II OZ 890/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 28 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. W. i I. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 438/10 o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. W. i I. W. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia: oddalić zażalenie Pismem z dnia 11 kwietnia 2010 r. K. W. i I. W. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 27 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 438/10, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w sprawie. Pismem z dnia 11 czerwca 2010 r. skarżący wnieśli zażalenie na powyższe zarządzenie podnosząc, że w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przysługuje im prawo pomocy w zakresie całkowitym. Wskazali, że na mocy art. 239 pkt 1 powinni oni być zwolnieni z opłaty sądowej, bowiem skarżą działanie organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej. Pismem z dnia 15 lipca 2010 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał skarżących do złożenia jednoznacznego oświadczenia, czy pismo z dnia 11 czerwca 2010 r. stanowi zażalenie na zarządzenie z dnia 27 maja 2010 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, czy jest to wniosek o przyznanie prawa pomocy – w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że jest to zażalenie na wskazane zarządzenie. Po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu Sąd odnotował zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 maja 2010 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). W przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zastosował powyższy przepis prawidłowo wzywając skarżących solidarnie do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] marca 2010 r. Trafnie określono również wysokość należnego wpisu w kwocie 1500 zł, powołując się na § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Przedmiotem skargi K. W. i I. W. było postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej dotyczącej samowolnie wybudowanego budynku mieszkalnego. Skoro więc sprawa w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, to należy uznać, że skarżący zasadnie zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Z tych względów, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.