VI SA/Wa 1927/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Protokolant Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej C. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 8000 (osiem tysięcy) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2009 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 127 § 1, 2 i 3 K.p.a. w zw. z art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27, z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosków złożonych przez O. Sp. z o.o. i E. Sp. z o.o., F. Sp. z o.o. oraz przez C. Sp. z o.o. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2009 r., wydaną po przeprowadzeniu przetargu w przedmiocie odmowy udzielenia O. Sp. z o.o., E. Sp. z o.o.. F. Sp. z o.o., C. Sp. z o.o., G. Sp. z o.o., P. Sp. z o.o., A. Sp. z o.o., B. Sp. z o.o. zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach w [...] oraz udzielenia przedmiotowego zezwolenia D. Sp. z o.o., Minister Finansów: I. uchylił w całości zaskarżoną decyzję z dnia [...] kwietnia 2009 r., II. odmówił udzielenia zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach w [...]: 1) B. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]; 2) G. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]; 3) A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]; 4) C. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]; 5) E. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]; 6) P. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]; 7) O. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]; 8) F. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]; 9) D. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. W uzasadnieniu przypomniano, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. Minister Finansów na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych odmówił B. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], G. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], C. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], E. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], O. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], F. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], P. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], udzielenia zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach w [...], udzielając jednocześnie przedmiotowego zezwolenia D. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Decyzja z dnia [...] kwietnia 2009 r. została wydana w wyniku przeprowadzenia przetargu na prowadzenie salonu gier na automatach w [...]. Powołana przez Ministra Finansów komisja przetargowa, przeprowadziła w/w przetarg na posiedzeniach w dniu [...] stycznia 2009 r., [...] stycznia 2009 r., [...] stycznia 2009 r., [...] stycznia 2009 r. oraz [...] stycznia 2009 r. Przedmiotowy przetarg został przeprowadzony na podstawie zawiadomienia o przetargu z dnia [...] grudnia 2008 r., ogłoszonego zgodnie z art. 24 ust. 2 przywołanej wyżej ustawy oraz z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 948, z późn. zm.). Komisja przetargowa przeprowadziła analizę złożonych ofert, biorąc pod uwagę zapisy określone w pkt 2 zawiadomienia o przetargu z dnia [...] grudnia 2008 r. dotyczącego treści ofert. W trakcie analizy dokumentów złożonych przez w/w Spółki komisja przetargowa stwierdziła, iż oferta G. Sp. z o.o. nie spełnia wymagań co do treści ofert, określonej w pkt 2 zawiadomienia o przetargu. Zgodnie z pkt 2 ppkt I zawiadomienia o przetargu, oferta winna zawierać dokumenty określone w art. 32 ust. 1 oraz art. 33 ustawy o grach i zakładach wzajemnych. W związku z powyższym, zgodnie z § 26 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych oraz pkt 10 zawiadomienia o przetargu, komisja przetargowa jednogłośnie odrzuciła ofertę G. Sp. z o.o. jako niespełniającą wymogów formalnych przetargu, poprzez niespełnienie przez Spółkę obowiązku potwierdzenia legalności źródeł pochodzenia kapitału, tym samym nieodpowiadającą wymaganiom co do treści ofert, określonych