II SA/Ke 236/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. M. na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie skierowania do lokalu socjalnego postanawia: odrzucić skargę. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na pismo z dnia [...] znak: [...], wydane przez Dyrektora Wydziału Mieszkalnictwa Urzędu Miasta, działającego w imieniu Prezydenta Miasta, o skierowaniu strony celem zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego nr 2 położonego w budynku przy [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wskazał, iż wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach o sygn. akt I C 616/06 z dnia 29 listopada 2006r. orzekł o eksmisji J. M. z lokalu mieszkalnego położonego w [...], przyznając mu uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego. Z tego też względu Wydział Mieszkalnictwa Urzędu Miasta wydał w dniu [...] dla J. M. skierowanie do objęcia lokalu socjalnego o powierzchni 14,13 m2 ze wspólną używalnością kuchni i łazienki usytuowanej w tym samym budynku i na tej samej kondygnacji, obok lokalu w odległości do 5 m. W podstawie prawnej skierowania powołano art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r. nr 31 poz. 266 ze zm.) oraz uchwałę nr XXXI/723/2008 Rady Miejskiej z dnia 18 grudnia 2008r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, zmienionej uchwałą nr XXXIV/790/2009 Rady Miejskiej z dnia 19 marca 2009r. Mając na uwadze powyższy stan faktyczny organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie jej oddalenie. Wydanie skierowania do wynajęcia lokalu socjalnego należy bowiem do czynności odnoszących się do kwestii cywilnoprawnych, czyli spraw spoza zakresu administracji publicznej, a zatem nie jest aktem podlegającym kognicji sądu administracyjnego. Ponadto, zgodnie z definicją lokalu socjalnego przedmiotowy lokal nadaje się do zamieszkania ze względu na wyposażenie i stan techniczny z dopuszczalnym obniżonym standardem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a)(1) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8)(2) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W przypadku wniesienia skargi na akt lub czynności nieobjęte zakresem właściwości sądów administracyjnych Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Jak wynika z treści skargi J. M. kwestionuje przeznaczone dlań skierowanie celem zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego z mieszkaniowego zasobu gminy, zawarte w piśmie z dnia 12 października 2009r. Sprzeciw skarżącego budzą warunki w jakich ma zamieszkać. W tym miejscu podnieść należy, iż kwestię przydziału lokalu zamiennego z mieszkaniowego zasobu gminy reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r. nr 31, poz. 266, ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z art. 4 ustawy tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy (ust. 1), a gmina, na zasadach i w wypadkach przewidzianych w ustawie, zapewnia m. in. lokale socjalne (ust. 2). Z faktu, iż zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy nie wynika, aby musiała to czynić w formach zwykle przewidzianych dla tego rodzaju działalności organu administracji publicznej tj. w formach aktów administracyjnych wydawanych w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Jest wręcz przeciwnie – z ustawy o ochronie praw lokatorów wynika, że kwestie te są załatwiane w formie cywilnoprawnej i wszelkie spory w takim przypadku rozstrzygać będą sądy powszechne (por. postanowienie NSA z 28 sierpnia 2009r., I OSK 799/09, niepubl., postanowienie WSA w Krakowie z 29 września 2009r., III SAB/Kr 44/09, Wspólnota 2009/44/30; postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 7 października 2009r., II SAB/Go 68/09, Wspólnota 2009/51/44; postanowienie WSA w Lublinie z 18 marca 2010 r., III SAB/Lu 3/10, niepubl.). Jak wynika bowiem z art. 23 ustawy umowę najmu lokalu socjalnego zawiera się na czas oznaczony (ust. 1), z osobą, która nie ma tytułu prawnego do lokalu i której dochody gospodarstwa domowego nie przekraczają wysokości określonej w uchwale rady gminy podjętej na podstawie art. 21 ust. 3 pkt 1 (ust. 2). Przepis ten jest ściśle powiązany z art. 14 ust. 1 ustawy, który przewiduje, iż w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy, zaś obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Tym samym oddanie w najem lokalu mieszkalnego, czy też wybór osoby do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu gminy nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej, albowiem w takich sprawach gmina występuje jako podmiot prawa cywilnego, a nie organ administracji publicznej wydający władcze rozstrzygnięcie (por. uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 5 listopada 1997r., III ZP 37/97, OSNAP 1998, nr 7, poz. 200, Lex nr 31733). Mając na uwadze, iż zaskarżone przez J. M. w niniejszej sprawie skierowanie do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego pozostaje poza wskazanym w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. zakresem kognicji sądu administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.