IV SA/Wa 88/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej E. S. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. E. S. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2009 r., znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] października 2008 r., odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. Opisana wyżej decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] marca 2005 r. E. S. złożyła wniosek do Prezydenta W. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji, polegającej na realizacji zespołu siedmiu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z pełną infrastrukturą techniczną, ogrodzeniem, dojściami i dojazdami na działkach nrew. [...], [...] z obrębu [...] i na działkach nrew. [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...] przy ul. [...]. W dniu [...] grudnia 2006 r. E. S. zmieniła wniosek i ograniczyła teren inwestycji do działki nr ew. [...] z obrębu [...] oraz powierzchnię użytkową projektowanych budynków do 5 000 m2. W dniu [...] czerwca 2007 r. wnioskodawczyni dołączyła do wniosku charakterystykę inwestycji oraz koncepcję. Pismem z dnia [...] czerwca 2007 r. zostały zawiadomione osoby fizyczne i prawne, które w związku z ograniczeniem terenu inwestycji przestały być stroną w przedmiotowym postępowaniu. Dnia [...] sierpnia 2007 r. inwestor przekazał mapę ze skorygowanym zakresem terenu objętego wnioskiem. W dniu [...] września 2007 r. wnioskodawczyni złożyła korektę wniosku i przekazała zmodyfikowany opis zamierzenia inwestycyjnego w formie opisowej i graficznej. Zgodnie z ww. korektą na działce nr ew. [...] z obrębu [...] inwestor planuje budowę zespołu składającego się z trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych z pełną infrastrukturą techniczną, dojazdami oraz elementami zagospodarowania terenu o następujących parametrach: - powierzchnia zabudowy - 730 m2, * powierzchnia całkowita nadziemna - 2700 m2, * powierzchnia całkowita podziemna - 1370 m2, * powierzchnia całkowita łącznie - 4070 m2, * powierzchnia użytkowa łącznie - 3221 m2 w tym: * powierzchnia użytkowa mieszkań ca 1571 m2, * powierzchnia części techniczno-gospodarczej ca 340 m2, * powierzchnia części komunikacyjnej ca 490 m2, - powierzchnia użytkowa garażu podziemnego ca 820 m2, * liczba kondygnacji nadziemnych - 3,4 wysokość budynków - ok. 15 m, * przewidywana liczba miejsc postojowych - 25, * charakterystyczne parametry techniczne inwestycji: podłączenie do miejskiego wodociągu, gazociągu, miejskiej kanalizacji sanitarnej, deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej. Inwestor przy piśmie z dnia [...] grudnia 2007 r. dołączył wstępne warunki zaopatrzenia inwestycji w media uzyskane od gestorów sieci: SPEC - pismem [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. poinformował, że istnieje techniczna możliwość zasilenia inwestycji z sieci ciepłowniczej [...] mm przebiegającej w ul. [...]; R. Sp. z o.o. pismem [...] z dnia [...] października 2007 r. poinformował, że istnieje możliwość zasilenia inwestycji w energetykę mocą ok. 150,0 kW; M. Sp. z o.o. Oddział G. pismem z [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. poinformował, że istnieje możliwość przyłączenia i dostarczenia paliwa gazowego. Bazę do gazyfikacji stanowić będzie istniejący gazociąg średniego ciśnienia [...] w ulicy K. w W.; M. Spółka Akcyjna (dalej jako M.) - pismem [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. poinformowało, iż dostawa wody do projektowanej zabudowy będzie możliwa w oparciu o istniejący przewód wodociągowy [...] mm w ul. [...]. Natomiast odprowadzenie ścieków będzie możliwe do istniejącego kanału ściekowego 0 0,80 m w ul. [...] po: - zaprojektowaniu i wybudowaniu kanału ściekowego Ø 0,30 m Lca 100 m w ul. [...], * zaprojektowaniu i wybudowaniu kanału ściekowego Ø 0,30 m Lca 120 m w ul. [...] na odcinku od w/w projektowanego kanału do ul. [...]; * zaprojektowaniu i wybudowaniu kanału ściekowego Ø 0,20 m Lca 180 m w ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...]. M. poinformowało jednocześnie, że nie planuje w najbliższym czasie budowy ww. sieci kanalizacyjnej w swoich planach inwestycyjnych. Odprowadzenie wód opadowych będzie możliwe do istniejącego kanału deszczowego Ø 1,20 zlokalizowanego na przedłużeniu ul. [...] po zaprojektowaniu i wybudowaniu sieci kanalizacji deszczowej w rejonie lokalizacji. Pismem znak [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. M. potwierdziło, iż istnieje możliwość zaopatrzenia w wodę z istniejącego wodociągu D 200 mm w ul. [...]. Docelowym odbiornikiem ścieków sanitarnych z tego terenu jest kanał ściekowy Ø 0,80 m w ul. [...]. Odbiornikiem wód opadowych z projektowanej zabudowy będzie istniejący kanał deszczowy Ø 1,20 m przebiegający wzdłuż ulicy [...]. Dnia [...] marca 2008 r. do Prezydenta W. wpłynęła skarga na bezczynność organu, która została zgodnie z kompetencjami przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem Nr [...] uznało zażalenie za zasadne i wyznaczyło termin załatwienia sprawy do dnia [...] maja 2008 r. Decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2008 r., znak: [...], Prezydent W. odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji zespołu trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych z sieciami infrastruktury technicznej, dojazdami i elementami zagospodarowania terenu na działce nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] w W. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że zamierzona inwestycja nie ma istniejącego lub projektowanego uzbrojenia terenu w postaci zapewnienia odprowadzania ścieków. Organ stwierdził, że istniejące i projektowane uzbrojenie terenu w zakresie kanalizacji sanitarnej nie jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. W ocenie organu, z akt sprawy wynika, że odwołująca nie posiada stosownej umowy, która byłaby gwarancją, iż wymagane uzbrojenie terenu w postaci zapewnienia odprowadzenia ścieków zostanie w przyszłości wykonane. Powyższe oznacza, zdaniem organu, że inwestor nie otrzymał zapewnienia dla zamierzonej inwestycji przyłączenia do niezbędnych sieci, w tym przypadku sieci kanalizacyjnej, zatem warunki zabudowy dla planowanej inwestycji nie mogą być ustalone, ponieważ nie jest spełniony art. 61 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 61 ust. 5 u.p.z.p. Organ stwierdził również, że wykonana analiza obszarowa wykazała, iż brak jest działki dostępnej z tej samej drogi publicznej to jest ulicy [...], której kontynuację w zakresie linii zabudowy stanowiłaby planowana inwestycja. Od ww. decyzji odwołanie wniosła E. S., zarzucając nieprawdziwość twierdzenia organu, że w chwili obecnej nie ma możliwości odprowadzenia ścieków z analizowanego obszaru. Na oczywistą bezzasadność takiego twierdzenia wskazuje, zdaniem odwołującej, fakt, że mimo identycznych informacji z M., dla inwestycji polegającej na realizacji na gruncie położonym w bezpośrednim sąsiedztwie, Prezydent wydał decyzję nie tylko o warunkach zabudowy, ale również prawomocną decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. o pozwoleniu na budowę zespołu wielorodzinnych budynków mieszkalnych o łącznej powierzchni użytkowej 12 580 m2, co jest niezaprzeczalnym dowodem na możliwość odprowadzania ścieków z tego rejonu. Odwołująca wskazała również, że organ nie uzasadnił, dlaczego istniejące i projektowane uzbrojenie terenu w zakresie kanalizacji sanitarnej nie jest wystarczające dla przedmiotowego zamierzenia budowlanego. W dalszej kolejności odwołująca podniosła, iż w aktach sprawy znajdują się pisma M., z których jednoznacznie wynika, że zaprojektowany zespół zabudowy będzie można podłączyć do istniejącej i projektowanej kanalizacji ściekowej. Informacja, dotycząca najbliższych planów