w pkt 2 zawiadomienia o przetargu. Następnie komisja przetargowa przeprowadziła analizę pozostałych ofert zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych, biorąc pod uwagę zapisy określone w pkt 2 zawiadomienia o przetargu z dnia [...] grudnia 2008 r. dotyczącego treści ofert. Po dokonaniu analizy powyższych ofert, komisja przetargowa stwierdziła, że zawierają one wszystkie dokumenty określone w pkt 2 zawiadomienia o przetargu. Następnie komisja przetargowa oceniła przedmiotowe oferty w zakresie ich zgodności z kryteriami wymienionymi w pkt 9 zawiadomienia o przetargu z dnia [...] grudnia 2008 r., takimi jak: 1) spełnienie warunków określonych w ustawie o grach i zakładach wzajemnych, 2) kryteria do oceny ofert określone w załączniku do zawiadomienia o przetargu. Ad. 1. Komisja przetargowa stwierdziła, iż oferty B. Sp. z o.o., C. Sp. z o.o., D. Sp. z o.o., A. Sp. z o.o., E. Sp. z o.o., F. Sp. z o.o., O.Sp. z o.o., P. Sp. z o.o., spełniają warunki określone w ustawie z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. Ad. 2. Komisja przeanalizowała oferty Spółek, biorąc pod uwagę kryteria i sposób oceny ofert przetargowych określone w załączniku do zawiadomienia o przetargu nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. tj.: 1. posiadanie pozytywnej opinii lokalizacyjnej wydanej przez właściwy organ; ocena: jeżeli tak - 8 pkt, jeżeli nie — 0 pkt, 2. atrakcyjność proponowanej lokalizacji salonu - lokalizacja w centrum miasta, przy ruchliwym ciągu komunikacyjnym, w obrębie lub bezpośrednim sąsiedztwie centrów handlowych, centrów rozrywki, w obiektach hotelowych lub ich bezpośrednim sąsiedztwie; ocena: - 1 pkt za każdy z w/w elementów, 3. termin rozpoczęcia działalności; ocena: 3 pkt byłby przyznawane spółce lub w przypadku podania identycznego terminu - spółkom, które zadeklarują najkrótszy termin otwarcia salonu; 2 pkt spółce (lub spółkom), które zadeklarują drugi pod względem długości termin rozpoczęcia, 1 pkt spółce (lub spółkom), które zadeklarują trzeci pod względem długości termin rozpoczęcia, 4. terminowość rozpoczynania dotychczasowej działalności - czy spółka w okresie ostatnich trzech lat licząc od końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym został ogłoszony przetarg, w przypadku wygrania przetargu rozpoczynała działalność w zadeklarowanym w ofercie terminie; ocena: jeżeli nie — 0 pkt, jeżeli tak - do 3 pkt, z zastrzeżeniem, że w przypadku spółek, które kilkakrotnie wygrały przetarg i rozpoczynały działalność zarówno w zadeklarowanym, jak i po zadeklarowanym terminie, liczba punktów mieściłaby się w przedziale od 0 do 3 odpowiednio: = od 100% do 75% terminowo otwartych ośrodków - 3 pkt, = poniżej 75% do 50 % terminowo otwartych ośrodków - 2 pkt, = poniżej 50% do 25% terminowo otwartych ośrodków - 1 pkt, = poniżej 25% terminowo otwartych ośrodków - 0 pkt, przy czym 2 punkty byłby przyznawane także spółkom, które dotychczas nie uzyskały zezwolenia w wyniku przetargu lub tym, które wygrały przetarg wcześniej niż w ciągu ostatnich trzech lat, licząc od końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym został ogłoszony przetarg; 5. system funkcjonowania obiektu (czas otwarcia); ocena: jeżeli obiekt ma funkcjonować powyżej 12 godzin - 1 pkt, jeżeli przez 8-12 godzin - 0,5 pkt, jeżeli do 8 godzin - 0 pkt, 6. porównanie deklarowanej w dotychczasowych wygranych przetargach (w ciągu ostatnich trzech lat, licząc od końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym został ogłoszony przetarg) wysokości podstawy opodatkowania a realnie uzyskiwaną podstawą opodatkowania; w przypadku, gdy spółka wygrała więcej niż 1 przetarg, bierze się pod uwagę średnią deklaracji i kwot uzyskanej podstawy opodatkowania z wygranych przetargach w ciągu trzech lat licząc od końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym został ogłoszony przetarg; ocena: jeżeli zgodność pomiędzy deklaracją a faktycznie uzyskaną podstawą opodatkowania wystąpi w przedziale od 100% (lub więcej) do 