I SA/Lu 583/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (spr.), Sędziowie WSA Halina Chitrosz,, NSA Anna Kwiatek, Protokolant Asystent sędziego Monika Bartmińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi A. S.A. w K. na interpretację indywidualną Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości I. uchyla zaskarżony akt, II. zasądza od Prezydenta Miasta na rzecz A. S.A. w K. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 2 kwietnia 2009 r. "A" S.A. wystąpiła do Prezydenta Miasta [...] o wydanie pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego tj. art. 1a ust. 1 pkt 3 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c i art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2006 r., Nr 121, poz. 844 ). We wniosku Spółka przedstawiła następujący stan faktyczny: "A" S.A. z siedzibą w [...] jest właścicielem nieruchomości gruntowej położonej w [...], przy ul [...] , o powierzchni 1.093.149,00 m2, obejmującej działki ewidencyjne o nr: 1/8, 1/81 i 1/12 (które powstały z podziału działki ew. 1/10), dla której Sąd Rejonowy w [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr [...]. Wnioskodawca, zgodnie z przedmiotem działalności ujawnionym w rejestrze przedsiębiorców prowadzonym przez Krajowy Rejestr Sądowy, prowadzi działalność inwestycyjną w sektorze rynku mieszkaniowego, centrów handlowych i handlowo - usługowo - rozrywkowych, a także biur i hoteli. Spółka nabywając nieruchomość gruntową w 2000 r. zamierzała zagospodarować ją zgodnie z przedmiotem działalności, wznosząc na niej obiekty budowlane o charakterze mieszanym obejmującym funkcje usługowe wraz z budownictwem mieszkaniowym uzupełnionym zielenią. W dacie nabycia nieruchomości, miejscowy plan zagospodarowania dopuszczał różne formy usług, a także zespoły zabudowy mieszkaniowej. W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Uchwałą nr 825/XXXV/2005 z dnia 17 listopada 2005 roku Rady Miasta [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] - część III (opublikowaną w Dzienniku Urzędowym z 9 stycznia 2006 r., Nr 2 poz. 17) - został przyjęty plan miejscowy. Zgodnie z nowym planem miejscowym część nieruchomości o łącznej powierzchni 74.300 m 2 (zwanej dalej "Grunt") została oznaczona jako: • ZP - tereny zieleni publicznej (parki, skwery, zieleńce) - obejmując obszar 54.600 m2, • ZR - tereny rezerwatów przyrody - obejmując obszar 197.000 m 2 Aktualne przeznaczenie Gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wyklucza możliwość uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowiącej podstawę przystąpienia do robót budowlanych (art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane /t. j. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118/ w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy i w zw. z art. 6 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), co - w ocenie wnioskodawcy – wyklucza możliwość wykorzystania Gruntu do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych. W związku z tak określonym stanem faktycznym Spółka przedstawiła pytanie, czy opisany wyżej Grunt (rezerwat przyrody i teren zieleni publicznej ) jest objęty niższą stawką podatku od nieruchomości, tj. dla gruntów pozostałych, na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 3 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c i art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych? Przedstawiając swoje stanowisko w sprawie Spółka wskazała, że opisany w zapytaniu Grunt powinien zostać objęty niższą stawką podatku właściwą dla gruntów pozostałych, z uwagi na brak możliwości wykorzystywania go do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych. Podkreśliła, że jest firmą inwestycyjno-developerską realizującą inwestycje mieszkaniowe, budynki biurowe, centra handlowe i została pozbawiona prawa do korzystania zw swojej własności zgodnie z prowadzoną działalnością. Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie zawiera definicji pojęcia "względy techniczne", a zatem należy się w tym zakresie odwołać do poglądów wyrażonych w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. w wyroku Sądu Wojewódzkiego w Gliwicach z dnia 5.10.2004r. sygn. akt.I SA/Ka 2227/03 oraz tego Sądu z dnia 17.06.2005r. sygn. akt ISA/Gl 760/04, wyroku NSA z dnia 17.11.2005r. FSK 2319/04, a także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19.02.2009r. sygn. akt I SA/Sz 650/08.) Podsumowując Spółka stwierdziła, że stan techniczny Gruntu, uwarunkowany miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uniemożliwiającego zabudowę, obiektywnie niezależny od Spółki, wyczerpuje dyspozycję, zawartą w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co stanowi przesłankę uprawniającą do uznania go za grunt niezwiązany z działalnością gospodarczą i zastosowania obniżonej stawki podatku. Do wniosku dołączyła odpis z KRS Spółki. Prezydent Miasta [...] przed wydaniem interpretacji indywidualnej z urzędu dołączył do akt: wypis aktu notarialnego nr 6559/2000 – umowa sprzedaży, którą wnioskodawca nabył od Skarbu Państwa – Agencji Mienia Wojskowego działki gruntu 1/7, 1/8, 1/81 o łącznej powierzchni 113 ha 52a 99m2, decyzję nr 619/134 o ustaleniu lokalizacji drogi powiatowej/gminnej, wypis rejestru gruntów i budynków, odpis miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...], mapę, wykaz protestów nieuwzględnionych w projekcie zmiany planów - część III wraz z dowodem doręczenia rozstrzygnięcia protestu wnioskodawcy, odpis uchwały nr 825/XXXV/2005 Rady Miasta [...] z dnia 17 listopada 2005r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] zatwierdzony uchwałą Miejskiej Rady Narodowej w [...] nr XV/91/86 - zmiany zatwierdzone uchwałą nr L/500/93 z dnia 23 października 1993r. (Tekst planu), pismo Wydziału Architektury, Budownictwa i Urbanistyki z dnia 23.02.2009r. do Departamentu Skarbnika Wydział Podatków i Egzekucji UM. Następnie, w interpretacji z dnia 22 czerwca 2009 r. Prezydent Miasta [...], działając na podstawie art. 14j § 1 i 3 art. 14b, art. 14c i art. 14k § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60, ze zm.), art. 1 a ust. 1 pkt 3, art. 2 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, uznał stanowisko "A" S.A. przedstawione we wniosku z dnia 2 kwietnia 2009 r. za nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ wskazał, że "A" S.A. z siedzibą w K. wnosiła o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie opodatkowania podatkiem od nieruchomości gruntów będących własnością Spółki, a przeznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta [...] na rezerwat przyrody i tereny zieleni publicznej stawką przewidzianą dla gruntów pozostałych. Spółka przedstawiła stan faktyczny stwierdzając, iż jest właścicielem nieruchomości gruntowej położonej w [...] przy ul. [...] o powierzchni 1.093.149 m2, obejmującej działki ewidencyjne o numerach 1/8, 181, 1/12 (powstałe w wyniku podziału działki 1/10). Spółka nabywając w 2000 roku nieruchomość zamierzała ją zagospodarować zgodnie z przedmiotem działalności, tj. inwestycyjno-deweloperską. W wyniku podjęcia dnia 17 listopada 2005 r. przez Radę Miasta [...] uchwały nr 825/XXXV/2005 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] - część III. Spółka została pozbawiona możliwości korzystania ze swojej własności zgodnie z prowadzoną działalnością. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta [...] przedmiotowa nieruchomość została oznaczona jako tereny rezerwatów przyrody i tereny zieleni publicznej (parki, skwery, zieleńce). Dlatego też zdaniem Spółki nie może ona wykorzystywać ww. gruntów do prowadzonej przez nią działalności ze względów technicznych. W związku z powyższym grunty winny być opodatkowane stawką dla gruntów pozostałych, na podstawie art. 1 a ust. 1 pkt 3 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c i art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Prezydent Miasta wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają między innymi grunty. W art. 5 ust. 1 pkt. 1 ww. ustawy określone zostały kategorie przedmiotów opodatkowania, tj. grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków, grunty pod jeziorami, zajęte na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych oraz grunty pozostałe, w tym zajęte na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego. Zgodnie z definicją zawartą w art.1 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, za grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, uważa się grunty będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem gruntów związanych z budynkami mieszkalnymi, a także gruntów pod jeziorami, zajętych na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych. Wskazał, że