realizacyjnych M., jest zupełnie nieistotna dla rozpoznania wniosku i ustalenia warunków zabudowy projektowanej inwestycji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w całości w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium powołało się na treść i dokonało analizy art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717, zwaną dalej u.p.z.p.), wskazującego, kiedy możliwe jest wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W ocenie Kolegium z akt sprawy nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie zostały spełnione łącznie wszystkie ww. warunki art. 61 u.p.z.p. Decyzja o warunkach zabudowy wymaga, aby przed wydaniem decyzji, inwestor przedłożył do akt sprawy odpowiednie przyrzeczenia zawarcia umów z właściwą jednostką organizacyjną zajmującą się dostarczaniem odpowiednich usług - tutaj z przedsiębiorstwem kanalizacyjnym. W dalszej kolejności Kolegium powołało art. 61 ust. 1 pkt 3 w zw. z ust. 5 u.p.z.p., zgodnie z którym do wydania decyzji o warunkach zabudowy niezbędne jest istnienie rzeczywistego lub projektowanego uzbrojenia terenu wystarczającego dla zamierzenia budowlanego. Pod pojęciem uzbrojenie terenu należy rozumieć, zgodnie z art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm., zwaną dalej "u.g.n."), wszystkie urządzenia wodociągowe, kanalizacyjne, ciepłownicze, elektryczne, gazowe i telekomunikacyjne. Dalej Kolegium wskazało, że warunek uzbrojenia terenu, zgodnie z art. 61 ust. 5 u.p.z.p., uznaje się za spełniony również wtedy, gdy wykonanie wymienionych elementów infrastruktury technicznej lub niektórych z nich zostanie zagwarantowane w drodze umowy między właściwą jednostką organizacyjną a inwestorem. Celem tego przepisu, zdaniem Kolegium, nie jest uzależnienie wydania decyzji o warunkach zabudowy od faktycznego istnienia uzbrojenia terenu, ale jedynie zagwarantowanie, że powstanie stosowne uzbrojenie, pozwalające na prawidłowe korzystanie z obiektów budowlanych. W ocenie Kolegium, jeśli uzbrojenie terenu jeszcze nie powstało to umieszczenie na obszarze inwestycji właściwych urządzeń musi zostać zagwarantowane w drodze umowy pomiędzy inwestorem a właściwą jednostką organizacyjną, czyli przedsiębiorstwem, zajmującym się dostarczaniem odpowiednich usług. Zagwarantowanie oznacza zapewnienie w drodze umowy w momencie występowania o warunki zabudowy, ale także posiadanie zapewnienia, gwarancji, że taka umowa w przyszłości zostanie zawarta. Zapewnieniem tym może być każdy dokument wydany przez uprawnioną jednostkę świadczącą usługi komunalne według przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz.U. nr 9, poz. 43 ze zm.), w którym uzgadnia zamierzone uzbrojenie terenu i gwarantuje, że powstanie i będzie wystarczające do obsługi inwestycji. Kolegium podzieliło w pełni argumentację organu I instancji, podnosząc, że z żadnego z pism M., o których mowa w decyzji i które odnoszą się do przedmiotowej sprawy, nie wynika zgoda na przyłączenie zamierzonej inwestycji do istniejącej kanalizacji. Jak wskazało M. w piśmie do Kolegium z dnia [...] lipca 2009 r., w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanej zabudowy nie występuje kanalizacja, do której można odprowadzać ścieki socjalno-bytowe, a Spółka nie zamierza w najbliższym czasie budować kanalizacji na tym terenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż M. nie zagwarantowało uzbrojenia terenu w zakresie kanalizacji ściekowej, nie przedstawiło żadnego rozwiązania, poinformowało jedynie, że docelowo powstanie nowy system kanalizacji dla tego obszaru z kanałami ściekowymi, jednakże w nieokreślonej bliżej przyszłości. W ocenie Kolegium powyższe nie może stanowić zapewnienia, o którym mowa w art. 61 ust. 5 u.p.z.p., złożonym przez podmiot uprawniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wojewódzkie sądy administracyjne w oparciu m. in. o