75% - 4 pkt, jeżeli w przedziale poniżej 75% do 50% - 2 pkt, jeżeli poniżej 50% - 0 pkt; przy czym 2 pkt byłyby przyznane także nowym podmiotom, które dotychczas nie przystępowały do przetargu lub tym, w stosunku do których nie jest możliwe zweryfikowanie trafności zadeklarowanej wysokości podstawy opodatkowania ze względu na zbyt krótki okres sprawozdawczości, bądź spółkom, które wygrały przetarg przed upływem ostatnich trzech lat, licząc od końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym został ogłoszony przetarg; 7. wydane decyzje w trybie art. 52 ustawy o grach i zakładach wzajemnych (nieuchylone przez sądy administracyjne) w okresie ostatnich trzech lat licząc od końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym został ogłoszony przetarg; ocena: jeżeli nie - 2 pkt, (przy czym 2 pkt byłby przyznawane także nowym podmiotom, które dotychczas nie działały na rynku gier) jeżeli tak - 0 pkt, 8. skargi na działalność spółki, które potwierdziły się w toku przeprowadzonych postępowań w okresie ostatnich trzech lat licząc od końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym został ogłoszony przetarg; ocena: jeżeli nie – 1 pkt, przy czym punkt byłby przyznawany także nowym podmiotom, które dotychczas nie działały na rynku gier, jeżeli tak - 0 pkt, 9. rentowność wnioskodawcy określana jako suma wyniku netto z ostatnich trzech lat działalności; oceną: 2 pkt - wynik dodatni 0 pkt-wynik ujemny, przy czym 1 pkt byłby przyznany także nowym podmiotom na rynku gier (za nowe podmioty uznajemy te spółki, co do których nie można ustalić sumy wyniku netto z 3 lat), 10. doświadczenie wnioskodawcy na rynku gier; ocena: 1 pkt — za doświadczenie, 0 pkt — brak doświadczenia: Zgodnie z powyższymi kryteriami komisja przetargowa dokonała oceny złożonych ofert i stwierdziła, iż suma punktów uzyskanych przez ofertę: - B. Sp. z o.o. - wyniosła 22, - C. Sp. z o.o. -wyniosła 21, - D. Sp. z o.o. - wyniosła 24, - O. Sp. z o.o. - wyniosła 22, - P. Sp. z o.o. - wyniosła 23, - A. Sp. z o.o. - wyniosła 20, - E. Sp. z o.o. - wyniosła 19, - F. Sp. z o.o. - wyniosła 19. Zgodnie z załącznikiem do zawiadomienia o przetargu z dnia [...] grudnia 2008r. oferta najkorzystniejsza jest wybierana na podstawie sumy punktów uzyskanych przez daną ofertę według kryteriów oceny ofert określonych w załączniku do zawiadomienia o przetargu. W związku z powyższym oferta przetargowa złożona przez D. Sp. z o.o. została wybrana przez komisję przetargową jako najkorzystniejsza. Następnie komisja przekazała Ministrowi Finansów protokół postępowania przetargowego. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. Minister Finansów postanowił udzielić D. Sp. z o.o. zezwolenia na prowadzenia salonu gier na automatach w [...] jednocześnie odmówił pozostałym Spółkom udzielenia takiego zezwolenia. W dniu [...] czerwca 2009r. wpłynął wniosek C. Sp. z o.o. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. W dniu [...] czerwca 2009 r. wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy złożyła Spółka F. Sp. z o.o. W dniu [...] czerwca 2009 r. do Ministerstwa Finansów wpłynęły analogiczne wnioski O. Sp. z o.o. oraz E. Sp. z o.o. Jednocześnie w dniu [...] lipca 2009 r. do Ministerstwa Finansów wpłynęło stanowisko D. Sp. z o.o. odnoszące się do treści w/w wniosków o ponowne rozpoznanie sprawy. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. organ powiadomił strony o wyznaczeniu nowego terminu do załatwienia sprawy dotyczącej rozpoznania wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. We wnioskach o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonych przez wszystkie w/w podmioty podniesiony został zarzut dokonania przez komisję przetargową, a w konsekwencji przez Ministra Finansów, błędnej oceny oferty złożonej przez D. Sp. o.o. w części odnoszącej się do treści pkt 9 ust. II zawiadomienia o przetargu, a mianowicie w zakresie wskazania przez podmiot terminu rozpoczęcia działalności. Wszystkie w/w podmioty występujące z wnioskami o ponowne rozpoznanie sprawy wskazały, iż zadeklarowany przez D. Sp. z o.o. termin wynoszący " 7 dni od dnia odebrania zezwolenia" nie jest możliwy do wykonania bez naruszenia obowiązujących przepisów prawa. W tej sytuacji zarówno C. Sp. z o.o., F. Sp. z o.o. jak i O. Sp. z o.o. oraz E. Sp. z o.o. podnoszą, iż komisja przetargowa w sposób nieuprawniony przyznała D. Sp. z o.o. maksymalną ilość punktów (tj. 3 pkt) w przypadku tego właśnie kryterium. W opinii w/w Spółek zasadnym byłoby raczej przyznanie w tej sytuacji 0 pkt za zadeklarowany przez D. Sp. z o.o. termin rozpoczęcia działalności. Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w w/w kwestii, przez podmioty wnoszące odwołania, Minister Finansów przychylił się do stanowiska stron w tym zakresie. Zgodnie z treścią art. 130 K.p.a., przed upływem terminu do wniesienia odwołania wynoszącego zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. - 14 dni, decyzja nie ulega wykonaniu. Należy przy tym zauważyć, że wniesienie odwołań od decyzji w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji. Biorąc pod uwagę treść ww. przepisu, deklaracja D. Sp. z o.o. co do terminu uruchomienia działalności w salonie gier w [...] pozostaje w sprzeczności z w/w przepisem art. 130 K.p.a., co uniemożliwia wykonanie decyzji przed 14 dniowym terminem przewidzianym na wniesienie od niej odwołań. Istotnym jest również, że przedmiotową decyzję nie można uznać za zgodną z żądaniem wszystkich stron (9 podmiotów ubiegało się o udzielenie przedmiotowego zezwolenia). Z uwagi na zaistnienie w/w konfliktu interesów wielu podmiotów, nie można też mówić o zastosowaniu w przedmiotowej sprawie treści art. 130 § 4 K.p.a., dopuszczającej wykonanie decyzji przed upływem terminu do wniesienia odwołania, gdy jest ona zgodna z żądaniem wszystkich stron. W rozpatrywanej sprawie, opierając się na ustaleniach dokonanych przez komisję przetargową oraz kierując się treścią oferty przetargowej D. Sp. z o.o., w decyzji z dnia [...] kwietnia 2009 r. Minister Finansów udzielając w/w Spółce zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach w [...] zobowiązał ją do rozpoczęcia działalności, w terminie 7 dni od dnia odebrania zezwolenia. Biorąc pod uwagę powyższy termin do rozpoczęcia działalności, określony w decyzji organu, należy uznać, że decyzja ta w momencie wydania była niewykonalna, z uwagi na powołane wyżej brzmienie art. 130 K.p.a. W związku z powyższym, po zapoznaniu się w wniesionymi w przedmiotowej sprawie wnioskami C. Sp. z o.o., F. Sp. z o.o., O. Sp. z o.o., E. Sp. z o.o. złożonymi w trybie art. 127 § 3 K.p.a., jak i stanowiskiem D. Sp. z o.o., Minister Finansów przychylił się do argumentacji stron skarżących w przedstawionym wyżej zakresie odnoszącym się do zadeklarowanego przez D. Sp. o.o. terminu do rozpoczęcia działalności w przedmiotowym salonie gier na automatach w [...]. Jednocześnie organ nie podziela pozostałych zarzutów podnoszonych przez strony, jednakże wobec faktu, iż decyzji z dnia [...] kwietnia 2009 r. narusza w sposób mający wpływ na wynik sprawy przepisy K.p.a., Minister Finansów postanowił uchylić ww. decyzję w całości. Skargę na powyższą decyzję złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie firma D. Sp. z o.o. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. obrazę przepisów postępowania poprzez niewłaściwą interpretację i błędne zastosowanie art. 130 K.p.a., 2. błąd w ustaleniach faktycznych polegających na uznaniu, iż komisja przetargowa w sposób nieuprawniony przyznała skarżącej 3 pkt w odniesieniu do kryterium terminu otwarcia salonu gry. W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu stwierdzono, że przepisy K.p.a. normują postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych (art. 1 ust. 1 pkt 1 K.p.a). Przepisy te dotyczą zatem również postępowania i decyzji Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2009 r., wydanej w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach w [...], którą uchyliła skarżona