z powyższej definicji wynika, iż wszystkie grunty będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą (z pewnymi wyjątkami) są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych. Tak więc sam fakt posiadania przez przedsiębiorcę gruntów skutkuje tym, że są one związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Nie jest istotne, czy są one i w jakich celach wykorzystywane przez przedsiębiorcę. Jedynie w przypadku, gdy przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych następuje wyłączenie gruntów z zakresu "związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej". Podkreślił, że ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie zawiera definicji pojęcia "względy techniczne", dlatego też zasadnym jest przyjęcie rozumienia tego terminu w znaczeniu potocznym. Poprzez "względy techniczne" uniemożliwiające wykorzystanie danego przedmiotu należy rozumieć techniczną niemożliwość korzystania z niego, a zatem niemożliwość dotyczącą spraw związanych ze sposobem wykonania (istotą) przedmiotu opodatkowania. Tak więc pod względem technicznym dany przedmiot nie nadaje się do użytku, gdyż nie spełnia określonych wymogów technicznych niezbędnych do jego wykorzystania ze względów gospodarczych. Zauważył, że wyłączenie przedmiotów opodatkowania z kategorio związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej musi mieć charakter obiektywny tj. przedmiot opodatkowania nie może nadawać się do prowadzenia działalności gospodarczej przez konkretnego przedsiębiorcę i jednocześnie nie mógłby by wykorzystywany przez inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą o innym charakterze. W przypadku gruntów przez względy techniczne należy rozumieć jego chemiczne, radioaktywne lub bakteriologiczne skażenie, które uniemożliwia jego użytkowanie przez jakikolwiek podmiot. Zatem względy natury ekonomicznej, finansowej, technologicznej czy planistycznej nie mieszczą się w pojęciu "względów technicznych". Podkreślił, że niewykorzystywanie przedmiotów opodatkowania oraz fakt, że przedmioty te nie biorą udziału w wykonywaniu bieżącej działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika będącego przedsiębiorcą , mimo iż znajdują się w jego posiadaniu, nie stanowi wystarczającej przesłanki do stwierdzenia, że o ich niewykorzystywaniu zdecydowały względy techniczne wskazane w art. 1 a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych powodujące, że przedmioty te nie są traktowane jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej" (wyrok WSA w Gliwicach, sygn. I SA/GI 760/04 z dnia 17 czerwca 2005 r.). Następnie organ wskazał, że "A" S.A. z siedzibą w K. aktem notarialnym Rep. A nr [...] z dnia [...] zakupiła od Skarbu Państwa - Agencji Mienia Wojskowego niezabudowane nieruchomości położone w [...] przy ul. [...] o łącznej powierzchni 113 ha 52a 99 m:, objęte księgą wieczystą[...]. W § 1 tego aktu zawarto informację, że zgodnie z miejscowym planem ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...] na ww. nieruchomości projektowany jest "Park Poligon" z możliwością lokalizacji różnych form usług w zakresie: kultury, sportu, rekreacji, oświaty, zdrowia oraz ewentualnych zespołów zabudowy mieszkaniowej w oparciu o plan szczegółowy" Zgodnie z miejscowym planem ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...] zatwierdzonego uchwałą nr XV/91/86 Miejskiej Rady Narodowej w [...] z dnia 30 grudnia 1986 r. zmienionego uchwałą nr Ll500/93 z dnia 23 października 1993 r. działki, o których mowa we wniosku Spółki, przeznaczone były na: • działka nr 1/8 położona na obszarze projektowanego "Parku Poligon" z możliwością lokalizacji różnych form usług w zakresie: kultury, sportu, rekreacji, oświaty, zdrowia oraz ewentualnych zespołów zabudowy mieszkaniowej w oparciu o plan szczegółowy, • działka nr 1/81 położona w całości w pasie poszerzenia ul.