art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) uprawnione są do dokonywania kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oceny legalności zaskarżonych aktów Sąd dokonuje poprzez ustalenie, czy podjęto je zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego oraz czy prawidłowo zastosowano i zinterpretowano normy prawa materialnego. Należy nadto zauważyć, iż w myśl art. 134 P.p.s.a. Sąd, rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. naruszyła przepisy prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy zaznaczyć, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozstrzygając niniejszą sprawę było związane wskazaniami i oceną prawną zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4.12.2008r. sygn. akt IV SA/Wa 1361/08 i zgodnie z nimi zwróciło się do inwestora o przedstawienie aktualnych wstępnych warunków technicznych, wydanych przez właściwych gestorów sieci. W oparciu o uzyskane informacje i dokumenty powinno było dokonać analizy zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, w oparciu o przepisy art. 61 ust. 1-5 u.p.z.p. W niniejszej sprawie podstawę materialno-prawną wydania przedmiotowej decyzji, odmawiającej ustalenia warunków zabudowy, stanowił m.in. art. 61 u.p.z.p. Zgodnie z jego treścią wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: Możliwe jest ono jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; teren ma dostęp do drogi publicznej; istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1 ustawy; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Warunkiem koniecznym, ale i wystarczającym do wydania przedmiotowej decyzji jest zgodność zamierzenia z normami prawa powszechnie obowiązującego, a jego spełnienie lub niespełnienie determinuje działanie organu. W myśl zaś art. 56 u.p.z.p. nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy dla zamierzonej inwestycji, jeżeli zamierzenie to jest zgodne z przepisami odrębnymi, rozumianymi szeroko, a więc także ze znajdującymi w sprawie zastosowanie przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dopiero w sytuacji, gdy realizacja inwestycji jest sprzeczna z przepisem obowiązującego prawa, organ może odmówić wydania pozytywnej decyzji. Należy przy tym mieć na uwadze, iż decyzja ustalająca warunki zabudowy ma charakter deklaratywny, a nie konstytutywny. Nie ma więc tu miejsca na uznanie administracyjne, czyli tzw. luz decyzyjny organu. Jeśli więc żaden przepis prawa nie sprzeciwia się zamierzeniu inwestycyjnemu, to organ ma obowiązek wydać pozytywną decyzję, stosownie do art. 56 u.p.z.p., opierając ustalenie warunków i zasad zagospodarowania terenu na normach prawnych. Przesłanki ustalenia warunków zabudowy w drodze decyzji, określone w punktach od 1 do 3 art. 61 ust. 1 u.p.z.p., określa organ uprawniony do wydania decyzji o warunkach zabudowy. Sposób ustalania tych wymagań wynika z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588). Dla wskazania wymagań niezbędnych do określenia sposobu realizacji nowej zabudowy i zagospodarowania terenu organ właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy, działając stosownie do § 3 ust. 1 przywołanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. wyznacza wokół działki, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę sytuacji oraz cech zabudowy w zakresie możliwości spełnienia warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 - 5 u.p.z.p. Poddania szczególnej analizie wymagał pkt 3 art. 61 ust. 1 u.p.z.p. z uwagi na to, że skarżąca zarzuciła błędną jego interpretację przez organy orzekające w sprawie i w rezultacie bezpodstawne wydanie decyzji odmownej. W rozpoznawanej sprawie spełnienie tego wymogu przez inwestora stanowi okoliczność sporną. Zgodnie z art. 61 ust 1 pkt 3 w zw. z ust. 5 u.p.z.p. do wydania decyzji o warunkach zabudowy niezbędne jest istnienie rzeczywistego lub projektowanego uzbrojenia terenu wystarczającego dla