decyzja. W konsekwencji oczywistym jest, że do wykonania tej decyzji zastosowanie miały przepisy art. 130 K.p.a., co oznacza, że decyzję można było wykonywać tylko po upływie terminu na wniesienie odwołania, w przypadku gdy żadna ze stron nie wniosła odwołania (art. 130 § 1 i 2 K.p.a.) lub po utrzymaniu w mocy zaskarżonej odwołaniem decyzji (art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a.) albo też gdy decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności (art. 130 § 3 K.p.a.), co nie miało miejsca w tym wypadku. Z mocy ustawy więc skarżący mógł rozpocząć wykonywanie decyzji w w/w terminach. Jak stwierdzono, innych podstaw prawnych uchylenia skarżonej decyzji organ administracji nie podał. Odnosząc się do zarzutu podnoszonego przez niektóre inne strony postępowania, który podzielił Minister Finansów, że komisja przetargowa w sposób nieuprawniony przyznała skarżącej 3 pkt w przypadku kryterium terminu otwarcia salonu gry, a powinna przyznać 0 pkt, skarżąca podniosła, że jak wynika z warunków przetargu, maksymalna liczba 3 pkt miała być przyznana oferentowi, który przedstawi najkrótszy możliwy termin otwarcia salonu gry. Najkrótszy termin otwarcia salonu przedstawił skarżący (sala z przeznaczeniem na salon gry na automatach jest przygotowana na prowadzenie takiej działalności), co nie ulegało żadnej wątpliwości i co potwierdza protokół z przetargu. Zarzuty przedstawione w tym względzie przez pozostałe strony postępowania są więc w tym względzie chybione. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie w całości. Minister Finansów stwierdził, że analizując treść wniesionej skargi, uznać należy, iż strona w zasadzie nie polemizuje ze stanowiskiem organu przedstawionym w decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r., z którego wynika, że deklaracja D. Sp. z o.o. co do terminu uruchomienia działalności w salonie gier w [...], zawarta w ofercie przetargowej, pozostaje w sprzeczności z w/w przepisem art. 130 K.p.a., co uniemożliwia wykonanie decyzji przed 14 dniowym terminem przewidzianym na wniesienie od niej odwołań. Spółka wskazuje, że oczywistym jest, iż do wykonania uchylonej decyzji z dnia [...] kwietnia 2009 r. zastosowanie miały przepisy art. 130 K.p.a., co oznacza że decyzję tę można było wykonywać tylko po upływie terminu na wniesienie odwołania, w przypadku gdy żadna ze stron nie wniosła odwołania. Jednocześnie strona skarżąca nadal utrzymuje, iż jej oferta przetargowa zawierała najkorzystniejszy i możliwy do realizacji czas rozpoczęcia działalności wynoszący 7 dni od dnia odebrania zezwolenia. Przedstawiony wyżej sposób argumentacji strony Minister Finansów uznał za niespójny. Nie można bowiem uznać za uzasadnione przyjęcie, że możliwe jest jednoczesne otwarcie ośrodka gier w terminie 7 dni od odebrania zezwolenia przy jednoczesnym zachowaniu 14 dniowego (a więc dłuższego) terminu przewidzianego do wniesienia odwołań przez pozostałe strony przedmiotowego postępowania. Za trafne organ odwoławczy uznał więc przyjęte przezeń założenie w postępowaniu wszczętym wnioskami o ponowne rozpatrzenie sprawy, że zadeklarowany przez D. Sp. z o.o. termin otwarcia salonu gier wynoszący 7 dni od dnia odebrania zezwolenia nie był możliwy do zrealizowania w świetle obowiązujących przepisów prawa i przedstawiony został jedynie na doraźne potrzeby przetargu, a w następstwie tego wydanie w dniu [...] sierpnia 2009r. decyzji uchylającej poprzednią decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2009 r. Tym samym, w ocenie Ministra Finansów, argument strony dotyczący popełniania błędu w ustaleniach faktycznych polegających na uznaniu, iż komisja przetargowa w sposób nieuprawniony przyznała skarżącej 3 pkt w przypadku kryterium terminu otwarcia salonu gier, należy uznać za chybiony. Organ podtrzymał więc stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Za nietrafne organ uznał również zarzuty strony przedstawione w skardze, a dotyczące naruszenie przepisów postępowania poprzez niewłaściwą