[...], • działka nr 1/12 położona głównie w obszarze przeznaczonym pod "Park Poligon", a także na terenach urządzeń sportowych oraz rezerwy terenowej pod usługi ogólnomiejskie. Powyższy plan utracił swoją moc z końcem 2003 roku, w związku z wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Tak więc Spółka miała świadomość, że zakupione przez nią działki zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego nie mogą być w całości przeznaczone na jej działalność statutową, mimo to podjęła decyzję o ich zakupie. Zgodnie z uchwałą nr 825/XXXV/2005 Rady Miasta [...] z dnia 17 listopada 2005 roku przedmiotowe działki przeznaczone zostały na: • działka nr 1/8 przeznaczona pod tereny zieleni publicznej z podstawowym przeznaczeniem pod parki, skwery i zieleńce, • działka nr 1/81 położona jest w obszarze przeznaczonym pod projektowane poszerzenie ulicy[...], • działka nr 1/12 - ze względu na dużą powierzchnię obejmuje swoim zasięgiem kilka obszarów planistycznych, a mianowicie: tereny zieleni publicznej (przeznaczona pod parki, skwery i zieleńce), tereny rezerwatu przyrody (rezerwat florystyczno-krajobrazowy "[...]"), tereny sportowo-rekreacyjne (przeznaczone pod zabudowę obiektami kubaturowymi o funkcji sportowo-rekreacyjnej, tereny z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod usługi komercyjne bez możliwości realizacji dużych obiektów handlowych, tereny koncentracji funkcji usługowych z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod lokalizację programów różnych funkcji, o wysokim stopniu atrakcyjności i odpowiednich standardach z zakresu: administracji, finansów i ubezpieczeń, kultury, turystyki, handlu, z wykluczeniem realizacji obiektów o powierzchni sprzedaży powyżej 200 m2 przypadającej na jeden lokal handlowy oraz stacji paliw. Oceniając powyższe wywiódł, że podobnie jak w planie poprzednim, przedmiotowe działki położone są w zdecydowanie przeważającej części w obszarze planistycznym przeznaczonym pod tereny zieleni publicznej z podstawowym przeznaczeniem pod skwery, parki i zieleńce, a także w części pod tereny różnych form usług w zakresie sportu, rekreacji, turystyki, administracji, handlu oraz w pasach poszerzenia ulicy [...] i [...]. Tak więc należy stwierdzić, że uchwalony dnia 17 listopada 2005 roku plan zagospodarowania przestrzennego nie zmienił w znacznym stopniu przeznaczenia przedmiotowych działek. Jednocześnie podkreślił, że przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w zakresie opodatkowania nieruchomości podatkiem od nieruchomości nie nawiązują do przeznaczenia gruntów w planach zagospodarowania a istotne znaczenia ma ich sklasyfikowanie w ewidencji gruntów i budynków. W myśl art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.) podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja ta jest systematycznie aktualizowanym zbiorem informacji dotyczących gruntów i budynków. Zgodnie z danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków "A" S.A. jest właścicielem niezabudowanych gruntów położonych w [...] przy ul. [...] działki nr 1/12 (obręb 4, arkusz 4) o powierzchni 953.647 m2, działki nr 1/8 (obręb 4, arkusz 12) o powierzchni 59.727 m2, działki nr 1/8 oraz działki nr 1/81 (obręb 4, arkusz 13) o łącznej powierzchni 18.384 m2, a także gruntów położonych przy ul.[...]: działka nr 1/8 (obręb 4, arkusz 10) o powierzchni 17.441 m2 oraz działka nr 1/8 (obręb 4, arkusz 11) o powierzchni 43.950 m2. Wymienione działki oznaczone są w ww. ewidencji symbolem TR - tereny różne. Zauważył ponadto, iż podatek od nieruchomości jest podatkiem majątkowym, w tym znaczeniu, że obowiązek podatkowy powstaje przez sam fakt posiadania przedmiotu opodatkowania (w tym przypadku gruntu). Nie nawiązuje on w swej konstrukcji do efektów ekonomicznych uzyskiwanych przez wykorzystanie danej nieruchomości. Decydujące znaczenie ma podstawa opodatkowania (powierzchnia gruntów), a nie jest ważne jak intensywne jest gospodarcze wykorzystywanie tych gruntów i jakie przynosi to efekty ekonomiczne. Mając na uwadze cytowane wyżej przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny, organ podatkowy stwierdził, iż posiadane przez Spółkę "A" działki o numerach 1/8, 1/81 i 1/12 położone przy ul. [...] podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki właściwej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków (art. 5 ust. 1pkt 1 lit. a). Na wymienionych gruntach nie wystąpiły "względy techniczne", o których mowa w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych. "A" S.A. w K. wnosiła o usunięcie naruszenia prawa w ww. interpretacji indywidualnej tj. przepisów prawa podatkowego w części dotyczącej uznania za nieprawidłowe stanowiska Spółki odnośnie możliwości zastosowania obniżonej stawki podatku od nieruchomości jak dla gruntów pozostałych w odniesieniu do nieruchomości, która ze względów technicznych nie może zostać wykorzystana do prowadzenia działalności gospodarczej i uznanie stanowiska Spółki za prawidłowe. Podkreśliła, że wnioskiem z dnia 2.04.2009 r., wystąpiła z zapytaniem: Czy Grunt (rezerwat przyrody i teren zieleni publicznej) jest objęty niższą stawką podatku od nieruchomości, tj. dla gruntów pozostałych, na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 3 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c i art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych ( t.j. Dz. U. z 2006 r., Nr 121, poz. 844 .)