VII SA/Wa 409/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2010 r. sprawy ze skargi H. P.M. P. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2009 r. znak [...] w przedmiocie usunięcia drzew stanowiących przeszkody lotnicze I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] października 2009r. Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego na rzecz skarżących H. P., M. P. kwotę 460 zł (czterysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego, znak: [...] na podstawie art. 82 pkt 7 i art. 87 ust. 7 w związku z art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002r. – Prawo Lotnicze (Dz. U. z 2006r. nr 100, poz. 696, ze zm.) oraz w związku z art. 104 oraz art. 138 § 1, ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku H. i M. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] października 2009r. nr [...], Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego dotyczącą usunięcia naturalnych przeszkód lotniczych, stanowiących zagrożenie dla ruchu lotniczego do/z lotniska Ł., - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podał, iż własną decyzją z dnia [...] października 2009r.orzekł, na wniosek Portu lotniczego im. W. Sp. z o.o. pełniącego funkcję zarządzającego lotniskiem Ł. orzekł, że drzewa (las mieszany – brzoza/ sosna), oznaczone w dokumentacji rejestracyjnej lotniska Ł. jako przeszkoda lotnicza nr 29, rosnące na działkach ew. nr [...], obręb [...] w Ł. , których współwłaścicielami są H. i M. P., stanowią przeszkodę naturalną, będącą zagrożeniem dla bezpieczeństwa ruchu lotniczego i wymagają usunięcia. Stanowią one przeszkodę lotniczą naruszającą dopuszczalną wysokość zabudowy, określoną w dokumentacji rejestracyjnej lotniska. Przeszkoda ta stwarza bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa operacji statków powietrznych w rejonie podejścia do lotniska Ł. . Drzewa w zasadniczy sposób ograniczają możliwości operacyjne lotniska, a także stanowią siedlisko żerowania ptaków, co również stanowi zagrożenie dla ruchu lotniczego. Odnosząc się do zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wyjaśnił, iż nie powinno budzić wątpliwości, że decyzja z dnia [...] października 2009r., została prawidłowo podpisana przez organ. Decyzja została wydana na firmowym druku Urzędu Lotnictwa Cywilnego, gdzie jednoznacznie z imienia i nazwiska oraz ze wskazaniem stanowiska, określono podpisującego decyzję. Niezasadny jest także, zdaniem organu, zarzut nieprawidłowego oznaczenia stron postępowania bowiem wszyscy adresaci decyzji zostali w niej wskazani. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego wniósł H. P. zarzucając decyzji: - naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 77 kpa oraz art. 107 § 3 kpa poprzez nie zebranie materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, a w konsekwencji nieprawidłowe sporządzenie uzasadnienia faktycznego decyzji, w szczególności nie wskazanie konkretnych faktów, które stanowią podstawę rozstrzygnięcia, - naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 2 kpa poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji, która zawierała wady o charakterze formalnym, tj. została wydana z naruszeniem art. 107 § 1 kpa, bowiem nie oznaczono stron postępowania, jak również imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jej wydania. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł: - o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości; - o zasądzenie kosztów postępowania; W odpowiedz na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu. Zaskarżoną decyzją Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego stwierdził konieczność usunięcia drzew (lasu mieszanego – brzoza/sosna) stanowiących przeszkodę naturalną, oznaczonych w dokumentacji rejestracyjnej lotniska Ł., jako przeszkoda nr 29. Materialnoprawną podstawę decyzji stanowi art. 82 pkt 7 ustawy z dnia 3.07.2002r., Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006r. nr 100, poz. 696 ze zm.), który stanowi, iż "w celu zapewnienia bezpiecznej eksploatacji lotniska zarządzający lotniskiem wnioskuje do