I FZ 349/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Artur Mudrecki (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia V. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 182/10, odmawiające przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi V. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 17 listopada 209 r., nr [...], [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj, czerwiec i lipiec 2005 r. postanawia: oddalić zażalenie. 1. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 182/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania prawa pomocy V. Sp. z o.o. z siedzibą w W. 2. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji wskazał, że z akt sprawy wynikało, iż pełnomocnik skarżącej Spółki prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, nie dopełnił nakazanej czynności. Sąd mając na względzie powyższe okoliczności oraz uwzględniając dyspozycję art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej – u.p.p.s.a., postanowieniem z dnia 20 lipca 2011 r. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2010 r. o sygn. akt III SA/Wa 182/10. Na uwzględnienie nie zasługiwał zatem wniosek Skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. Z uwagi na odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, zdaniem Sadu, zasadnym było zastosowanie art. 247 u.p.p.s.a. w myśl którego prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi. 3. W zażaleniu z dnia 12 sierpnia 2011 r., sporządzonym przez pełnomocnika skarżącej, zaskarżono powyższe postanowienie w całości i wniesiono o jego uchylenie. W uzasadnieniu środka zażalenia podniesiono, ze z uwagi na sytuację majątkową skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Z wniosku jednoznacznie wynika, że skarżący nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi kasacyjnej. 4. Zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącej do wskazania, które postanowienie Sądu z 20 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 182/10 jest przedmiotem zażalenia wniesionego do Sądu w dniu 12 sierpnia 2011 r. 5. W piśmie z dnia 5 września 2011 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że złożone zażalenie dotyczyło odrzucenia skargi kasacyjnej i odmowy zwolnienie od kosztów postępowania. 6. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny podziela bowiem pogląd Sądu pierwszej instancji, który przywołując liczne orzeczenia sądów administracyjnych, wyraził zdanie, że oczywista bezzasadność skargi kasacyjnej zachodzi wówczas, gdy kwalifikuje się ona do odrzucenia. Tym samym skoro w sprawie postanowieniem z dnia 20 lipca 2011 r. odrzucono skargę kasacyjną strony wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2010 r. o sygn. akt III SA/Wa 182/10, to uznać należało, że stronie nie przysługiwało prawo pomocy. Za oceną taką przemawia art. 247 u.p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi. Argumentacja zażalenia wskazująca na złą sytuacje strony nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Wskazać należy, że nawet gdyby sytuacja materialna strony uzasadniała przyznanie prawa pomocy to stwierdzenie przez Sąd, że w danej sprawie mieliśmy do czynienia z oczywistą bezzasadnością skargi kasacyjnej powodowało odmowę przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 17 października 2007 r., sygn. akt I OZ 788/07). Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.