VII SA/Wa 1871/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi M. D. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej M. D. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 roku nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 3, w związku z art. 144, ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) po zapoznaniu się z zażaleniem M. D. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] Nr-[...] z dnia [...] lipca 2009 r. znak[...] nakładające na Wspólnotę Mieszkaniową "[...]" obowiązek przedstawienia w siedzibie Powiatowego Inspektoratu Nadzoru budowlanego [...], w terminie 1 miesiąca od dnia otrzymania postanowienia, oceny technicznej w zakresie stanu technicznego i zgodności z przepisami techniczno budowlanymi placu zabaw na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...]e, ze szczególnym uwzględnieniem jego lokalizacji w świetle przepisów Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, umorzył postępowanie zażaleniowe. Postępowanie w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Mieszkańcy (klatki nr 1) budynku przy ul. [...] w [...] zwrócili się do PINB dla [...] z prośbą o interwencję w sprawie znajdującego się na terenie osiedla placu zabaw, którego lokalizacja jest dla nich uciążliwa ze względu na hałas. Z pisma wynikało, że plac zabaw zlokalizowany został w szczycie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z naruszeniem przepisu § 40 Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). W dniu 25 marca 2008 r. przedstawiciel PINB dla [...] dokonał kontroli przedmiotowego placu zabaw. W toku oględzin nie stwierdzono zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. W związku z powyższym decyzją Nr-[...] z dnia [...] września 2008 r. PINB [...] umorzył postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie. Odwołanie od powyższej decyzji wniosły S. Z. i M. D. [...] WINB decyzją nr [...] z [...] listopada 2008 r. uchylił w/w decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu wskazano na konieczność ustosunkowania się do żądań strony inicjującej postępowanie. Po ponownym przeanalizowaniu materiału dowodowego PINB [...] decyzją Nr-[...] z dnia [...] grudnia 2008 r. odmówił wydania nakazu rozbiórki placu zabaw znajdującego się na terenie osiedla mieszkaniowego przy ul. [...] w [...]. Jak podniósł organ I instancji budowa przedmiotowego placu zabaw nie podlegała reglamentacji administracyjnej. [...]i WINB decyzją nr [...] z [...] kwietnia 2009 r. uchylił w/w decyzję i przekazał ponownie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W związku z powyższym PINB [...] postanowieniem Nr-[...] z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...] nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową "[...]" obowiązek przedstawienia w siedzibie Powiatowego Inspektoratu Nadzoru budowlanego [...], w terminie 1 miesiąca od dnia otrzymania postanowienia, oceny technicznej w zakresie stanu technicznego i zgodności z przepisami techniczno budowlanymi placu zabaw na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...], ze szczególnym uwzględnieniem jego lokalizacji w świetle przepisów Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Rozpatrując merytorycznie sprawę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż podstawowym obowiązkiem organu odwoławczego przed merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy jest ustalenie, czy zażalenie jest dopuszczalne, tj. m. in. czy zostało wniesione przez podmiot mający legitymację do skorzystania z takiego środka zaskarżenia. Za niedopuszczalne należy uznać rozpatrzenie w postępowaniu zażaleniowym zażalenia, które zostało złożone przez podmiot nie będący stroną w postępowaniu w rozumieniu art. 28 Kpa. Organ podkreślił, iż zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) to zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali. Organ wskazał, iż jeżeli M. D. jest członkiem wspólnoty mieszkaniowej, to może w postępowaniu administracyjnym dotyczącym budynku wspólnoty działać tylko za pośrednictwem Zarządu Wspólnoty. Jedynie w wyjątkowych wypadkach, gdy członek wspólnoty mieszkaniowej wykaże swój indywidualny, własny interes prawny, istnieje podstawa, by mógł wystąpić jako strona w postępowaniu administracyjnym. Stanowisko to zostało potwierdzone w wyroku WSA z dnia 19 października 2004 r. (sygn. akt IV SA 1522/03). Organ stwierdził, iż bezpośrednie zainteresowanie M. D. rozstrzygnięciem