I SA/Bd 209/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz sędzia WSA Ewa Kruppik – Świetlicka Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę W dniu [...] listopada 2008 r. I. K. złożył w Oddziale Celnym w [...] deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U, zarejestrowaną w systemie ZEFIR pod nr [...], dla samochodu osobowego marki [...], rok produkcji 2006, zakupionego za kwotę [...] EUR. Zadeklarowano kwotę [...] zł podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego. Do deklaracji strona dołączyła fakturę nr [...] z dnia [...] października 2008 r., włoski dowód rejestracyjny nr [...] oraz wycenę nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Organ podatkowy wezwał stronę do uzupełnienia opinii technicznej nr [...] o określenie procentowego stopnia uszkodzenia pojazdu oraz wyjaśnienie zastosowania korekty pojazd powypadkowy. W odpowiedzi strona przedstawiła wyjaśnienie rzeczoznawcy z dnia [...] listopada 2008 r., w którym dokonano przedmiotowej wyceny. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] nie uznał uzasadnienia zastosowania powyższych korekt przedstawionego we wspomnianym piśmie, albowiem przy ustalaniu podstawy opodatkowania nie mogą być brane pod uwagę koszty części zamiennych i koszty napraw pojazdu. Wysokość cen części zamiennych i poniesionych kosztów naprawy, robocizny a więc nakładów naprawczych, w ocenie organu, w żaden sposób nie są możliwe do jednoznacznego zweryfikowania i określenia. Zdaniem organu I instancji, dla celów podatkowych istotne jest ustalenie wartości nieuszkodzonej części pojazdu będącego przedmiotem opodatkowania. Stąd stwierdzenie rzeczoznawcy, iż procentowy stopień uszkodzeń pojazdu jest wyznaczany poprzez określenie stosunku kosztu naprawy pojazdu do jego wartości w stanie uszkodzonym, jest w ocenie Naczelnika Urzędu Celnego w [...] błędne. W związku z różnicą między kwotą zadeklarowaną przez podatnika a średnią wartością rynkową samochodu tej samej marki zarejestrowanego na terytorium kraju, pismem z dnia [...] listopada 2008 roku strona wezwana została do zmiany wysokości podstawy opodatkowania (skorygowania złożonej deklaracji) lub pisemnego wskazania przyczyn uzasadniających podanie wysokości podstawy opodatkowania w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Strona złożyła korektę deklaracji [...], gdzie zadeklarowała wartość podstawy opodatkowania w kwocie [...] zł oraz kwotę podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego w wysokości [...] zł Naczelnik Urzędu Celnego w [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 roku wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...]. W dniu [...] października 2009 r. decyzją nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w [...] określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] w wysokości [...] zł. Na decyzję organu pierwszej instancji w dniu [...] października 2009 roku (data stempla pocztowego) strona złożyła odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w [...]. W odwołaniu strona zarzuciła niesłuszne zakwestionowanie przez organ podatkowy korekt wartości podstawy opodatkowania uwzględnionych w wycenie [...] z dnia [...] listopada 2008 roku oraz zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji w całości. Dnia [...] stycznia 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w [...], po rozpatrzeniu wniesionego w dniu [...] października 2009 r. odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] października 2009 roku nr [...] określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] w wysokości [...] zł, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podkreślił, że w niniejszej sprawie zostały wypełnione przesłanki wynikające z art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 2 pkt.11 i 80 ust. 3 pkt. 3 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004r. Art. 4 ust. 1 pkt 5 powyższej ustawy stanowi, iż opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie i dostawa wewnątrzwspólnotowa. Organ wskazał, co należy rozumieć pod pojęciem nabycia wewnątrzwspólnotowego na gruncie ustawy o podatku akcyzowym. Jak zaznaczono w uzasadnieniu decyzji obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów powstaje w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego - z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Natomiast samochody osobowe niezarejestrowane na terenie kraju podlegają opodatkowaniu akcyzą na podstawie art. 80 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Zgodnie z art. 80 ust. 2 pkt. 2 tej ustawy podatnikami akcyzy od samochodów osobowych są importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. Dla wymiaru akcyzy, stawki akcyzy zgodnie z art. 8 pkt. 1 ustawy o podatku akcyzowym są wyrażane w procencie podstawy opodatkowania. Podstawą opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego jest kwota, jaką nabywca jest zobowiązany zapłacić ( art. 82.ust. 3). Podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych niezarejestrowanych na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, są zobowiązane po dokonaniu przywozu na terytorium kraju złożyć deklaracje uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego w terminie 5 dni, licząc od dnia nabycia wewnatrzwspólnotowego i dokonać zapłaty akcyzy nie później niż z chwila rejestracji tego pojazdu w kraju. Organ podkreślił, że w dniu 19 lipca 2008 roku, ustawą z dnia 9 maja 2008r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. nr 118 poz. 745), wprowadzono zmianę do ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004r., w której to ustawie dodano art. 82a dający organom podatkowym kompetencję do weryfikowania podstawy opodatkowania. Jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży na terytorium kraju albo nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania. Średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, rocznika oraz- jeżeli jest to możliwe do ustalenia- z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. W przedmiotowej sprawie organ podatkowy pierwszej instancji ustalił, iż podstawa opodatkowania zadeklarowana przez podatnika od samochodu osobowego marki [...] znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu wynikającej z katalogu System INFO-EKSPERT / SRTSiRD Pojazdy Samochodowe Wartości Rynkowe, Samochody Osobowe. W odpowiedzi na wezwanie do zmiany wysokości podstawy opodatkowania, strona złożyła korektę deklaracji, gdzie zadeklarowała wartość podstawy opodatkowania w kwocie [...] zł oraz kwotę podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego w wysokości [...] zł Dyrektor Izby Celnej w [...] podkreślił, iż organ podatkowy pierwszej instancji, miał prawo skorzystać z uprawnień wynikających z art. 82 a ustawy o podatku akcyzowym. bowiem zadeklarowana przez podatnika podstawa opodatkowania w znaczny sposób odbiegała od średniej wartości rynkowej takiego modelu samochodu. W opinii organu odwoławczego organ podatkowy pierwszej instancji określając wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym uwzględnił materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w tym przedstawioną przez podatnika opinię certyfikowanego rzeczoznawcy samochodowego pana W. L.. Jak wskazano w uzasadnieniu unormowanie art. 180 Ordynacji podatkowej przyjmuje zasadę otwartego katalogu dowodów w postępowaniu podatkowym. Dowodem mogą być rzeczy (ruchome i nieruchomości), zdarzenia, działania, zaniechania, zapisy w księgach, treść innych dokumentów itd. Nie można ograniczać w postępowaniu zakresu środków dowodowych. Niedopuszczalne jest stosowanie formalnej teorii dowodów, czyli twierdzenie, że dane zdarzenie może być udowodnione wyłącznie za pomocą określonego rodzaju dowodów. Organ może, analizując materiał dowodowy, wyciągać swobodnie wnioski i decydować, jakie normy zastosuje, uwzględniając przyjęte przez siebie ustalenia faktyczne. Organ jednoznacznie stwierdził, że opinia techniczna rzeczoznawcy samochodowego nie ma statusu opinii biegłego, jest dokumentem prywatnym, którego treść i wnioski podlegają ocenie wedle ogólnych zasad dowodowych. Skarżący nie podstaw prawnych dla stanowiska, że wyliczenia rzeczoznawcy winny mieć charakter wiążący dla organu. Opinia techniczna rzeczoznawcy samochodowego podlega tym samym regułom dowodzenia jak inne dowody. Powołano się w tym miejscu na wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 515/09 z dnia 7 października 2009 r. Rzeczoznawca zastosował szereg korekt mających wpływ na ustaloną wartość bazową pojazdu. Stanowisko wyrażone w tej kwestii w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji Dyrektor Izby Celnej uznał za trafne. Organ odwoławczy w pełni poparł opinie wyrażoną przez Naczelnika Urzędu Celnego, że na podstawie procentowego stopnia uszkodzenia pojazdu, który określa wartość uszkodzeń pojazdu w stosunku do wartości całego pojazdu, możliwe jest określenie wartości nieuszkodzonej części pojazdu, która jest następnie podstawą do określenia podstawy opodatkowania. Wartość poniesionych kosztów w celu przywrócenia pojazdu uszkodzonego do stanu pierwotnego jest zaś niewymierna i niemożliwa w jednoznaczny sposób do ustalenia i zweryfikowania. W opinii organu błędne jest stanowisko strony, iż określenie wysokości kosztu odtworzenia ma wpływ na ustalenie procentowego stopnia uszkodzeń, ponieważ zależność ta jest dokładnie odwrotna. Aby stwierdzić ewentualny koszt naprawy w pierwszej kolejności istotne jest ustalenie zakresu uszkodzeń pojazdu. Zdaniem organu odwoławczego, nie można także uznać wezwania organu podatkowego do uzupełnienia opinii przez rzeczoznawcę za próbę ingerencji w niezależność rzeczoznawcy. W ocenie organu odwoławczego sposób określenia stopnia uszkodzenia pojazdu (wycena zespołów) pojazdu w wycenie nr A[...] został przeprowadzony rzetelnie i ma poparcie w kosztorysie naprawy Eurotaxglass nr [...], natomiast w wycenie nr [...] z dnia [...] listopada 2008 roku wysoki zakres uszkodzeń poszczególnych zespołów pojazdu nie miał odzwierciedlenia w wykazanych w kosztorysie elementach podlegających wymianie lub naprawie. Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. I. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. wnosząc o uchylenie decyzji I i II instancji. Skarżący uznał żądanie dopłaty do należnej akcyzy kwoty [...] zł za bezzasadne i bezprawne. Jak wskazał celem wyceny pojazdu jest ustalenie jego faktycznej wartości rynkowej. Wycena pojazdu wymaga zastosowania szeregu korekt wartości bazowej zależnych od pochodzenia pojazdu, daty pierwszej rejestracji i roku produkcji, stanu, przebiegu, wyposażenia oraz warunków użytkowania. W przypadku pojazdu uszkodzonego jak wywodził dalej skarżący oprócz powyższych korekt o wartości rynkowej decyduje koszt naprawy pojazdy w celu doprowadzenia go do pełnej sprawności technicznej i odzyskania cech użytkowych. Jeśli uszkodzenia pojazdu wystąpiły wskutek zdarzenia drogowego, to należy zastosować korektę wartości z tytułu powypadkowości. Strona powołała się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, z którego wynika, iż wartość rynkowa pojazdu po poważnej naprawie powypadkowej jest zawsze niższa od takiego samego pojazdu bezwypadkowego. Skarżący wskazał na trzy podstawowe metody określania wartości rynkowej uszkodzonego pojazdu: metodę stopnia uszkodzenia pojazdu, metodę kosztu naprawy i metodę odzysku części. Jak wskazano w uzasadnieniu skargi Naczelnik Urzędu Celnego w [...] powołał się w swojej decyzji na zalecenia dla rzeczoznawców zamieszczone na stronie internetowej Izby Celnej w [...], z których wynika, iż istotą i celem sporządzenia opinii winno być ustalenie procentowego stopnia uszkodzeń i braków pojazdu, czyli procentowy ubytek wartości, nie zaś koszt odtworzeniowy samochodu osobowego. W opinii strony takie zalecenia są same w sobie sprzeczne, gdyż nie można określić procentowego ubytku wartości bez ustalenia kosztu naprawy czyli kosztu odtworzeniowego. W skardze określono powyższe zalecenia jako nadużycie i przekroczenie kompetencji. Strona podniosła, że używany przez służby celne do wyceny samochodów program Info-Ekspert nie pozwala na prawidłową wycenę pojazdów uszkodzonych, gdyż nie ma możliwości opracowania kosztorysu naprawy. Strona jako zupełnie nieprawdopodobny uznała stopień uszkodzenia pojazdu określony w opinii sporządzonej przez certyfikowanego rzeczoznawcę samochodowego J. W. na poziomie [...] %. Zdaniem skarżącego wystarczy analiza dokumentacji fotograficznej załączonej do wyceny, by uznać, ze albo rzeczoznawca się z tą dokumentacją nie zapoznał albo całkowicie błędnie ocenił stopień uszkodzenia. Koszt naprawy według strony to [...] zł, co stanowi [...] % wartości bazowej samochodu. Według skarżącego Kierownik Oddziału Celnego w [...] po zapoznaniu się z wyceną pojazdu zawierającą kosztorys naprawy oraz obszerną dokumentację fotograficzną stanu pojazdu, nie mógł mieć wątpliwości co do prawidłowości wyceny. Jedyną przesłanką wszczęcia przez Urząd Celny w [...] postępowania podatkowego była odmowa uiszczenia naliczonej przez Kierownika Oddział Celnego w [...] dopłaty. Strona wskazała także, kogo należy rozumieć jako rzeczoznawcę zgodnie z ustawą Prawo o ruchu drogowym. Jak podkreślono w skardze organ procesowy ma prawo do swobodnej oceny dowodów, ale nie do dowolnej przez kwestionowanie opinii uprawnionego do wykonywania wycen pojazdów rzeczoznawcy, co w przedmiotowej sprawie w opinii skarżącego miało miejsce. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Zaznaczył, że powołane w skardze przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym nie mają w niniejszej sprawie zastosowania, gdyż weszły w życie dopiero w dniu 1 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W tym miejscu należy wskazać, że sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy. Istotą sporu w sprawie był sposób dokonania wyliczenia przez organy podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego z pominięciem wyceny sporządzonej przez rzeczoznawcę samochodowego na zlecenie skarżącego. W ocenie strony działanie organu kwestionujące rzetelność sporządzonej opinii jest przykładem naginania prawa i skutkuje dowolnością w ocenie dowodów. Analizując stan prawny należy wskazać, że w sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004r o podatku akcyzowym (Dz.U nr 29 poz. 257 ze zm.) na podstawie art. 154 ust 1 ustawy z 6 grudnia 2008r o podatku akcyzowym. W ustawie o podatku akcyzowym z 2004r w art. 80-82a zawarte zostały regulacje dotyczące samochodów osobowych. Zgodnie z art. 82 ust 3 ustawy o podatku akcyzowym z 2004r w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego podstawą opodatkowania jest kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić. Jednocześnie jednak na podstawie art. 82a tej ustawy organ ma prawo wyliczyć podstawę opodatkowania w sposób odmienny. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży na terytorium kraju albo nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego (ust 1); w razie nie udzielenia odpowiedzi, nie dokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub nie wskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania (ust 2). Kwestię średniej wartości rynkowej określał ust 4 tego artykułu, zgodnie z którym jest to wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. Wskazana wyżej regulacja pozwala organom na ustalenie podstawy opodatkowania niezależnie od wartości, którą skarżący zapłacił sprzedającemu. Organ nie kwestionuje ceny, którą skarżący zapłacił za przedmiotowe auto ani nie podważa prawdziwości dokumentów, które przedstawił skarżący, ale działa na podstawie regulacji, które wolą ustawodawcy pozwalają na ustalenie podstawy opodatkowania w oparciu o "szacowanie" podstawy opodatkowania przy zaistnieniu ustawowych przesłanek. W stanie faktycznym sprawy skarżący zapłacił za przedmiotowy samochód [...] EUR, co na dzień zakupu stanowiło równowartość [...] zł. W złożonej w dniu [...] listopada 2008r. korekcie deklaracji uproszczonej nabycia wewnatrzwspólnotowego AKC-U jako podstawę opodatkowania skarżący wskazał kwotę [...] zł. Organ po przeprowadzeniu kalkulacji podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 82a ustawy o podatku akcyzowym ustalił wartość średniej ceny rynkowej takiego auta na polskim rynku na kwotę [...] zł wykazując, iż wartość zadeklarowana przez skarżącego znacząco odbiega od tej wartości. Strona w toku prowadzonego postępowania przedstawiła wycenę nr [...] z dnia [...] listopada 2008r. sporządzona przez rzeczoznawcę inż. W. L., która w dniu [...] maja 2009r. została uzupełniona o określenie procentowego stopnia uszkodzeń. Zdaniem Sądu organy zasadnie uznały, że przedłożony dokument, który na gruncie przeprowadzonego postępowania nie ma statusu opinii biegłego, jest dokumentem prywatnym, którego treść i wnioski podlegają ocenie wedle ogólnych zasad dowodowych. Skarżący nie ma podstaw prawnych dla stanowiska, że wyliczenia rzeczoznawcy winny mieć charakter wiążący dla organu, a do tego w istocie sprowadza się zarzut niezasadności kwestionowania wyliczeń przedstawionych w opinii technicznej z [...] maja 2009r. W tym miejscu należy wskazać, iż myśl art. 197 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (jednolity