interpretację i błędne zastosowanie art. 130 K.p.a. Zgodnie z treścią art. 130 K.p.a., przed upływem terminu do wniesienia odwołania wynoszącego zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. - 14 dni, decyzja nie ulega wykonaniu. Również wniesienie odwołań od decyzji w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji. Biorąc pod uwagę treść w/w przepisu, deklaracja D. Sp. z o.o., co do terminu uruchomienia działalności w salonie gier w [...] pozostaje w sprzeczności z przepisem art. 130 K.p.a., co uniemożliwia wykonanie decyzji przed 14 dniowym terminem przewidzianym na wniesienie od niej odwołań. Istotnym jest również, że przedmiotowej decyzji nie można uznać za zgodną z żądaniem wszystkich stron (o udzielenie przedmiotowego zezwolenia ubiegało się dziewięć spółek). Z uwagi na zaistnienie w/w konfliktu interesów wielu podmiotów, nie można też mówić o zastosowaniu w przedmiotowej sprawie treści art. 130 § 4 K.p.a., dopuszczającej wykonanie decyzji przed upływem terminu do wniesienia odwołania, gdy jest ona zgodna z żądaniem wszystkich stron. Jak już wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, opierając się na ustaleniach dokonanych przez komisję przetargową oraz kierując się treścią oferty przetargowej D. Sp. z o.o., w decyzji z dnia [...] kwietnia 2009 r. Minister Finansów udzielając w/w Spółce zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach w [...], zobowiązał ją do rozpoczęcia działalności, w terminie 7 dni od dnia odebrania zezwolenia. Biorąc pod uwagę powyższy termin do rozpoczęcia działalności, określony w decyzji organu, należy uznać, że decyzja ta w momencie wydania była niewykonalna, z uwagi na powołane wyżej brzmienie art. 130 K.p.a. Z uwagi na fakt, iż postanowienia decyzji z dnia [...] kwietnia 2009 r. naruszały w sposób mający wpływ na wynik sprawy przepisy K.p.a., Minister Finansów postanowił uwzględnić wnioski o ponowne rozpoznanie sprawy złożone przez pozostałe strony przedmiotowego postępowania, tj. C. Sp. z o.o., F. Sp. z o.o., O. Sp. z o.o. i E. Sp. z o.o. i uchylić w/w decyzję w całości. Reasumując, w ocenie Ministra Finansów całość zarzutów podniesionych przez stronę w skardze jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2009 r., którą po ponownym rozpatrzeniu sprawy zakończonej decyzją Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2009 r., wydaną po przeprowadzeniu przetargu w przedmiocie odmowy udzielenia O. Sp. z o.o., E. Sp. z o.o.. F. Sp. z o.o., C. Sp. z o.o., G. Sp. z o.o., P. Sp. z o.o., A. Sp. z o.o., B. Sp. z o.o. zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach w [...] oraz udzielenia przedmiotowego zezwolenia D. Sp. z o.o., Minister Finansów, uchylono w całości zaskarżoną decyzję z dnia [...] kwietnia 2009 r. oraz odmówiono wszystkim podmiotom uczestniczącym w przetargu udzielenia zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach w [...]. Obowiązująca w dniu wydania zaskarżonej decyzji Ministra Finansów ustawa z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27, z późn. zm.) regulowała sprawy udzielania zezwoleń w rozdziale 3:"Udzielanie zezwoleń" (art. 24 – 39). Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy, zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych lub gier na automatach udziela, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b, minister właściwy do spraw finansów publicznych. Właściwość organu w rozpatrywanej sprawie została więc określona jednoznacznie i nie ulega wątpliwości. (Tak też wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1284/08, LEX nr 520241, zgodnie z którym "1. Udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych lub gier na automatach jest administracyjnym postępowaniem jurysdykcyjnym a organem administracji publicznej właściwym do merytorycznego rozpoznania i załatwienia sprawy w tym zakresie jest Minister Finansów." Zgodnie z ust. 2 powołanego wyżej przepisu, jeżeli o jedno zezwolenie ubiega się więcej niż jeden podmiot spełniający określone w ustawie