VII SA/Wa 1943/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2010 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania skargę oddala VII SA/Wa 1943/09 UZASADNIENIE Po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dn.12.III.09r. sygn. VII SA/Wa 1922/08 uchylającym decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dn. [...] oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania i wskazującym konieczność zbadania czy wniosek o wznowienie postępowania, niewątpliwie pochodzący od strony, został złożony z zachowaniem terminu do jego wniesienia oraz konieczność uprzedniego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dn. [...] odmówił J. K. przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego własną decyzją ostateczną z dn. [...] Nr [...]. W wyniku postępowania odwoławczego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dn. [...][...] utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, iż wnioskujący wezwany do wskazania terminów, w odpowiedzi z dn. 26.VIII.09r. wskazał, iż z uwagi na nieuznawanie go jako strony postępowań, a w konsekwencji nie branie przez niego udziału w tych postępowaniach, nie sposób wskazywać jakiegokolwiek terminu powzięcia wiadomości okolicznościach stanowiących przesłanki wznowienia. Jak podkreślił organ odwoławczy, wnioskodawca nie wskazał przeszkody, która była przyczyną uchybienia terminu oraz daty w której dowiedział się o wskazywanych okolicznościach co z kolei nie pozwala na ustalenie, kiedy minął 1 – miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania i czy w ogóle termin ten upłynął, a tym samym niemożliwe jest zbadanie czy został zachowany 7- dniowy termin z art. 58 § 2 kpa do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Organ wskazał dalej, że J. K. już w skardze sądowej z dn, 15.X.07.r dot. postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdził, że o wydanych [...] decyzjach Nr [...],[...] i [...] dowiedział się przeszło rok później przypadkowo, co wskazuje, iż wiedzę o wydanej decyzji organu wojewódzkiego posiadał co najmniej od 15.X.07r. Tym samym uchybił terminowi, a we wniosku o przywrócenie terminu nie wskazał przeszkody, która spowodowała niezachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie w terminie 1 miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o decyzji (brak winy – art. 145 § 1 pkt. 4 kpa). Niemożliwe też stało się zbadanie czy zachowany został 7 dniowy termin o którym mowa w art. 58 § 2 kpa. Organ odwoławczy podkreślił też, że braku winy nie stanowi nieznajomość prawa, a na stronie spoczywa obowiązek udowodnienia kiedy i w jakiej dacie dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania. Niewskazanie tych okoliczności stanowiło o negatywnym rozstrzygnięciu złożonego wniosku. Skargę sądową na powyższe postanowienie wniósł J. K., domagając się jego uchylenia. Podkreślił, że na skutek dotychczasowego negowania jego przymiotu strony, był pozbawiony możliwości udziału w postępowaniu i nie jest w stanie wskazać jakiegokolwiek terminu kiedy dowiedział się o okolicznościach stanowiących przesłanki wznowienia, a zatem należy przyjąć, iż terminy procesowe, w stosunku do niego, nie rozpoczęły biegu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie a zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zgodnie z art.3 ustawy z 30.VIII.02r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. W nin. sprawie kontrolą sądową objęte jest rozstrzygnięcie, które zapadło w wyniku zgłoszonego żądania wznowienia postępowania. W przedmiotowej sprawie występujący o wznowienie postępowania złożył w dniu 7.IV.08r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dn. [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dn. [...] o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych (A, B i C) wchodzących w skład osiedla mieszkaniowego na terenie działek nr ewid. [...],[...], [...], [...],[...] i [...] przy ul. [...] w W. We wniosku tym wskazał, że z uzasadnienia wyroku WSA w spr. VII SA/Wa 1886/07 wywnioskował, iż właściwą drogą jest wznowienie postępowania. Zobowiązany przez organ do wskazania terminów w jakich powziął wiadomość o przesłankach wznowienia skarżący stwierdził, że składając wniosek kierował się jedynie przypuszczeniami wobec czego bezprzedmiotowe jest wskazywanie terminu. W tym miejscu podkreślić należy, że warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność w/w wniosku, co skutkuje odmową wznowienia postępowania administracyjnego. Art. 58 § 1 kpa przewiduje możliwość przywrócenia uchybionego terminu na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Uchybiony termin podlega przywróceniu jeżeli zostaną spełnione łącznie cztery przesłanki tj. - strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, - wniosek zostanie złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia, - jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, - strona uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Zgodnie z art. 148 § 1 i 2 kpa podanie o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a w przypadku przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 4 kpa – termin ten biegnie od dnia w którym strona dowiedziała się o decyzji. Powyższe przepisy wymagają m. in. wskazania przyczyny uchybienia terminu i uprawdopodobnienia okoliczności, że nastąpiło ono bez winy zainteresowanego. Strona powinna zatem uprawdopodobnić, że mimo zachowania należytej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie wskutek przeszkody od niej niezależnej, trudnej do przezwyciężenia. Podkreślenia wymaga, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy, toteż strona obowiązana jest do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa wyklucza zastosowanie tej instytucji. Analizując przedmiotowy materiał stwierdzić należy, że ustalenia organu co do zachowania przez wnioskującego terminu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu dla złożenia wniosku o przywrócenie terminu jak i kwestia uprawdopodobnienia, że chybienie terminowi nastąpiło bez jego winy (art. 58 § 1 i 2 kpa), nie dały podstaw do uwzględnienia wniosku. Jak wskazał zainteresowany w piśmie z dn. 26.VIII.09r. – będącym odpowiedzią na wezwanie do wskazania terminów w których dowiedział się o stanowiących przesłanki z art. 145 § 1 pkt. 1, 5 i 8 kpa – nie uznawanie go za stronę postępowań i w konsekwencji brak jego udziału w tych postępowaniach, powoduje, że nie sposób wskazać jakiegokolwiek terminu, w którym dowiedział się o okolicznościach będących przesłankami wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną [...] WINB Nr [...], wręcz należy przyjąć, że terminy procesowe w stosunku do niego nie rozpoczęły biegu. W tej sytuacji, w oparciu o materiał dowodowy sprawy organ trafnie stwierdził, że w zakresie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 kpa tj. "strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu" nastąpiło uchybienie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, gdyż w wydanych w dniu [...] decyzjach [...] WINB Nr [...],[...] i Nr [...] J. K. dowiedział się przeszło rok później, przypadkowo (vide skarga sądowa z dn. 15.X.2007r. na postanowienie GINB stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Nr [...]). Wskazany przez samego zainteresowanego w jego skardze termin pozwalał stwierdzić, iż wiedzę o wydaniu decyzji Nr [...], posiadał on co najmniej od 15.X.07r. Zainteresowany nie uprawdopodobnił też, iż uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną [...] WINB z dn. [...] Nr [...] nastąpiło bez jego winy. Nie wskazał przyczyny uchybienia terminu, ani też daty, kiedy ustała przyczyna uchybienia co nie pozwala ustalić czy spełniony został warunek z art. 58 § 2 kpa. Podkreślić tu należy, że zgodnie z orzecznictwem przyjmuje się iż w postępowaniu w sprawie wznowienia postępowania to strona musi wykazać, iż jej wniosek o wznowienia postępowania został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Podobnie, składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania to strona obowiązana jest do wykazania okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu tj. okoliczności, których wystąpienie było niezależne od niej i uniemożliwiało dopełnienie czynności procesowej jaką jest złożenie wniosku o wznowienie postępowania. W tym stanie rzeczy, skoro strona nie wykazała przyczyny uchybienia terminu i nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu ani też daty ustania przeszkody, która spowodowała niezachowanie terminu – wniosek skarżącego nie mógł być pozytywnie rozpatrzony. Mając powyższe na uwadze skargę jako bezzasadną należało oddalić na podst. art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.