tekst: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - zwana dalej Op. w przypadku gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ podatkowy może powołać na biegłego osobę dysponującą takimi wiadomościami, w celu wydania opinii. Wiadomości specjalne to niewątpliwie wiadomości, których nie posiadają pracownicy organów podatkowych. Nie może to być wiedza powszechnie dostępna i łatwa do opanowania. Wiadomościami specjalnymi są wiadomości wykraczające poza zakres tych, jakimi dysponuje ogół inteligentnych i ogólnie wykształconych ludzi (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 1460/08, LEX nr 481555; podobnie P. Pietrasz, [w:] C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, M. Popławski, Ordynacja podatkowa. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). W oparciu o powyższy przepis postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009r. Naczelnik Urzędu Celnego powołał certyfikowanego rzeczoznawcę samochodowego inż. J. W. w celu zweryfikowania procentowego stopnia uszkodzenia samochodu. Jak wynika z akt sprawy wbrew twierdzeniom skarżącego powołany przez organ rzeczoznawca dokonał wyceny z dnia [...] sierpnia 2009r. (system INFO-EKSPERT/SRTSiRD) na podstawie wyceny [...] listopada 2008r. wraz z kosztorysem naprawy Eurotaxglass oraz dokumentacji fotograficznej. Organy w oparciu zarówno o wycenę sporządzoną [...] listopada 2008r. – przedłożoną przez skarżącego – oraz wycenę sporządzoną przez biegłego powołanego przez organ I instancji prawidłowo ustaliły wartość samochodu od której naliczono wysokość podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia. Organ odniósł się szczegółowo do korekt wskazanych w wycenie z dnia [...] listopada 2008r. oraz wyjaśnił które z nich nie zasługują na uwzględnienie. Za prawidłowe należało uznać ustalenia poczynione w tym zakresie. W szczególności w ocenie Sądu za prawidłowe należało uznać ustalenia, co do procentowego stopnia uszkodzenia samochodu oraz zakwestionowania korekty z tytułu pochodzenia pojazdu, gdyż pojazd nie był używany w nietypowych warunkach. Również korekta "pojazd powypadkowy" wskazana w wycenie z dnia [...] listopada 2008r. nie zasługiwała na uwzględnienie albowiem dla celów podatkowych znaczenie ma jedynie wartość pojazdu ustalona według stanu na dzień nabycia pojazdu poprzez ustalenie jej nieuszkodzonej części. W tym miejscu, odnosząc się do zarzutów skargi w kwestii metod określenia wartości rynkowej pojazdu uszkodzonego , należy podkreślić, że organy rozstrzygając w sprawie nie oceniały sposobu i przyjętej metody dokonanej przez rzeczoznawcę wyceny nr [...]. Organy poddały jedynie ocenie poszczególne dane wynikające z tej wyceny , które miały wpływ na przyjętą wartość podstawy opodatkowania . Biegły dokonał wyceny bez wskazania metody określenia wartości pojazdu uszkodzonego. Zastosował szereg korekt mających wpływ na ustaloną wartość bazową pojazdu odnośnie których szczegółowo odniósł się organ pierwszej instancji w uzasadnieniu decyzji. Reasumując w ocenie Sądu organy nie naruszyły zasad postępowania podatkowego. Jak wynika z art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej zwana Op. organ podatkowy ma obowiązek zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zgodnie z przepisem art. 191 O p. organy zobowiązano do oceny całego materiału dowodowego celem wykazania, czy dana okoliczność została udowodniona. Natomiast w art. 180 § 1 Op. wprowadzony został tzw. otwarty system dowodów, polegający na tym, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Mając powyższe na względzie Sąd stwierdza, że organy zebrały obszerny materiał dowodowy, wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy. Wbrew zarzutom skargi uwzględniły przedłożoną przez podatnika ekspertyzę, powołanego przez stronę rzeczoznawcy, co do stopnia uszkodzenia pojazdu. Zasadnie w opinii Sądu nie uwzględniły dodatkowych korekt, które nie miały uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym. Ocena dowodów był prawidłowa i zgodna z zasadą swobody w ocenie dowodów, wnioskowanie było przeprowadzone w sposób prawidłowy, przy zastosowaniu zasad logiki i doświadczenia życiowego. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) skargę oddalił. H. Adamczewska – Wasilewicz U. Wiśniewska E. Kruppik – Świetlicka