I OZ 874/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 października 2010 r. sygn. akt II SA/Sz 1085/09 oddalające wniosek R. S. o wyłączenie sędziego WSA Marzeny Iwankiewicz od orzekania w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) lipca 2009 r. nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 11 października 2010 r. sygn. akt II SA/Sz 1085/09 oddalił wniosek R. S. o wyłączenie sędziego WSA Marzeny Iwankiewicz od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) lipca 2009 r. nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że na rozprawie sądowej w dniu 29 września 2010 r. w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) lipca 2009 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie sędziego WSA Marzeny Iwankiewicz od prowadzenia jego sprawy. Skarżący powyższy wniosek uzasadniał "manipulowaniem" przez sędziego treścią składanych przez stronę a także "emocjonalnym przerywaniem" i ingerowaniem przez sędziego w treść składanych przez stronę wniosków i oświadczeń, które jest niedopuszczalne w procedurze sądowej. Jednocześnie skarżący wskazał, że art. 101 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a." powinien być rozumiany w ten sposób, że protokół rozprawy powinien odzwierciedlać treść składanych wniosków i oświadczeń przez stronę w ich dosłownym i szczegółowym brzmieniu, zgodnie z intencją strony. Takie zachowanie sędziego pozostaje w osobistej, emocjonalnej relacji do strony, ze szkodą dla strony co do treści składanych wniosków i oświadczeń w czasie rozprawy do protokołu. W dniu 30 września 2010 r. sędzia WSA Marzena Iwankiewicz złożyła do niniejszej sprawy oświadczenie, w którym wskazała, że między nią a skarżącym nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie przyjął, że z oświadczenia złożonego w dniu 30 września 2010 r. przez sędziego WSA Marzenę Iwankiewicz wynika, iż między sędzią a skarżącym R. S. nie istnieje okoliczność tego rodzaju, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w przedmiotowej sprawie. Skarżący zaś we wniosku o wyłączenie sędziego nie wskazał również żadnej z ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie sędziego z mocy prawa, na podstawie art. 18 P.p.s.a. Z kolei w przedmiocie innego rodzaju przesłanek uzasadniających wyłączenie sędziego WSA Marzeny Iwankiewicz od rozpoznawania sprawy, z powodu istnienia uzasadnionych wątpliwości co do jej bezstronności (art. 19 P.p.s.a.), Sąd pierwszej instancji odwołał się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2009 r., sygn. akt II OZ 616/09, w którym wyrażono stanowisko, że w zakresie powodów wyłączenia sędziego sądu administracyjnego od udziału w postępowaniu mieści się również zachowanie danego sędziego na rozprawach, którą to przesłankę należy także uwzględniać w odniesieniu do zachowań podejmowanych w ramach poprzednio prowadzonych postępowań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie dokonując oceny sposobu postępowania oraz czynności podejmowanych przez sędziego WSA Marzenę Iwankiewicz w przedmiotowej sprawie nie dopatrzył się okoliczności wyczerpujących dyspozycję art. 19 P.p.s.a. W ocenie Sądu, powołane przez skarżącego powody wyłączenia nie znajdują potwierdzenia i nie mogą stanowić uzasadnionych podstaw wyłączenia sędziego WSA Marzeny Iwankiewicz od udziału w postępowaniu. Dotyczy to przede wszystkim zarzutów "manipulowania" przez sędziego treścią składanych wniosków i oświadczeń przez stronę, a także "emocjonalne" przerywanie i ingerowanie przez sędziego w treść składanych wniosków i oświadczeń przez stronę do protokołu rozprawy. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. S. podnosząc zarzuty oraz argumentację tożsamej treści z zarzutami i argumentami zawartymi we wniosku o wyłączenie sędziego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 19 P.p.s.a. niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego wymienionych w art. 18 P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Podstawowym celem instytucji wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest przede wszystkim zapewnienie bezstronności sędziego i eliminacja wpływu, jaki może wywierać występowanie pewnej kategorii powiązań (osobistych, ekonomicznych, służbowych itp.) na orzekanie w postępowaniu sądowym. W niniejszej sprawie, jak wynika z wyjaśnień zawartych w oświadczeniu sędziego, którego dotyczy wniosek, nie istnieje między nim i stroną postępowania jakikolwiek stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności w tej sprawie. Sam fakt, że strona zgłasza zastrzeżenia co do sposobu prowadzenia rozprawy, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 P.p.s.a. wyłączenie tego sędziego. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie skarżącego co do niewłaściwego sposobu prowadzenia przedmiotowej sprawy. Jak wynika z treści protokołu rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w dniu 29 września 2010 r. w sprawie sygn. akt II SA/Sz 1085/09, to skarżący uniemożliwiał sędziemu sprawozdawcy złożenie sprawozdania, zabierał głos bez udzielenia mu głosu przez sędziego przewodniczącego i był w tym zakresie upominany. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art.197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.