I SA/Gd 366/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Szymańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 maja 2010 r. sprawy ze skargi Rada Gminy na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia 18 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia budżetu gminy w zakresie zadań własnych oraz zadań zleconych 1. uchyla zaskarżoną uchwałę; 2. określa, że zaskarżona uchwała nie może być wykonana; 3. zasądza od Regionalnej Izby Obrachunkowej na rzecz strony skarżącej kwotę 540 (pięćset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na posiedzeniu w dniu 30 grudnia 2009 r. Rada Gminy rozpatrywała projekt budżetu gminy na 2010 r. W wyniku głosowania radni podjęli uchwałę w tym przedmiocie, a protokół z tej sesji Rady został podpisany przez Przewodniczącego Rady i przez protokolanta. Przewodniczący Rady Gminy odmówił podpisania przedłożonej mu przez Wójta Gminy uchwały w sprawie budżetu, albowiem dostrzegł różnice pomiędzy uchwałą przedłożoną przez Wójta, a podjętą przez Radę Gminy w dniu 30 grudnia 2009 r. W dniu 12 stycznia do Regionalnej Izby Obrachunkowej wpłynęło pismo Przewodniczącego Rady Gminy z dnia 8 stycznia 2010 r., w którym poinformował o zaistniałych okolicznościach. W dniu 19 stycznia 2010 r. do Regionalnej Izby Obrachunkowej wpłynęło pismo Przewodniczącego Komisji Rewizyjnej Rady Gminy z dnia 19 stycznia 2010 r. w sprawie objęcia nadzorem prawnym znajdującej się w Biurze Rady Gminy dokumentacji dotyczącej uchwalenia budżetu Gminy, w związku z wątpliwościami Członków Komisji Rewizyjnej co do "spójności" uchwały budżetowej podjętej przez Radę Gminy w dniu 30 grudnia 2009r. a dokumentem przygotowanym i przedstawionym Przewodniczącemu Rady do podpisu w dniu 7 stycznia 2010 r. przez Wójta Gminy. W odpowiedzi na powyższe Regionalna Izba Obrachunkowa wyjaśniła, że nie jest uprawniona by w ramach nadzoru (czy też kontroli) prowadzić postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia, czy dokument przedstawiony przez organ wykonawczy gminy, jako uchwała budżetowa, jest tożsamy z uchwałą rzeczywiście podjętą przez organ stanowiący gminy. Izba wskazała, że organami właściwymi w zakresie prowadzenia takiego postępowania są Prokurator i Policja. W dniu 26 stycznia 2010 r. Wójt Gminy przesłał do Regionalnej Izby Obrachunkowej "Budżet Gminy na 2010 r.", jednakże "uchwała" ta nie zawierała podpisu Przewodniczącego Rady. Na podstawie przekazanych dokumentów Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej ustaliło, że uchwała Rady Gminy w sprawie uchwalenia budżetu gminy na 2010 r. została przyjęta na sesji w dniu 30 grudnia 2009 r. większością głosów, jednakże do końca stycznia 2010 r. nie została podpisana przez Przewodniczącego Rady Gminy. W związku z tym, że do dnia 31 stycznia 2010 r. do Regionalnej Izby Obrachunkowej nie wpłynęła uchwała Rady Gminy w sprawie budżetu gminy na 2010 r. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej, mając na uwadze postanowienia art. 240 ust. 3 ustawy o finansach publicznych, ustaliło w dniu 18 lutego 2010 r. budżet Gminy na 2010 r. w zakresie zadań własnych oraz zadań zleconych. Zawarte w uzasadnieniu uchwały informacje o terminach posiedzeń Rady Gminy zostały zakwestionowane przez Przewodniczącego Rady Gminy. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej uchwałą z dnia 4 marca 2010 r. uchyliło uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia 18 lutego 2010 r. w części obejmującej zawarte w treści jej uzasadnienia zapisy: "na swych posiedzeniach w dniach" i "oraz 27 stycznia 2010 r." W związku z powyższym zdanie pierwsze uzasadnienia uchwały Kolegium otrzymało brzmienie: "Rada Gminy 30 grudnia 2009 r. rozpatrywała projekt budżetu gminy na rok 2010 przedłożony Radzie Gminy w dniu 10 listopada 2009 r. " W dniu 16 marca 2010 r. do Regionalnej Izby Obrachunkowej wpłynęła skarga Rady Gminy na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia 18 lutego 2010 r. Skarżąca zarzuciła uchwale Kolegium: - naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 240 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz. 1240) poprzez jego niezasadne zastosowanie w momencie uchwalenia przez Radę Gminy budżetu Gminy w dniu 30 grudnia 2009 r., a więc w ustawowym terminie; - naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 240 ust. 3 ustawy o finansach publicznych, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na utożsamianiu przesłanki nieuchwalenia budżetu z faktem braku podpisu Przewodniczącego Rady Gminy na dokumencie przedłożonym przez Wójta, a odbiegającym swoją treścią od uchwały uchwalonej przez Radę Gminy i w konsekwencji niewykonaniem przez Wójta obowiązku wynikającego z art. 90 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym; - naruszenie przepisów prawa materialnego art. 22 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz.1591) w zw. z § 53 Statutu Gminy , poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji błędne uznanie, iż Rada Gminy będąc związana uchwałami podjętymi na sesji z momentem zamknięcia obrad, nie uchwaliła w dniu 30 grudnia 2009 r. budżetu Gminy ; - rażące naruszenie przepisu postępowania - art. 10 § 1 k.p.a. poprzez brak zapewnienia przedstawicielowi Rady Gminy czynnego udziału w postępowaniu nadzorczym, polegające na braku zawiadomienia o terminie posiedzenia Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej i braku doręczenia wezwania na przedmiotowe posiedzenie, i poprzez powyższe uniemożliwienie skorzystania z prawa udziału w posiedzeniu, o którym mowa w art. 18 ust 3 ustawy o Regionalnych Izbach Obrachunkowych; - rażące naruszenie przepisu postępowania - art. 10 § 1 k.p.a. poprzez brak zapewnienia przedstawicielowi Rady Gminy czynnego udziału w postępowaniu nadzorczym, polegające na braku zapewnienia możliwości wypowiedzenia się co do zebranego w postępowaniu materiału dowodowego; - rażące naruszenie przepisu postępowania - art. 10 § 1 w zw. z art. 109 § 1 k.p.a, poprzez brak doręczenia zaskarżonej uchwały Radzie Gminy; . - rażące naruszenie przepisu postępowania - art. 107 § 1 k.p.a. w zw. z art. 98 ust 4 ustawy o samorządzie gminnym, poprzez brak sporządzenia prawidłowego uzasadnienia faktycznego zaskarżonej uchwały, w szczególności brak pouczenia, czy i w jakim trybie służą od niej środki odwoławcze. Z uwagi na powyższe strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej uchwały w całości. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż Rada Gminy na sesji w dniu 30 grudnia 2009 r., w ustawowym terminie powzięła uchwałę w sprawie uchwalenia budżetu Gminy na rok 2010 r. Kwestie dotyczące przygotowania projektu budżetu oraz jego wykonanie należą do obowiązków Wójta Gminy. Podejmując w dniu 30 grudnia 2009 r. uchwałę budżetową organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego wypełnił nałożony ustawą obowiązek uchwalenia budżetu w odpowiednim terminie. Okoliczność powyższa wydaje się bezsporna, została bowiem potwierdzona w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały Kolegium RIO, w której wprost przyznano, iż "uchwała została przyjęta na sesji". Zdaniem skarżącej w dniu 7 stycznia 2010 r. Wójt Gminy przedstawił Przewodniczącemu Rady do kontrasygnaty wersję uchwały budżetowej, która odbiegała w swej treści od wersji uchwalonej przez Radę. Wobec podejrzenia popełnienia przez Wójta przestępstwa, polegającego na sfałszowaniu dokumentu, Rada zawiadomiła o powyższym fakcie organy ścigania. Jednocześnie skarżący odmówił złożenia podpisu na przedłożonym dokumencie wyłącznie z uwagi na rozbieżność jego treści z legalnie podjętą uchwałą budżetową Rady Gminy, a tym samym odmówił sanowania sfałszowanego dokumentu. Skarżąca wskazała, że ustawa o finansach publicznych uzależnia konieczność ustalenia przez RIO budżetu dla jednostki samorządu terytorialnego wyłącznie od faktu braku uchwalenia uchwały budżetowej, co w niniejszym przypadku nie miało miejsca. Sposób zredagowania art. 240 ust 3 u.f.p., jak i sens użytych w nim zwrotów i słów, pozwala na postawienie zasadnej tezy, iż wyłącznie brak uchwalenia uchwały budżetowej w stosownym terminie umożliwia jego zastosowanie przez RIO. Z kolei obowiązek przekazania przez Wójta uchwały budżetowej do RIO, na który to brak wskazuje skarżony organ w uzasadnieniu uchwały, wynika z odrębnej i niezależnej podstawy prawnej, tj. art. 90 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym i nakłada ten obowiązek na organ wykonawczy - Wójta. Ustawa o finansach publicznych nie przewiduje możliwości ustalenia budżetu Gminy w ramach nadzoru przez RIO, w przypadku braku przekazania dokumentu przez Wójta i nie wypełnienia przez niego obowiązku z art. 90 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Skarżąca podniosła, iż w toku postępowania doszło również do szeregu rażących naruszeń przepisów postępowania, mających wpływ na prawidłowość rozstrzygnięcia przez organ nadzoru. Skarżąca wskazała, że zaskarżoną uchwałą został także naruszony interes prawny Rady Gminy poprzez narzucenie przez organ nadzoru uchwały budżetowej niezgodnej z wolą Rady Gminy. W odpowiedzi na skargę Regionalna Izba Obrachunkowa wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano, że uchwała budżetowa gminy na rok 2010 nie została skutecznie podjęta, stosownie więc do obowiązujących w tym zakresie przepisów, Izba była zobligowana do uchwalenia budżetu jednostki w zakresie zadań własnych i zadań zleconych. Zastępczego uchwalenia budżetu przez Izbę nie można uznać za tożsame z rozstrzygnięciem nadzorczym, podejmowanym w wyniku przeprowadzonego (w trybie nadzoru) badania określonych uchwał i zarządzeń organów jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z art. 240 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych w przypadku niepodjęcia uchwały budżetowej w terminie, o którym mowa w ust. 1, regionalna izba obrachunkowa, w terminie do końca lutego roku budżetowego, ustala budżet jednostki samorządu terytorialnego w zakresie zadań własnych oraz zadań zleconych. Do dnia ustalenia budżetu przez regionalną izbę obrachunkową podstawą gospodarki finansowej jest projekt uchwały, o której mowa w ust. 1. Termin, o którym mowa w ust. 1 ww. artykułu to nie później niż do dnia 31 stycznia roku budżetowego. Stosownie do dyspozycji art. 90 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym do przedłożenia regionalnej izbie obrachunkowej uchwały budżetowej w terminie 7 dni od dnia jej podjęcia zobligowany jest wójt. W korelacji z powyższym pozostaje przepis art. 11 ust. 2 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, obligujący izbę do ustalenia budżetu jednostki samorządu terytorialnego w zakresie obowiązkowych zadań własnych oraz zadań z zakresu administracji rządowej, wykonywanych przez te jednostki na podstawie ustaw lub porozumień, w przypadku nieuchwalenia w przewidzianym terminie budżetu przez organ stanowiący tej jednostki. Nie można uznać, że uchwałę budżetową organu stanowiącego zastąpi - jako obrazujące wolę Rady w omawianym zakresie - zestawienie dyskutowanego przez Radę projektu budżetu gminy z protokołem z przebiegu posiedzenia Rady w tej sprawie z dnia 30 grudnia 2009r., bądź też przesłanie do Izby materiałów opatrzonych tytułem "Budżet Gminy na rok 2010", na których brak jest podpisu osoby uprawnionej. Skoro przedmiotowa uchwała Rady nie została podjęta skutecznie, Izba zobowiązana była zastosować się do dyspozycji art. 240 ust. 3 ustawy o finansach publicznych. Kolegium RIO wskazało, że celem zastępczego uchwalenia budżetu j.s.t. jest zapobieżenie sytuacji, w której z uwagi na niedopełnienie przez organ stanowiący obowiązku uchwalenia budżetu, brak byłoby podstawy do prowadzenia gospodarki finansowej przez daną jednostkę samorządu terytorialnego. Zastępcze ustalenie budżetu ma charakter środka nadzwyczajnego, który umożliwia funkcjonowanie j.s.t. Jest to akt zastępczy, bowiem obejmuje jedynie zadania własne i zadania zlecone jednostce, mający charakter tymczasowy obowiązuje do czasu uchwalenia uchwały budżetowej, który winien opierać się na projekcie przedstawionym przez organ wykonawczy i uwzględniać informacje o dotacjach, jak i dochodach z tytułu udziału w podatkach dochodowych od osób fizycznych i prawnych. Zastępcze uchwalenie budżetu ma więc wypełnić lukę powstałą w wyniku braku ustalenia uchwały budżetowej przez organ stanowiący j.s.t. i stanowić punkt wyjścia dla dalszych prac obu organów j.s.t. nad ostatecznym kształtem budżetu. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej odniosło się szczegółowo do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów proceduralnych oraz wyjaśniło, ze nie ma kompetencji do rozstrzygania sporów pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego. W piśmie procesowym z dnia 10 maja 2010 r. strona skarżąca podtrzymała zarzuty sformułowane w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych rozstrzygnięć z prawem. W wyniku takiej kontroli rozstrzygnięcie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania. Sąd stwierdzi nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny nieważności określone w art. 156 k.p.a. lub innych ustawach szczególnych. Z przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Mając na względzie powyższe regulacje należało uznać, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Badając bowiem niniejszą sprawę Sąd dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkują koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że Przewodniczący Rady Gminy jest legitymowany do zrealizowania uchwały Rady Gminy z dnia 9 marca 2010 r. w przedmiocie zaskarżenia uchwały Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej do sądu administracyjnego oraz udzielenia pełnomocnictwa Przewodniczącemu Rady Gminy do reprezentowania Rady Gminy przed sądami administracyjnymi. Nie budzi również wątpliwości, że uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w przedmiocie zastępczego ustalenia budżetu gminy, wydaną w trybie art. 240 ust. 3 ustawy o finansach publicznych, traktować należy w kategoriach szeroko rozumianego aktu nadzoru. Zastępcze ustalenie budżetu gminy przez Regionalną Izbę Obrachunkową jest środkiem nadzwyczajnym, mającym zastosowanie jedynie w przypadku niepodjęcia uchwały budżetowej przez gminę w przewidzianym prawem terminie. Sąd nie podziela tych zarzutów skargi, które dotyczącą naruszenia przepisów postępowania. Nie doszło bowiem w cenie sądu do naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 ust. 3 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych w zakresie wskazanym w skardze. Problematyka dotycząca sposobu powiadamiania jednostek samorządu terytorialnego o terminie badania uchwał lub zarządzeń ich organów była rozstrzygana przez sądy administracyjne (por. wyroki WSA w Gdańsku z dnia 15 października 2009 r. Sygn. akt I SA/Gd 612/09 i I SA/Gd 613/09). Sąd w pełni akceptuje stanowisko zaprezentowane w powołanych orzeczeniach, że analiza obowiązujących przepisów, dających stronie prawo wzięcia udziału w toczącym się postępowaniu, prowadzi do wniosku, że przepisy te milczą w zakresie sposobu powiadamiania stron postępowania. Tak więc, wybór sposobu zawiadamiania stron należy przyznać Prezesowi właściwej Regionalnej Izby Obrachunkowej. Wybrany sposób zawiadamiania musi jednak, jak wspomniano wyżej, gwarantować stronie czynny udział w postępowaniu, nie może być zatem dowolny. W zaistniałym stanie faktycznym RIO przesłanym drogą elektroniczną pismem z dnia 25 maja 2006 r., poinformowała podmioty objęte jej nadzorem o sposobie w jaki będą one zawiadamiane o posiedzeniach Kolegium oraz rozpatrywanych na nich uchwałach i zarządzeniach. Informacje te miały być publikowane na stronie www.bip.gdansk.rio.gov.pl w kategorii Działalność Izby - Posiedzenia Kolegium z tygodniowym wyprzedzeniem. Termin posiedzenia, na którym zbadano przedmiotową uchwałę, został opublikowany na stronie BIP Izby w dniu 10 lutego 2010 r. Skarżąca miała zatem sposobność dowiedzenia