? Wskazała, iż przeznaczenie Gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wyklucza możliwość uzyskania decyzji pozwolenia na budowę, stanowiącą podstawę przystąpienia do robót budowlanych, a to w myśl przepisu art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane w zw. 35 ust. 1 pkt 1 tej ustawy oraz w zw. z art. 6 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co z kolei wyklucza możliwość wykorzystania Gruntu przez Spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych. W związku z powyższym Spółka nie wykorzystuje Gruntu nie może wykorzystać go do prowadzenia swojej działalności w jakiejkolwiek formie. Zdaniem Spółki dokonana przez Prezydenta Miasta [...] ocena jej stanowiska jest nieprawidłowa i z powyższym stanowiskiem organu administracji nie można się zgodzić. Na poparcie swojego stanowiska ponownie wskazała na przytoczone we wniosku orzecznictwo sądowoadministracyjne i wnosiła o usunięcie naruszenia prawa w drodze zmiany wydanej interpretacji indywidualnej i uznanie stanowiska Spółki za prawidłowe. W odpowiedzi na to wezwanie Prezydent Miasta [...] podtrzymał stanowisko zawarte w ww. interpretacji, nie ustosunkowując się do podawanych przez Spółkę argumentów. W skardze na powyższą interpretację "A" S.A. w K., zarzucając błędną interpretację prawa materialnego – art. 1 a ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 2 ust.1 i art. 5 ust. 1 pkt. 1a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002r, Nr 9, poz. 84 ze zm.) wnosił o jej uchylenie i uznanie, że Grunt winien być opodatkowany stawką podatku właściwą dla gruntów pozostałych oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych, argumentując jak we wniosku oraz wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wnosił o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym akcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, przy czym stosownie do art. 134 § 1 powołanej ustawy, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając przeto na uwadze powołane wyżej przepisy, wskazać należy, iż podstawą wydania indywidualnej interpretacji w niniejszej sprawie był przepis art. 14j.§1 Ordynacji podatkowej zamieszczony w rozdziale 1a Działu II Ordynacji podatkowej – Interpretacje przepisów prawa podatkowego, w myśl którego, stosownie do swojej właściwości interpretacje indywidualne wydaje wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa, zaś w zakresie nieuregulowanym w § 1 (i 2, który nie ma znaczenia w sprawie) stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału. Podkreślić należy, iż specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega m.in. na tym, że organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie na podstawie stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko podatnika). Opisany we wniosku stan faktyczny sprawy może odnosić się do zdarzeń już zaistniałych lub zdarzeń przyszłych. Dlatego też organ podatkowy nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności faktycznych podanych we wniosku i w stosunku tylko do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę (art. 14j. w zw. z art. 14b § 3 i 4 i art. 14c § 1 zd. 1 i § 2 Ordynacji podatkowej). W postępowaniu tym nie może zatem toczyć się spór o stan faktyczny, ani też nie może być prowadzone klasyczne postępowanie dowodowe zmierzające do zbierania materiałów dowodowych, a następnie poddawanie ich swobodnej ocenie, zgodnie z art. 191 Ordynacji podatkowej. Stan faktyczny brany pod uwagę przy wydawaniu interpretacji nie może być "dopowiadany" dołączonymi dokumentami. Interpretacja wiąże w przedstawionym stanie faktycznym. Interpretacja indywidualna nie prowadzi do rozstrzygnięcia in meriti sprawy podatkowej, ma jedynie ułatwiać podatnikom stosowanie w praktyce przepisów prawa