zamierzenia budowlanego. Pod pojęciem uzbrojenie terenu należy rozumieć, zgodnie z przepisem art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. nr 261, poz. 2603 ze zm.) wszystkie urządzenia wodociągowe, kanalizacyjne, ciepłownicze, elektryczne, gazowe i telekomunikacyjne. Warunek uzbrojenia terenu, zgodnie z art. 61 ust 5 u.p.z.p., uznaje się za spełniony również wtedy, gdy wykonanie wymienionych elementów infrastruktury technicznej lub niektórych z nich - zostanie zagwarantowane w drodze umowy miedzy właściwą jednostką organizacyjną a inwestorem. Celem zatem tego przepisu nie jest uzależnienie wydania decyzji o warunkach zabudowy od faktycznego istnienia uzbrojenia terenu, ale jedynie zagwarantowanie, że powstanie stosowne uzbrojenie, pozwalające na prawidłowe korzystanie z obiektów budowlanych. Jeśli uzbrojenie terenu jeszcze nie powstało, to umieszczenie na obszarze inwestycji właściwych urządzeń musi zostać zagwarantowane w drodze umowy pomiędzy inwestorem a właściwą jednostką organizacyjną, czyli przedsiębiorstwem zajmującym się dostarczaniem odpowiednich usług (por. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, pod. red. Z. Niewiadomskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004). Zagwarantowanie oznacza zapewnienie w drodze umowy - co w ocenie Sądu - nie jest tożsame z obowiązkiem posiadania takiej umowy już w momencie starania się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, ale posiadanie zapewnienia, gwarancji że taka umowa w przyszłości zostanie zawarta. Zapewnieniem tym może być każdy dokument wydany przez uprawnioną jednostkę świadczącą usługi komunalne według przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1996r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. Nr 9, poz. 43 ze zm.), w którym uzgadnia zamierzone uzbrojenie terenu i jednocześnie przedstawia rozwiązanie jakie w przyszłości zostanie na danym terenie zrealizowane. Powyższe rozumienie przedmiotowego przepisu zostało wyjaśnione w taki sam sposób w treści uzasadnienia wyroku, wydanego w sprawie IV SA/Wa 1361/08. Sąd, orzekający w sprawie niniejszej całkowicie podziela stanowisko, wyrażone przez sąd, orzekający w w.w. sprawie. W sposób zupełnie nieuzasadniony SKO stwierdziło konieczność przedłożenia przez inwestora przyrzeczenia zawarcia umów z M. Zagwarantowanie, o którym mowa w przepisie, i którego rozumienie przedstawiono powyżej, nie może być utożsamiane z przyrzeczeniem. Brak też podstaw faktycznych i prawnych do żądania przedstawienia przyrzeczenia zawarcia umów. SKO błędnie utożsamia oba pojęcia prawne, nakładając na inwestora dalej idące obowiązki, niż uczynił to sam ustawodawca w treści art. 56 i 61 u.p.z.p. oraz pozostałych, wyżej powołanych przepisów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uzasadniając swoje stanowisko powołało się na pismo M. z dnia [...] lipca 2009 r., w którym poinformowano, że w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanej zabudowy nie występuje kanalizacja, do której można odprowadzać ścieki socjalno- bytowe. Odbiornikiem ścieków socjalno- bytowych będzie istniejący kanał ściekowy Ø 0,80 m w ul. [...], do którego będzie można odprowadzać ścieki po zaprojektowaniu, wybudowaniu i przekazaniu do eksploatacji kanału ściekowego Ø 0,30 m w ul. [...] oraz kanału ściekowego ØA 0,20 m Lca 180 m w ul. [...] na odcinku od ul. [...] do wysokości projektowanego budynku. M. poinformowało jednocześnie, że nie planuje w najbliższym czasie budowy ww. sieci kanalizacyjnej w swoich planach inwestycyjnych Organ odnosząc się do powyższego pisma stwierdził, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca posiadała umowę, będącą gwarancją, iż wymagane uzbrojenie terenu zostanie w przyszłości wykonane. M. nie zagwarantowało uzbrojenia terenu w zakresie kanalizacji ściekowej, nie przedstawiło żadnego rozwiązania, poinformowało jedynie, że