III SA/Kr 752/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Tadeusz Wołek Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.) WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2010 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 4 lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji Wyrokiem z dnia z dnia 11 marca 2008 r. do sygn. akt III SA/Kr 1034/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. C. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 4 lipca 2006 roku nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej K. C. od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 czerwca 2009 r. do sygn. akt I OSK 1119/08 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Sąd orzekający w niniejszej sprawie ustalił następujący stan faktyczny sprawy: K. C. jako emerytowany strażak Państwowej Straży Pożarnej miał przyznawany równoważnik za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego: za 1998 rok decyzją Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej nr [...] z dnia [...] 1998 r.; za 1999 rok decyzją nr [...] z dnia [...] 1999 r.; za 2000 rok decyzją nr [...] z dnia [...] 2000 r., a za 2001 rok decyzją nr [...] z dnia [...] 2001 r. Komendant Rejonowy Państwowej Straży Pożarnej wydał w dniu [...] 2002 r. decyzję nr [...] podając jako podstawę prawną " § 18 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz tymczasowych kwater przeznaczonych dla strażaków Państwowej Straży Pożarnej, w związku z art. 77 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 88, poz. 400 z późn. zm.) oraz § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 stycznia 1998 r. w sprawie wysokości szczegółowych zasad przyznawania strażakom Państwowej Straży Pożarnej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich wypłaty i zwrotu (Dz. U. Nr 15, poz. 67) oraz art. 104 k.p.a.". Decyzją tą przyznał K. C. "równoważnik za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem 2 norm zaludnienia z ważnością nabycia uprawnień na dzień 1 stycznia 2002 r." i w rozstrzygnięciu decyzji zaznaczył, że "wypłata następować będzie corocznie, a jej wysokość ustalona zostanie każdorazowo na podstawie stawek obowiązujących zgodnie z § 4 ust. 1 i ust. 3 cytowanego wyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji". Uznając, że zgodnie z ustawą emerytalną, funkcjonariusze wszystkich, wymienionych w ustawie tzw. służb mundurowych uprawnieni do emerytury czy renty są uprawnieni do tzw. "policyjnej emerytury lub renty, na uzasadnienie decyzji podano, że "zgodnie z art. 29 ustawy emerytalnej cytowanej w podstawie prawnej, funkcjonariusze zwolnieni ze służby uprawnieni do policyjnej emerytury lub renty mają prawo do lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji odpowiednio Ministra Spraw Wewnętrznych lub Ministra Sprawiedliwości albo podległych im organów w rozmiarze przysługującym im w dniu zwolnienia ze służby. Dotyczy to również prawa do równoważników". Kolejną decyzję Nr [...] Komendant Rejonowy Państwowej Straży Pożarnej wydał w dniu [...] 2005 r. podając jako podstawę prawną "art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r., Nr 8, poz. 67) w związku art. 77 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2002 r., Nr 147, poz. 1230 z późn. zm.), § 18 ust. 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 12.12.1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz tymczasowych kwater przeznaczonych dla strażaków PSP (Dz. U. Nr 4, poz. 13 z późn. zm.) oraz § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 stycznia 1998 r. w sprawie wysokości szczegółowych zasad przyznawania strażakom Państwowej Straży Pożarnej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich wypłaty i zwrotu (Dz. U. Nr 15, poz. 67) oraz art. 104 k.p.a.". Decyzją tą przyznał K. C. "równoważnik za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za 2005 r. z uwzględnieniem 2 norm zaludnienia" i jednocześnie w rozstrzygnięciu decyzji zaznaczył, że "wypłata następować będzie corocznie zgodnie z § 4 cytowanego wyżej rozporządzenia". Na uzasadnienie podano, że "zgodnie z art. 29 ustawy emerytalnej cytowanej w podstawie prawnej, funkcjonariusze zwolnieni ze służby uprawnieni do policyjnej emerytury lub renty mają prawo do lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji odpowiednio Ministra Spraw Wewnętrznych lub Ministra Sprawiedliwości albo podległych im organów, albo Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefa Agencji Wywiadu w rozmiarze przysługującym im w dniu zwolnienia ze służby. Dotyczy to również prawa do równoważników". Następnie, decyzję Nr [...] Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej wydał w dniu [...] 2006 r. Jako podstawę prawną wskazał art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 z późn. zm.) w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Decyzją tą Komendant odmówił K. C. przyznania prawa do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za 2006 r. W uzasadnieniu decyzji Komendant Powiatowy zaznaczył, że K. C. jest emerytem posiadającym uprawnienia do strażackiego zaopatrzenia emerytalnego i że zgodnie z art. 29 ust. 1 cytowanej ustawy przysługuje mu prawo do lokalu mieszkalnego w wymiarze przysługującym w dniu zwolnienia ze służby oraz prawo do pomocy finansowej w budownictwie mieszkaniowym i podkreślił, że w ramach zaopatrzenia emerytalnego ustawa nie przewiduje uprawnień do równoważników pieniężnych za brak i remont lokalu. Komendant podał, że zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej, prawo do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego przysługuje jedynie strażakowi będącemu w służbie czynnej, którym nie jest K. C., gdyż jest już emerytem. Od powyższej decyzji wniósł odwołanie K. C. żądając przyznania równoważnika pieniężnego za remont lokalu. W uzasadnieniu odwołania odniósł, że – jego zdaniem - art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji... ma także zastosowanie wobec emerytów PSP. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją Nr [...] z dnia 4 lipca 2006 r. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego PSP. Jako podstawię prawna rozstrzygnięcia wskazano art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji...i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że stanowisko organu I instancji należy uznać za słuszne, albowiem zgodnie z dyspozycją art. 77 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej strażakowi mianowanemu na stałe oraz strażakowi w służbie przygotowawczej przysługuje równoważnik za remont lokalu mieszkalnego lub domu zajmowanego na podstawie przysługującego mu tytułu prawnego. Zdaniem organu II instancji Komendant Powiatowy ma prawo wydawania decyzji dla strażaków, ale nie posiada natomiast uprawnień do rozpatrywania wniosków emerytowanych strażaków PSP odnośnie przyznawania przedmiotowego równoważnika. Zdaniem Komendanta Wojewódzkiego ustawa emerytalna nie mówi wprost o świadczeniach związanych z równoważnikami za brak czy remont lokalu, a jedynie wskazuje, że do mieszkań emerytów policyjnych stosuje się przepisy jak dla funkcjonariuszy, przy czym uprawnienia "mieszkaniowe" dla emerytów tzw. policyjnych określa przepis art. 2 pkt. 2 lit. c. wyżej wymienionej ustawy, a przepis art. 29 i 30 tej ustawy wskazuje jedynie na sposób ich realizacji. Zaznaczył, że znowelizowana w 2005 r. ustawa o PSP jasno określa, że równoważnik za remont lokalu czy za brak lokalu przysługuje tylko strażakowi w służbie stałej i przygotowawczej. Od powyższej decyzji K. C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zarzucając organowi naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 29 ust. 1 cyt. ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy PSP, § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 listopada 2005 r. w sprawie trybu przyznawania strażakowi Państwowej Straży Pożarnej równoważników pieniężnych za remont albo za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 241, poz. 2033). Skarżący podkreślił, że jeżeli ustawodawca nie chciałby przyznać równoważnika za remont lokalu emerytom i rencistom Państwowej Straży Pożarnej, to nie umieściłby ich w oświadczeniu zawartym w załączniku do rozporządzenia. Wskazał także na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietna 2003 r. sygn. akt. I SA 2246/01, z którego uzasadnienia – według skarżącego - wyraźnie wynika, iż emerytom i rencistom Państwowej Straży Pożarnej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego, a także prawo do świadczeń związanych z tym lokalem tożsame z tymi, które przysługiwały mu w dniu zwolnienia ze służby. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzkiej Straży Pożarnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ dodatkowo podał, że - zgodnie z art. 29 ust. 1 cyt. ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy - do mieszkań funkcjonariuszy zwolnionych ze służby należy odpowiednio stosować przepisy jak dla funkcjonariuszy, a to nie oznacza, że w stosunku do strażaków - emerytów należy stosować zapisy ustawy z dnia 24.08.1991r. o Państwowej Straży Pożarnej wprost. Organ odwoławczy podkreślił, iż K. C. nie jest od dnia 31 sierpnia 1992 r. funkcjonariuszem w służbie stałej, tak więc z uwagi na przebywanie na zaopatrzeniu emerytalnym nie spełnia warunków do otrzymania przedmiotowego świadczenia. Jednocześnie stwierdził, że powołane przez skarżącego orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczy stanu prawnego sprzed nowelizacji ustawy o Państwowej Straży Pożarnej z dnia 6 maja 2005 r. (Dz. U. Nr 100, poz. 836) i nie uwzględnia obecnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 listopada 2005 r. w sprawie przyznawania strażakom Państwowej Straży Pożarnej równoważnika pieniężnego za remont albo za brak lokalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 października 2007 r. dopuścił do udziału w postępowaniu Związek Emerytów i Rencistów Pożarnictwa Rzeczypospolitej Polskiej, który w piśmie z dnia 10 marca 2008 r. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji zarzucając błędną wykładnię art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin. Na rozprawie w dniu 19 maja 2010 r. pełnomocnik Związku – radca prawny oświadczył, że wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu został złożony przez Zarząd Wojewódzki Związku Emerytów i Rencistów Pożarnictwa RP w imieniu Związku, który jest reprezentowany przez Zarząd Główny i obecnie przez niego jako pełnomocnika. W związku z treścią oświadczenia – Sąd przystąpił do rozpoznania merytorycznego sprawy - uznając, że uczestnikiem postępowania jest Związek Emerytów i Rencistów Pożarnictwa RP, który jest reprezentowany przez Zarząd Główny - na zasadzie § 21 pkt 1 Statutu - i obecnie przez stającego radcę prawnego jako pełnomocnika Związku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do treści art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.) organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak też obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarga jest uzasadniona, chociaż nie ze względów w niej naprowadzonych. Na wstępie należy zauważyć, że skarżącemu K. C., jako emerytowi, organ administracyjny I instancji - Komendant Rejonowy Państwowej Straży Pożarnej przyznał decyzją nr [...] z dnia [...] 2002 r. uprawnienie do równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem 2 norm zaludnienia "z ważnością nabycia uprawnień na dzień 1 stycznia 2002 r." zaznaczając, że "wypłata następować będzie corocznie, a jej wysokość ustalona zostanie każdorazowo". Decyzja ta nigdy nie została zmieniona, uchylona, ani nie stwierdzono jej nieważności, a więc pozostaje w obrocie prawnym. Mimo tego, decyzją z dnia [...] 2005 r. Nr [...] Komendant Rejonowy Państwowej Straży Pożarnej ponownie przyznał K. C., jako emerytowi policyjnemu w rozumieniu ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji..., równoważnik za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za 2005 rok potwierdzając ustalone uprawnienie skarżącego także na przyszłość przez wskazanie, że "wypłata następować będzie corocznie". I ta decyzja nie została zmieniona, uchylona, ani nie stwierdzono jej nieważności. W takiej sytuacji prawnej organy wydały kolejną decyzję, którą odmówiły skarżącemu prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu z tego względu, że skarżący jest emerytem, a nie strażakiem mianowanym na stałe, czy strażakiem w służbie przygotowawczej, o których mówi przepis art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. - o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 96, poz. 667) będący podstawą przyznania takiego równoważnika strażakom mianowanym na stałe oraz strażakom w służbie przygotowawczej. Organy obu instancji nie zauważyły, że w tej sytuacji w obrocie prawnym pozostają trzy decyzje, z których dwie przyznają K. C. jako emerytowi prawo do równoważnika pieniężnego od 2002 roku na lata następne, a trzecia odmawia tego prawa. Zdaniem Sądu, nie sposób nie zauważyć, że sytuacja prawna emerytów policyjnych, o jakich mowa w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. - o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin zwanej dalej ustawą emerytalną (Dz. U. z 2004 r., Nr 8, poz. 67 z późn. zm.), w tym emerytów Państwowej Straży Pożarnej (według art. 3 ust. 2 ustawy emerytalnej) jest odmienna od sytuacji prawnej funkcjonariuszy tych służb będących w służbie czynnej. Inny jest bowiem zakres świadczeń przewidziany ustawą z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej, a inny zakres świadczeń przewidziany dla emerytowanych funkcjonariuszy ustawą emerytalną (z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin). Pierwsza z tych regulacji prawnych, dotycząca funkcjonariuszy w służbie czynnej (mianowanych na stałe oraz strażakom w służbie przygotowawczej) przewiduje, że funkcjonariuszom tym przysługują cztery rodzaje świadczeń: prawo do lokalu mieszkalnego (art. 74 ust. 1 ustawy o PSP), prawo do równoważnika za remont (art. 77 ust. 1 ustawy o PSP), prawo do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego (art. 78 ust. 1 ustawy o PSP) oraz pomoc finansowa na uzyskanie lokalu (art. 80 ust. 1 ustawy o PSP). Druga z regulacji, dotycząca emerytowanych funkcjonariuszy (emerytów i rencistów) przewiduje tylko dwa rodzaje świadczeń: prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do pomocy w budownictwie mieszkaniowym. Ustawodawca nie przewidział zatem wobec emerytów dwóch pozostałych, wynikających z ustawy o Państwowej Straży Pożarnej uprawnień, to jest uprawnienia do równoważnika za remont lokalu, ani do równoważnika za brak lokalu. Sąd podkreśla, że ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. - o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (ustawa emerytalna) nigdy, nawet w pierwotnym brzmieniu nie przyznawała emerytom prawa do równoważników pieniężnych za remont lokalu ani za brak lokalu. Art. 2 pkt 2 ppkt c tej ustawy zawsze brzmiał: "W ramach zaopatrzenia emerytalnego przysługują na zasadach określonych w ustawie: prawo do lokalu mieszkalnego albo do pomocy w budownictwie mieszkaniowym" i w żaden sposób nie upoważniał do interpretacji rozszerzającej te dwa uprawnienia o dwa kolejne: prawo do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu i prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu, o których mowa w ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. - o Państwowej Straży Pożarnej, a które przysługują strażakom w służbie czynnej (stałej i przygotowawczej). Sąd stwierdza, że powoływany w decyzjach art. 29 ust. 1 ustawy emerytalnej jedynie precyzuje prawo do lokalu mieszkalnego emeryta i tylko w kontekście zdania pierwszego tego przepisu odnoszącego się do "prawa do lokalu mieszkalnego emeryta" należy interpretować zdanie drugie tego przepisu: " Do mieszkań tych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące lokali mieszkalnych dla funkcjonariuszy.". Właśnie usytuowanie tego zdania drugiego wyklucza możliwość interpretowania go jako samodzielny przepis, funkcjonujący w oderwaniu od zdania pierwszego. Sąd zwraca także uwagę na art. 30 ustawy emerytalnej, który również tylko precyzuje prawo emerytów do pomocy w budownictwie mieszkaniowym "na zasadach przewidzianych dla funkcjonariuszy". Należy podkreślić, że powoływanie się na tzw. "prawa nabyte" może dotyczyć wyłącznie praw określonych ustawą, nie mniej jednak pomimo braku wynikających z ustawy uprawnień emerytów policyjnych (w tym emerytowanych strażaków) do równoważników pieniężnych za remont zajmowanego lokalu, nie sposób nie zauważyć, że w oparciu o przepisy wykonawcze, wydane z przekroczeniem delegacji ustawowej, emerytom tym przez wiele lat przyznawano i wypłacano tego rodzaju równoważniki. Jak wynika z ewolucji przepisów wykonawczych, dopiero w 2005 roku dostrzeżono błąd uchylając konkretne przepisy wykonawcze, załączniki do tych przepisów czy precyzując ustawy dotyczące tzw. służb mundurowych w taki sposób, aby nie dawały jakichkolwiek podstaw do nieuprawnionej ich interpretacji przez administracyjne organy wykonawcze. Powyższe stwierdzenia nie upoważniają jednak – zdaniem Sądu - do wyeliminowania z obrotu prawnego w tym postępowaniu decyzji ostatecznych przyznających skarżącemu uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu nie tylko za rok bieżący w stosunku do daty wydania decyzji, ale i na lata następne. Nie sposób nie zauważyć, że wobec ostateczności obu decyzji, mimo cech ich wydania w warunkach art. 156 § 1 pkt 2 i 3 k.p.a., ich wzruszenie nie będzie możliwe w zwykłym toku postępowania administracyjnego. Przy ponownym rozpatrzeniu niniejszej sprawy organy administracyjne rozważą, więc zawieszenie postępowania do czasu ewentualnego wyjaśnienia zgodności z prawem omówionych wyżej decyzji poprzedzających wydanie decyzji zaskarżonych w tym postępowaniu. Mając powyższe na względzie Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie organy administracyjne obu instancji nie dostrzegły istnienia dwóch decyzji przyznających skarżącemu K. C., jako emerytowi policyjnemu, prawa do równoważnika za remont zajmowanego lokalu (decyzji Nr [...] z dnia [...] 2002 r. i decyzji Nr [...] z dnia [...] 2005 r.), co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a przeto Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. orzekł – jak w wyroku.