I SA/Kr 347/10

Sygn. akt I SA/Kr 347/10 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 maja 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek, Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.), Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2010 r., sprawy ze skargi Rady Gminy Siepraw, na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie, z dnia 30 grudnia 2009 r. Nr KI-411/317/09, w przedmiocie określenia warunków i trybu wspierania finansowego rozwoju sportu kwalifikowanego, skargę oddala. Sygn. akt I SA/Kr 347 / 10 Uzasadnienie Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie działając na podstawie art. 91 ust. l i 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( pz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 z późn. zm.) oraz art. 12 ust. l pkt. 4 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 55, poz.577 z poźn. zm.) uchwałą z 30 grudnia 2009 r. nr KI - 411 / 317 / 09 orzekło o stwierdzeniu nieważności uchwały Nr XXXVII/250/09 Rady Gminy Siepraw z dnia 27 listopada 2009 r. w sprawie określenia warunków i trybu wspierania finansowego rozwoju sportu kwalifikowanego na obszarze Gminy Siepraw. Przedmiotowa uchwała wpłynęła do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie w dniu 3 grudnia 2009 r. Badając tę uchwałę Kolegium Izby stwierdziło, co następuje: W podstawie prawnej badanej uchwały Rady Gminy przywołała następujące przepisy : - art. 2 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym, oraz - art. 18 ust. 2 pkt. 15 i art. 40 ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 z późniejszymi zmianami). W przepisie § l Rada Gminy określiła zakres przedmiotowy uchwały, stanowiąc , iż reguluje ona warunki i tryb udzielania wsparcia finansowego w formie dotacji celowych na przedsięwzięcia w zakresie sportu kwalifikowanego. Przywołany w podstawie prawnej przepis art. 2 wyznacza zadania dla administracji rządowej i samorządu terytorialnego w zakresie organizacji uprawiania sportu kwalifikowanego. Analiza przepisów art. 2 w/w ustawy prowadzi do wniosku, iż o ile dla administracji rządowej zadania te określone zostały jako zadania obligatoryjne (tworzenie warunków organizacyjnych dla rozwoju sportu kwalifikowanego) bądź fakultatywne (udzielanie wsparcia finansowego) o tyle dla samorządu terytorialnego zadanie polegające na wspieraniu rozwoju sportu kwalifikowanego określone zostało w sposób fakultatywny. W myśl bowiem przepisu art.2 ust.2 ustawy jednostki .samorządu terytorialnego mogą (lecz nie muszą ) wspierać, w tym finansowo, rozwój sportu kwalifikowanego, z tym jednak, że ( art.2 ust. 3 ustawy) warunki i tryb owego wsparcia, w tym finansowego, zostaną określone przez organ stanowiący. Zgodnie z przepisem art. 2 ust.3 przywołanej w podstawie prawnej ustawy o sporcie kwalifikowanym organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego jest uprawniony i zobowiązany zarazem do: 1) określenia warunków wspierania rozwoju sportu kwalifikowanego, w tym warunków wsparcia finansowego, jak również 2) określenia trybu wspierania rozwoju sportu kwalifikowanego, w tym trybu udzielania wsparcia finansowego. Zawarta w w/w przepisie delegacja ustawowa wyraźnie wyznacza zakres uprawnień normotwórczych organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego ograniczając ten zakres do stanowienia przez ten organ wyłącznie w sprawie warunków i trybu szeroko rozumianego wsparcia (pomocy) na rzecz rozwoju sportu kwalifikowanego, w tym wsparcia finansowego. W języku polskim "warunek" w liczbie mnogiej oznacza "okoliczności towarzyszące czemuś , sytuację panującą w jakiejś dziedzinie", z kolei słowo "tryb" oznacza "ustalony porządek, zwyczaj załatwiania spraw, metodę postępowania, sposób, system". Przepis art. 2 ust.3 ustawy o sporcie kwalifikowanym nie zawiera delegacji ustawowej do określenia przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego formy (form) wsparcia finansowego rozwoju sportu kwalifikowanego. Tym bardziej nie zawiera delegacji do stanowienia o tym, iż wsparcie to odbywać się będzie w formie dotacji. Formy wsparcia finansowego zostały określone przez ustawodawcę w przepisie art. 35 i art.37 ust. l i 4 ustawy o sporcie kwalifikowanym . Uznać zatem należy, iż Rada Gminy Siepraw określając formę wsparcia, na dodatek w postaci dotacji celowej, wykroczyła poza zakres delegacji ustawowej naruszając w