podatkowego i zapobiegać sporom między podatnikiem a organem podatkowym, dając podatnikowi gwarancję nieponoszenia określonych w przepisach skutków zastosowania się do takiej interpretacji w przyszłości (art.14k-14m). Reasumując, obowiązkiem organu wydającego na podstawie art. 14b § 1 w zw. z art. 14j. Ordynacji podatkowej interpretację indywidualną jest ocenić stanowisko wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, opierając się na przedstawionym we wniosku stanie faktycznym. Ma to istotne znaczenie ze względu na przewidziane w art. 14m tej ustawy skutki zastosowania się podatnika do interpretacji w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji. Odnosząc powyższe do sprawy niniejszej wskazać należy, iż we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej skarżąca spółka, przedstawiając stan faktyczny sprawy wskazała, iż jest właścicielem nieruchomości gruntowej położonej w [...], przy ul. [...], o powierzchni 1.093.149,00 m2, obejmującej działki ewidencyjne o nr: 1/8, 1/81 i 1/12. Zgodnie z przedmiotem działalności ujawnionym w rejestrze przedsiębiorców prowadzonym przez Krajowy Rejestr Sądowy, prowadzi działalność inwestycyjną w sektorze rynku mieszkaniowego, centrów handlowych i handlowo - usługowo - rozrywkowych, a także biur i hoteli. Część nieruchomości o łącznej powierzchni 74.300m2 (zwanej dalej "Grunt") w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego m. [...] została oznaczona jako: • ZP - tereny zieleni publicznej (parki, skwery, zieleńce) - obejmując obszar 54.600 m 2, • ZR - tereny rezerwatów przyrody - obejmując obszar 197.000 m 2 , co wyklucza możliwość uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowiącej podstawę przystąpienia do robót budowlanych, a to z kolei wyklucza możliwość wykorzystania Gruntu do prowadzenia działalności gospodarcze ze względów technicznych, a zatem ma do niego zastosowanie stawka jak za grunty pozostałe. W tak określonym stanie faktycznym Spółka wystąpiła z pytaniem: "czy opisany wyżej Grunt (rezerwat przyrody i teren zieleni publicznej /o pow. 74.300m2/) jest objęty niższą stawką podatku od nieruchomości, tj. dla gruntów pozostałych, na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 3 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c i art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych? Stan faktyczny przedstawiony przez wnioskodawcę we wniosku i jego stanowisko w nim zawarte zakreślały zatem zakres udzielanej przez organ interpretacji przepisów prawa podatkowego (art. 14c § 1 i 2 Ordynacji podatkowej). Tymczasem organ podatkowy, po przeprowadzeniu z urzędu postępowania dowodowego, a więc z naruszeniem powołanych wyżej przepisów oraz art.14h Ordynacji podatkowej, uznając stanowisko spółki za nieprawidłowe, w uzasadnieniu udzielonej interpretacji stwierdził, iż posiadane przez Spółkę "A" działki o numerach 1/8, 1/81 i 1/12 położone przy ul. [...] (a więc obszaru o powierzchni 1.093.149 m2) podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki właściwej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków ( art. 5 ust. 1pkt 1 lit. a). Na wymienionych gruntach nie wystąpiły "względy techniczne", o których mowa w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych. Uzasadnienie interpretacji nie odnosi się w istocie do przedstawionej we wniosku wątpliwości prawnej w ściśle określonym stanie faktycznym, pozostając "obok" zakreślonych art. 14c Ordynacji podatkowej ram aktu, który powinien być wydany w sprawie. Podnieść przy tym należy, iż ze względu na fakt, iż w tego rodzaju sprawach organ nie prowadzi żadnego postępowania dowodowego, jeżeli dla prawidłowej interpretacji przepisu prawa niezbędne jest uzupełnienie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, organ może jedynie, na podstawie art. 14 h w zw. z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej zażądać od wnioskodawcy uszczegółowienia opisu stanu faktycznego. Rozpatrując ponownie wniosek organ będzie mieć na względzie wskazaną wyżej wykładnię przepisów prawa, w szczególności zaś art. 14c Ordynacji podatkowej. W takich okolicznościach, nie odnosząc się, jako przedwczesnych, do zarzutów skargi i uznając, iż zaskarżony akt wydany został z naruszeniem wskazanych przepisów prawa, na podstawie art. 146 § 1 powołanej na wstępie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.