warunki, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza i przeprowadza przetarg. Taka też sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, w której o jedno zezwolenie ubiegało się dziewięciu kandydatów; w tej sytuacji Minister Finansów był zobowiązany ogłosić przetarg na udzielenie zezwolenia. Przetarg został przeprowadzony na podstawie przepisów powołanej ustawy o grach i zakładach wzajemnych przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 948, z późn. zm.). Szczegółowe warunki przeprowadzenia przetargu dla podmiotów ubiegających się o zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier określono w rozdziale 5 tegoż rozporządzenia (§ 18 -28). Powyższe rozporządzenie zostało wydane na podstawie delegacji ustawowej udzielonej Ministrowi Finansów na podstawie art. 24 ust. 3 cyt. ustawy. W przepisie udzielającym delegacji zobowiązano Ministra do uwzględnienia w szczególności, aby: 1) sposób ogłoszenia przetargu zapewniał właściwe poinformowanie podmiotów zainteresowanych przetargiem; 2) warunki uczestnictwa w przetargu nie eliminowały podmiotów spełniających wymagania warunkujące uzyskanie zezwolenia; 3) oceny ofert miały charakter obiektywny, przejrzysty i niedyskryminujący żadnego uczestnika przetargu. W myśl art. 24 ust. 4 powołanej ustawy wynik przetargu nie jest dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych wiążący. Jednocześnie ustawa nałożyła na Ministra Finansów obowiązek unieważnienia przetargu w drodze decyzji, jeżeli zostały rażąco naruszone przepisy prawa (ust. 4). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że Minister Finansów nie jest związany wynikami przetargu na udzielenie zezwolenia - w tej kwestii uznanie Ministra nie jest ograniczone żadnymi przesłankami i warunkami. Zarazem Minister ma obowiązek unieważnienia przetargu, jeżeli zostały rażąco naruszone przepisy prawa. W przypadku takiego, tj. rażącego naruszenia przepisów prawa, Minister Finansów działa w ramach uznania związanego, co w tym konkretnym przypadku oznacza, że stwierdzenie, iż w związku z przetargiem doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa, zobowiązuje go do unieważnienia przetargu. W rozpatrywanej sprawie miała miejsce druga z wymienionych sytuacji: Minister nie uznał, że nie jest związany wynikami przetargu, lecz stwierdził, że w przetargu doszło do rażącego naruszenia prawa, tzn. art. 130 K.p.a., i z tego powodu unieważnił wyniki przetargu. W ocenie skarżących, naruszenie powołanego wyżej przepisu K.p.a., dotyczącego prawomocności, a ściślej – terminu wykonania decyzji, polegało na złożeniu przez D. Sp. z o.o. w ofercie przetargowej oświadczenia, że Spółka jest gotowa do otwarcia salonu gry na automatach w terminie 7 dni od dnia odebrania zezwolenia. Według skarżących, deklaracja takiego terminu, za którą D. Sp. z o.o. otrzymała maksymalną ilość punktów (3 pkt), dzięki którym wygrała przetarg, nie jest możliwa do wykonania bez rażącego naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Ściślej biorąc, w ocenie skarżących, którą podzielił organ orzekający w sprawie, deklaracja skarżącej rażąco narusza art. 130 K.p.a., gdyż pomija, że terminu do wniesienia odwołania decyzja nie podlega wykonaniu. Tymczasem, zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. termin do wniesienia odwołania wynosi czternaści dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Przypomnieć trzeba, że podmioty uczestniczące w przetargu co do zasady określiły deklarowany termin rozpoczęcia działalności licząc go od dnia odebrania zezwolenia. W tym kontekście, tzn. możliwości złożenia odwołania od wydanej decyzji i jego rozpatrzenia, deklarowany termin 7, 14, 21, czy 30 dni nie ma w istocie żadnego praktycznego znaczenia, gdyż termin ten powinien być liczony od dnia otrzymania prawomocniej decyzji Ministra Finansów, zakładającym również ewentualne postępowanie sądowo-administracyjne (z możliwością wstrzymania wykonalności decyzji). Inaczej mówiąc, w rozpatrywanej sprawie znaczenie