II FSK 302/08
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2010-01-07
Skład orzekający: Jan Rudowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy oczywista omyłka w oznaczeniu przepisów prawa w uzasadnieniu wyroku NSA podlega sprostowaniu z urzędu?Ratio decidendi
Oczywista omyłka w oznaczeniu przepisów prawa w uzasadnieniu wyroku NSA, polegająca na błędnym wskazaniu artykułu ustawy, podlega sprostowaniu z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 PPSA. Sprostowanie ma na celu usunięcie niezgodności między treścią uzasadnienia a rzeczywistą podstawą prawną rozstrzygnięcia.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej K. B. od wyroku WSA w Łodzi, który utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. W uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 13 lutego 2009 r. (sygn. akt II FSK 302/08) popełniono oczywistą omyłkę, wskazując błędny artykuł ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych. Skarżący nie podniósł zarzutów merytorycznych, a sprawa dotyczyła sprostowania tej omyłki.Rozstrzygnięcie
Sprostowano z urzędu oczywiste omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 302/08, zastępując "art. 173 § 3 i 4 u.s.p." w odpowiednich miejscach uzasadnienia na "art. 172 § 3 i 4 u.s.p.".Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie ze skargi kasacyjnej K. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 kwietnia 2007 r. sygn. akt I SA/Łd 1802/06 w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 23 sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. postanawia: sprostować z urzędu oczywiste omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 302/08, zastępując "art. 173 § 3 i 4 u.s.p." w wersie dziesiątym i osiemnastym od góry na stronie dziesiątej uzasadnienia wyroku "art. 172 § 3 i 4 u.s.p.".
Wyrokiem z dnia 13 lutego 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2007 r. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 23 sierpnia 2006 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r.
Przedmiotem rozważań w przedmiotowej sprawie była kwestia czy rekompensata pieniężna wypłacana ławnikom sądowym za czas wykonywania czynności w sądzie stanowi dietę w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.). Kwestie rekompensaty pieniężnej wypłacanej ławnikom sądowym reguluje art. 172 § 3 i 4 ustawy z 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) zw. dalej w skrócie: u.s.p. Stąd też błędne wskazanie w uzasadnieniu orzeczenia na stronie dziesiątej (w wersie dziesiątym i osiemnastym od góry) art. 173 § 3 i 4 u.s.p było oczywistą omyłką.
Kierując się przytoczonymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło