II SA/Lu 337/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2010r., sygn. akt II OZ 332/10 w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2008r., sygn. akt II OZ 803/08 p o s t a n a w i a przekazać sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W dniu 26 maja 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęło pismo M K. z dnia 20 maja 2010r., w którym wniosła o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2010r., sygn. akt II OZ 332/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Skarżąca M. K. żąda wznowienia postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2010r., sygn. akt II OZ 332/10, a zatem zgodnie z powołanym art. 275 ppsa, sądem właściwym do rozpoznania skargi jest Naczelny Sąd Administracyjny. W tej sytuacji sprawa podlega przekazaniu Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na podstawie art. 59 § 1 ppsa, w myśl którego jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże postanowieniem sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.