rażący sposób przepis art.2 ust. 2 i 3 ustawy o sporcie kwalifikowanym. Wobec faktu, iż Rada Gminy Siepraw nie zajęła stanowiska wobec uchwały Nr KI-411/296/09 Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie z dnia 16 grudnia 2009 r. wszczynającej postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności wymienionej w sentencji uchwały w wyznaczonym terminie, Kolegium Izby uznało, iż uchwała dotknięta istotnym naruszeniem prawa nie może pozostawać w obrocie prawnym i postanowiło orzec o jej nieważności. W skardze na uchwałę Rada Gminy Siepraw zarzuciła błędną wykładnię prawa materialnego, a to art. 2 ust. 3 ustawy 7 dnia lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. z 2005 r. Nr. 155, póz. 1298 z póz. zm.), a także art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 1 200 1 r. Nr 142, póz. 1591 z póz. zm.). Błędna wykładnia powyższych przepisów polegać miała na stwierdzeniu, iż Rada Gminy Siepraw wykroczyła poza zakres delegacji ustawowej określonej w przywołanym wyżej art. 2 ust. 3 ustawy o sporcie kwalifikowanym. Zdaniem Rady ustawodawca wprowadził do ustawy o sporcie kwalifikowanym zmianę przez dodanie art. 2 ust. 3 właśnie w celu , aby możliwe było bez omijanie prawa udzielanie klubom sportowym wsparcia w formie dotacji. Chybiony jest także zarzut Kolegium RIO , iż wszystkie formy wsparcia klubów sportowych określają przepisy art. 35 i 37 ust. 1 i 4 ustawy o sporcie kwalifikowanym. W tym zakresie argumentacja Kolegium sprzeczna jest z wykładnią systematyczną , która zakłada , iż przepisy są zależne od siebie w zgodzie z systematyka danej ustawy. W oparciu o powyższe zarzuty Rada Gminy Siepraw wnosiła o uchylenie w całości zaskarżonego aktu nadzorczego oraz o obciążenie kosztami postępowania Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie. W odpowiedzi na skargę Kolegium wnosiło o oddalenie skargi przywołując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia aktu, wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala. Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu , albowiem przy realizacji swych uprawnień nadzorczych Regionalna Izba Obrachunkowa nie naruszyła prawa. Wedle treści art. 91 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym chwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90. Z kolei z brzmienia art. 12 ust 1 i 2 ustawy z 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych wynika , że izba, prowadząc postępowanie nadzorcze w sprawie uznania uchwały budżetowej organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego za nieważną w całości lub w części, wskazuje nieprawidłowości oraz sposób i termin ich usunięcia , a jeżeli organ właściwy w wyznaczonym terminie nie usunie nieprawidłowości, o których mowa, kolegium izby orzeka o nieważności uchwał w całości lub w części. Sąd podziela stanowisko Kolegium , iż zawarta w art. 2 ust. 3 ustawy o sporcie kwalifikowanym delegacja ustawowa skierowana do organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego jednoznacznie wyznacz granice uprawnień takiego organu do stanowienia wyłącznie w sprawach warunków i trybu pomocy na rzecz rozwoju sportu kwalifikowanego. Podziela także i przyjmuje za własną argumentację prawną leżącą u podstaw tego stanowiska ; istotnie bowiem nie sposób z przedstawionej delegacji wywodzić uprawnienia do określania przez organ stanowiący form wsparcia finansowego na rzecz rozwoju sportu kwalifikowanego , w tym także wsparcia w formie dotacji. Formy te bowiem określone zostały w art. 35 i 37 ust. 1 i 4 ustawy o sporcie kwalifikowanym. Z kolei argumentacja skarżącej w przedmiocie konieczności wykładania treści art. 2 ust. 3 przywoływanej ustawy w sposób "systematyczny " nie znajduje oparcia w przepisach ustawy , a sama zastosowana przez skarżącą wykładnia jest oderwana od literalnego brzmienia przepisu i stanowi jego oczywista nadinterpretację. Dodatkowo podzielić trzeba stanowisko Kolegium , iż wyodrębnienie rozdziału 3 a ustawy wyraźnie wskazuje na to , że formy wsparcia finansowego zostały określone przez ustawodawcę w jej art. 35 i 37 ust. 1 i 4.Tym samym uchwała Rady Gminy Siepraw nr XXXVII / 250 / 09 była sprzeczna z prawem , a Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie zasadnie orzekło o stwierdzeniu jej nieważności. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił w oparciu o art. 151 ustawy o p. p. s. a.