II SA/Po 882/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na akt Komendanta Miejskiego Policji w P. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na dodatkowe zatrudnienie poza służbą postanawia odrzucić skargę /-/ A.Łaskarzewska Starszy sierżant M. K. zwrócił się do swojego przełożonego – Komendanta Miejskiego Policji z P. o zgodę na podjęcie dodatkowej pracy. Pismem z dnia [...] r. Komendant Miejski Policji w P. odmówił wyrażenia zgody na dodatkowe zatrudnienie. Pismem z dnia [...] r. M. K. wezwał Komendanta do usunięci naruszenia prawa, tj. do wyrażenia zgody na dodatkowe zatrudnienie. Komendant Miejski Policji w P. odmówił wezwaniu, podtrzymał odmowę zgody na dodatkowe zatrudnienie. Skargę do tut. Sądu złożył M. K. Zażądał uchylenia zaskarżonego aktu z dnia [...] r. W ocenie skarżącego Komendant odmawiając udzielenia zgody na dodatkowe zatrudnienie winien określić powody takiej decyzji. Wynika to z art. 62 ust. 1 i 2 ustawy o policji. Komendanta wiąże ponadto konstytucyjna zasada praworządności wynikająca z art. 7 Konstytucji R.P. W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji w P. wniósł o jej odrzucenie. W istocie bowiem Sąd nie jest właściwy w sprawach wynikających z podległości służbowej pomiędzy przełożonymi o podwładnymi. Zezwolenie na podejmowanie przez policjanta zajęć dodatkowych poza służbą jest w istocie aktem o charakterze wewnętrznym , pozostającym w sferze władzy dyskrecjonalnej przełożonego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi. Podkreślić w tym miejscu należy, że z kontroli sądowej wyłączona jest część spraw ze stosunku służbowego policjantów, przy czym dotyczy to spraw o charakterze wewnętrznym, które określa dyspozycyjność będącą cechą służbowego stosunku, charakteryzującego się nadrzędnością i podległością organizacyjną. Wyrażenie zgody o której stanowi art. 62 ust. 1 ustawy o policji ma charakter wewnętrzny, przypisane jest do kompetencji przełożonego, nie musi mieć formy decyzji, nie wymaga sporządzenia uzasadnienia - wskazane przesłanki bezpośrednio związane są ze służbą (identycznie NSA w Warszawie, postanowienie z dnia 26 kwietnia 2006r., sygn. akt I OSK 303/06). Wyłączone jest zatem spod kognicji sądu administracyjnego W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 §1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji. /-/ A.Łaskarzewska