami na pocztowych zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłki. W aktach sprawy brak jest dowodu uiszczenia wpisu od skargi i do dnia dzisiejszego wpis ten nie został uiszczony, o czym świadczy zapisek urzędowy z dnia 8 marca 2010 r. (k. 41 a. sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest uiszczenie wpisu od skargi. Zgodnie z tym przepisem, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Na zasadzie art. 231 P.p.s.a. w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, pobiera się wpis stosunkowy. Według przepisu § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i w sprawach, w których wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi ponad 10.000 zł do 50.000 zł, pobiera się wpis w wysokości 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. Z tego względu w przypadku skargi, w której opłata legalizacyjna została ustalona na kwotę 25000 zł wpis stosunkowy stanowiący 3% jej wartości wynosi 750 zł. Do uiszczenia wpisu w takiej wysokości wezwano skarżących na mocy zarządzenia z dnia 29 października 2009 r., a ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe zarządzenie, pismem z dnia 19 stycznia 2010 r. skarżący ponownie zostali poinformowani o obowiązku uiszczenia solidarnie wpisu w kwocie 750 zł wraz pouczeniem o terminie i skutkach niezastosowania się do wezwania Sądu. Pismo to zostało skutecznie doręczone każdemu ze skarżących w dniach 23 stycznia 2010 r. i 8 lutego 2010 r. W tych warunkach siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi ostatecznie upłynął z dniem 15 lutego 2010 r. Na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wobec tego, że skarżący w przepisanym terminie nie uiścili wymaganego wpisu, wniesiona przez nich, lecz nieopłacona skarga podlegała odrzuceniu na zasadzie powołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a., stąd orzeczono jak w sentencji.