dla ustalenia terminu rozpoczęcia działalności ma wyłącznie data decyzji ostatecznej, pozwalającej w sposób pewny na rozpoczęcie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia salonu gier na automatach. W tym sensie deklaracja terminu rozpoczęcia działalności jest ze strony podmiotów uczestniczących w przetargu przede wszystkim deklaracją gotowości do rozpoczęcia tej działalności, deklaracją posiadania (lub przygotowania) bazy lokalowej (materialnej) do jej rozpoczęcia i prowadzenia. Jak wynika z materiałów postępowania, D. Sp. z o.o. już w momencie przedstawienia swojej oferty w przetargu posiadała przygotowaną salę z przeznaczeniem na salon gry na automatach, a co za tym idzie – mogła odpowiedzialnie zadeklarować 7 dniowy termin na rozpoczęcie tej działalności (od dnia odebrania zezwolenia). Jednocześnie Sąd w pełni podziela argumentację skarżącej Spółki, iż w gronie podmiotów, które przystąpiły do przetargu, cechujących się najwyższym stopniem profesjonalizmu, wykładnia art. 130 K.p.a., któremu nawet komentarze nie poświęcają zbyt wiele uwagi (z racji m.in. jasności i oczywistości tego przepisu), nie powinna nastręczać szczególnych trudności. Sąd podziela w związku z tym ocenę skarżącej Spółki, iż oczywistym jest, że do wykonania przedmiotowej decyzji Ministra Finansów miały zastosowanie przepisy art. 130 K.p.a., co oznacza, że decyzję można było wykonywać tylko po upływie terminu na wniesienie odwołania, w przypadku gdy żadna ze stron nie wniosła odwołania (art. 130 § 1 i 2 K.p.a.) lub po utrzymaniu w mocy zaskarżonej odwołaniem decyzji (art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a.) albo też gdy decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności (art. 130 § 3 K.p.a.), co nie miało miejsca w tym wypadku. Z mocy ustawy skarżący mógł więc rozpocząć wykonywanie decyzji w w/w terminach. Inaczej mówiąc – jak to już wyżej wskazano – nie tylko D. Sp. z o.o., lecz również wszystkie podmioty przystępujące do przetargu z góry, na podstawie znajomości rudymentarnych zasad Kodeksu postępowania administracyjnego zakładały, że deklarowany termin rozpoczęcia działalności, liczony w dniach (tygodniach) "od dnia odebrania zezwolenia" dotyczy w istocie zezwolenia mającego kształt prawomocnej decyzji Ministra Finansów. W tej sytuacji żądanie odwołujących się konkurentów, by Spółce, która zwyciężyła w przetargu przyznać 0 pkt za zadeklarowany termin rozpoczęcia działalności (zamiast 3 pkt, które przesądziły o jej wygranej), jest nieporozumieniem, które nie znajduje oparcia w powołanych wyżej przepisach dotyczących przetargów. Nieporozumieniem jest również – przy powszechnej znajomości podstawowych zasad K.p.a. – stwierdzenie organu, że w rozpatrywanej sprawie mało miejsce nie tylko naruszenie art. 130 K.p.a., lecz że naruszenie to miało charakter rażący i wiązało się z oczywistą niewykonalnością decyzji. Taką tezę można rzeczywiście bronić w odniesieniu do literalnego brzmienia deklaracji dotyczących rozpoczęcia działalności, w gronie amatorów, nie zaś w kręgu profesjonalistów, którym zasady udzielania zezwoleń na prowadzenie gier hazardowych i ich prowadzenia są doskonale znane. Dla Sądu jest także oczywiste, że zaskarżona decyzja z założenia nie mogła być zgodna żądaniem wszystkich stron uczestniczących w przetargu. Ten punkt widzenia, reprezentowany przez organ, w ocenie Sądu nie ma w rozpatrywanej sprawie żadnego znaczenia, gdyż istota sporu nie sprowadza się do oceny spełnienia przesłanek określonych w art. 130 K.p.a., lecz wiąże się z oczywistym założeniem, że datę rozpoczęcia przedmiotowej działalności liczy się od dnia uzyskania decyzji prawomocnej, która nie może być już wzruszona przez pozostałych konkurentów. W innym przypadku deklaracja terminu rozpoczęcia działalności objętej przetargiem jest pozbawiona jakiegokolwiek znaczenia – i to niezależnie od tego, jaki podmiot ją zgłosił. Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 127, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.