przedmiotowej sprawy świadczy jedynie o jej interesie faktycznym, który nie jest samoistną przesłanką do uznania podmiotu skarżącego za stronę postępowania przed organem. Nadmienił również, że postanowienie wydane na podstawie art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego ma charakter dowodowy, co oznacza, że postępowanie, w którym jest ono wydawane, stanowi część innego, już toczącego się postępowania, przewidzianego w Prawie budowlanym, bądź jest elementem wyjaśnienia przez organ okoliczności, które mogłyby uzasadnić wszczęcie takiego postępowania. Stroną postępowania prowadzonego w w/w trybie jest wyłącznie uczestnik procesu budowlanego, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego (wyrok NSA w Warszawie z 22 listopada 2006r., II OSK 1407/05, LEX nr 321507). W związku z powyższym organ uznał, iż Skarżąca – M. D. -nie posiada legitymacji procesowej do tego, by skutecznie wnieść zażalenie na postanowienie organu I instancji. Organ również stwierdził, iż przy swojej decyzji nr [...] z [...] listopada 2008 r. jak również przy decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. błędnie uznał Skarżącą za stronę niniejszego postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła M. D. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przyznanie uprawnień strony zgodnie z art. 28 kpa w toczącym się postępowaniu, nakazanie organowi nadzoru budowlanego wydania decyzji dotyczącej likwidacji palcu zabaw oraz o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przypisanych. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie. Podstawowym zagadnieniem w niniejszej sprawie jest ustalenie czy skarżąca M. D. jest stroną postępowania w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 28 Kpa stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Jak słusznie zauważył organ, skarżąca M. D. jest członkiem wspólnoty mieszkaniowej, która w postępowaniu administracyjnym dotyczącym budynku wspólnoty może działać tylko za pośrednictwem Zarządu Wspólnoty. Jedynie w wyjątkowych wypadkach gdy członek wspólnoty mieszkaniowej wykaże swój indywidualny, własny interes prawny istnieje podstawa, by mógł wystąpić jako strona w postępowaniu administracyjnym. Jednak organ orzekający w sprawie nie poczynił żadnych ustaleń czy M. D. ma interes prawny w sprawie zgodności placu zabaw znajdującego się na terenie osiedla mieszkaniowego przy ul. [...] w [...] z przepisami techniczno-budowlanymi.. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym to znaczy, ustalić przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby lub żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danego podmiotu- strony postępowania (art.28 Kpa). Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny to jest sytuację, w której dany podmiot (osoba) jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (wyrok NSA z dnia 27 września 1999 r, sygn. akt IV 1258/98). Z akt sprawy wynika, że jest właścicielką lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku położonym przy ul. [...] w [...]. Okna jej mieszkania skierowane są na przedmiotowy plac zabaw. Zgodnie z § 40 ust 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z dnia 15 czerwca 2002 r.) odległość placów zabaw dla dzieci i miejsc rekreacyjnych, od linii rozgraniczających ulicę, od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz od miejsc gromadzenia odpadów powinna wynosić co najmniej 10 m. Zdaniem Sądu na podstawie ww. przepisu prawa materialnego skarżąca może skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby lub żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danego podmiotu - strony postępowania. Skarżąca ma interes prawny ponieważ okna jej mieszkania wychodzą na przedmiotowy plac zabaw, który może oddziaływać na jej mieszkanie (np. przez hałas, wibracje). Jak wynika z akt sprawy sprawa zachowania (lub nie zachowania) odległości wymienionych w § 40 ust 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie jest przedmiotem toczącego się przed organami postępowania. Z tegoż względu skarżąca posiada przymiot strony w rozumieniu art. 28 Kpa w toczącym się w/w postępowaniu dotyczącym placu zabaw. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w punkcie I na podstawie art. 145 § 1 ust 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W punkcie II orzeczono na podstawie art. 152 w/w ustawy. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 ppsa.