docelowo powstanie nowy system kanalizacji dla tego obszaru z kanałami ściekowymi, jednakże w nieokreślonej bliżej przyszłości. Z taką interpretacją przepisów i dokonanymi ustaleniami nie można się zgodzić. Kolegium dokonało bowiem błędnej interpretacji przepisu art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p., i wyciągnęło niewłaściwe wnioski z pisma M. z dnia [...] lipca 2009 r oraz z dnia [...] grudnia 2006 i [...] sierpnia 2008. W dwóch ostatnio powołanych pismach M. poinformowało o możliwościach docelowego odprowadzania ścieków sanitarnych. Kolegium, rozpatrując sprawę zwróciło się do M. z zapytaniem (którego brak w aktach), i pismem z dnia [...] lipca 2009 otrzymało odpowiedź, w której M. podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie możliwości odprowadzania ścieków, informując jednocześnie, że w najbliższych planach inwestycyjnych spółka nie przewiduje budowy w.w. kanałów. Kolegium, wydało swoje rozstrzygnięcie w sprawie opierając się w zasadzie wyłącznie na treści ostatniego zdania pisma z dnia [...].07.2009, tj., że "w najbliższych planach inwestycyjnych spółka nie przewiduje budowy w.w. kanałów". Bezsporne jest w sprawie, że obecnie w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanej zabudowy nie występuje kanalizacja do której można odprowadzać ścieki socjalno- bytowe. Zdaniem Sądu, nie jest to jednak przeszkodą do pozytywnego załatwienia wniosku skarżącej. M. nie cofnęło przecież uprzednich zgód na przyłączenie zamierzonej inwestycji do istniejącej kanalizacji, po wykonaniu odpowiedniej rozbudowy istniejącej sieci. Docelowo, w nieokreślonej bliżej przyszłości powstanie nowy system kanalizacji dla tego obszaru z kanałami ściekowymi w ul. [...], ul. [...] i ul. [...]. W momencie jego zrealizowania inwestor będzie zobowiązany do przyłączenia się do tego systemu i odprowadzania ścieków ze swego przedsięwzięcia. Zatem pismo to, stwierdzające istnienie możliwości podłączenia inwestycji w przyszłości do istniejącej kanalizacji (kanału ściekowego) jest zapewnieniem, o którym mowa w art. 61 ust 5 u.p.z.p., złożonym przez podmiot uprawniony. Zawarty w nim wymóg zaprojektowania i wykonania dwóch kanałów ściekowych do istniejącego kanału ściekowego winien być spełniony w drodze stosownych pozwoleń wodnoprawnych przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. To, że w najbliższych planach M. nie planuje budować kanałów ściekowych, nie ma znaczenia dla możliwości wydania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy. Chodzi bowiem tylko o istnienie gwarancji potencjalnego wybudowania kanałów ściekowych a nie o dysponowanie przez inwestora przyrzeczeniem budowania kanałów ze ściśle wskazaną datą budowy. O słuszności tej argumentacji świadczy fakt, że w analogicznym stanie prawnym i faktycznym organy I i II instancji nie miały żadnych wątpliwości i wydały decyzje o warunkach zabudowy dla wszystkich inwestorów z tego terenu, ale innych, niż E. S. W tym stanie rzeczy należy uznać, iż organ bezpodstawnie odmówił uzgodnienia warunków zabudowy w niniejszej sprawie, powołując się na brak zapewnienia przyłączenia zamierzonej inwestycji do niezbędnych sieci (kanalizacyjnej), naruszając przy tym art. 61 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 61 ust. 5 u.p.z.p. Biorąc pod uwagę, że ponowne rozpoznanie sprawy, wobec wytkniętego uchybienia, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, nie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części, uchylona została tylko decyzja organu odwoławczego. Po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku, ponownie rozpoznając sprawę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze powinno zastosować się do oceny prawnej i wskazań, zawartych w uzasadnieniu niniejszego wyroku. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30.08.2002 r. p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.