się o wyznaczonym terminie i przygotować do wzięcia udziału w zaplanowanym posiedzeniu Kolegium. Podkreślić przy tym trzeba, że sposób powiadamiania drogą elektroniczną funkcjonował dłuższy okres, zatem nieuzasadnione jest powoływanie się skarżącej na brak należytego zawiadomienia jej o posiedzeniu Kolegium RIO. Nie zasługuje na uznanie zarzut braku doręczenia zaskarżonej uchwały Radzie Gminy , albowiem przedmiotowa uchwała została przesłana na adres Urzędu Gminy , a z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 22 lutego 2010 r. Wójt Gminy przekazał treść uchwały Radzie Gminy. Nie jest również zasadny zarzut naruszenia art. 107 § 1 k.p.a. w zw. z art. 98 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym poprzez brak prawidłowego uzasadnienia faktycznego w zakresie niezawarcia pouczenia o przysługujących środkach odwoławczych w kontekście prawidłowego zaskarżenia uchwały do sądu administracyjnego. W zaistniałym stanie faktycznym powyższy zarzut pozostaje bez wpływu na rozstrzygniecie. Przechodząc do oceny zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego, Sąd stwierdza, że Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej wydając zaskarżoną uchwałę naruszyło art. 240 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz. 1240) w związku z art. 22 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (tj: Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w związku z § 53 Statutu Gminy . Zgodnie z art. 22 ust 1 ustawy o samorządzie gminnym organizację wewnętrzną oraz tryb pracy organów gminy określa statut gminy. Z kolei § 53 Statutu Gminy uchwalony uchwałą Rady Gminy z dnia 10 października 2002 r. stanowi, że po ogłoszeniu zamknięcia sesji przez Przewodniczącego, Rada jest związana uchwałami podjętymi na tej sesji. Nie budzi najmniejszych wątpliwości, że na sesji w dniu 30 grudnia 2009 r. Rada Gminy przyjęła uchwałę w sprawie budżetu Gminy na rok 2010, o czym świadczy m. in. dołączony do akt sprawy Protokół XLVII zwyczajnej Sesji Rady Gminy zwołanej na dzień 30 grudnia 2009 r. Zgodnie z powołanym przepisem art. 240 ust. 3 ustawy o finansach publicznych w przypadku niepodjęcia uchwały budżetowej w terminie, o którym mowa w ust. 1, regionalna izba obrachunkowa, w terminie do końca lutego roku budżetowego, ustala budżet jednostki samorządu terytorialnego w zakresie zadań własnych oraz zadań zleconych. Do dnia ustalenia budżetu przez regionalną izbę obrachunkową podstawą gospodarki finansowej jest projekt uchwały, o której mowa w ust. 1. Zatem, powołany przepis może mieć zastosowanie jedynie w przypadku niepodjęcia uchwały budżetowej w terminie, co w badanym przypadku nie miało miejsca. W ocenie Sądu Nie można utożsamiać braku doręczenia Regionalnej Izbie Obrachunkowej przez Wójta Gminy odpisu uchwały w terminie, z niepodjęciem uchwały przez Radę Gminy. Brak takiego doręczenia nie jest obwarowany żadną sankcją w ustawie o samorządzie gminnym. Nie budzi wątpliwości Sądu, że w dniu 30 grudnia 2009 r. rada Gminy podjęła uchwałę w sprawie budżetu Gminy na rok 2010 (vide protokół z posiedzenia Rady Gminy). Zatem nie została w niniejszej sprawie spełniona hipoteza normy zawartej w art. 240 ust. 3 ww. ustawy o finansach publicznych, a tym samym Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej nie mogło trybie w wyżej wskazanego przepisu ustalać budżetu Gminy w zakresie zadań własnych oraz zadań zleconych. Uznając zatem, że zaskarżona uchwała Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej wydana została z naruszeniem prawa materialnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 148 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyeliminował ten akt z obrotu prawnego. Zgodnie z dyspozycją art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżony akt nie może być wykonany. Ponadto wyrok zawiera rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, które Sąd – zgodnie z art. 200 i art. 209 p.p.s.a., zasądził na rzecz strony skarżącej od organu administracji.