II SO/Wa 38/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi i akt w sprawie ze skargi K. S.na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie odprawy i ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy postanawia - oddalić wniosek - Pismem z dnia 2 grudnia 2009 r. sprecyzowanym pismem z dnia 18 grudnia 2009 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi i akt w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 992/09. Podniosła, że pełnomocnik Dyrektora Generalnego Służby Więziennej spowodował niezasadne opóźnienie w rozpatrywaniu jej spraw, w tym sprawy wskazanej wyżej, przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W ocenie skarżącej spełnione zostały przesłanki do wymierzenia grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Strona domaga się wymierzenia grzywny pełnomocnikowi organu za umyślne wstrzymanie przekazanie spraw do rozpatrzenia przez Sąd. Postępowanie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 992/09 prowadzone było przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ze skargi na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie odprawy i ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Skarga ta wniesiona została do Sądu za pośrednictwem organu, do którego wpłynęła w dniu 22 maja 2009 r. Skarga wraz z odpowiedzią oraz aktami sprawy przekazana została Sądowi w dniu 25 czerwca 2009 r. W dniu 16 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił (sygn. akt II SA/Wa 992/09). W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wniósł o jego oddalenie, wskazując, że sprawa o sygn. akt II SA/Wa 992/09 została już przez Sąd rozpoznana, zaś działania pełnomocnika organu były zgodne z zasadami wykonywania zawodu radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. W niniejszej sprawie Dyrektor Generalny Służby Więziennej wypełnił ciążący na nim obowiązek przekazania do Sądu skargi, odpowiedzi na skargę i akt postępowania administracyjnego. Ostatnim dniem na nadesłanie skargi był 21 czerwca 2009 r. W związku z tym, że była to niedziela, termin do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę uległ przesunięciu na poniedziałek i upływał w dniu 22 czerwca 2009 r. (art. 83 § 2 P.p.s.a.). Przekazując Sądowi skargę wraz z aktami sprawy w dniu 25 czerwca 2009 r. organ nie dochował wprawdzie terminu, jednakże 3-dniowe opóźnienie nie uzasadnia wymierzenia grzywny w niniejszej sprawie. Wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym spowodować wykonanie przez organ obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. W związku z tym, że obowiązek ten został w niniejszej sprawie wykonany przez organ, nie zachodzi podstawa do wymierzenia grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 2015/06, zgodnie z którym "(...) przepis art. 55 § 1 ustawy P.p.s.a. ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia przezeń obowiązków procesowych. Nie jest to forma "kary" za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 ustawy. Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny Sąd orzeka na podstawie stanu faktycznego z chwili orzekania, a zatem uchybienie przez organ 30-dniowemu terminowi nie stanowi podstawy do nałożenia grzywny, jeżeli mimo opóźnienia, przekazał on sądowi akta wraz z odpowiedzią na skargę przed rozpoznaniem wniosku.(...)". Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Sąd wskazuje jednocześnie, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wymierzenia grzywny pełnomocnikowi organu, jak również organowi I instancji. Nadto, wszelkie czynności podejmowane w sprawie przez pełnomocnika dokonywane są w imieniu i na rzecz organu. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.