Prezesa Urzędu o wydanie decyzji w sprawie usunięcia przeszkody, która nie jest obiektem budowlanym, stanowiącej zagrożenie bezpieczeństwa ruchu lotniczego dla zarejestrowanego, czynnego lotniska, w tym drzew i krzewów w rejonie podejścia do lądowania." Z zaskarżonej decyzji wynika, że obowiązek usunięcia drzew orzeczono na wniosek Portu Lotniczego im. W. Sp. z o.o. który pełni funkcję zarządzającego lotniskiem Ł . We wniosku, jak podaje organ, określono obszar zalesionych działek nr [...] obręb [...], jako przeszkoda lotnicza nr 29. Drzewa, "(...) naruszają dopuszczalną wysokość zabudowy określoną w dokumentacji rejestracyjnej lotniska(...)". W aktach sprawy brak jest jednak wskazanych dokumentów, a przedłożone wraz z decyzją załączniki nie pozwalają na dokonanie przez Sąd oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim podnieść należy, iż załączniki opisane w decyzji, jako: - opis przeszkody; - wypis z rejestru gruntów; - wypis z ewidencji z zaznaczoną lokalizacją przeszkody; - inwentaryzacja przeszkód lotniczych w rejonie lotniska Ł. (fragment mapy z ewidencji gruntów z zaznaczoną przeszkodą; - fragment mapy z dokumentacji rejestracyjnej lotniska z powierzchniami ograniczającymi wysokość zabudowy wraz z naniesioną przeszkodą naturalną, nie pozwalają na stwierdzenie, czy cały obszar wskazanych działek znajduje się w zasięgu powierzchni ograniczającej podejście do lotniska Ł. i czy wszystkie drzewa znajdujące się na tym terenie przekraczają dopuszczalną wysokość zabudowy. Orzeczenie o konieczności usunięcia wszystkich drzew powinno być precyzyjnie określone, w odniesieniu do obowiązujących przepisów. Przepisy takie zawiera rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 25 czerwca 2003r., w sprawie warunków, jakie powinny spełniać obiekty budowlane oraz naturalne w otoczeniu lotniska (Dz. U. nr 130, poz. 1192 ze zm.). Obowiązkiem organu było określenie nie tylko jakie warunki powinny spełniać obiekty naturalne w otoczeniu lotniska Ł. ze względu na bezpieczeństwo ruchu statków powietrznych, ale także wykazania w jakim stopniu wysokość przeszkody lotniczej nr 29 przekracza powierzchnie ograniczające. Organ w ogóle nie odniósł się do warunków, jakie powinny spełniać obiekty w otoczeniu lotniska dlatego też brak jest podstaw do przyjęcia, iż orzekał w oparciu o przepisy rozporządzenia, które w żadnej części decyzji nie zostało przywołane. Dokonując analizy akt sprawy stwierdzić należy, iż organ administracji wydając decyzję w przedmiocie usunięcia drzew na działkach [...] obręb [...], z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 kpa oraz art. 107 § 3 kpa nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy co jest niezbędne do ustalenia stanu faktycznego będącego podstawą orzekania. Przypomnieć należy, że materiał dowodowy zebrany w sprawie powinien być kompletny, tj. dotyczący wszystkich okoliczności faktycznych, które mają znaczenie w sprawie. Z art. 77 § 1 kpa wynika obowiązek organu administracji zgromadzenia całego materiału dowodowego, koniecznego do rozstrzygnięcia sprawy, co oznacza obowiązek podjęcia przez organ stosownych działań, między innymi przeprowadzenia z urzędu dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego sprawy, zażądania od strony przedstawienia dowodów na poparcie jej twierdzeń lub wystąpienia do innych organów lub instytucji o zajęcie stanowiska w sprawie (zob. np. teza pierwsza wyroku NSA OZ w Lublinie z 17 maja 1994 r, SA/Lu 1921/93; wyrok NSA z 8 stycznia 1999 r., IV SAB 198/98). Jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący, a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści, (wyrok SN z 23 listopada 1994 r, III ARN 55/94 – OSNAP 1995, nr 7, poz. 83; zob. także wyrok NSA z 4 lipca 2001r., I SA 1768/99) W tym stanie sprawy Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] października 2009r., wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło nieć wpływ na wynik sprawy w związku z czym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c i art. 152 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cytowanej ustawy.