I OZ 208/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 1 lutego 2010 r., sygn. akt II SO/Bd 16/09 oddalające wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy Z. W. grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi z dnia 8 października 2009 r. na bezczynność Wójta Gminy Z. W. w przedmiocie podziału nieruchomości i przejęcie za odszkodowaniem części z wydzielonych działek na własność gminy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 1 lutego 2010 r., sygn. akt II SO/Bd 16/09 oddalił wniosek S. D. o wymierzenie Wójtowi Gminy Z. W. grzywny z tytułu nieterminowego przekazania do Sądu skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy ze skargi S. D. na bezczynność Wójta Gminy Z. W. w przedmiocie podziału nieruchomości i przejęcia za odszkodowaniem części z wydzielonych działek na własność gminy. Wydając postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uwzględnił treść art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a." oraz fakt, że Wójt Gminy Z. W., mimo uchybienia terminowi, wypełnił obowiązek wynikający z treści art. 54 § 2 P.p.s.a., tj. skargę z dnia 8 października 2009 r. wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy w dniu 17 grudnia 2009 r. (data stempla pocztowego), która została zarejestrowana w tutejszym Sądzie pod sygnaturą II SAB/Bd 61/09. Od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy S. D. złożył zażalenie zarzucając naruszenie art. 55 § 1 P.p.s.a. przez jego błędną wykładnię oraz art. 208 P.p.s.a. przez nierozstrzygnięcie o zwrocie kosztów postępowania. Powołując się na te zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i rozpoznanie wniosku o ukaranie grzywną Wójta Gminy Z. W. oraz zasądzenie od Wójta Gminy Z. W. na rzecz skarżącego zwrotu kosztów, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy WSA w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania i zasądzenie od Wójta Gminy Z. W. na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia podważając argumentację Sądu, skarżący podniósł, że Wójt w sposób bezzasadny uchybił terminom ustawowym, przez co podlega sankcjom określonym w ustawie. Uchybienie przez Wójta formalnym obowiązkom powinno spotkać się z prawną reakcją w sposób przekonywujący oddziaływując przeciwko podobnym uchybieniom w przyszłości. W przedmiotowej sprawie ma to szczególne znaczenie, bowiem wniesienie skargi na bezczynność miało w istocie spowodować przyspieszenie postępowania, a zostało zignorowane przez organ, a ponadto dotyczy postępowania, którego stan faktyczny i prawny jest bezsporny, a postępowanie organu administracji, mimo wznowionego postępowania jest całkowicie niezrozumiałe. Skarżący podniósł ponadto, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia opiera się wyłącznie na jednym argumencie, z którego wynika, że skoro do chwili rozpoznania wniosku przez Sąd organ skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy przesłał, to wymierzanie grzywny jest bezprzedmiotowe. Taka argumentacja, zdaniem skarżącego narusza przepisy nakładające na organ administracji obowiązek terminowego załatwiania spraw, odwraca normatywny porządek prawny nakazujący organom administracji, a nie stronom postępowania czuwać nad terminowością załatwienia spraw oraz narusza równowagę stron postępowania przez obciążenie ją kosztami postępowania, w sytuacji, w której jest stroną poszkodowaną przez zaniedbanie organu administracyjnego. Wójt Gminy Z.W. naruszył również art. 7 Konstytucji RP, który zobowiązuje organy władzy publicznej do działania na podstawie i w granicach prawa oraz art. 45 ust 1 Konstytucji RP gwarantujący rozpoznanie sprawy przez niezależny, niezawisły i bezstronny Sąd. W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik organu wniósł o jego odrzucenie, jako niedopuszczalne na podstawie art. 194 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 54 § 2 P.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 55 § 1 P.p.s.a.). Przepisy te przewidują zatem dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia przez organ obowiązkowi przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Błędnie ocenił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, że Wójt Gminy Z. W., mimo uchybienia terminowi, wypełnił obowiązki wynikające z treści art. 54 § 2 P.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy, Wójt Gminy Z. W. niewątpliwie uchybił obowiązkowi o jakim mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., bowiem skargę strony, która wpłynęła do organu w dniu 9 października 2009 r., przekazał do Sądu dopiero 17 grudnia 2009 r. W tej sytuacji uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy błędnie przyjął, iż wniosek skarżących o wymierzenie organowi grzywny nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ mimo uchybienia terminowi, organ wypełnił obowiązek wynikający z treści art. 54 § 2 P.p.s.a. przez to, że przed rozpoznaniem wniosku przez Sąd przekazał Sądowi skargę wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.