II SA/Ol 1082/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak Sędziowie Sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Protokolant Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2010 r. sprawy ze skargi I. Ż. na niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z "[...]" w sprawie o sygnaturze akt "[...]" oddala skargę. Wyrokiem z dnia 11 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpoznaniu skargi I.Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 22 czerwca 2009 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji, zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. na rzecz skarżącego I.Ż. kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego i orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. W dniu 7 grudnia 2009 r. I.Ż. złożył skargę, w której zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w O. pozostawanie w bezczynności po wyroku Sądu. Podał, że w dniu 23 listopada 2009 r. wezwał organ odwoławczy do wykonania wyroku Sądu i wniósł o wymierzenie organowi grzywny, o której mowa w art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. W uzasadnieniu podało, że wyrokiem z dnia 11 września 2009 r. Sąd uchylił decyzje organów obu instancji. Sprawa wróciła zatem do organu pierwszej instancji, na którym obecnie ciąży obowiązek ponownego załatwienia sprawy. Kolegium zaznaczyło, że prawomocny wyrok wpłynął w dniu 3 listopada 2009 r., zaś akta sprawy wraz z wyrokiem zostały przekazane do organu pierwszej instancji w dniu 18 listopada 2009 r. Jedynym obowiązkiem, który spoczywał na organie odwoławczym, było zwrócenie skarżącemu kosztów postępowania sądowego w kwocie 200 zł, co zostało dokonane dnia 10 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Skarżący przed złożeniem skargi na niewykonanie wyroku z dnia 11 września 2009 r., zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wykonanie tego wyroku, spełniając warunek formalny dopuszczalności skargi. Z tego względu jego skarga podlegała merytorycznemu rozpoznaniu. Wyjaśnić należy, że istotą skargi wszczynającej postępowanie w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku sądu jest żądanie zastosowania przez sąd określonych środków mających na celu ukaranie organu za niewykonanie wyroku sądu oraz jego dyscyplinowanie. Zastosowanie grzywny może mieć zatem miejsce, gdy po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności bądź wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność, organ administracji pozostaje w bezczynności z przyczyn zależnych od tego organu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 1899/08, niepublikowany). Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć zaniechanie podjęcia lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2001 r., sygn. akt II SA 2015/00, LEX nr 57180). W rozpoznawanej sprawie skarżący domaga się ukarania organu odwoławczego, który jego zdaniem, nie załatwił sprawy wbrew wyrokowi Sądu. Należy jednak zauważyć, że Sąd uchylił decyzje organów obu instancji. W tej sytuacji Kolegium prawidłowo przekazało akta sprawy z prawomocnym wyrokiem Sądu organowi pierwszej instancji. Sprawa rozpoznawana jest więc przez Burmistrza G. Powyższe powoduje, że nie można postawić organowi odwoławczemu zarzutu bezczynności po wydaniu wyroku z dnia 11 września 2009 r. W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić.